ശതാബ്ദാച്ഛുദ്ധിമാപ്നോതി രാക്ഷസഃ സ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । പിതൄണാം യോ വിഷ്ണുപദേ പിണ്ഡം നൈവ ദദാതി ച
നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ശുദ്ധനാകും; അവൻ ഉറപ്പായും രാക്ഷസനാകും.
സ ച തിഷ്ഠത്യസ്ഥികുണ്ഡേ സ്വലോമാബ്ദം മഹോല്ബണേ । തതഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ കുഖഞ്ജഃ സപ്തജന്മസു
വിഷ്ണുപദത്തിൽ പിതാക്കൾക്ക് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാത്തവൻ, തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ ഭയങ്കരമായ അസ്ഥികുണ്ഡത്തിൽ താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം നല്ല ജന്മം ലഭിച്ച് ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുടന്തനും വളയവനും ആയി ജനിക്കും.
ഭവേന്മഹാദരിദ്രശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഹി ദേഹതഃ । യഃ സേവതേ മഹാമൂഢോ ഗുര്വിണീം ച സ്വകാമിനീമ്
ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയെ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളെ സേവിക്കുന്നവൻ, അത്യന്തം ഭ്രാന്തനായവൻ, ശരീരം ശുദ്ധമെങ്കിലും വലിയ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്നു.
പ്രതപ്തേ താമ്രകുണ്ഡേ ച ശതവര്ഷം സ തിഷ്ഠതി । അവീരാന്നം ച യോ ഭുങ്ക്തേ ഋതുസ്നാതാന്നമേവ ച
ചൂടുള്ള ചെമ്പ് കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; നിർജ്ജീവരിൽ നിന്ന് അല്ലെങ്കിൽ മാസവതിയാകുന്ന സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ.
ലോഹകുണ്ഡേ ശതാബ്ദം ച സ ച തിഷ്ഠതി തപ്തകേ । സ വ്രജേദ്രജകീം യോനിം കാകാനാം സപ്തജന്മസു
ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ വസ്ത്രം കഴുകുന്ന സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ കാക്കയായി ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
മഹാവ്രണീ ദരിദ്രശ്ച തതഃ ശുദ്ധീ ഭവേന്നരഃ । യോ ഹി ചര്മാക്തഹസ്തേന ദേവദ്രവ്യമുപസ്മൃശേത്
തൻ്റെ കൈയിൽ ചർമ്മം പുരട്ടി ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ച ദ്രവ്യങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്നവൻ, വലിയ വ്രണങ്ങൾക്കും ദാരിദ്ര്യത്തിനും വിധേയനാവും; പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.
ശതവര്ഷപ്രമാണം ച ചര്മകുണ്ഡേ സ തിഷ്ഠതി । യഃ ശൂദ്രേണാഭ്യനുജ്ഞാതോ ഭുങ്ക്തേ ശൂദ്രാന്നമേവ ച
ചർമ്മം കൊണ്ടുള്ള കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; ശൂദ്രന്റെ അനുമതിയോടെ അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ.
സ ച തപ്തസുരാകുണ്ഡേ ശതാബ്ദം തിഷ്ഠതി ദ്വിജഃ । തതോ ഭവേച്ഛൂദ്രയാജീ ബ്രാഹ്മണഃ സപ്തജന്മസു
അവൻ ചൂടുള്ള മദ്യം നിറച്ച കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ ബ്രാഹ്മണൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ശൂദ്രർക്കായി യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനായി മാറും.
ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ്ധ ്രുവമ് । വാഗ്ദുഷ്ടഃ കടുകോ വാചാ താഡയേത്സ്വാമിനം സദാ
ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; വാക്കിൽ കടുപ്പമുള്ളവൻ, എപ്പോഴും തൻ്റെ യജമാനനെ അടിക്കുന്നവൻ.
തീക്ഷ്ണകണ്ടകകുണ്ഡേ സ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । താഡിതോ യമദൂതേന ദണ്ഡേന ച ചതുര്ഗുണമ്
അവൻ മൂർച്ചയുള്ള കുരിശുകൾ നിറച്ച കലത്തിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരും; യമന്റെ ദൂതൻ ദണ്ഡം കൊണ്ട് നാലു മടങ്ങ് ശിക്ഷ നൽകും.
തതഃ ഉച്ചൈഃശ്രവാഃ സപ്തജന്മസ്വേവ തതഃ ശുചി । വിഷേണ ജീവനം ഹന്തി നിര്ദയോ യോ ഹി മാനവഃ
അവൻ പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ഉച്ചൈശ്രവസ് എന്നതുപോലുള്ള കുതിരയായി ജനിക്കും; പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ദയയില്ലാതെ വിഷംകൊണ്ട് ജീവനെ കൊല്ലുന്ന മനുഷ്യൻ—
വിഷകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ സഹസ്രാബ്ദം ച തിഷ്ഠതി । തതോ ഭവേന്നൃഘാതീ ച വ്രണീ ച ശതജന്മസു
വിഷം നിറച്ച കലത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ ആയിരം വർഷം അവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ നൂറു ജന്മങ്ങൾ കൊലയാളിയും വ്രണമുള്ളവനും ആയിരിക്കും.
സപ്തജന്മസു കുഷ്ഠീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ധുവമ് । ദണ്ഡേന താഡയേദ് ഗാം ഹി വൃഷഞ്ച വൃഷവാഹകഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കുഷ്ടരോഗിയായിരിക്കും; പിന്നെ ഉറപ്പായി ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ദണ്ഡം കൊണ്ട് പശുവിനെയും കാളിനെയും അടിക്കുന്നവൻ—
ഭൃത്യദ്വാരാ സ്വതന്ത്രോ വാ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ । പ്രതപ്തേ തൈലകുണ്ഡേഽഗ്നൌ തിഷ്ഠതി സ്മ ചതുര്യുഗമ്
ഭൃത്യന്റെ വഴി അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം, ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിലും, ചൂടുള്ള എണ്ണ കലത്തിൽ അഗ്നിയിൽ നാലു യുഗങ്ങൾ നിൽക്കേണ്ടിവരും.
ഗവാം ലോമപ്രമാണാബ്ദം വൃഷോ ഭവതി തത്പരമ് । കുന്തേന ഹന്തി യോ ജീവം വഹ്നിലോഹേന ഹേലയാ
പശുവിന്റെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾക്കായി, അവൻ കാളായി ജനിക്കും; കുന്തം കൊണ്ടോ ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് കൊണ്ടോ ജീവിയെ അവഹേളനത്തോടെ കൊല്ലുന്നവൻ—
കുന്തകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി വര്ഷാണാമയുതം സതി । തതഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ ചോദരേ വ്യാധിസംയുതഃ
കുന്തങ്ങൾ നിറച്ച കലത്തിൽ പത്തു ആയിരം വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ നല്ല ഗർഭം ലഭിച്ചാലും വയറു രോഗം അനുഭവിക്കും.
ജന്മനൈകേന ക്ലേശേന തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । യോ ഭുങ്ക്തേ ച വൃഥാ മാംസം മാംസലോഭീ ദ്വിജാധമഃ
ഒരു ജന്മത്തിൽ കഷ്ടത അനുഭവിച്ച ശേഷം, പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; എന്നാൽ മാംസലോഭം കൊണ്ട് കാരണമില്ലാതെ മാംസം കഴിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ—
ഹരേരനൈവേദ്യഭോജീ കൃമികുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । സ്വലോമമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ഹരിയുടെ നൈവേദ്യം അല്ലാത്തത് കഴിക്കുന്നവൻ കൃമികൾ നിറച്ച കലത്തിൽ പോകും; തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾ അവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവരും.
തതോ ഭവേന്മ്ലേച്ഛജാതിസ്ത്രിജന്മനി തതോ ദ്വിജഃ । ബ്രാഹ്മണഃ ശൂദ്രയാജീ ച ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജകഃ
അവൻ മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ മ്ലേച്ച കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും; പിന്നെ ദ്വിജനായി മാറും. ശൂദ്രർക്കായി യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ—
ശൂദ്രാണാം ശവദാഹീ ച പൂയകുണ്ഡേ വസേദ് ധ്രുവമ് । യാവല്ലോമപ്രമാണാബ്ദം യമദണ്ഡേന സുവ്രതേ
ശൂദ്രരുടെ ശവം ചുട്ട് തീർക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായി പ്യൂ നിറച്ച കലത്തിൽ വസിക്കും; തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾ, യമന്റെ ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടും, സദാചാരമുള്ളവനേ.
താഡിതോ യമദൂതേന തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ ഭാരതമാഗത്യ സ ശൂദ്രഃ സപ്തജന്മസു
യമന്റെ ദൂതന്മാർ അടിച്ചവനെ അവിടെ ആ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് താമസിക്കും. പിന്നീട് ഭാരതഭൂമിയിൽ വന്നവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ശൂദ്രനായി ജനിക്കും.
മഹാരോഗീ ദരിദ്രശ്ച ബധിരോ മൂക ഏവ ച । കൃഷ്ണം പദ്മം ച കേ യസ്യ തം സര്പം ഹന്തി യോ നരഃ
വലിയ രോഗം ബാധിച്ചവനും ദരിദ്രനും ചെവികേട്, വാക്കില്ലായ്മ എന്നിവയുള്ളവനും ആകും. കൃഷ്ണപുഷ്പവും താമരയും ഉള്ള പാമ്പിനെ കൊല്ലുന്നവനെ പാമ്പ് തന്നെ നശിപ്പിക്കും.
സ്വലോമമാനവര്ഷം ച സര്പകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । സര്പേണ ഭക്ഷിതഃ സോഽഥ യമദൂതേന താഡിതഃ
സ്വന്തം രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം പാമ്പുകളുടെ കുഴിയിൽ അവൻ പോകും. അവിടെ പാമ്പ് അവനെ തിന്നുകയും യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
വസേച്ച സര്പവിഡ്ഭോജീ തതഃ സര്പോ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച സ്വല്പായുര്ദദ്രുസംയുതഃ
അവൻ പാമ്പിന്റെ മല ഭക്ഷിച്ച് അവിടെ താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും പാമ്പാവും. പിന്നെ, കുറച്ചുനാൾ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന, കുഷ്ഠരോഗം ബാധിച്ച മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
മഹാക്ലേശേന തന്മൃത്യുഃ സര്പേണ ഭക്ഷിതാദ് ധ്രുവമ് । വിധിപ്രദത്തജീവ്യാംശ്ച ക്ഷുദ്രജന്തൂംശ്ച ഹന്തി യഃ
വലിയ കഷ്ടതയോടെ, പാമ്പ് തിന്നതിനു ശേഷം അവന്റെ മരണം സംഭവിക്കും. വിധി നൽകിയ ജീവൻ ഉള്ള ചെറു ജീവികളെ കൊല്ലുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ അനുഭവിക്കും.
സ ദംശമശയോഃ കുണ്ഡേ ജന്തുമാനാബ്ദമേവ ച । ദിവാനിശം ഭക്ഷിതസ്തൈരനാഹാരശ്ച ശബ്ദവാന്
അവൻ കടിക്കുന്ന ജീവികൾ നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ഒരു വർഷം ജീവിച്ച് താമസിക്കും. പകലും രാത്രിയും അവയെല്ലാവരും ചേർന്ന് അവനെ തിന്നും; ഭക്ഷണം ഇല്ലാതെ അവൻ നിലവിളിക്കും.
ഹസ്തപാദാദിബദ്ധശ്ച യമദൂതേന താഡിതഃ । തതോ ഭവേത്ക്ഷുദ്രജന്തുര്ജാതിശ്ച യാവനീ ഭവേത്
കൈകാലുകൾ കെട്ടിയിട്ട് യമദൂതന്മാർ അടിക്കും. പിന്നെ അവൻ ആ ജീവിയുടെ ജാതി നിലനിൽക്കുന്നത്രയും ചെറു ജീവിയായി ജനിക്കും.
തതോ ഭവേന്മാനവശ്ച സോഽങ്ഗഹീനസ്തതഃ ശുചിഃ । യോ മൂഢോ മധുമശ്നാതി ഹത്വാ ച മധുമക്ഷികാഃ
അതിനുശേഷം അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും, പക്ഷേ അവയവങ്ങൾ ഇല്ലാതെ. പിന്നെ ശുദ്ധനാകും. തേൻതിന്നാൻ തേച്ചികളെ കൊന്ന മണ്ടൻ ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.
സ ഏവ ഗാരലേ കുണ്ഡേ ജീവമാനാബ്ദകം വസേത് । ഭക്ഷിതോ ഗരലൈര്ദഗ്ധോ യമദൂതേന താഡിതഃ
അവൻ വിഷം നിറഞ്ഞ കുഴിയിൽ ഒരു വർഷം ജീവനോടെ താമസിക്കും. അവിടെ വിഷം കൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയും യമദൂതന്മാർ അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
തതോ ഹി മക്ഷികാജാതിസ്തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । ദണ്ഡം കരോത്യദണ്ഡ്യേ ച വിപ്രേ ദണ്ഡം കരോതി ച
അതിനുശേഷം അവൻ തേച്ചിയുടെ ജാതിയിൽ ജനിക്കും. പിന്നെ മനുഷ്യനായി ശുദ്ധനാകും. കുറ്റമില്ലാത്തവരെയും ബ്രാഹ്മണനെയും ശിക്ഷിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ അനുഭവിക്കും.