ശൂദ്രപാകോപജീവീ യഃ സൂപകാര ഇതി സ്മൃതഃ । സന്ധ്യാപൂജനഹീനശ്ച പ്രമത്തഃ പതിതഃ സ്മൃതഃ
ശൂദ്രര് പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവന് സൂപകാരന് എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. സന്ധ്യാപൂജ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് അശ്രദ്ധയാല് വീണുപോയവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഉക്തം സര്വം മയാ ഭദ്രേ ലക്ഷണം വൃഷലീപതേഃ । ഏതേ മഹാപാതകിനഃ കുമ്ഭീപാകം പ്രയാന്തി തേ । കുണ്ഡാന്യന്യാനി യേ യാന്തി നിബോധ കഥയാമി തേ
ഭദ്രേ, വൃശലിപതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങള് എല്ലാം ഞാന് പറഞ്ഞുതന്നു. ഇവര് മഹാപാതകികള് ആകയാല് കുമ്പീപാകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇനി മറ്റ് കുണ്ടങ്ങളില് പോകുന്നവരെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നാനാകര്മവിപാകഫലകഥനമ് ധര്മരാജ ഉവാച ദേവസേവാം വിനാ സാധ്വി ന ഭവേത്കര്മകൃന്തനമ് । ശുദ്ധകര്മ ശുദ്ധബീജം നരകശ്ച കുകര്മണാ
ധര്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ദേവസേവനമില്ലാതെ, സതീ, കര്മഫലങ്ങള് മുറിക്കപ്പെടില്ല. ശുദ്ധമായ കര്മങ്ങള്ക്ക് ശുദ്ധഫലം ലഭിക്കും; ദുഷ്കര്മങ്ങള്ക്ക് നരകം ഫലമായി വരും.
പുംശ്ചല്യന്നം ച യോ ഭുങ്ക്തേ യോഽസ്യാം ഗച്ഛേത്പതിവ്രതേ । സ ദ്വിജഃ കാലസൂത്രം ച മൃതോ യാതി സുദുര്ഗമമ്
വഞ്ചകസ്ത്രീയുടെ അന്നം കഴിക്കുന്നതോ, അവളെ സമീപിക്കുന്നതോ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജന് മരിച്ചാല് അത്യന്തം കഠിനമായ കാലസൂത്രനരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ശതവര്ഷം കാലസൂത്രേ സ്ഥിരീഭൂതോ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । തത്ര ജന്മനി രോഗീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ദ്വിജഃ
അവന് നൂറുവര്ഷം കാലസൂത്രത്തില് സ്ഥിരമായി കഴിയേണ്ടിവരും. അതിന് ശേഷം ജന്മത്തില് രോഗിയായിത്തീരും. പിന്നീടാണ് ദ്വിജന് ശുദ്ധനാവുന്നത്.
പതിവ്രതാ ചൈകപതൌ ദ്വിതീയേ കുലടാ സ്മൃതാ । തൃതീയേ ധര്ഷിണീ ജ്ഞേയാ ചതുര്ഥേ പുംശ്ചലീത്യപി
ഒരു സ്ത്രീ ഒരാള്ക്ക് മാത്രം ഭര്ത്താവായാല് അവളെ പതിവ്രതയെന്നു വിളിക്കും. രണ്ടാമന് ഉണ്ടെങ്കില് കുളട, മൂന്നാമനുണ്ടെങ്കില് ധര്ഷിണി, നാലാമനുണ്ടെങ്കില് പുംശ്ചലി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടും.
വേശ്യാ ച പഞ്ചമേ ഷഷ്ഠേ പുങ്ഗീ ച സപ്തമേഽഷ്ടമേ । തത ഊര്ധ്വം മഹാവേശ്യാ സാസ്പൃശ്യാ സര്വജാതിഷു
അഞ്ചാമനുണ്ടെങ്കില് വെശ്യ, ആറാമനുണ്ടെങ്കില് പുങ്ഗി, ഏഴാമോ എട്ടാമോ ആണെങ്കില് മഹാവെശ്യ, അവളെ എല്ലാ ജാതികളിലും അസ്പൃശ്യയായി കണക്കാക്കും.
യോ ദ്വിജഃ കുലടാം ഗച്ഛേദ്ധര്ഷിണീം പുംശ്ചലീമപി । പുങ്ഗീം വേശ്യാം മഹാവേശ്യാം മത്സ്യോദേ യാതി നിശ്ചിതമ്
ദ്വിജന് കുളടയെയും ധര്ഷിണിയെയും പുംശ്ചലിയെയും പുങ്ഗിയെയും വെശ്യയെയും മഹാവെശ്യയെയും സമീപിച്ചാല് അവന് ഉറപ്പായും മത്സ്യോദനരകത്തിലേക്ക് പോകും.
ശതാബ്ദം കുലടാഗാമീ ധൃഷ്ടാഗാമീ ചതുര്ഗുണമ് । ഷഡ്ഗുണം പുംശ്ചലീഗാമീ വേശ്യാഗാമീ ഗുണാഷ്ടകമ്
കുളടയുമായി ബന്ധം പുലര്ത്തുന്നവന് നൂറുവര്ഷം അവിടെ കഴിയണം. ധര്ഷിണിയുമായി ബന്ധം പുലര്ത്തിയാല് അതിന്റെ നാലിരട്ടി, പുംശ്ചലിയെ സമീപിച്ചാല് ആറിരട്ടി, വെശ്യയെയെങ്കില് എട്ടിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയണം.
പുങ്ഗീഗാമീ ദശഗുണം വസേത്തത്ര ന സംശയഃ । മഹാവേശ്യാകാമുകശ്ച തതോ ദശഗുണം വസേത്
പുങ്ഗിയെ സമീപിച്ചാല് പത്തിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയേണ്ടി വരും, സംശയമില്ല. മഹാവെശ്യയെ പ്രേമിക്കുന്നവന് അതിലും പത്തിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയേണ്ടിവരും.
തത്രൈവ യാതനാം ഭുങ്ക്തേ യമദൂതേന താഡിതഃ । തിത്തിരിഃ കുലടാഗാമീ ധൃഷ്ടാഗാമീ ച വായസഃ
അവിടെ യമദൂതന്മാര് അടിച്ചുകൊണ്ട് അവന് വലിയ യാതന അനുഭവിക്കും. കുളടയെ സമീപിച്ചവന് തിത്തിരി പക്ഷിയായും, ധര്ഷിണിയെ സമീപിച്ചവന് കാക്കയായും ജനിക്കും.
കോകിലഃ പുംശ്ചലീഗാമീ വേശ്യാഗാമീ വൃകഃ സ്മൃതഃ । പുങ്ഗീഗാമീ സൂകരശ്ച സപ്തജന്മനി ഭാരതേ
പുംശ്ചലിയെ സമീപിച്ചവന് കുയിലായും, വെശ്യയെ സമീപിച്ചവന് പുലിയായും, പുങ്ഗിയെ സമീപിച്ചവന് ഏഴു ജന്മം ഭാരതഭൂമിയില് പന്നിയായി ജനിക്കും.
മഹാവേശ്യാപ്രഗാമീ ച ജായതേ ശാല്മലീതരുഃ । യോ ഭുങ്ക്തേ ജ്ഞാനഹീനശ്ച ഗ്രഹണേ ചന്ദ്രസൂര്യയോഃ
വേശ്യകളുമായി ലൈംഗിക ബന്ധം പുലർത്തുന്നവനും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹണകാലത്ത് അറിവില്ലാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും, അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ശാൽമലി എന്ന വൃക്ഷമായി ജനിക്കും.
അരുന്തുദം സ യാത്യേവാപ്യന്നമാനാബ്ദമേവ ച । തതോ ഭവേന്മാനവശ്ചാപ്യുദരേ രോഗപീഡിതഃ
അവൻ അരുന്തുദ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു വർഷം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയുമ്പോൾ, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് വയറുവേദനയാൽ പീഡിതനാകും.
ഗുല്മയുക്തശ്ച കാണശ്ച ദന്തഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ । വാക്പ്രദത്താം സ്വകന്യാം ച യോഽന്യസ്മൈ പ്രദദാതി ച
അവൻ ഗൾമരോഗം ബാധിച്ചവനും, ഒരു കണ്ണില്ലാത്തവനും, പല്ലില്ലാത്തവനും, പിന്നീട് ശുദ്ധനും ആകുന്നു. വാക്ക് നൽകി സ്വന്തം മകളെ മറ്റൊരാളിന് നൽകുന്നവനാണ് ഇത്.
സ വസേത്പാംസുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ് । തദ്ദ്രവ്യഹാരീ യഃ സാധ്വി പാംസുവേഷ്ടേ ശതാബ്ദകമ്
അവൻ മണൽകുഴിയിൽ ഇരുന്നു, അവിടുത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നൂറുവർഷം കഴിയുന്നു. ഒരു സതീയുടെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ നൂറുവർഷം മണലിൽ പൊതിഞ്ഞ് കിടക്കേണ്ടിവരും.
നിവസേച്ഛരശയ്യായാം മമ ദൂതേന താഡിതഃ । ഭക്ത്യാ ന പൂജയേദ്വിപ്രഃ ശിവലിങ്ഗം ച പാര്ഥിവമ്
ഭക്തിയോടെ ഭൂമിയിൽ നിർമ്മിച്ച ശിവലിംഗത്തെ പൂജിക്കാത്ത ബ്രാഹ്മണൻ, എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട്, അഗ്രശയ്യയിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരും.
സ യാതി ശൂലിനഃ പാപാച്ഛൂലപ്രോതം സുദാരുണമ് । സ്ഥിത്വാ ശതാബ്ദം തത്രൈവ ശ്വാപദഃ സപ്തജന്മസു
അവൻ പാപഫലമായി ശിവന്റെ ത്രിശൂലത്തിൽ കുത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ സ്ഥലത്ത് പോകുന്നു. അവിടെ നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞാൽ, ഏഴു ജന്മം കാട്ടുമൃഗമായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേദ്ദേവലശ്ച സപ്തജന്മ തതഃ ശുചിഃ । കരോതി കുണ്ഠിതം വിപ്രം യദ്ഭിയാ കമ്പതേ ദ്വിജഃ
അതിനുശേഷം, ഏഴു ജന്മം ദേവനായി, പിന്നെ ശുദ്ധനായി ജനിക്കും. ഭയത്താൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ വിറയിപ്പിക്കുന്നവനാണ് ഇതിന് കാരണം.
പ്രകമ്പനേ വസേത്സോഽപി വിപ്രലോമാബ്ദമേവ ച । പ്രകോപവദനാ കോപാത് സ്വാമിനം യാ ച പശ്യതി
അവൻ ബ്രാഹ്മണന്റെ രോമം പിടിച്ച് വിറയിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വർഷം താമസിക്കും. കോപത്തിൽ മുഖം കനിഞ്ഞ് തന്റെ യജമാനനെ നോക്കുന്നവളാണ് ഇത്.
കടൂക്തിം തം പ്രവദതി സോല്മുകം സമ്പ്രയാതി ഹി । ഉല്കാം ദദാതി തദ്വക്ത്രേ സതതം മമ കിങ്കരഃ
അവളെ കഠിനവാക്കുകൾ കൊണ്ട് അപമാനിക്കുന്നവൻ ഉൽമുഖ എന്ന നരകത്തിൽ പോകും. എന്റെ ദൂതൻ അവളുടെ വായിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും തീകൊളുത്തിയ കൊമ്പ് ഇടും.
ദണ്ഡേന താഡയേന്മൂര്ധ്നി തല്ലോമാബ്ദപ്രമാണകമ് । തതോ ഭവേന്മാനവീ ച വിധവാ സപ്തജന്മസു
അവൾക്ക് തലയിൽ ഒരു ദണ്ഡം കൊണ്ട് ഒരു വർഷം തള്ളപ്പെടും. അതിന് ശേഷം ഏഴു ജന്മം വിധവയായി ജനിക്കും.
സാ ഭുക്ത്വാ ചൈവ വൈധവ്യം വ്യാധിയുക്താ തതഃ ശുചിഃ । യാ ബ്രാഹ്മണീ ശൂദ്രഭോഗ്യാ ചാന്ധകൂപേ പ്രയാതി സാ
അവൾ വിധവാവസ്ഥ അനുഭവിച്ച ശേഷം, രോഗബാധിതയായി, പിന്നെ ശുദ്ധയായി ജനിക്കും. ശൂദ്രനാൽ ഉപഭോഗിക്കപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണിക്കാരി ഇരുണ്ട കുഴിയിൽ പോകേണ്ടിവരും.
തപ്തശൌചോദകേ ധ്വാന്തേ തദാഹാരീ ദിവാനിശമ് । നിവസേദതിസന്തപ്താ മമ ദൂതേന താഡിതാ
അവിടെ അവൾ ഉഷ്ണജലത്തിൽ ഇരുണ്ടതിൽ, പകലും രാത്രിയും ഭക്ഷണം കഴിക്കും. എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ അത്യന്തം പീഡിപ്പിക്കും.
ശൌചോദകേ നിമഗ്നാ സാ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ । കാകീ ജന്മസഹസ്രാണി ശതജന്മാനി സൂകരീ
ശുദ്ധജലത്തിൽ മുങ്ങി, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ വരെയുള്ള കാലം അവൾ അവിടെ കഴിയുന്നു. ആയിരം ജന്മം കാക്കയായി, നൂറു ജന്മം പന്നിയായി ജനിക്കും.
ശൃഗാലീ ശതജന്മാനി ശതജന്മാനി കുക്കുടീ । പാരാവതീ സപ്തജന്മ വാനരീ സപ്തജന്മസു
നൂറു ജന്മം നായികയായി, നൂറു ജന്മം കോഴിയായി, ഏഴു ജന്മം പ്രാവായി, ഏഴു ജന്മം കുരങ്ങായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേത്സാ ചാണ്ഡാലീ സര്വഭോഗ്യാ ച ഭാരതേ । തതോ ഭവേച്ച രജകീ യക്ഷ്മഗ്രസ്താ ച പുംശ്ചലീ
അതിനുശേഷം അവൾ ഭാരതഭൂമിയിൽ എല്ലാവരും ഉപഭോഗിക്കുന്ന ചാണ്ഡാളിയായി ജനിക്കും. പിന്നെ അവൾ ഒരു വസ്ത്രധോബി, ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചവൾ, വേശ്യയുമാകും.
തതഃ കുഷ്ഠയുതാ തൈലകാരീ ശുദ്ധാ ഭവേത്തതഃ । നിവസേദ്വേധനേ വേശ്യാ പുങ്ഗീ ച ദണ്ഡതാഡനേ
പിന്നീട് കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച് എണ്ണയുണ്ടാക്കുന്നവളായി, പിന്നീട് ശുദ്ധയായി, കുഴിയിൽ വേശ്യയായി, പാറവാദ്യക്കാരിയായി, ദണ്ഡം കൊണ്ടു അടിയേറ്റവളായി താമസിക്കും.
ജലരന്ധ്രേ വസേദ്വേശ്യാ കുലടാ ദേഹചൂര്ണകേ । സ്വൈരിണീ ദലനേ ചൈവ ധൃഷ്ടാ ച ശോഷണേ തഥാ
ജലകുഴിയിൽ വേശ്യയായി, ചോറ് പൊടിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ദുർമ്മാർഗ്ഗവതിയായി, പൊടിച്ചിടുന്ന സ്ഥലത്ത് സ്വൈരിണിയായി, ഉണക്കുന്ന സ്ഥലത്ത് ധൈര്യശാലിയായും അവൾ താമസിക്കും.
നിവസേദ്യാതനായുക്താ മമ ദൂതേന താഡിതാ । വിണ്മൂത്രഭക്ഷാ സതതം യാവന്മന്വന്തരം സതി
അവൾ എന്റെ ദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ട്, യാതന അനുഭവിച്ച്, മന്വന്തരകാലം മുഴുവൻ മലം മൂത്രം കഴിച്ചുകൊണ്ട് കഴിയേണ്ടിവരും.