ഏകാകീ മിഷ്ടമശ്നാതി ശ്ലേഷ്മകുണ്ഡം പ്രയാതി ച । പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ആളൊന്നായി രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, അവൻ കഫകുഴിയിൽ പോകുന്നു; അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
തതഃ പൂര്ണശതാബ്ദം ച സ പ്രേതോ ഭാരതേ ഭവേത് । ശ്ലേഷ്മമൂത്രപരം ചൈവ പൂയം ഭുങ്ക്തേ തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം നൂറു വർഷം ഇന്ത്യയിൽ പ്രേതനായി ജീവിക്കും; പിന്നെ കഫം, മൂത്രം, പുഴു എന്നിവ തിന്നു ശുദ്ധിയെത്തും.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഗുരും ഭാര്യാം സുതം സുതാമ് । യോ ന പുഷ്ണാത്യനാഥം ച ഗരകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
തൻ്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഗുരുവിനെയും ഭാര്യയെയും മകനെയും മകളെയും സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ വിഷക്കുഴിയിൽ പോകുന്നു.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദൃഷ്ട്വാതിഥിം വക്രചക്ഷുഃ കരോതി യോ ഹി മാനവഃ । പിതൃദേവാസ്തസ്യ ജലം ന ഗൃഹ്ണന്തി ച പാപിനഃ
ഒരു അതിഥിയെ വക്രദൃഷ്ടിയിൽ നോക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പിതാക്കളും ദേവന്മാരും അവനിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം സ്വീകരിക്കില്ല.
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച । ഇഹൈവ ലഭതേ ചാന്തേ ദൂഷികാകുണ്ഡമാവ്രജേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള ഏതു പാപവും അവൻ ഈ ലോകത്തുതന്നെ അനുഭവിക്കും; അവസാനം മലിനതയുടെ കുഴിയിൽ പ്രവേശിക്കും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം ച വിപ്രായ ചാന്യസ്മൈ ദീയതേ യദി । സ തിഷ്ഠതി വസാകുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ബ്രാഹ്മണന് സമ്പത്ത് നൽകി പിന്നെ മറ്റൊരാള്ക്ക് അതു നൽകുന്നവൻ നൂറു വർഷം കൊഴുപ്പിന്റെ കുഴിയിൽ അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
കൃകലാസോ ഭവേത്സോഽപി ഭാരതേ സപ്തജന്മസു । തതോ ഭവേന്മഹാരൌദ്രോ ദരിദ്രോഽല്പായുരേവ ച
അവൻ ഇന്ത്യയിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കഴുകനായി ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം അത്യന്തം ക്രൂരനും ദരിദ്രനും ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവനുമാകും.
പുമാംസം കാമിനീ വാപി കാമിനീം വാ പുമാനഥ । യഃ ശുക്രം പായയത്യേവ ശുക്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ മറ്റൊരാളെ ശുക്ലം കുടിപ്പിക്കുകയോ താനേ അതു കുടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ശുക്ലത്തിന്റെ കുഴിയിൽ പോകുന്നു.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । കൃമിയോനിം ശതാബ്ദം ച വ്രജേദ്ഭൂത്വാ തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം പുഴുവായി ജനിച്ച് പിന്നീട് ശുദ്ധിയെത്തും.
സന്താഡ്യ ച ഗുരും വിപ്രം രക്തപാതം ച കാരയേത് । സ ച തിഷ്ഠത്യസൃക്കുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും അടിക്കുകയോ രക്തം ചൊരിയിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ നൂറു വർഷം രക്തത്തിന്റെ കുഴിയിൽ അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
തതോ ലഭേദ്വ്യാഘ്രജന്മ സപ്തജന്മസു ഭാരതേ । തതഃ ശുദ്ധിമവാപ്നോതി മാനവശ്ച ക്രമേണ ഹ
അതിനുശേഷം അവൻ ഇന്ത്യയിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കടുവയായി ജനിക്കും; പിന്നെ ക്രമേണ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധിയെത്തും.
യോഽശ്രു തത്യാജ ഗായന്തം ഭക്തം ദൃഷ്ട്വാ സഗദ്ഗദമ് । ശ്രീകൃഷ്ണഗുണസങ്ഗീതേ ഹസത്യേവ ഹി യോ നരഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുന്ന ഭക്തനെ കണ്ട്, അവൻ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനോ അല്ലെങ്കിൽ അവനെ പരിഹസിക്കുന്നവനോ—
സ വസേദശ്രുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവര്ഷകമ് । തതോ ഭവേച്ച ചാണ്ഡാലസ്ത്രിജന്മനി തതഃ ശുചിഃ
അവൻ അശ്രുകുണ്ഡത്തിൽ നൂറുവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും. അതിന് ശേഷം മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ ചാണ്ഡാളനായി ജനിച്ച് പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
കരോതി ശഠതാ തദ്വന്നിത്യം സുഹൃദി യോ നരഃ । കുണ്ഡം ഗാത്രമലാനാം ച സ പ്രയാതി ശതാബ്ദകമ്
ഏതെങ്കിലും പുരുഷൻ സുഹൃത്തിനോട് എപ്പോഴും കപടത്വം കാണിച്ചാൽ, ശരീരമാലിന്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ അവിടെ നൂറുവർഷം കഴിയേണ്ടി വരും.
തതഃ സ ഗാര്ദഭീം യോനിമവാപ്നോതി ത്രിജന്മനി । ത്രിജന്മനി ച ശാര്ഗാലീം തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കഴുതയായി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ നായക്കിളിയായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും.
ബധിരം യോ ഹസത്യേവ നിന്ദത്യേവാഭിമാനതഃ । സ വസേത്കര്ണവിട്കുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ഏതെങ്കിലും പുരുഷൻ അഭിമാനത്തോടെ ബധിരനെ പരിഹസിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ അപമാനിച്ചാൽ, അവൻ കർണവിറ്റ്കുണ്ഡത്തിൽ നൂറുവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
തതോ ഭവേത്സ ബധിരോ ദരിദ്രഃ സപ്തജന്മസു । സപ്തജന്മന്യങ്ഗഹീനസ്തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം, അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ബധിരനും ദരിദ്രനും ആയിരിക്കും. പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അവൻ അങ്ങഹീനനായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും.
ലോഭാത്സ്വഭരണാര്ഥായ ജീവിനം ഹന്തി യോ നരഃ । മജ്ജാകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി തദ്ഭോജീ ലക്ഷവത്സരമ്
സ്വന്തം ആഭരണങ്ങൾക്കായി അത്യന്തം ലോഭംകൊണ്ട് ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലുന്നവൻ, മജ്ജാകുണ്ഡത്തിൽ ഒരു ലക്ഷവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
തതോ ഭവേച്ച ശശകോ മീനശ്ച സപ്തജന്മസു । ത്രിജന്മനി വരാഹശ്ച കുക്കുടഃ സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ മുയലായും മീനായും, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായും, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായി ജനിക്കും.
ഏണാദയശ്ച കര്മഭ്യസ്തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । സ്വകന്യാപാലനം കൃത്വാ വിക്രീണാതി ച യോ നരഃ
അവന്റെ കർമങ്ങൾകൊണ്ട് അവൻ മാൻ മുതലായ മൃഗങ്ങളായും ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും. സ്വന്തം മകളെ വളർത്തി, പിന്നെ വിൽക്കുന്നവൻ—
അര്ഥലോഭാന്മഹാമൂഢോ മാംസകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ । കന്യാലോമപ്രമാണാബ്ദം തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
അവൻ അത്യന്തം ഭ്രാന്തനായവനായി, ധനലോഭംകൊണ്ട്, മാംസകുണ്ഡത്തിൽ പോകുന്നു. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് താമസിക്കും.
തസ്യ ദണ്ഡപ്രഹാരം ച കുര്വന്തി യമകിങ്കരാഃ । മാംസഭാരം മൂര്ധ്നി കൃത്വാ രക്തഭാരം ലിഹേത്ക്ഷുധാ
അവനെ യമന്റെ സേവകർ ദണ്ഡംകൊണ്ട് അടിക്കും; അവൻ തലയിൽ മാംസഭാരം ചുമന്ന്, വിശപ്പുകൊണ്ട് രക്തം നക്കേണ്ടി വരും.
തതോ ഹി ഭാരതേ പാപീ കന്യാവിട്കൃമിഗോ ഭവേത് । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വ്യാധശ്ച സപ്തജന്മസു
അതിനുശേഷം, ഭാരതത്തിൽ, ആ പാപി ആ പെൺകുട്ടിയുടെ വിറ്റിൽ പുഴുവായി അറുപതിനായിരം വർഷം ജനിക്കും. പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ വേട്ടക്കാരനായി ജനിക്കും.
ത്രിജന്മനി വരാഹശ്ച കുക്കുടഃ സപ്തജന്മസു । മണ്ഡൂകോ ഹി ജലൌകാശ്ച സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ പന്നിയായും, ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കോഴിയായും, ഭാരതത്തിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ തവളയുമായി ജലൗകയായും ജനിക്കും.
സപ്തജന്മസു കാകശ്ച തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । വ്രതാനാമുപവാസാനാം ശ്രാദ്ധാദീനാം ച സങ്ഗമേ
ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കാക്കയായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും. വ്രതങ്ങൾ, ഉപവാസങ്ങൾ, ശ്രാദ്ധാദികൾ ചെയ്യുന്ന സമയത്ത്—
കരോതി യഃ ക്ഷൌരകര്മ സോഽശുചിഃ സര്വകര്മസു । സ ച തിഷ്ഠതി കുണ്ഡേ ച നഖാദീനാഞ്ച സുന്ദരി
ആ സമയങ്ങളിൽ മുടിയെടുക്കൽ ചെയ്യുന്നവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും അശുദ്ധനാകും. സുന്ദരിയേ, അവൻ നഖം മുതലായവയുടെ കുണ്ഡത്തിൽ താമസിക്കും.
തദ്ദൈവദിനമാനാബ്ദം തദ്ഭോജീ ദണ്ഡതാഡിതഃ । സകേശം പാര്ഥിവം ലിങ്ഗം യോ വാര്ചയതി ഭാരതേ
ദേവന്മാർ എണ്ണുന്ന ദിവസങ്ങൾക്കൊത്ത വർഷങ്ങൾ അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ദണ്ഡംകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടും. ഭാരതത്തിൽ, മുടിയുള്ള മണ്ണുകൊണ്ടുള്ള ലിംഗം ആരെങ്കിലും പൂജിച്ചാൽ—
സ തിഷ്ഠതി കേശകുണ്ഡേ മൃദ്രേണുമാനവര്ഷകമ് । തദന്തേ യാവനീം യോനിം പ്രയാതി ഹരകോപതഃ
അവൻ മുടികുണ്ഡത്തിൽ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനൊത്ത വർഷങ്ങൾ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട് താമസിക്കും. അതിന് ശേഷം ശിവന്റെ കോപത്താൽ യവനസ്ത്രീയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കും.