സരോവരാദുത്ഥിതാംശ്ച നക്രാദീന്ഹന്തി യോ നരഃ । നക്രകണ്ടകമാനാബ്ദം നക്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ഒരു തടാകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന മുത്തലയോ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവികളെയോ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ മുത്തലക്കുഴിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
തതോ നക്രാദിജാതീയോ ഭവേന്നക്രാദിഷു ധ്രുവമ് । തതഃ സദ്യോ വിശുദ്ധോ ഹി ദണ്ഡേനൈവ പുനഃ പുനഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ ഉറപ്പായും മുത്തലയോ അതുപോലുള്ള ജീവികളിൽ ജനിക്കും; പിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശിക്ഷ അനുഭവിച്ച് വേഗത്തിൽ ശുദ്ധനാകും.
വക്ഷഃ ശ്രോണീസ്തനാസ്യഞ്ച യഃ പശ്യതി പരസ്ത്രിയാഃ । കാമേന കാമുകോ യോ ഹി പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ
ഭാരതഭൂമിയിൽ, ആരെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ കാമവശൻ ആയി അവളുടെ നെഞ്ച്, നടം, മുല, വായ് എന്നിവ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ—
സ വസേത്കാകകുണ്ഡേ ച കാകൈഃ സംചൂര്ണലോചനഃ । തതഃ സ്വലോമമാനാബ്ദം ഭവേദ്ദഗ്ധസ്ത്രിജന്മനി
അവൻ കാക്കകൾ കണ്ണ് ചിതറുന്ന കാക്കകുഴിയിൽ താമസിക്കും; പിന്നെ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം സ്ത്രീയായി, മുൻജന്മത്തിൽ കത്തിക്കളഞ്ഞവളായി ജനിക്കും.
സ്വര്ണസ്തേയീ ച യോ മൂഢോ ഭാരതേ സുരവിപ്രയോഃ । സ ച മന്ഥാനകുണ്ഡേ വൈ സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭാരതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്ന മണ്ടൻ ഉറപ്പായും മന്ഥാനകുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
താഡിതോ യമദൂതേന മന്ഥാനൈശ്ഛന്നലോചനഃ । തദ്വിഡ്ഭോജീ ച തത്രൈവ തതശ്ചാന്ധസ്ത്രിജന്മനി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുമർദിക്കുകയും, മന്ഥാനങ്ങൾ കൊണ്ട് കണ്ണ് മറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും; അവിടെ അവൻ മലഭക്ഷണം ചെയ്യും, പിന്നെ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ കുരുടനായി ജനിക്കും.
സപ്തജന്മ ദരിദ്രശ്ച മഹാക്രൂരശ്ച പാതകീ । ഭാരതേ സ്വര്ണകാരശ്ച സ ച സ്വര്ണവണിക് തതഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ദരിദ്രനും അത്യന്തം ക്രൂരനും പാപിയുമാകും; ഭാരതത്തിൽ അവൻ സ്വർണശില്പിയും പിന്നീട് സ്വർണവ്യാപാരിയും ആകും.
യോ ഭാരതേ താമ്രചൌരോ ലോഹചൌരശ്ച സുന്ദരി । സ ച സ്വലോമമാനാബ്ദം ബീജകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
സുന്ദരിയേ, ഭാരതത്തിൽ ആരെങ്കിലും താമ്രമോ ഇരിമ്പോ മോഷ്ടിച്ചാൽ, ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ അവൻ ബീജകുഴിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
തത്രൈവ ബീജവിഡ്ഭോജീ ബീജൈശ്ച ഛന്നലോചനഃ । താഡിതോ യമദൂതേന തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവിടെ അവൻ വിത്തും മലവും ഭക്ഷിക്കുകയും, കണ്ണ് വിത്തുകൊണ്ട് മറയ്ക്കപ്പെടുകയും, യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും; അതിന് ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
ഭാരതേ ദേവചൌരശ്ച ദേവദ്രവ്യാപഹാരകഃ । സ ദുസ്തരേ വജ്രകുണ്ഡേ സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭാരതത്തിൽ ദൈവസമ്പത്തോ ദൈവത്തിന്റെ വസ്തുവോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കടന്നുപോകാൻ പ്രയാസമുള്ള വജ്രകുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
ദേഹദഗ്ധോഽപി തദ്വജ്രൈരനാഹാരശ്ച ശബ്ദകൃത് । താഡിതോ യമദൂതൈശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവിടെ വജ്രങ്ങൾ കൊണ്ട് ശരീരം കത്തിപ്പോവുകയും, ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ നിലവിളിക്കുകയും, യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും; അതിന് ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
രൌപ്യഗവ്യാംശുകാനാം ച യശ്ചൌരഃ സുരവിപ്രയോഃ । തപ്തപാഷാണകുണ്ഡേച സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ വെള്ളി, പശു, വസ്ത്രം എന്നിവ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, ചൂടുള്ള കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
ത്രിജന്മനി ച കംസോഽപി ശ്വേതരൂപസ്ത്രിജന്മനി । ജന്മൈകം ശ്വേതചിഹ്നശ്ച തതോഽന്യേ ശ്വേതപക്ഷിണഃ
മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ഹംസയായി ജനിക്കും; മൂന്നു ജന്മങ്ങൾക്കു വെളുത്ത രൂപത്തിലും, ഒരു ജന്മത്തിൽ വെളുത്ത അടയാളങ്ങളോടെയും, പിന്നെ വെളുത്ത പക്ഷിയായി മാറും.
തതോ രക്തവികാരീ ച ശൂലീ വൈ മാനവോ ഭവേത് । സപ്തജന്മസു ചാല്പായുസ്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ രക്തരോഗം ബാധിച്ചവനും ഛേദനാനുഭവിക്കുന്നവനും ആകും; ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സോടെ ജനിക്കും; പിന്നെ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
രൈതം കാംസ്യമയം പാത്രം യോ ഹരേദ്ദേവവിപ്രയോഃ । തീക്ഷ്ണപാഷാണകുണ്ഡേ ച സ്വലോമാബ്ദം വസേന്നരഃ
ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ കഞ്ചവസ്തു മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, മൂർച്ചയുള്ള കല്ലുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
സ ഭവേദശ്വജാതിശ്ച ഭാരതേ സപ്തജന്മസു । തതോഽധികാങ്ഗജാതിശ്ച പാദരോഗീ തതഃ ശുചിഃ
അവൻ ഭാരതത്തിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു കുതിരയായി ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം അധികം അങ്കങ്ങളോടെയും, പിന്നെ കാലരോഗത്തോടെയും ജനിക്കും; ഒടുവിൽ ശുദ്ധനാകും.
പുംശ്ചല്യന്നം ച യോ ഭദ്രേ പുംശ്ചലീജീവ്യജീവിനഃ । സ്വലോമമാനവര്ഷം ച ലാലാകുണ്ഡേ വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭദ്രേ, ആരെങ്കിലും ഒരു ശീലഹീന സ്ത്രീയുടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാലോ, അത്തരം സ്ത്രീയുടെ വരുമാനത്തിൽ ജീവിച്ചാലോ, അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ ലാലാകുണ്ഡയിൽ താമസിക്കേണ്ടി വരും.
താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര ദുഃഖിതഃ । തതശ്ചക്ഷുഃശൂലരോഗീ തതഃ ശുദ്ധഃ ക്രമേണ സഃ
അവിടെ, യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അത്തരം ഭക്ഷണം കഴിച്ചവൻ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിക്കും. അതിനുശേഷം അവന് കണ്ണ് രോഗങ്ങൾ ബാധിക്കും, പിന്നെ ക്രമേണ ശുദ്ധനാകുന്നു.
മ്ലേച്ഛസേവീ മസീജീവീ യോ വിപ്രോ ഭാരതേ ഭുവി । വസേത്സ്വലോമമാനാബ്ദം മസീകുണ്ഡേ സ ദുഃഖഭാക്
ഭാരതഭൂമിയിൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ വിദേശികളെ സേവിച്ചാലോ, എഴുത്ത് ജോലി ചെയ്ത് ജീവിച്ചാലോ, അവൻ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ വർഷങ്ങൾ മസീകുണ്ഡയിൽ ദുഃഖത്തോടെ താമസിക്കും.
താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതസ്ത്രിജന്മനി ഭവേത്കൃഷ്ണവര്ണഃ പശുഃ സതി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ അവിടെതന്നെ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കഴിയുന്നു. അതിനുശേഷം മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കറുത്തതൊന്നായ മൃഗമായി ജനിക്കും; അതിനുശേഷം ജീവിച്ചാൽ ശുദ്ധനാകും.
ത്രിജന്മനി ഭവേച്ഛാഗഃ കൃഷ്ണവര്ണസ്ത്രിജന്മനി । തതഃ സ താലവൃക്ഷശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ ആട് ആയി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കറുത്തതൊന്നായി ജനിക്കും. അതിനുശേഷം താളവൃക്ഷമായും, പിന്നെ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
ധാന്യാദിസസ്യം താമ്ബൂലം യോ ഹരേത്സുരവിപ്രയോഃ । ആസനം ച തഥാ തല്പം ചൂര്ണകുണ്ഡേ പ്രയാതി സഃ
ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ ധാന്യവും മറ്റു വിളകളും, താമ്പൂലവും, ഇരിപ്പിടവും കിടക്കയും ആരെങ്കിലും മോഷ്ടിച്ചാൽ, അവൻ ചൂർണകുണ്ഡയിൽ പോകേണ്ടി വരും.
ശതാബ്ദം തത്ര നിവസേദ്യമദൂതേന താഡിതഃ । തതോ ഭവേന്മേഷജാതിഃ കുക്കുടശ്ച ത്രിജന്മനി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുപരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ നൂറുവർഷം താമസിക്കും. അതിനുശേഷം ആടായി ജനിക്കും, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേദ്വാനരശ്ച കാസവ്യാധിയുതോ ഭുവി । വംശഹീനോ ദരിദ്രശ്ച സ്വല്പായുശ്ച തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം കുരങ്ങായി ജനിക്കും; ഭൂമിയിൽ ചുമയും രോഗവും ബാധിച്ചവനാകും. പിന്നെ വംശം ഇല്ലാത്തവനും ദരിദ്രനും കുറഞ്ഞ ആയുസുള്ളവനും, അതിനുശേഷം ശുദ്ധനാകും.
കരോതി ചക്രം വിപ്രാണാം ഹൃത്വാ ദ്രവ്യം ച യോ ജനഃ । സ വസേച്ചക്രകുണ്ഡേ ച ശതാബ്ദം ദണ്ഡതാഡിതഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സ്വത്ത് മോഷ്ടിച്ച് അവർക്കു ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്നവൻ, ചക്രകുണ്ഡയിൽ നൂറുവർഷം വടികൊണ്ട് അടിച്ചുപരിക്കപ്പെടും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച തൈലകാരസ്ത്രിജന്മനി । വ്യാധിയുക്തോ ഭവേദ്രോഗീ വംശഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം മനുഷ്യനായി ജനിക്കും; പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ എണ്ണയുണ്ടാക്കുന്നവനായി ജനിക്കും. രോഗബാധിതനും വംശം ഇല്ലാത്തവനും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
ഗോധനേഷു ച വിപ്രേഷു കരോതി വക്രതാം പുമാന് । പ്രയാതി വക്രകുണ്ഡം സ തിഷ്ഠേദ്യുഗശതം സതി
ആളൊരുവൻ പശുക്കളോടോ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടോ വഞ്ചന ചെയ്താൽ, അവൻ വക്രകുണ്ഡയിൽ പോയി നൂറു യുഗങ്ങൾ അവിടെ താമസിക്കും.
തതോ ഭവേത്സ വക്രാങ്ഗോ ഹീനാങ്ഗഃ സപ്തജന്മനി । ദരിദ്രോ വംശഹീനശ്ച ഭാര്യാഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം അവൻ വക്രമായ അവയവങ്ങളോടുകൂടി, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അപൂർണ്ണശരീരിയായി ജനിക്കും. ദരിദ്രനും വംശം ഇല്ലാത്തവനും ഭാര്യയില്ലാത്തവനും, പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
തതോ ഭവേദ് ഗൃധ്രജന്മാ ത്രിജന്മനി ച സൂകരഃ । ത്രിജന്മനി ബിഡാലശ്ച മയൂരശ്ച ത്രിജന്മനി
അതിനുശേഷം കഴുകനായി ജനിക്കും; പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായി, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പൂച്ചയായി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ മയിലായി ജനിക്കും.
നിഷിദ്ധം കൂര്മമാംസം ച ബ്രാഹ്മണോ യോ ഹി ഭക്ഷതി । കൂര്മകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി ശതാബ്ദം കൂര്മഭക്ഷിതഃ
ബ്രാഹ്മണൻ നിരോധിച്ചിരിക്കുന്ന ആമയുടെ മാംസം കഴിച്ചാൽ, അവൻ കൂർമകുണ്ഡയിൽ നൂറുവർഷം ആമകൾ കഴിക്കുന്ന വിധത്തിൽ താമസിക്കും.