തതോ ഭവേച്ച ശശകോ മീനശ്ച സപ്തജന്മസു । ത്രിജന്മനി വരാഹശ്ച കുക്കുടഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുയലായും മീനായും, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായും, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായി ജനിക്കും.
ഏണാദയശ്ച കര്മഭ്യസ്തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । സ്വകന്യാപാലനം കൃത്വാ വിക്രീണാതി ച യോ നരഃ
അവന്റെ കർമങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ മാൻ മുതലായ മൃഗങ്ങളായും ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും. സ്വന്തം മകളെ വളർത്തി, പിന്നെ വിൽക്കുന്നവൻ—
അര്ഥലോഭാന്മഹാമൂഢോ മാംസകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । കന്യാലോമപ്രമാണാബ്ദം തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അത്യന്തം ഭ്രാന്തനായവനായി, ധനലോഭംകൊണ്ട്, മാംസകുണ്ഡത്തിൽ പോകുന്നു. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് താമസിക്കും.
തസ്യ ദണ്ഡപ്രഹാരം ച കുര്വന്തി യമകിങ്കരാഃ । മാംസഭാരം മൂര്ധ്നി കൃത്വാ രക്തഭാരം ലിഹേത്ക്ഷുധാ
അവനെ യമന്റെ സേവകർ ദണ്ഡംകൊണ്ട് അടിക്കും; അവൻ തലയിൽ മാംസഭാരം ചുമന്ന്, വിശപ്പുകൊണ്ട് രക്തം നക്കേണ്ടി വരും.
തതോ ഹി ഭാരതേ പാപീ കന്യാവിട്കൃമിഗോ ഭവേത് । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വ്യാധശ്ച സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം, ഭാരതത്തിൽ, ആ പാപി ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വിറ്റിൽ പുഴുവായി അറുപതിനായിരം വർഷം ജനിക്കും. പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ വേട്ടക്കാരനായി ജനിക്കും.
ത്രിജന്മനി വരാഹശ്ച കുക്കുടഃ സപ്തജന്മസു । മണ്ഡൂകോ ഹി ജലൌകാശ്ച സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായും, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായും, ഭാരതത്തിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ തവളയുമായി ജലൗകയായും ജനിക്കും.
സപ്തജന്മസു കാകശ്ച തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । വ്രതാനാമുപവാസാനാം ശ്രാദ്ധാദീനാം ച സങ്ഗമേ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കാക്കയായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും. വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, ശ്രാദ്ധാദികൾ ചെയ്യുന്ന സമയത്ത്—
കരോതി യഃ ക്ഷൌരകര്മ സോഽശുചിഃ സര്വകര്മസു । സ ച തിഷ്ഠതി കുണ്ഡേ ച നഖാദീനാഞ്ച സുന്ദരി
ആ സമയങ്ങളിൽ മുടിയെടുക്കൽ ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അശുദ്ധനാകും. സുന്ദരിയേ, അവൻ നഖം മുതലായവയുടെ കുണ്ഡത്തിൽ താമസിക്കും.
തദ്ദൈവദിനമാനാബ്ദം തദ്ഭോജീ ദണ്ഡതാഡിതഃ । സകേശം പാര്ഥിവം ലിങ്ഗം യോ വാര്ചയതി ഭാരതേ
ദേവന്മാർ എണ്ണുന്ന ദിവസങ്ങൾക്കൊത്ത വർഷങ്ങൾ അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ദണ്ഡംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടും. ഭാരതത്തിൽ, മുടിയുള്ള മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ലിംഗം ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ—
സ തിഷ്ഠതി കേശകുണ്ഡേ മൃദ്രേണുമാനവര്ഷകമ് । തദന്തേ യാവനീം യോനിം പ്രയാതി ഹരകോപതഃ
അവൻ മുടികുണ്ഡത്തിൽ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട് താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം ശിവന്റെ കോപത്താൽ യവനസ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.
ശതാബ്ദാച്ഛുദ്ധിമാപ്നോതി രാക്ഷസഃ സ ഭവേദ് ധ്രുവമ് । പിതൄണാം യോ വിഷ്ണുപദേ പിണ്ഡം നൈവ ദദാതി ച
നൂറുവർഷം കഴിഞ്ഞ് അവൻ ശുദ്ധനാകും; അവൻ ഉറപ്പായും രാക്ഷസനാകും.
സ ച തിഷ്ഠത്യസ്ഥികുണ്ഡേ സ്വലോമാബ്ദം മഹോല്ബണേ । തതഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ കുഖഞ്ജഃ സപ്തജന്മസു
വിഷ്ണുപദത്തിൽ പിതാക്കൾക്ക് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാത്തവൻ, തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ ഭയങ്കരമായ അസ്ഥികുണ്ഡത്തിൽ താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം നല്ല ജന്മം ലഭിച്ച് ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുടന്തനും വളയവനും ആയി ജനിക്കും.
ഭവേന്മഹാദരിദ്രശ്ച തതഃ ശുദ്ധോ ഹി ദേഹതഃ । യഃ സേവതേ മഹാമൂഢോ ഗുര്വിണീം ച സ്വകാമിനീമ്
ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയെ അല്ലെങ്കിൽ സ്വന്തം പ്രിയപ്പെട്ടവളെ സേവിക്കുന്നവൻ, അത്യന്തം ഭ്രാന്തനായവൻ, ശരീരം ശുദ്ധമെങ്കിലും വലിയ ദാരിദ്ര്യം അനുഭവിക്കുന്നു.
പ്രതപ്തേ താമ്രകുണ്ഡേ ച ശതവര്ഷം സ തിഷ്ഠതി । അവീരാന്നം ച യോ ഭുങ്ക്തേ ഋതുസ്നാതാന്നമേവ ച
ചൂടുള്ള ചെമ്പ് കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; നിർജ്ജീവരിൽ നിന്ന് അല്ലെങ്കിൽ മാസവതിയാകുന്ന സ്ത്രീയിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ.
ലോഹകുണ്ഡേ ശതാബ്ദം ച സ ച തിഷ്ഠതി തപ്തകേ । സ വ്രജേദ്രജകീം യോനിം കാകാനാം സപ്തജന്മസു
ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ വസ്ത്രം കഴുകുന്ന സ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ കാക്കയായി ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
മഹാവ്രണീ ദരിദ്രശ്ച തതഃ ശുദ്ധീ ഭവേന്നരഃ । യോ ഹി ചര്മാക്തഹസ്തേന ദേവദ്രവ്യമുപസ്മൃശേത്
തൻ്റെ കൈയിൽ ചർമ്മം പുരട്ടി ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ച ദ്രവ്യങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്നവൻ, വലിയ വ്രണങ്ങൾക്കും ദാരിദ്ര്യത്തിനും വിധേയനാവും; പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും.
ശതവര്ഷപ്രമാണം ച ചര്മകുണ്ഡേ സ തിഷ്ഠതി । യഃ ശൂദ്രേണാഭ്യനുജ്ഞാതോ ഭുങ്ക്തേ ശൂദ്രാന്നമേവ ച
ചർമ്മം കൊണ്ടുള്ള കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; ശൂദ്രന്റെ അനുമതിയോടെ അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രന്റെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ.
സ ച തപ്തസുരാകുണ്ഡേ ശതാബ്ദം തിഷ്ഠതി ദ്വിജഃ । തതോ ഭവേച്ഛൂദ്രയാജീ ബ്രാഹ്മണഃ സപ്തജന്മസു
അവൻ ചൂടുള്ള മദ്യം നിറച്ച കലത്തിൽ നൂറു വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ ബ്രാഹ്മണൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ശൂദ്രർക്കായി യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനായി മാറും.
ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ്ധ ്രുവമ് । വാഗ്ദുഷ്ടഃ കടുകോ വാചാ താഡയേത്സ്വാമിനം സദാ
ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവനും അങ്ങനെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; വാക്കിൽ കടുപ്പമുള്ളവൻ, എപ്പോഴും തൻ്റെ യജമാനനെ അടിക്കുന്നവൻ.
തീക്ഷ്ണകണ്ടകകുണ്ഡേ സ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । താഡിതോ യമദൂതേന ദണ്ഡേന ച ചതുര്ഗുണമ്
അവൻ മൂർച്ചയുള്ള കുരിശുകൾ നിറച്ച കലത്തിൽ നിൽക്കേണ്ടിവരും; യമന്റെ ദൂതൻ ദണ്ഡം കൊണ്ട് നാലു മടങ്ങ് ശിക്ഷ നൽകും.
തതഃ ഉച്ചൈഃശ്രവാഃ സപ്തജന്മസ്വേവ തതഃ ശുചി । വിഷേണ ജീവനം ഹന്തി നിര്ദയോ യോ ഹി മാനവഃ
അവൻ പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ഉച്ചൈശ്രവസ് എന്നതുപോലുള്ള കുതിരയായി ജനിക്കും; പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ദയയില്ലാതെ വിഷംകൊണ്ട് ജീവനെ കൊല്ലുന്ന മനുഷ്യൻ—
വിഷകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ സഹസ്രാബ്ദം ച തിഷ്ഠതി । തതോ ഭവേന്നൃഘാതീ ച വ്രണീ ച ശതജന്മസു
വിഷം നിറച്ച കലത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ ആയിരം വർഷം അവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ നൂറു ജന്മങ്ങൾ കൊലയാളിയും വ്രണമുള്ളവനും ആയിരിക്കും.
സപ്തജന്മസു കുഷ്ഠീ ച തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ധുവമ് । ദണ്ഡേന താഡയേദ് ഗാം ഹി വൃഷഞ്ച വൃഷവാഹകഃ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കുഷ്ടരോഗിയായിരിക്കും; പിന്നെ ഉറപ്പായി ശുദ്ധി ലഭിക്കും. ദണ്ഡം കൊണ്ട് പശുവിനെയും കാളിനെയും അടിക്കുന്നവൻ—
ഭൃത്യദ്വാരാ സ്വതന്ത്രോ വാ പുണ്യക്ഷേത്രേ ച ഭാരതേ । പ്രതപ്തേ തൈലകുണ്ഡേഽഗ്നൌ തിഷ്ഠതി സ്മ ചതുര്യുഗമ്
ഭൃത്യന്റെ വഴി അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം, ഭാരതത്തിലെ പുണ്യഭൂമിയിലും, ചൂടുള്ള എണ്ണ കലത്തിൽ അഗ്നിയിൽ നാലു യുഗങ്ങൾ നിൽക്കേണ്ടിവരും.
ഗവാം ലോമപ്രമാണാബ്ദം വൃഷോ ഭവതി തത്പരമ് । കുന്തേന ഹന്തി യോ ജീവം വഹ്നിലോഹേന ഹേലയാ
പശുവിന്റെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾക്കായി, അവൻ കാളായി ജനിക്കും; കുന്തം കൊണ്ടോ ചൂടുള്ള ഇരുമ്പ് കൊണ്ടോ ജീവിയെ അവഹേളനത്തോടെ കൊല്ലുന്നവൻ—
കുന്തകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി വര്ഷാണാമയുതം സതി । തതഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ ചോദരേ വ്യാധിസംയുതഃ
കുന്തങ്ങൾ നിറച്ച കലത്തിൽ പത്തു ആയിരം വർഷം നിൽക്കേണ്ടിവരും; പിന്നെ നല്ല ഗർഭം ലഭിച്ചാലും വയറു രോഗം അനുഭവിക്കും.
ജന്മനൈകേന ക്ലേശേന തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേന്നരഃ । യോ ഭുങ്ക്തേ ച വൃഥാ മാംസം മാംസലോഭീ ദ്വിജാധമഃ
ഒരു ജന്മത്തിൽ കഷ്ടത അനുഭവിച്ച ശേഷം, പിന്നെ ശുദ്ധി ലഭിക്കും; എന്നാൽ മാംസലോഭം കൊണ്ട് കാരണമില്ലാതെ മാംസം കഴിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ—
ഹരേരനൈവേദ്യഭോജീ കൃമികുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । സ്വലോമമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ഹരിയുടെ നൈവേദ്യം അല്ലാത്തത് കഴിക്കുന്നവൻ കൃമികൾ നിറച്ച കലത്തിൽ പോകും; തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾ അവിടെ നിൽക്കേണ്ടിവരും.
തതോ ഭവേന്മ്ലേച്ഛജാതിസ്ത്രിജന്മനി തതോ ദ്വിജഃ । ബ്രാഹ്മണഃ ശൂദ്രയാജീ ച ശൂദ്രശ്രാദ്ധാന്നഭോജകഃ
അവൻ മൂന്ന് ജന്മങ്ങൾ മ്ലേച്ച കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കും; പിന്നെ ദ്വിജനായി മാറും. ശൂദ്രർക്കായി യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, അല്ലെങ്കിൽ ശൂദ്രന്റെ ശ്രാദ്ധഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ—
ശൂദ്രാണാം ശവദാഹീ ച പൂയകുണ്ഡേ വസേദ് ധ്രുവമ് । യാവല്ലോമപ്രമാണാബ്ദം യമദണ്ഡേന സുവ്രതേ
ശൂദ്രരുടെ ശവം ചുട്ട് തീർക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായി പ്യൂ നിറച്ച കലത്തിൽ വസിക്കും; തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണം പോലെ വർഷങ്ങൾ, യമന്റെ ദണ്ഡം കൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടും, സദാചാരമുള്ളവനേ.