ന പാലയേത്പ്രതിജ്ഞാം ച സ ച ജ്വാലാമുഖം വ്രജേത് । മിത്രദ്രോഹീ കൃതഘ്നശ്ച യശ്ച വിശ്വാസഘാതകഃ
വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്തവൻ ജ്വാലാമുഖത്തിൽ പോകും. സുഹൃത്ത് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നവനും, കൃതഘ്നനും, വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവനും—
മിഥ്യാസാക്ഷ്യപ്രദശ്ചൈവ സ ച ജ്വാലാമുഖം വ്രജേത് । ഏതേ തത്ര വസന്ത്യേവ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുന്നവനും ജ്വാലാമുഖത്തിൽ പോകും. ഇവർ എല്ലാവരും പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്നതുവരെ അവിടെ താമസിക്കും.
തഥാങ്ഗാരപ്രദഗ്ധാശ്ച മമ ദൂതേന താഡിതാഃ । ചാണ്ഡാലസ്തുലസീം സ്പൃഷ്ട്വാ സപ്തജന്മ തതഃ ശുചിഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, ചുടുന്ന കട്ടകളാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയും എന്റെ ദൂതൻ അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ— ഒരു ചാണ്ഡാളൻ തുളസി സ്പർശിച്ചാൽ, ഏഴു ജന്മത്തിനു ശേഷം ശുദ്ധനാകും.
മ്ലേച്ഛോ ഗങ്ഗാജലസ്പര്ശീ പഞ്ചജന്മ തതഃ ശുചിഃ । ശിലാസ്പര്ശീ വിട്കൃമിശ്ച സപ്തജന്മസു സുന്ദരി
ഒരു മ്ലേഛൻ ഗംഗാജലം സ്പർശിച്ചാൽ, അഞ്ചു ജന്മത്തിനു ശേഷം ശുദ്ധനാകും. കല്ല് സ്പർശിച്ചവൻ മലത്തിലെ കീടമായ് ഏഴു ജന്മം കഴിയുമ്പോൾ, സുന്ദരിയേ—
അര്ചാസ്പര്ശീ ബ്രഹ്മകൃമിഃ സപ്തജന്മ തതഃ ശുചി । ദക്ഷഹസ്തപ്രദാതാ ച സര്പശ്ച സപ്തജന്മസു
ദേവപ്രതിമ സ്പർശിച്ചവൻ ബ്രഹ്മകീടമായ് ഏഴു ജന്മം കഴിയുമ്പോൾ ശുദ്ധനാകും. വലതുകൈ നൽകി ദാനം ചെയ്തവൻ ഏഴു ജന്മം പാമ്പാവും.
തതോ ഭവേദ് ബ്രഹ്മഹീനോ മാനവശ്ച തതഃ ശുചിഃ । മിഥ്യാവാദീ ദേവഗൃഹേ ദേവലഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മമില്ലാത്ത മനുഷ്യനാകും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും. ദേവാലയത്തിൽ കള്ളം പറയുന്നവൻ ഏഴു ജന്മം ദേവളനാകും.
വിപ്രാദിസ്പര്ശകാരീ ച വ്യാഘ്രജാതിര്ഭവേദ് ധ്രുവമ് । തതോ ഭവേച്ച മൂകഃ സ ബധിരശ്ച ത്രിജന്മനി
ബ്രാഹ്മണനെയോ മറ്റുള്ളവരെയോ സ്പർശിച്ചവൻ ഉറപ്പായും കടുവയായി ജനിക്കും. അതിനുശേഷം മൂകനും ബധിരനും ആയി മൂന്നു ജന്മം കഴിയും.
ഭാര്യാഹീനോ ബന്ധുഹീനോ വംശഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ । മിത്രദ്രോഹീ ച നകുലഃ കൃതഘ്നശ്ചാപി ഗണ്ഡകഃ
ഭാര്യയില്ലാത്തവൻ, ബന്ധുക്കളില്ലാത്തവൻ, വംശമില്ലാത്തവൻ—അതിനുശേഷം ശുദ്ധനാകും. സുഹൃത്ത് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നവൻ നക്കലാവും, കൃതഘ്നൻ കാളിമൂക്കൻപക്ഷിയാകും.
വിശ്വാസഘാതീ വ്യാഘ്രശ്ച സപ്തജന്മസു ഭാരതേ । മിഥ്യാസാക്ഷീ ച വക്തവ്യേ മണ്ഡൂകഃ സപ്തജന്മസു
വിശ്വാസം തകർക്കുന്നവൻ ഭാരതഭൂമിയിൽ ഏഴു ജന്മം കടുവയായി ജനിക്കും; തെറ്റായ സാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ ഏഴു ജന്മം തവളയായി ജനിക്കും.
പൂര്വാന്സപ്താപരാന്സപ്ത പുരുഷാന്ഹന്തി ചാത്മനഃ । നിത്യക്രിയാവിഹീനശ്ച ജഡത്വേന യുതോ ദ്വിജഃ
സ്വന്തം കുടുംബത്തിലെ ഏഴു മുൻപുള്ളവരെയും ഏഴു പിറകെ വരുന്നവരെയും കൊല്ലുന്നവനാണ്, ദ്വിജൻ നിത്യകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവൻ മന്ദബുദ്ധിയാവും.
യസ്യാനാസ്ഥാ വേദവാക്യേ മന്ദം ഹസതി സംതതമ് । വ്രതോപവാസഹീനശ്ച സദ്വാക്യപരനിന്ദകഃ
വേദവാക്യങ്ങളിൽ വിശ്വാസമില്ലാതെ എല്ലായ്പ്പോഴും പരിഹസിക്കുന്നവനും, വ്രതങ്ങളും ഉപവാസങ്ങളും പാലിക്കാതെയും നല്ലവരെ ദോഷിപ്പിക്കുന്നവനും—
ധൂമ്രാന്ധേ ച വസേത്സോഽപി ശതാബ്ദം ധൂമ്രഭക്ഷകഃ । ജലജന്തുര്ഭവേത്സോഽപി ശതജന്മക്രമേണ ച
—അവൻ കുരുടന്മാരുടെ ഇടയിൽ വസിച്ചും നൂറു വർഷം പുക ഭക്ഷിച്ചും കഴിഞ്ഞാലും, നൂറു ജന്മം തുടർച്ചയായി ജലജീവിയായി ജനിക്കും.
തതോ നാനാപ്രകാരശ്ച മത്സ്യജാതിസ്തതഃ ശുചിഃ । യഃ കരോത്യുപഹാസം ച ദേവബ്രാഹ്മണയോര്ധനേ
അതിനുശേഷം പലതരം മീനുകളായി ജനിച്ച്, പിന്നെ ശുദ്ധനായവനായി ജനിക്കും; ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ സമ്പത്ത് പരിഹസിക്കുന്നവൻ—
പാതയിത്വാ സ പുരുഷാന്ദശപൂര്വാന്ദശാപരാന് । സോഽയം യാതി ച ധൂമ്രാന്ധം ധൂമ്രധ്വാന്തസമന്വിതമ്
—പത്ത് പേരെ മുൻപും പത്ത് പേരെ പിന്നെയും താഴെ വീഴ്ത്തിയശേഷം, പുകകൊണ്ടു കുരുടനായ ലോകത്തിലേക്ക്, പുകകൊണ്ടു ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി പോകുന്നു.
ധൂമ്രക്ലിഷ്ടോ ധൂമ്രഭോജീ വസേത്തത്ര ചതുര്ഗുണമ് । തതോ മൂഷകജാതിശ്ച സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
പുകകൊണ്ടു ബുദ്ധിമുട്ടി, പുക ഭക്ഷിച്ച്, അവൻ അവിടെ നാലു ഗുണം കൂടുതൽ കാലം താമസിക്കും; അതിനുശേഷം ഭാരതഭൂമിയിൽ ഏഴു ജന്മം എലിയായി ജനിക്കും.
തതോ നാനാവിധാഃ പക്ഷിജാതയഃ കൃമിജാതിഭിഃ । തതോ നാനാവിധാ വൃക്ഷാ പശവശ്ച തതോ നരഃ
പിന്നീട് പലതരം പക്ഷികളായും കീടങ്ങളായും ജനിക്കും; അതിനുശേഷം പലതരം വൃക്ഷങ്ങളായും, പിന്നെ മൃഗങ്ങളായും, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
വിപ്രോ ദൈവജ്ഞജീവീ ച വൈദ്യജീവീ ചികിത്സകഃ । ലാക്ഷാലോഹാദിവ്യാപാരീ രസാദിവിക്രയീ ച യഃ
ജ്യോതിഷം ചെയ്തോ, വൈദ്യവൃത്തി ചെയ്തോ, ചികിത്സ നടത്തിയോ, ലക്ഷ, ഇരിമ്പ് മുതലായവയുടെ വ്യാപാരം ചെയ്തോ, രസം മുതലായവ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ—
സ യാതി നാഗവേഷ്ടം ച നാഗൈര്വേഷ്ടിതമേവ ച । വസേത്സ ലോമമാനാബ്ദം തത്രൈവ നാഗപാശിതഃ
—അവൻ പാമ്പുകളുടെ ലോകത്തിലേക്ക്, പാമ്പുകൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി പോകുന്നു; അവിടെ അവന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണമത്ര വർഷം പാമ്പുകളുടെ പാശത്തിൽ കുടുങ്ങി താമസിക്കും.
തതോ നാനാവിധാഃ പക്ഷിജാതയശ്ച തതോ നരഃ । തതോ ഭവേത്സ ഗണകോ വൈദ്യശ്ച സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം പലതരം പക്ഷികളായി ജനിച്ച്, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും; പിന്നെ ഏഴു ജന്മം ജ്യോതിഷക്കാരനോ വൈദ്യനോ ആയി ജനിക്കും.
ഗോപശ്ച കര്മകാരശ്ച രങ്ഗകാരസ്തതഃ ശുചിഃ । പ്രസിദ്ധാനി ച കുണ്ഡാനി കഥിതാനി പതിവ്രതേ
പിന്നീട് ഗോപനായി, കൂലിപ്പണിക്കാരനായി, പിന്നെ ചിത്രകാരനായി ജനിക്കും; ഭർത്താവിന് ഭക്തിയുള്ളവളേ, പ്രശസ്തമായ കുഴികൾ ഇതുവരെ വിശദീകരിച്ചു.
അന്യാനി ചാപ്രസിദ്ധാനി ക്ഷുദ്രാണി സന്തി തത്ര വൈ । സന്തി പാതകിനസ്തേഷു സ്വകര്മഫലഭോഗിനഃ । ഭ്രമന്തി നാനായോനിം ച കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
അവിടെ മറ്റും അറിയപ്പെടാത്ത ചെറുതായും കുഴികൾ ഉണ്ട്; അവയിൽ പാപികൾ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലം അനുഭവിച്ച് വിവിധ ജന്മങ്ങളിൽ അലയുന്നു. ഇനി എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
ദേവപൂജനാത് സര്വാരിഷ്ടനിവൃത്തിവര്ണനമ് സാവിത്ര്യുവാച ധര്മരാജ മഹാഭാഗ വേദവേദാങ്ഗപാരഗ । നാനാപുരാണേതിഹാസേ യത്സാരം തത്പ്രദര്ശയ
ദേവതാപൂജയിലൂടെ എല്ലാ ദുർഭാഗ്യങ്ങളും മാറുന്നതിനെക്കുറിച്ച്—
സര്വേഷു സാരഭൂതം യത്സര്വേഷ്ടം സര്വസമ്മതമ് । കര്മച്ഛേദബീജരൂപം പ്രശസ്തം സുഖദം നൃണാമ്
സാവിത്രി ചോദിച്ചു: ധർമ്മരാജാ, മഹാഭാഗവ, വേദവും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ചവനേ, പല പുരാണങ്ങളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും ഉള്ള സാരാംശം എനിക്കു കാണിച്ചു തരണമേ.
സര്വപ്രദം ച സര്വേഷാം സര്വമങ്ഗലകാരണമ് । ഭയം ദുഃഖം ന പശ്യന്തി യേന വൈ സര്വമാനവാഃ
എല്ലാവർക്കും ഏറ്റവും പ്രധാനവും എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടവുമായും അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമായും, പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നതും മനുഷ്യർക്കു സുഖം നൽകുന്നതുമായും, കർമ്മത്തിന്റെ വിത്ത് നശിപ്പിക്കുന്നതുമായത്—
കുണ്ഡാനി തേ ന പശ്യന്തി തേഷു നൈവ പതന്തി ച । ന ഭവേദ്യേന ജന്മാദി തത്കര്മ വദ സാമ്പ്രതമ്
എല്ലാവർക്കും എല്ലാം നല്കുന്നതും, എല്ലാ മംഗളത്തിനും കാരണം ആയതും, അതിനാൽ എല്ലാവരും ഭയവും ദു:ഖവും കാണാതിരിക്കുന്നതുമായതും—
കിമാകാരാണി കുണ്ഡാനി താനി വാ നിര്മിതാനി ച । കേ ച കേനൈവ രൂപേണ തത്ര തിഷ്ഠന്തി പാപിനഃ
അത് കൊണ്ടു അവർ ആ കുഴികൾ കാണുകയില്ല, അവയിൽ വീഴുകയുമില്ല, ജന്മാദികളും ഉണ്ടാകില്ല—അത് ഏത് കർമ്മമാണെന്ന് ഇപ്പോൾ പറയൂ.
സ്വദേഹേ ഭസ്മസാദ്ഭൂതേ യാതി ലോകാന്തരം നരഃ । കേന ദേഹേന വാ ഭോഗം കരോതി ച ശുഭാശുഭമ്
സ്വന്തം ശരീരം ചിതയിലാകുമ്പോള് മനുഷ്യന് മറ്റൊരു ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. അപ്പോള് ഏത് ശരീരത്തിലാണ് അവന് നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നത്?
സുചിരം ക്ലേശഭോഗേന കഥം ദേഹോ ന നശ്യതി । ദേഹോ വാ കിംവിധോ ബ്രഹ്മംസ്തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
ദീര്ഘകാലം കഷ്ടവും ആനന്ദവും അനുഭവിച്ചിട്ടും ശരീരം എങ്ങനെ നശിക്കാതെ തുടരുന്നു? അഥവാ, ആ ശരീരം എങ്ങനെയാണെന്ന് ദയവായി വിശദീകരിക്കണം, ബ്രഹ്മന്.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച സാവിത്രീവചനം ശ്രുത്വാ ധര്മരാജോ ഹരിം സ്മരന് । കഥാം കഥിതുമാരേഭേ കര്മബന്ധനികൃന്തനീമ്
ശ്രീനാരായണന് പറഞ്ഞു: സാവിത്രിയുടെ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, ധര്മ്മരാജാവ് ഹരിയെ ഓര്ത്തുകൊണ്ട്, കര്മ്മബന്ധങ്ങളെ മുറിച്ചുകളയുന്ന കഥ പറയാന് തുടങ്ങി.
ധര്മരാജ ഉവാച വത്സേ ചതുര്ഷു വേദേഷു ധര്മേഷു സംഹിതാസു ച । പുരാണേഷ്വിതിഹാസേഷു പാഞ്ചരാത്രാദികേഷു ച
ധര്മ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: മകളേ, നാലു വേദങ്ങളിലും ധര്മ്മഗ്രന്ഥങ്ങളിലും സംഹിതകളിലും പുരാണങ്ങളിലും ഇതിഹാസങ്ങളിലും പാഞ്ചരാത്രാദി ശാസ്ത്രങ്ങളിലും,