തത്രൈവ യാതനാം ഭുങ്ക്തേ യമദൂതേന താഡിതഃ । തിത്തിരിഃ കുലടാഗാമീ ധൃഷ്ടാഗാമീ ച വായസഃ
അവിടെ യമദൂതന്മാര് അടിച്ചുകൊണ്ട് അവന് വലിയ യാതന അനുഭവിക്കും. കുളടയെ സമീപിച്ചവന് തിത്തിരി പക്ഷിയായും, ധര്ഷിണിയെ സമീപിച്ചവന് കാക്കയായും ജനിക്കും.
കോകിലഃ പുംശ്ചലീഗാമീ വേശ്യാഗാമീ വൃകഃ സ്മൃതഃ । പുങ്ഗീഗാമീ സൂകരശ്ച സപ്തജന്മനി ഭാരതേ
പുംശ്ചലിയെ സമീപിച്ചവന് കുയിലായും, വെശ്യയെ സമീപിച്ചവന് പുലിയായും, പുങ്ഗിയെ സമീപിച്ചവന് ഏഴു ജന്മം ഭാരതഭൂമിയില് പന്നിയായി ജനിക്കും.
മഹാവേശ്യാപ്രഗാമീ ച ജായതേ ശാല്മലീതരുഃ । യോ ഭുങ്ക്തേ ജ്ഞാനഹീനശ്ച ഗ്രഹണേ ചന്ദ്രസൂര്യയോഃ
വേശ്യകളുമായി ലൈംഗിക ബന്ധം പുലർത്തുന്നവനും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹണകാലത്ത് അറിവില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ശാൽമലി എന്ന വൃക്ഷമായി ജനിക്കും.
അരുന്തുദം സ യാത്യേവാപ്യന്നമാനാബ്ദമേവ ച । തതോ ഭവേന്മാനവശ്ചാപ്യുദരേ രോഗപീഡിതഃ
അവൻ അരുന്തുദ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയുമ്പോൾ, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് വയറുവേദനയാൽ പീഡിതനാകും.
ഗുല്മയുക്തശ്ച കാണശ്ച ദന്തഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ । വാക്പ്രദത്താം സ്വകന്യാം ച യോഽന്യസ്മൈ പ്രദദാതി ച
അവൻ ഗൾമരോഗം ബാധിച്ചവനും, ഒരു കണ്ണില്ലാത്തവനും, പല്ലില്ലാത്തവനും, പിന്നീട് ശുദ്ധനും ആകുന്നു. വാക്ക് നൽകി സ്വന്തം മകളെ മറ്റൊരാളിന് നൽകുന്നവനാണ് ഇത്.
സ വസേത്പാംസുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ് । തദ്ദ്രവ്യഹാരീ യഃ സാധ്വി പാംസുവേഷ്ടേ ശതാബ്ദകമ്
അവൻ മണൽകുഴിയിൽ ഇരുന്നു, അവിടുത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നൂറുവർഷം കഴിയുന്നു. ഒരു സതീയുടെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ നൂറുവർഷം മണലിൽ പൊതിഞ്ഞ് കിടക്കേണ്ടിവരും.
നിവസേച്ഛരശയ്യായാം മമ ദൂതേന താഡിതഃ । ഭക്ത്യാ ന പൂജയേദ്വിപ്രഃ ശിവലിങ്ഗം ച പാര്ഥിവമ്
ഭക്തിയോടെ ഭൂമിയിൽ നിർമ്മിച്ച ശിവലിംഗത്തെ പൂജിക്കാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ, എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട്, അഗ്രശയ്യയിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരും.
സ യാതി ശൂലിനഃ പാപാച്ഛൂലപ്രോതം സുദാരുണമ് । സ്ഥിത്വാ ശതാബ്ദം തത്രൈവ ശ്വാപദഃ സപ്തജന്മസു
അവൻ പാപഫലമായി ശിവന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ കുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ സ്ഥലത്ത് പോകുന്നു. അവിടെ നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, ഏഴു ജന്മം കാട്ടുമൃഗമായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേദ്ദേവലശ്ച സപ്തജന്മ തതഃ ശുചിഃ । കരോതി കുണ്ഠിതം വിപ്രം യദ്ഭിയാ കമ്പതേ ദ്വിജഃ
അതിനുശേഷം, ഏഴു ജന്മം ദേവനായി, പിന്നെ ശുദ്ധനായി ജനിക്കും. ഭയത്താൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വിറയിപ്പിക്കുന്നവനാണ് ഇതിന് കാരണം.
പ്രകമ്പനേ വസേത്സോഽപി വിപ്രലോമാബ്ദമേവ ച । പ്രകോപവദനാ കോപാത് സ്വാമിനം യാ ച പശ്യതി
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ രോമം പിടിച്ച് വിറയിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വർഷം താമസിക്കും. കോപത്തിൽ മുഖം കനിഞ്ഞ് തന്റെ യജമാനനെ നോക്കുന്നവളാണ് ഇത്.
കടൂക്തിം തം പ്രവദതി സോല്മുകം സമ്പ്രയാതി ഹി । ഉല്കാം ദദാതി തദ്വക്ത്രേ സതതം മമ കിങ്കരഃ
അവളെ കഠിനവാക്കുകൾ കൊണ്ട് അപമാനിക്കുന്നവൻ ഉൽമുഖ എന്ന നരകത്തിൽ പോകും. എന്റെ ദൂതൻ അവളുടെ വായിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും തീകൊളുത്തിയ കൊമ്പ് ഇടും.
ദണ്ഡേന താഡയേന്മൂര്ധ്നി തല്ലോമാബ്ദപ്രമാണകമ് । തതോ ഭവേന്മാനവീ ച വിധവാ സപ്തജന്മസു
അവൾക്ക് തലയിൽ ഒരു ദണ്ഡം കൊണ്ട് ഒരു വർഷം തള്ളപ്പെടും. അതിന് ശേഷം ഏഴു ജന്മം വിധവയായി ജനിക്കും.
സാ ഭുക്ത്വാ ചൈവ വൈധവ്യം വ്യാധിയുക്താ തതഃ ശുചിഃ । യാ ബ്രാഹ്മണീ ശൂദ്രഭോഗ്യാ ചാന്ധകൂപേ പ്രയാതി സാ
അവൾ വിധവാവസ്ഥ അനുഭവിച്ച ശേഷം, രോഗബാധിതയായി, പിന്നെ ശുദ്ധയായി ജനിക്കും. ശൂദ്രനാൽ ഉപഭോഗിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണിക്കാരി ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ പോകേണ്ടിവരും.
തപ്തശൌചോദകേ ധ്വാന്തേ തദാഹാരീ ദിവാനിശമ് । നിവസേദതിസന്തപ്താ മമ ദൂതേന താഡിതാ
അവിടെ അവൾ ഉഷ്ണജലത്തിൽ ഇരുണ്ടതിൽ, പകലും രാത്രിയും ഭക്ഷണം കഴിക്കും. എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കും.
ശൌചോദകേ നിമഗ്നാ സാ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ । കാകീ ജന്മസഹസ്രാണി ശതജന്മാനി സൂകരീ
ശുദ്ധജലത്തിൽ മുങ്ങി, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ വരെയുള്ള കാലം അവൾ അവിടെ കഴിയുന്നു. ആയിരം ജന്മം കാക്കയായി, നൂറു ജന്മം പന്നിയായി ജനിക്കും.
ശൃഗാലീ ശതജന്മാനി ശതജന്മാനി കുക്കുടീ । പാരാവതീ സപ്തജന്മ വാനരീ സപ്തജന്മസു
നൂറു ജന്മം നായികയായി, നൂറു ജന്മം കോഴിയായി, ഏഴു ജന്മം പ്രാവായി, ഏഴു ജന്മം കുരങ്ങായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേത്സാ ചാണ്ഡാലീ സര്വഭോഗ്യാ ച ഭാരതേ । തതോ ഭവേച്ച രജകീ യക്ഷ്മഗ്രസ്താ ച പുംശ്ചലീ
അതിനുശേഷം അവൾ ഭാരതഭൂമിയിൽ എല്ലാവരും ഉപഭോഗിക്കുന്ന ചാണ്ഡാളിയായി ജനിക്കും. പിന്നെ അവൾ ഒരു വസ്ത്രധോബി, ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവൾ, വേശ്യയുമാകും.
തതഃ കുഷ്ഠയുതാ തൈലകാരീ ശുദ്ധാ ഭവേത്തതഃ । നിവസേദ്വേധനേ വേശ്യാ പുങ്ഗീ ച ദണ്ഡതാഡനേ
പിന്നീട് കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച് എണ്ണയുണ്ടാക്കുന്നവളായി, പിന്നീട് ശുദ്ധയായി, കുഴിയിൽ വേശ്യയായി, പാറവാദ്യക്കാരിയായി, ദണ്ഡം കൊണ്ടു അടിയേറ്റവളായി താമസിക്കും.
ജലരന്ധ്രേ വസേദ്വേശ്യാ കുലടാ ദേഹചൂര്ണകേ । സ്വൈരിണീ ദലനേ ചൈവ ധൃഷ്ടാ ച ശോഷണേ തഥാ
ജലകുഴിയിൽ വേശ്യയായി, ചോറ് പൊടിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ദുർമ്മാർഗ്ഗവതിയായി, പൊടിച്ചിടുന്ന സ്ഥലത്ത് സ്വൈരിണിയായി, ഉണക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ധൈര്യശാലിയായും അവൾ താമസിക്കും.
നിവസേദ്യാതനായുക്താ മമ ദൂതേന താഡിതാ । വിണ്മൂത്രഭക്ഷാ സതതം യാവന്മന്വന്തരം സതി
അവൾ എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട്, യാതന അനുഭവിച്ച്, മന്വന്തരകാലം മുഴുവൻ മലം മൂത്രം കഴിച്ചുകൊണ്ട് കഴിയേണ്ടിവരും.
തതോ ഭവേദ്വിട്കൃമിശ്ച ലക്ഷവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ । ബ്രാഹ്മണോ ബ്രാഹ്മണീം ഗച്ഛേത്ക്ഷത്രിയാം വാപി ക്ഷത്രിയഃ
അതിനുശേഷം ഒരുവൻ ലക്ഷം വർഷം മലത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന കീടമാകും. അതിനുശേഷം ശുദ്ധനായ്, ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രാഹ്മണിയായ്, ഒരു ക്ഷത്രിയൻ ക്ഷത്രിയയായ് സമീപിക്കാം.
വൈശ്യോ വൈശ്യാം ച ശൂദ്രാ വാ ശൂദ്രശ്ചാപി വ്രജേദ്യദി । സവര്ണപരദാരൈശ്ച കഷായം യാന്തി തേ ജനാഃ
വൈശ്യൻ വൈശ്യയെയും, ശൂദ്രൻ ശൂദ്രയെയും സമീപിക്കാം. എന്നാൽ തങ്ങളുടെ വർണ്ണത്തിൽ പെട്ട മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ സമീപിച്ചാൽ, അവർ ശിക്ഷയുടെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകും.
ഭുക്ത്വാ കഷായതപ്തോദം നിവസേദ്വാ ശതാബ്ദകമ് । തതോ വിപ്രോ ഭവേച്ഛുദ്ധസ്തതോ വൈ ക്ഷത്രിയാദയഃ
ശിക്ഷ അനുഭവിച്ച് തിളച്ച വെള്ളം കുടിച്ച്, അവൻ നൂറു വർഷം അവിടെ താമസിക്കും. അതിനുശേഷം ശുദ്ധനായ് ബ്രാഹ്മണനാകും. പിന്നെ മറ്റ് വർണ്ണക്കാരും അങ്ങനെ തന്നെ.
യോഷിതശ്ചാപി ശുദ്ധ്യന്തീത്യേവമാഹ പിതാമഹഃ । ക്ഷത്രിയോ ബ്രാഹ്മണീം ഗച്ഛേദ്വൈശ്യോ വാപി പതിവ്രതേ
സ്ത്രീകളും ഇങ്ങനെ തന്നെ ശുദ്ധിയാകും എന്ന് പിതാമഹൻ പറയുന്നു. ക്ഷത്രിയൻ ബ്രാഹ്മണിയായെയും, വൈശ്യൻ ഭക്തിയായ ഭാര്യയെയും സമീപിക്കാം.
മാതൃഗാമീ ഭവേത്സോഽപി ശൂര്പേ ച നരകേ വസേത് । ശൂര്പാകാരൈശ്ച കൃമിഭിര്ബ്രാഹ്മണ്യാ സഹ ഭക്ഷിതഃ
തന്റെ അമ്മയെ സമീപിക്കുന്നവൻ അമ്മയുമായി ബന്ധം പുലർത്തുന്നവനാകും, ശൂർപം എന്ന നരകത്തിൽ താമസിക്കും. അവിടെ ബ്രാഹ്മണിയോടൊപ്പം ശൂർപംപോലെയുള്ള കീടങ്ങൾ അവനെ തിന്നും.
പ്രതപ്തമൂത്രഭോജീ ച മമ ദൂതേന താഡിതഃ । തത്രൈവ യാതനാം ഭുങ്ക്തേ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
അവൻ ഉരുകിയ മൂത്രം കഴിക്കും, എന്റെ ദൂതൻ അവനെ അടിക്കും, അവിടെ പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്നതുവരെ അവൻ കഠിനമായ ശിക്ഷ അനുഭവിക്കും.
സപ്തജന്മ വരാഹശ്ച ഛാഗലശ്ച തതഃ ശുചിഃ । കരേ ധൃത്വാ തു തുലസീം പ്രതിജ്ഞാം യോ ന പാലയേത്
ഏഴു ജന്മം പന്നിയായി, പിന്നെ ആടായി, അതിനുശേഷം ശുദ്ധനായ്. എന്നാൽ തുളസിയെടുത്തു വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് പാലിക്കാത്തവൻ—
മിഥ്യാ വാ ശപഥം കുര്യാത്സ ച ജ്വാലാമുഖം വ്രജേത് । ഗങ്ഗാതോയം കരേ കൃത്വാ പ്രതിജ്ഞാം യോ ന പാലയേത്
അല്ലെങ്കിൽ കള്ളമായി സത്യം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, ജ്വാലാമുഖം എന്ന നരകത്തിലേക്ക് പോകും. ഗംഗാജലം കൈയിൽ എടുത്ത് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് പാലിക്കാത്തവനും—
ശിലാം വാ ദേവപ്രതിമാം സ ച ജ്വാലാമുഖം വ്രജേത് । ദത്ത്വാ ദക്ഷിണഹസ്തം ച പ്രതിജ്ഞാം യോ ന പാലയേത്
അല്ലെങ്കിൽ കല്ലോ ദേവപ്രതിമയോ സ്പർശിച്ച് വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്തവനും ജ്വാലാമുഖത്തിൽ പോകും. വലതുകൈ നൽകി വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്തവനും അങ്ങനെ തന്നെ.
സ്ഥിത്വാ ദേവഗൃഹേ വാപി സ ച ജ്വാലാമുഖം വ്രജേത് । ആസ്പൃശ്യ ബ്രാഹ്മണം ഗാം ച ജ്വാലാവഹ്നിം വ്രജേദ് ദ്വിജഃ
ദേവാലയത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട് വാഗ്ദാനം പാലിക്കാത്തവനും ജ്വാലാമുഖത്തിൽ പോകും. ഒരു ദ്വിജൻ ബ്രാഹ്മണനെയോ പശുവിനെയോ സ്പർശിച്ച് വാഗ്ദാനം പാലിക്കാതെ പോയാൽ, ജ്വാലാപാവകത്തിൽ പോകും.