താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ ഭാരതമാഗത്യ സ ശൂദ്രഃ സപ്തജന്മസു
യമന്റെ ദൂതന്മാർ അടിച്ചവനെ അവിടെ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് താമസിക്കും. പിന്നീട് ഭാരതഭൂമിയിൽ വന്നവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ശൂദ്രനായി ജനിക്കും.
മഹാരോഗീ ദരിദ്രശ്ച ബധിരോ മൂക ഏവ ച । കൃഷ്ണം പദ്മം ച കേ യസ്യ തം സര്പം ഹന്തി യോ നരഃ
വലിയ രോഗം ബാധിച്ചവനും ദരിദ്രനും ചെവികേട്, വാക്കില്ലായ്മ എന്നിവയുള്ളവനും ആകും. കൃഷ്ണപുഷ്പവും താമരയും ഉള്ള പാമ്പിനെ കൊല്ലുന്നവനെ പാമ്പ് തന്നെ നശിപ്പിക്കും.
സ്വലോമമാനവര്ഷം ച സര്പകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । സര്പേണ ഭക്ഷിതഃ സോഽഥ യമദൂതേന താഡിതഃ
സ്വന്തം രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം പാമ്പുകളുടെ കുഴിയിൽ അവൻ പോകും. അവിടെ പാമ്പ് അവനെ തിന്നുകയും യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
വസേച്ച സര്പവിഡ്ഭോജീ തതഃ സര്പോ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച സ്വല്പായുര്ദദ്രുസംയുതഃ
അവൻ പാമ്പിന്റെ മല ഭക്ഷിച്ച് അവിടെ താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും പാമ്പാവും. പിന്നെ, കുറച്ചുനാൾ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന, കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
മഹാക്ലേശേന തന്മൃത്യുഃ സര്പേണ ഭക്ഷിതാദ് ധ്രുവമ് । വിധിപ്രദത്തജീവ്യാംശ്ച ക്ഷുദ്രജന്തൂംശ്ച ഹന്തി യഃ
വലിയ കഷ്ടതയോടെ, പാമ്പ് തിന്നതിനു ശേഷം അവന്റെ മരണം സംഭവിക്കും. വിധി നൽകിയ ജീവൻ ഉള്ള ചെറു ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ അനുഭവിക്കും.
സ ദംശമശയോഃ കുണ്ഡേ ജന്തുമാനാബ്ദമേവ ച । ദിവാനിശം ഭക്ഷിതസ്തൈരനാഹാരശ്ച ശബ്ദവാന്
അവൻ കടിക്കുന്ന ജീവികൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ഒരു വർഷം ജീവിച്ച് താമസിക്കും. പകലും രാത്രിയും അവയെല്ലാവരും ചേർന്ന് അവനെ തിന്നും; ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ അവൻ നിലവിളിക്കും.
ഹസ്തപാദാദിബദ്ധശ്ച യമദൂതേന താഡിതഃ । തതോ ഭവേത്ക്ഷുദ്രജന്തുര്ജാതിശ്ച യാവനീ ഭവേത്
കൈകാലുകൾ കെട്ടിയിട്ട് യമദൂതന്മാർ അടിക്കും. പിന്നെ അവൻ ആ ജീവിയുടെ ജാതി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും ചെറു ജീവിയായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച സോഽങ്ഗഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ । യോ മൂഢോ മധുമശ്നാതി ഹത്വാ ച മധുമക്ഷികാഃ
അതിനുശേഷം അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും, പക്ഷേ അവയവങ്ങൾ ഇല്ലാതെ. പിന്നെ ശുദ്ധനാകും. തേൻതിന്നാൻ തേച്ചികളെ കൊന്ന മണ്ടൻ ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.
സ ഏവ ഗാരലേ കുണ്ഡേ ജീവമാനാബ്ദകം വസേത് । ഭക്ഷിതോ ഗരലൈര്ദഗ്ധോ യമദൂതേന താഡിതഃ
അവൻ വിഷം നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ഒരു വർഷം ജീവനോടെ താമസിക്കും. അവിടെ വിഷം കൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയും യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
തതോ ഹി മക്ഷികാജാതിസ്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । ദണ്ഡം കരോത്യദണ്ഡ്യേ ച വിപ്രേ ദണ്ഡം കരോതി ച
അതിനുശേഷം അവൻ തേച്ചിയുടെ ജാതിയിൽ ജനിക്കും. പിന്നെ മനുഷ്യനായി ശുദ്ധനാകും. കുറ്റമില്ലാത്തവരെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.
സ കുണ്ഡം വജ്രദംഷ്ട്രാണാം കീടാനാം യാതി സത്വരമ് । സ തല്ലോമപ്രമാണാബ്ദം തത്ര തിഷ്ഠത്യഹര്നിശമ്
വജ്രദന്തമുള്ള കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിലേക്ക് അവൻ വേഗത്തിൽ പോകും. അവിടെ സ്വയം രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം പകലും രാത്രിയും താമസിക്കും.
ശബ്ദകൃദ്ഭക്ഷിതസ്തൈസ്തു യമദൂതേന താഡിതഃ । കരോതി രോദനം ഭദ്രേ ഹാഹാകാരം ക്ഷണേ ക്ഷണേ
ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കുന്ന അവ ജീവികൾ അവനെ തിന്നും, യമദൂതന്മാർ അടിക്കും. അവൻ ഓരോ നിമിഷവും നിലവിളിച്ച് കരയുകയും ദുഃഖം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.
പുനഃ സൂകരയോനൌ ച ജായതേ സപ്തജന്മസു । ത്രിജന്മനി കാകയോനൌ തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
പിന്നീട് അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും. മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ കാക്കയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിച്ചശേഷം മനുഷ്യനായി ശുദ്ധനാകും.
അര്ഥലോഭേന യോ മൂഢഃ പ്രജാദണ്ഡം കരോതി സഃ । വൃശ്ചികാനാം ച കുണ്ഡം ച തല്ലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ധനലോഭം കൊണ്ടു ജനങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കുന്ന മണ്ടൻ, തന്റെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം ഉറപ്പായും ചെളിമ്പട്ടുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ താമസിക്കും.
തതോ വൃശ്ചികജാതിശ്ച സപ്തജന്മസു ഭാരതേ । തതോ നരശ്ചാങ്ഗഹീനോ വ്യാധിശുദ്ധോ ഭവേദ് ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം അവൻ ഭാരതത്തിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ചെളിമ്പട്ടുകളുടെ ജാതിയിൽ ജനിക്കും. പിന്നെ അവൻ അവയവങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവനും രോഗശുദ്ധനുമായ മനുഷ്യനാകും.
ബ്രാഹ്മണഃ ശസ്ത്രധാരീ യോ ഹ്യന്യേഷാം ധാവകോ ഭവേത് । സന്ധ്യാഹീനശ്ച യോ വിപ്രോ ഹരിഭക്തിവിഹീനകഃ
ശസ്ത്രം കൈവശം വയ്ക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനും, മറ്റുള്ളവർക്കായി ഓടുന്നവനും, സന്ധ്യാവന്ദനം ഉപേക്ഷിച്ച് ഹരിഭക്തി ഇല്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണനും അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.
സ തിഷ്ഠതി സ്വലോമാബ്ദം കുണ്ഡേഷു ച ശരാദിഷു । വിദ്ധഃ ശരാദിഭിഃ ശശ്വത്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവൻ സ്വയം രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം അമ്പ് മുതലായവ നിറഞ്ഞ കുഴികളിൽ താമസിക്കും. അമ്പ് മുതലായവ കൊണ്ട് എല്ലായ്പോഴും കുത്തപ്പെടുകയും, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ശുദ്ധനാകുകയും ചെയ്യും.
കാരാഗാരേ സാന്ധകാരേ പ്രണിഹന്തി പ്രജാശ്ച യഃ । പ്രമത്തഃ സ്വസ്യ ദോഷേണ ഗോലകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
കൈദായാലയത്തിലും ഇരുണ്ടിടത്തും ജനങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ, സ്വന്തം തെറ്റുകൊണ്ട് അശ്രദ്ധനായവൻ, പന്തുകൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിലേക്ക് പോകും.
സ പങ്കതപ്തതോയാക്തം സാന്ധകാരം ഭയങ്കരമ് । തീക്ഷ്ണദംഷ്ട്രൈശ്ച കീടൈശ്ച സംയുക്തം ഗോലകുണ്ഡകമ്
അവിടെ ഒരു കുഴിയുണ്ട്, ചെളിയും ചൂടുള്ള വെള്ളവും നിറഞ്ഞത്, ഇരുട്ടും ഭയവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിൽ മൂർച്ചയുള്ള പല്ലുള്ള കീടങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതാണ് ഗോളകുണ്ടം.
കീടൈര്വിദ്ധോ വസേത്തത്ര പ്രജാലോമാബ്ദമേവ ച । തതോ ഭവേത്പ്രജാഭൃത്യസ്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേത്ക്രമാത്
അവിടെ ആ കീടങ്ങൾ കുത്തി വേദനിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഒരാൾ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എത്ര സമയം എടുക്കുമോ അത്രയും കാലം താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ജനങ്ങളുടേയും അടിമയാവും, പിന്നെ പതിയെ ശുദ്ധനാകും.
സരോവരാദുത്ഥിതാംശ്ച നക്രാദീന്ഹന്തി യോ നരഃ । നക്രകണ്ടകമാനാബ്ദം നക്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യൻ ഒരു തടാകത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന മുത്തലയോ മറ്റേതെങ്കിലും ജീവികളെയോ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ മുത്തലക്കുഴിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
തതോ നക്രാദിജാതീയോ ഭവേന്നക്രാദിഷു ധ്രുവമ് । തതഃ സദ്യോ വിശുദ്ധോ ഹി ദണ്ഡേനൈവ പുനഃ പുനഃ
അതിനുശേഷം, അവൻ ഉറപ്പായും മുത്തലയോ അതുപോലുള്ള ജീവികളിൽ ജനിക്കും; പിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ശിക്ഷ അനുഭവിച്ച് വേഗത്തിൽ ശുദ്ധനാകും.
വക്ഷഃ ശ്രോണീസ്തനാസ്യഞ്ച യഃ പശ്യതി പരസ്ത്രിയാഃ । കാമേന കാമുകോ യോ ഹി പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ
ഭാരതഭൂമിയിൽ, ആരെങ്കിലും മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ കാമവശൻ ആയി അവളുടെ നെഞ്ച്, നടം, മുല, വായ് എന്നിവ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ—
സ വസേത്കാകകുണ്ഡേ ച കാകൈഃ സംചൂര്ണലോചനഃ । തതഃ സ്വലോമമാനാബ്ദം ഭവേദ്ദഗ്ധസ്ത്രിജന്മനി
അവൻ കാക്കകൾ കണ്ണ് ചിതറുന്ന കാക്കകുഴിയിൽ താമസിക്കും; പിന്നെ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം സ്ത്രീയായി, മുൻജന്മത്തിൽ കത്തിക്കളഞ്ഞവളായി ജനിക്കും.
സ്വര്ണസ്തേയീ ച യോ മൂഢോ ഭാരതേ സുരവിപ്രയോഃ । സ ച മന്ഥാനകുണ്ഡേ വൈ സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭാരതത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെയോ ബ്രാഹ്മണന്റെയോ സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്ന മണ്ടൻ ഉറപ്പായും മന്ഥാനകുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.
താഡിതോ യമദൂതേന മന്ഥാനൈശ്ഛന്നലോചനഃ । തദ്വിഡ്ഭോജീ ച തത്രൈവ തതശ്ചാന്ധസ്ത്രിജന്മനി
അവിടെ യമദൂതന്മാർ അടിച്ചുമർദിക്കുകയും, മന്ഥാനങ്ങൾ കൊണ്ട് കണ്ണ് മറയ്ക്കുകയും ചെയ്യും; അവിടെ അവൻ മലഭക്ഷണം ചെയ്യും, പിന്നെ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ കുരുടനായി ജനിക്കും.
സപ്തജന്മ ദരിദ്രശ്ച മഹാക്രൂരശ്ച പാതകീ । ഭാരതേ സ്വര്ണകാരശ്ച സ ച സ്വര്ണവണിക് തതഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾക്കു അവൻ ദരിദ്രനും അത്യന്തം ക്രൂരനും പാപിയുമാകും; ഭാരതത്തിൽ അവൻ സ്വർണശില്പിയും പിന്നീട് സ്വർണവ്യാപാരിയും ആകും.
യോ ഭാരതേ താമ്രചൌരോ ലോഹചൌരശ്ച സുന്ദരി । സ ച സ്വലോമമാനാബ്ദം ബീജകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
സുന്ദരിയേ, ഭാരതത്തിൽ ആരെങ്കിലും താമ്രമോ ഇരിമ്പോ മോഷ്ടിച്ചാൽ, ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ അവൻ ബീജകുഴിയിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
തത്രൈവ ബീജവിഡ്ഭോജീ ബീജൈശ്ച ഛന്നലോചനഃ । താഡിതോ യമദൂതേന തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ
അവിടെ അവൻ വിത്തും മലവും ഭക്ഷിക്കുകയും, കണ്ണ് വിത്തുകൊണ്ട് മറയ്ക്കപ്പെടുകയും, യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും; അതിന് ശേഷം ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനാകും.
ഭാരതേ ദേവചൌരശ്ച ദേവദ്രവ്യാപഹാരകഃ । സ ദുസ്തരേ വജ്രകുണ്ഡേ സ്വലോമാബ്ദം വസേദ് ധ്രുവമ്
ഭാരതത്തിൽ ദൈവസമ്പത്തോ ദൈവത്തിന്റെ വസ്തുവോ മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ, കടന്നുപോകാൻ പ്രയാസമുള്ള വജ്രകുഴിയിൽ ശരീരത്തിലെ രോമം വളരാൻ എടുക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ താമസിക്കും.