ദേഹദഗ്ധോഽപി തദ്വജ്രൈരനാഹാരശ്ച ശബ്ദകൃത് । താഡിതോ യമദൂതൈശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവിടെ വജ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരം കത്തിപ്പോവുകയും, ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ നിലവിളിക്കുകയും, യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും; അതിന് ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
രൌപ്യഗവ്യാംശുകാനാം ച യശ്ചൌരഃ സുരവിപ്രയോഃ । തപ്തപാഷാണകുണ്ഡേച സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ വെള്ളി, പശു, വസ്ത്രം എന്നിവ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ചൂടുള്ള കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
ത്രിജന്മനി ച കംസോഽപി ശ്വേതരൂപസ്ത്രിജന്മനി । ജന്മൈകം ശ്വേതചിഹ്നശ്ച തതോഽന്യേ ശ്വേതപക്ഷിണഃ
മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ഹംസയായി ജനിക്കും; മൂന്നു ജന്മങ്ങൾക്കു വെളുത്ത രൂപത്തിലും, ഒരു ജന്മത്തിൽ വെളുത്ത അടയാളങ്ങളോടെയും, പിന്നെ വെളുത്ത പക്ഷിയായി മാറും.
തതോ രക്തവികാരീ ച ശൂലീ വൈ മാനവോ ഭവേത് । സപ്തജന്മസു ചാല്പായുസ്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ രക്തരോഗം ബാധിച്ചവനും ഛേദനാനുഭവിക്കുന്നവനും ആകും; ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സോടെ ജനിക്കും; പിന്നെ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
രൈതം കാംസ്യമയം പാത്രം യോ ഹരേദ്ദേവവിപ്രയോഃ । തീക്ഷ്ണപാഷാണകുണ്ഡേ ച സ്വലോമാബ്ദം വസേന്നരഃ
ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ കഞ്ചവസ്തു മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, മൂർച്ചയുള്ള കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
സ ഭവേദശ്വജാതിശ്ച ഭാരതേ സപ്തജന്മസു । തതോഽധികാങ്ഗജാതിശ്ച പാദരോഗീ തതഃ ശുചിഃ
അവൻ ഭാരതത്തിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു കുതിരയായി ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം അധികം അങ്കങ്ങളോടെയും, പിന്നെ കാലരോഗത്തോടെയും ജനിക്കും; ഒടുവിൽ ശുദ്ധനാകും.
പുംശ്ചല്യന്നം ച യോ ഭദ്രേ പുംശ്ചലീജീവ്യജീവിനഃ । സ്വലോമമാനവര്ഷം ച ലാലാകുണ്ഡേ വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭദ്രേ, ആരെങ്കിലും ഒരു ശീലഹീന സ്ത്രീയുടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലോ, അത്തരം സ്ത്രീയുടെ വരുമാനത്തിൽ ജീവിച്ചാലോ, അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ ലാലാകുണ്ഡയിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരും.
താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര ദുഃഖിതഃ । തതശ്ചക്ഷുഃശൂലരോഗീ തതഃ ശുദ്ധഃ ക്രമേണ സഃ
അവിടെ, യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അത്തരം ഭക്ഷണം കഴിച്ചവൻ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിക്കും. അതിനുശേഷം അവന് കണ്ണ് രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കും, പിന്നെ ക്രമേണ ശുദ്ധനാകുന്നു.
മ്ലേച്ഛസേവീ മസീജീവീ യോ വിപ്രോ ഭാരതേ ഭുവി । വസേത്സ്വലോമമാനാബ്ദം മസീകുണ്ഡേ സ ദുഃഖഭാക്
ഭാരതഭൂമിയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ വിദേശികളെ സേവിച്ചാലോ, എഴുത്ത് ജോലി ചെയ്ത് ജീവിച്ചാലോ, അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ മസീകുണ്ഡയിൽ ദുഃഖത്തോടെ താമസിക്കും.
താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതസ്ത്രിജന്മനി ഭവേത്കൃഷ്ണവര്ണഃ പശുഃ സതി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെതന്നെ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയുന്നു. അതിനുശേഷം മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കറുത്തതൊന്നായ മൃഗമായി ജനിക്കും; അതിനുശേഷം ജീവിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും.
ത്രിജന്മനി ഭവേച്ഛാഗഃ കൃഷ്ണവര്ണസ്ത്രിജന്മനി । തതഃ സ താലവൃക്ഷശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ ആട് ആയി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കറുത്തതൊന്നായി ജനിക്കും. അതിനുശേഷം താളവൃക്ഷമായും, പിന്നെ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
ധാന്യാദിസസ്യം താമ്ബൂലം യോ ഹരേത്സുരവിപ്രയോഃ । ആസനം ച തഥാ തല്പം ചൂര്ണകുണ്ഡേ പ്രയാതി സഃ
ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ ധാന്യവും മറ്റു വിളകളും, താമ്പൂലവും, ഇരിപ്പിടവും കിടക്കയും ആരെങ്കിലും മോഷ്ടിച്ചാൽ, അവൻ ചൂർണകുണ്ഡയിൽ പോകേണ്ടി വരും.
ശതാബ്ദം തത്ര നിവസേദ്യമദൂതേന താഡിതഃ । തതോ ഭവേന്മേഷജാതിഃ കുക്കുടശ്ച ത്രിജന്മനി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നൂറുവർഷം താമസിക്കും. അതിനുശേഷം ആടായി ജനിക്കും, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേദ്വാനരശ്ച കാസവ്യാധിയുതോ ഭുവി । വംശഹീനോ ദരിദ്രശ്ച സ്വല്പായുശ്ച തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം കുരങ്ങായി ജനിക്കും; ഭൂമിയിൽ ചുമയും രോഗവും ബാധിച്ചവനാകും. പിന്നെ വംശം ഇല്ലാത്തവനും ദരിദ്രനും കുറഞ്ഞ ആയുസുള്ളവനും, അതിനുശേഷം ശുദ്ധനാകും.
കരോതി ചക്രം വിപ്രാണാം ഹൃത്വാ ദ്രവ്യം ച യോ ജനഃ । സ വസേച്ചക്രകുണ്ഡേ ച ശതാബ്ദം ദണ്ഡതാഡിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിച്ച് അവർക്കു ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, ചക്രകുണ്ഡയിൽ നൂറുവർഷം വടികൊണ്ട് അടിച്ചുപരിക്കപ്പെടും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച തൈലകാരസ്ത്രിജന്മനി । വ്യാധിയുക്തോ ഭവേദ്രോഗീ വംശഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും; പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ എണ്ണയുണ്ടാക്കുന്നവനായി ജനിക്കും. രോഗബാധിതനും വംശം ഇല്ലാത്തവനും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
ഗോധനേഷു ച വിപ്രേഷു കരോതി വക്രതാം പുമാന് । പ്രയാതി വക്രകുണ്ഡം സ തിഷ്ഠേദ്യുഗശതം സതി
ആളൊരുവൻ പശുക്കളോടോ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടോ വഞ്ചന ചെയ്താൽ, അവൻ വക്രകുണ്ഡയിൽ പോയി നൂറു യുഗങ്ങൾ അവിടെ താമസിക്കും.
തതോ ഭവേത്സ വക്രാങ്ഗോ ഹീനാങ്ഗഃ സപ്തജന്മനി । ദരിദ്രോ വംശഹീനശ്ച ഭാര്യാഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം അവൻ വക്രമായ അവയവങ്ങളോടുകൂടി, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അപൂർണ്ണശരീരിയായി ജനിക്കും. ദരിദ്രനും വംശം ഇല്ലാത്തവനും ഭാര്യയില്ലാത്തവനും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
തതോ ഭവേദ് ഗൃധ്രജന്മാ ത്രിജന്മനി ച സൂകരഃ । ത്രിജന്മനി ബിഡാലശ്ച മയൂരശ്ച ത്രിജന്മനി
അതിനുശേഷം കഴുകനായി ജനിക്കും; പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായി, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പൂച്ചയായി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ മയിലായി ജനിക്കും.
നിഷിദ്ധം കൂര്മമാംസം ച ബ്രാഹ്മണോ യോ ഹി ഭക്ഷതി । കൂര്മകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി ശതാബ്ദം കൂര്മഭക്ഷിതഃ
ബ്രാഹ്മണൻ നിരോധിച്ചിരിക്കുന്ന ആമയുടെ മാംസം കഴിച്ചാൽ, അവൻ കൂർമകുണ്ഡയിൽ നൂറുവർഷം ആമകൾ കഴിക്കുന്ന വിധത്തിൽ താമസിക്കും.
തതോ ഭവേത്കൂര്മജന്മാ ത്രിജന്മനി ച സൂകരഃ । ത്രിജന്മനി ബിഡാലശ്ച മയൂരശ്ച തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം ആമയായി ജനിക്കും; മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായി, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പൂച്ചയായി, പിന്നെ മയിലായി, അതിനുശേഷം ശുദ്ധനാകും.
ഘൃതം തൈലാദികം ചൈവ യോ ഹരേത്സുരവിപ്രയോഃ । സ യാതി ജ്വാലാകുണ്ഡം ച ഭസ്മകുണ്ഡം ച പാതകീ
ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ നെയ്യോ എണ്ണയോ അതുപോലുള്ള വസ്തുക്കളോ മോഷ്ടിച്ചവൻ, ആ പാപി ജ്വാലാകുണ്ഡയിലും ഭസ്മകുണ്ഡയിലും പോകും.
തത്ര സ്ഥിത്വാ ശതാബ്ദം ച സ ഭവേത്തൈലപാചിതഃ । സപ്തജന്മനി മത്സ്യശ്ച മൂഷകശ്ച തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറുവർഷം കഴിയുമ്പോൾ, എണ്ണയിൽ വേവിക്കപ്പെടും. ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മീനായി, പിന്നെ എലിയായി, അതിനുശേഷം ശുദ്ധനാകും.
സുഗന്ധിതൈലം ധാത്രീം വാ ഗന്ധദ്രവ്യാന്യദേവ വാ । ഭാരതേ പുണ്യവര്ഷേ ച യോ ഹരേത്സുരവിപ്രയോഃ
ഭാരതത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ സുഗന്ധമുള്ള എണ്ണ, നെല്ലിക്ക, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും സുഗന്ധവസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ—
സ വസേദ്ദഗ്ധകുണ്ഡേ ച ഭവേദ്ദഗ്ധോ ദിവാനിശമ് । സ്വലോമമാനവര്ഷം ച തതോ ദുര്ഗന്ധികോ ഭവേത്
അവൻ അഗ്നികുഴിയിൽ ഇരുന്ന്, പകലും രാത്രിയും ദഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിന് ശേഷം ഒരു വർഷം അവന്റെ സ്വന്തം രോമം മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ വീഴും; പിന്നെ അവൻ ദുർഗന്ധിയാവും.
ദുര്ഗന്ധികഃ സപ്തജന്മ മൃഗനാഭിസ്ത്രിജന്മനി । സപ്തജന്മസു മന്ഥാനസ്തതോ ഹി മാനവോ ഭവേത്
ഏഴു ജന്മം ദുർഗന്ധിയാവും; മൂന്നു ജന്മം കസ്തൂരിമൃഗമായി ജനിക്കും; പിന്നെ ഏഴു ജന്മം മഥനക്കാരനായി ജീവിച്ച്, അതിന് ശേഷം മനുഷ്യനാവും.
ബലേനൈവ ഛലേനൈവ ഹിംസാരൂപേണ വാ സതി । ബലിഷ്ഠശ്ച ഹരേദ്ഭൂമിം ഭാരതേ പരപൈതൃകീമ്
ഭാരതഭൂമിയിൽ മറ്റൊരാളുടെ പാരമ്പര്യഭൂമി ബലപ്രയോഗം, വഞ്ചന, അക്രമം എന്നിവകൊണ്ട് ശക്തനായവൻ പിടിച്ചാൽ,
സ വസേത്തപ്തസൂചിം ച ഭവേത്താപീ ദിവാനിശമ് । തപ്തതൈലേ യഥാ ജീവോ ദഗ്ധോ ഭവതി സന്തതമ്
അവൻ ചൂടുള്ള സൂചിയിൽ ഇരുന്നു, പകലും രാത്രിയും കഠിനമായ വേദന അനുഭവിക്കും. ചൂടുള്ള എണ്ണയിൽ ജീവൻ എങ്ങനെ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു, അതുപോലെ അവൻ നിരന്തരം ദഹിക്കപ്പെടും.
ഭസ്മസാന്ന ഭവത്യേവ ഭോഗേ ദേഹീ ന നശ്യതി । സപ്തമന്വന്തരം പാപീ സന്തപ്തസ്തത്ര തിഷ്ഠതി
അവിടെ അനുഭവിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചാരമാകുകയോ ശരീരം നശിക്കുകയോ ഇല്ല; ആ പാപി ഏഴു മന്വന്തരം അവിടെ കഠിനമായ വേദന അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
ശബ്ദം കരോത്യനാഹാരോ യമദൂതേന താഡിതഃ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിട്കൃമിശ്ച ഭവേത്തതഃ
അവൻ ഭക്ഷണമില്ലാതെ നിലവിളിക്കും; യമദൂതൻ അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അറുപതിനായിരം വർഷം അവൻ മലയിൽ ജീവിക്കുന്ന പുഴുവായിരിക്കും.