ശൂദ്രാണാം വിപ്രപത്നീ ച വിപ്രാണാം ശൂദ്രകാമിനീ । അത്യഗമ്യാ ച നിന്ദ്യാ ച ലോകേ വേദേ പതിവ്രതേ
ശൂദ്രന്മാർക്ക് ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ശൂദ്രസ്ത്രീയും ലോകത്തും വേദത്തിലും പതിവ്രതകളിലും പ്രത്യേകമായി സമീപിക്കരുതാത്തവരും നിന്ദ്യരുമാണ്.
ശൂദ്രശ്ച ബ്രാഹ്മണീം ഗത്വാ ബ്രഹ്മഹത്യാശതം ലഭേത് । തത്സമം ബ്രാഹ്മണീ ചാപി കുമ്ഭീപാകം ലഭേദ് ധ്രുവമ്
ഒരു ശൂദ്രൻ ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയെ സമീപിച്ചാൽ, അവൻ നൂറു ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം നേടും. അതുപോലെ, ഒരു ബ്രാഹ്മണി അങ്ങനെ ചെയ്താൽ അവൾക്ക് കുംഭീപാകം എന്ന നരകം ഉറപ്പാണ്.
ശൂദ്രാണാം വിപ്രപത്നീ ച വിപ്രാണാം ശൂദ്രകാമിനീ । യദി ശൂദ്രാ വ്രജേദ്വിപ്രോ വൃഷലീപതിരേവ സഃ
ശൂദ്രന്മാർക്ക് ബ്രാഹ്മണിയുടെ ഭാര്യയും, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ശൂദ്രസ്ത്രീയും സമീപിക്കരുത്. ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ശൂദ്രസ്ത്രീയെ സമീപിച്ചാൽ, അവൻ വൃശലിയുടെ ഭർത്താവായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
സ ഭ്രഷ്ടോ വിപ്രജാതേശ്ച ചാണ്ഡാലാത്സോഽധമഃ സ്മൃതഃ । വിഷ്ഠാസമശ്ച തത്പിണ്ഡോ മൂത്രം തസ്യ ച തര്പണമ്
അവൻ ബ്രാഹ്മണവംശത്തിൽ നിന്ന് വീണുപോകുന്നു, ചാണ്ഡാളനേക്കാൾ താഴെയുള്ളവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അവന്റെ ഭക്ഷണം മലത്തോടു തുല്യമാണ്, അവന്റെ തർപ്പണം മൂത്രം പോലെയാണ്.
ന പിതൄണാം സുരാണാം ച തദ്ദത്തമുപതിഷ്ഠതി । കോടിജന്മാര്ജിതം പുണ്യം തസ്യാര്ചാത്തപസാര്ജിതമ്
അവൻ നൽകിയ തർപ്പണങ്ങൾ പിതാക്കന്മാരിലേക്കോ ദേവന്മാരിലേക്കോ എത്തുന്നില്ല. കോടിയോളം ജന്മങ്ങളിൽ പൂജയിലും തപസ്സിലും സമ്പാദിച്ച പുണ്യം എല്ലാം നശിച്ചുപോകുന്നു.
ദ്വിജസ്യ വൃഷലീലോഭാന്നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ । ബ്രാഹ്മണശ്ച സുരാപീതിര്വിഡ്ഭോജീ വൃഷലീപതിഃ
രണ്ടു പിറവിയുള്ളവൻ വൃശലിസ്ത്രിയോടുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ മുഴുവനായും നശിച്ചുപോകുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ബ്രാഹ്മണൻ മദ്യം കുടിച്ചാൽ, മലഭക്ഷണം ചെയ്താൽ, വൃശലിയുടെ ഭർത്താവായാൽ—
തപ്തമുദ്രാദഗ്ധദേഹസ്തപ്തശൂലാങ്കിതസ്തഥാ । ഹരിവാസരഭോജീ ച കുമ്ഭീപാകം വ്രജേദ് ദ്വിജഃ
—ചൂടുള്ള മുദ്രകൊണ്ട് ദേഹത്തിൽ അടയാളം കുത്തിയാൽ, ചൂടുള്ള കുന്തം കൊണ്ട് അടയാളം വെച്ചാൽ, ഹരിദിനത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ—അവൻ കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
ഗുരുപത്നീം രാജപത്നീം സപത്നീം മാതരം ധ്രുവമ് । സുതാം പുത്രവധൂം ശ്വശ്രൂം സഗര്ഭാം ഭഗിനീം സതീമ്
ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ, രാജാവിന്റെ ഭാര്യ, സഹപത്നി, സ്വന്തം അമ്മ, മകൾ, മകനുവധു, അമ്മാവൾ, ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീ, സത്യവാനായ സഹോദരി—
സഹോദരഭ്രാതൃജായാം മാതുലാനീം പിതുഃ പ്രസൂമ് । മാതുഃ പ്രസൂം തത്സ്വസാരം ഭഗിനീം ഭ്രാതൃകന്യകാമ്
സഹോദരന്റെ ഭാര്യ, അമ്മാവന്റെ ഭാര്യ, അച്ഛന്റെ സഹോദരി, അമ്മയുടെ സഹോദരി, അവളുടെ മകൾ, സ്വന്തം സഹോദരി, സഹോദരന്റെ മകൾ—
ശിഷ്യാം ശിഷ്യസ്യ പത്നീം ച ഭാഗിനേയസ്യ കാമിനീമ് । ഭ്രാതുഃ പുത്രപ്രിയാം ചൈവാത്യഗമ്യാ ആഹ പദ്മജഃ
ശിഷ്യ, ശിഷ്യന്റെ ഭാര്യ, ഭാഗിനേയന്റെ പ്രിയം, സഹോദരന്റെ മകന്റെ പ്രിയം—ഇവയെല്ലാം പദ്മജനായി പ്രത്യേകമായി സമീപിക്കരുതാത്തവരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതാഃ കാമേന കാന്താ യോ വ്രജേദ്വൈ മാനവാധമഃ । സ മാതൃഗാമീ വേദേഷു ബ്രഹ്മഹത്യാശതം വ്രജേത്
ഈ സ്ത്രീകളിൽ ആരെയെങ്കിലും കാമത്തോടെ സമീപിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, വേദപ്രകാരം, മാതൃഗാമിയായവനും നൂറു ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം അനുഭവിക്കുന്നവനും ആകുന്നു.
അകര്മാര്ഹോഽപ്യസംസ്പൃശ്യോ ലോകേ വേദേ ച നിന്ദിതഃ । സ യാതി കുമ്ഭീപാകേ ച മഹാപാപീ സുദുഷ്കരേ
അവൻ യാഗങ്ങൾക്കു യോഗ്യനല്ല, സ്പർശിക്കരുതാത്തവൻ, ലോകത്തും വേദത്തിലും നിന്ദ്യൻ, അത്തരം മഹാപാപി കുംഭീപാകം എന്ന നരകത്തിൽ പോകുന്നു.
കരോത്യശുദ്ധാം സന്ധ്യാം വാ ന സന്ധ്യാം വാ കരോതി ച । ത്രിസന്ധ്യം വര്ജയേദ്യോ വാ സന്ധ്യാഹീനശ്ച സ ദ്വിജഃ
ആചാരശുദ്ധിയില്ലാതെ സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്നവൻ, അല്ലെങ്കിൽ സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യാത്തവൻ, മൂന്ന് സന്ധ്യകളും ഒഴിവാക്കുന്നവൻ—അത്തരം രണ്ടുപിറവിയുള്ളവൻ സന്ധ്യാവന്ദനത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെടുന്നു.
വൈഷ്ണവം ച തഥാ ശൈവം ശാക്തം സൌരം ച ഗാണപമ് । യോഽഹങ്കാരാന്ന ഗൃഹ്ണാതി മന്ത്രം സോഽദീക്ഷിതഃ സ്മൃതഃ
വൈഷ്ണവം, ശൈവം, ശാക്തം, സൗരം, ഗണപത്യം എന്നിങ്ങനെയുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കാത്തവൻ ദീക്ഷയില്ലാത്തവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രവാഹമവധിം കൃത്വാ യാവദ്ധസ്തചതുഷ്ടയമ് । തത്ര നാരായണഃ സ്വാമീ ഗങ്ഗാഗര്ഭാന്തരേ വസേത്
നദിയുടെ ഒഴുക്കിന്റെ നീളം നാലു കൈവിരല് അളവുവരെ നിശ്ചയിച്ചിട്ട്, അങ്ങോട്ട് ഗംഗയുടെ ഗര്ഭഭാഗത്ത് തന്നെ മഹാവിഷ്ണു വസിക്കുന്നു.
തത്ര നാരായണക്ഷേത്രേ മൃതോ യാതി ഹരേഃ പദമ് । വാരാണസ്യാം ബദര്യാം ച ഗങ്ഗാസാഗരസങ്ഗമേ
അവിടെ നാരായണക്ഷേത്രത്തില് മരിക്കുന്നവര് ഹരിയുടെ സന്നിധിയില് എത്തുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ വാരാണസി, ബദരി, ഗംഗയും കടലും ചേരുന്ന സങ്കമം എന്നിവിടങ്ങളിലും അതേ ഫലം ലഭിക്കും.
പുഷ്കരേ ഹരിഹരക്ഷേത്രേ പ്രഭാസേ കാമരൂസ്ഥലേ । ഹരിദ്വാരേ ച കേദാരേ തഥാ മാതൃപുരേഽപി ച
പുഷ്കരം, ഹരിഹരക്ഷേത്രം, പ്രഭാസം, കാമരൂപം, ഹരിദ്വാരം, കെദാരം, മാതൃപുരം എന്നിവിടങ്ങളിലും,
സരസ്വതീനദീതീരേ പുണ്യേ വൃന്ദാവനേ വനേ । ഗോദാവര്യാം ച കൌശിക്യാം ത്രിവേണ്യാം ച ഹിമാചലേ
സരസ്വതി നദിയുടെ പുണ്യതീരത്ത്, വൃന്ദാവനത്തിലെ കാടില്, ഗോദാവരി, കൗശികി, ത്രിവേണി, ഹിമാലയം എന്നിവിടങ്ങളിലും,
ഏഷു തീര്ഥേഷു യോ ദാനം പ്രതിഗൃഹ്ണാതി കാമതഃ । സ ച തീര്ഥപ്രതിഗ്രാഹീ കുമ്ഭീപാകേ പ്രയാതി സഃ
ഈ തീര്ത്ഥങ്ങളില് ആരെങ്കിലും സ്വാര്ഥം കൊണ്ടു ദാനം സ്വീകരിച്ചാല്, അത്തരം തീര്ത്ഥപ്രതിഗ്രാഹികള് കുമ്പീപാകനരകത്തില് പോകും.
ശൂദ്രസേവീ ശൂദ്രയാജീ ഗ്രാമയാജീതി കീര്തിതഃ । തഥാ ദേവോപജീവീ ച ദേവലഃ പരികീര്തിതഃ
ശൂദ്രരെ സേവിക്കുന്നവനും, ശൂദ്രര്ക്കായി യാഗം ചെയ്യുന്നവനും, ഗ്രാമത്തിലെ യാജകനും, ദേവതകളെ ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവനും ദേവളന് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു.
ശൂദ്രപാകോപജീവീ യഃ സൂപകാര ഇതി സ്മൃതഃ । സന്ധ്യാപൂജനഹീനശ്ച പ്രമത്തഃ പതിതഃ സ്മൃതഃ
ശൂദ്രര് പാകം ചെയ്ത ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവന് സൂപകാരന് എന്നു അറിയപ്പെടുന്നു. സന്ധ്യാപൂജ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് അശ്രദ്ധയാല് വീണുപോയവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഉക്തം സര്വം മയാ ഭദ്രേ ലക്ഷണം വൃഷലീപതേഃ । ഏതേ മഹാപാതകിനഃ കുമ്ഭീപാകം പ്രയാന്തി തേ । കുണ്ഡാന്യന്യാനി യേ യാന്തി നിബോധ കഥയാമി തേ
ഭദ്രേ, വൃശലിപതിയുടെ ലക്ഷണങ്ങള് എല്ലാം ഞാന് പറഞ്ഞുതന്നു. ഇവര് മഹാപാതകികള് ആകയാല് കുമ്പീപാകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇനി മറ്റ് കുണ്ടങ്ങളില് പോകുന്നവരെക്കുറിച്ച് ഞാന് പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
നാനാകര്മവിപാകഫലകഥനമ് ധര്മരാജ ഉവാച ദേവസേവാം വിനാ സാധ്വി ന ഭവേത്കര്മകൃന്തനമ് । ശുദ്ധകര്മ ശുദ്ധബീജം നരകശ്ച കുകര്മണാ
ധര്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ദേവസേവനമില്ലാതെ, സതീ, കര്മഫലങ്ങള് മുറിക്കപ്പെടില്ല. ശുദ്ധമായ കര്മങ്ങള്ക്ക് ശുദ്ധഫലം ലഭിക്കും; ദുഷ്കര്മങ്ങള്ക്ക് നരകം ഫലമായി വരും.
പുംശ്ചല്യന്നം ച യോ ഭുങ്ക്തേ യോഽസ്യാം ഗച്ഛേത്പതിവ്രതേ । സ ദ്വിജഃ കാലസൂത്രം ച മൃതോ യാതി സുദുര്ഗമമ്
വഞ്ചകസ്ത്രീയുടെ അന്നം കഴിക്കുന്നതോ, അവളെ സമീപിക്കുന്നതോ ചെയ്യുന്ന ദ്വിജന് മരിച്ചാല് അത്യന്തം കഠിനമായ കാലസൂത്രനരകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ശതവര്ഷം കാലസൂത്രേ സ്ഥിരീഭൂതോ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । തത്ര ജന്മനി രോഗീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ദ്വിജഃ
അവന് നൂറുവര്ഷം കാലസൂത്രത്തില് സ്ഥിരമായി കഴിയേണ്ടിവരും. അതിന് ശേഷം ജന്മത്തില് രോഗിയായിത്തീരും. പിന്നീടാണ് ദ്വിജന് ശുദ്ധനാവുന്നത്.
പതിവ്രതാ ചൈകപതൌ ദ്വിതീയേ കുലടാ സ്മൃതാ । തൃതീയേ ധര്ഷിണീ ജ്ഞേയാ ചതുര്ഥേ പുംശ്ചലീത്യപി
ഒരു സ്ത്രീ ഒരാള്ക്ക് മാത്രം ഭര്ത്താവായാല് അവളെ പതിവ്രതയെന്നു വിളിക്കും. രണ്ടാമന് ഉണ്ടെങ്കില് കുളട, മൂന്നാമനുണ്ടെങ്കില് ധര്ഷിണി, നാലാമനുണ്ടെങ്കില് പുംശ്ചലി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടും.
വേശ്യാ ച പഞ്ചമേ ഷഷ്ഠേ പുങ്ഗീ ച സപ്തമേഽഷ്ടമേ । തത ഊര്ധ്വം മഹാവേശ്യാ സാസ്പൃശ്യാ സര്വജാതിഷു
അഞ്ചാമനുണ്ടെങ്കില് വെശ്യ, ആറാമനുണ്ടെങ്കില് പുങ്ഗി, ഏഴാമോ എട്ടാമോ ആണെങ്കില് മഹാവെശ്യ, അവളെ എല്ലാ ജാതികളിലും അസ്പൃശ്യയായി കണക്കാക്കും.
യോ ദ്വിജഃ കുലടാം ഗച്ഛേദ്ധര്ഷിണീം പുംശ്ചലീമപി । പുങ്ഗീം വേശ്യാം മഹാവേശ്യാം മത്സ്യോദേ യാതി നിശ്ചിതമ്
ദ്വിജന് കുളടയെയും ധര്ഷിണിയെയും പുംശ്ചലിയെയും പുങ്ഗിയെയും വെശ്യയെയും മഹാവെശ്യയെയും സമീപിച്ചാല് അവന് ഉറപ്പായും മത്സ്യോദനരകത്തിലേക്ക് പോകും.
ശതാബ്ദം കുലടാഗാമീ ധൃഷ്ടാഗാമീ ചതുര്ഗുണമ് । ഷഡ്ഗുണം പുംശ്ചലീഗാമീ വേശ്യാഗാമീ ഗുണാഷ്ടകമ്
കുളടയുമായി ബന്ധം പുലര്ത്തുന്നവന് നൂറുവര്ഷം അവിടെ കഴിയണം. ധര്ഷിണിയുമായി ബന്ധം പുലര്ത്തിയാല് അതിന്റെ നാലിരട്ടി, പുംശ്ചലിയെ സമീപിച്ചാല് ആറിരട്ടി, വെശ്യയെയെങ്കില് എട്ടിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയണം.
പുങ്ഗീഗാമീ ദശഗുണം വസേത്തത്ര ന സംശയഃ । മഹാവേശ്യാകാമുകശ്ച തതോ ദശഗുണം വസേത്
പുങ്ഗിയെ സമീപിച്ചാല് പത്തിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയേണ്ടി വരും, സംശയമില്ല. മഹാവെശ്യയെ പ്രേമിക്കുന്നവന് അതിലും പത്തിരട്ടി കാലം അവിടെ കഴിയേണ്ടിവരും.