രവിവാരേ ച സംക്രാന്ത്യാമമായാം ശ്രാദ്ധവാസരേ । വസ്ത്രാണാം ക്ഷാരസംയോഗം കരോതി കേവലം നരഃ
രവിവാരത്തിലും സംക്രാന്തിയിലും അമാവാസ്യയിലും ശ്രാദ്ധദിനത്തിലും, ഒരുവൻ വസ്ത്രങ്ങളിൽ ക്ഷാരം കലർത്തിയാൽ,
സ യാതി ക്ഷാരകുണ്ഡം ച സൂത്രമാനാബ്ദമേവ ച । സ വ്രജേദ്രജകീം യോനിം സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
അവൻ ക്ഷാരകുണ്ഡത്തിലേക്ക്, തന്തുവിന്റെ നീളത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം കഴിയേണ്ടി വരും; പിന്നീട് ഭാരതഭൂമിയിൽ ഏഴു ജന്മം വസ്ത്രധോബി ജന്മം പ്രാപിക്കും.
മൂലപ്രകൃതിനിന്ദാം യഃ കുരുതേ മാനവാധമഃ । വേദനിന്ദാം ശാസ്ത്രനിന്ദാം പുരാണാനാം തഥൈവ ച
ആദിപ്രകൃതിയെ നിന്ദിക്കുന്നവനും, വേദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ എന്നിവയെ നിന്ദിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം തഥാ നിന്ദാപരോ ജനഃ । ഗൌരീവാണ്യാദിദേവീനാം തഥാ നിന്ദാപരോ ജനഃ
ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരെയും, ഗൗരി, വാണി തുടങ്ങിയ ദേവികളെ നിന്ദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും,
തേ സര്വേ നിരയേ യാന്തി തസ്മിന്കുണ്ഡേ ഭയാനകേ । നാതഃ പരതരം കുണ്ഡം ദുഃഖദം തു ഭവിഷ്യതി
അവരൊക്കെയും ആ ഭയങ്കരമായ കുണ്ഡത്തിൽ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്; അതിൽക്കാൾ കൂടുതൽ ദുഃഖം തരുന്ന കുണ്ഡം മറ്റൊന്നുമില്ല.
തത്ര സ്ഥിത്വാനേകകല്പം സര്പയോനിം വ്രജേത്പുനഃ । ദേവീനിന്ദാപരാധസ്യ പ്രായശ്ചിത്തം ന വിദ്യതേ
അവിടെ അനേകം കാലം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും പാമ്പിന്റെ ജന്മം പ്രാപിക്കും; ദേവിയെ നിന്ദിക്കുന്ന പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ല.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ വൃത്തിം ച സുരവിപ്രയോഃ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിട്കുണ്ഡം ച പ്രയാതി സഃ
താൻ തന്നതോ മറ്റൊരാൾ തന്നതോ ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ ആയ ഉപജീവനം ആരെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാൽ, അത്തരം ആളുകൾ അറുപതിനായിരം വർഷം മലകുഴിയിൽ പോകുന്നു.
താവന്ത്യേവ ച വര്ഷാണി വിഡ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിട്കൃമിശ്ച പുനര്ഭുവി
അവിടെ അത്രയേറെ വർഷങ്ങൾ അവൻ മലതിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ അറുപതിനായിരം വർഷം ഭൂമിയിൽ മലത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന പുഴുവായി ജനിക്കും.
പരകീയതഡാഗേ ച തഡാഗം യഃ കരോതി ച । ഉത്സജേദ്ദൈവദോഷേണ മൂത്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും കുളം നിർമ്മിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവവിധിയാൽ അതു ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവൻ മൂത്രകുഴിയിൽ പോകുന്നു.
തദ്രേണുമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । പുനഃ പൂര്ണശതാബ്ദം ച സ വൃഷോ ഭാരതേ ഭവേത്
അവിടെ ആ കുളത്തിന്റെ പൊടിപോലുള്ള വർഷങ്ങൾ അവൻ അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഇന്ത്യയിൽ കാളയാവും.
ഏകാകീ മിഷ്ടമശ്നാതി ശ്ലേഷ്മകുണ്ഡം പ്രയാതി ച । പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ആളൊന്നായി രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, അവൻ കഫകുഴിയിൽ പോകുന്നു; അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
തതഃ പൂര്ണശതാബ്ദം ച സ പ്രേതോ ഭാരതേ ഭവേത് । ശ്ലേഷ്മമൂത്രപരം ചൈവ പൂയം ഭുങ്ക്തേ തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം നൂറു വർഷം ഇന്ത്യയിൽ പ്രേതനായി ജീവിക്കും; പിന്നെ കഫം, മൂത്രം, പുഴു എന്നിവ തിന്നു ശുദ്ധിയെത്തും.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഗുരും ഭാര്യാം സുതം സുതാമ് । യോ ന പുഷ്ണാത്യനാഥം ച ഗരകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
തൻ്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഗുരുവിനെയും ഭാര്യയെയും മകനെയും മകളെയും സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ വിഷക്കുഴിയിൽ പോകുന്നു.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദൃഷ്ട്വാതിഥിം വക്രചക്ഷുഃ കരോതി യോ ഹി മാനവഃ । പിതൃദേവാസ്തസ്യ ജലം ന ഗൃഹ്ണന്തി ച പാപിനഃ
ഒരു അതിഥിയെ വക്രദൃഷ്ടിയിൽ നോക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പിതാക്കളും ദേവന്മാരും അവനിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം സ്വീകരിക്കില്ല.
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച । ഇഹൈവ ലഭതേ ചാന്തേ ദൂഷികാകുണ്ഡമാവ്രജേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള ഏതു പാപവും അവൻ ഈ ലോകത്തുതന്നെ അനുഭവിക്കും; അവസാനം മലിനതയുടെ കുഴിയിൽ പ്രവേശിക്കും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം ച വിപ്രായ ചാന്യസ്മൈ ദീയതേ യദി । സ തിഷ്ഠതി വസാകുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ബ്രാഹ്മണന് സമ്പത്ത് നൽകി പിന്നെ മറ്റൊരാള്ക്ക് അതു നൽകുന്നവൻ നൂറു വർഷം കൊഴുപ്പിന്റെ കുഴിയിൽ അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
കൃകലാസോ ഭവേത്സോഽപി ഭാരതേ സപ്തജന്മസു । തതോ ഭവേന്മഹാരൌദ്രോ ദരിദ്രോഽല്പായുരേവ ച
അവൻ ഇന്ത്യയിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കഴുകനായി ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം അത്യന്തം ക്രൂരനും ദരിദ്രനും ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവനുമാകും.
പുമാംസം കാമിനീ വാപി കാമിനീം വാ പുമാനഥ । യഃ ശുക്രം പായയത്യേവ ശുക്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ മറ്റൊരാളെ ശുക്ലം കുടിപ്പിക്കുകയോ താനേ അതു കുടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ശുക്ലത്തിന്റെ കുഴിയിൽ പോകുന്നു.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । കൃമിയോനിം ശതാബ്ദം ച വ്രജേദ്ഭൂത്വാ തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം പുഴുവായി ജനിച്ച് പിന്നീട് ശുദ്ധിയെത്തും.
സന്താഡ്യ ച ഗുരും വിപ്രം രക്തപാതം ച കാരയേത് । സ ച തിഷ്ഠത്യസൃക്കുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ഗുരുവിനെയും ബ്രാഹ്മണനെയും അടിക്കുകയോ രക്തം ചൊരിയിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവൻ നൂറു വർഷം രക്തത്തിന്റെ കുഴിയിൽ അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
തതോ ലഭേദ്വ്യാഘ്രജന്മ സപ്തജന്മസു ഭാരതേ । തതഃ ശുദ്ധിമവാപ്നോതി മാനവശ്ച ക്രമേണ ഹ
അതിനുശേഷം അവൻ ഇന്ത്യയിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കടുവയായി ജനിക്കും; പിന്നെ ക്രമേണ ആ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധിയെത്തും.
യോഽശ്രു തത്യാജ ഗായന്തം ഭക്തം ദൃഷ്ട്വാ സഗദ്ഗദമ് । ശ്രീകൃഷ്ണഗുണസങ്ഗീതേ ഹസത്യേവ ഹി യോ നരഃ
ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുന്ന ഭക്തനെ കണ്ട്, അവൻ കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കുന്നവനോ അല്ലെങ്കിൽ അവനെ പരിഹസിക്കുന്നവനോ—
സ വസേദശ്രുകുണ്ഡേ ച തദ്ഭോജീ ശതവര്ഷകമ് । തതോ ഭവേച്ച ചാണ്ഡാലസ്ത്രിജന്മനി തതഃ ശുചിഃ
അവൻ അശ്രുകുണ്ഡത്തിൽ നൂറുവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും. അതിന് ശേഷം മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ ചാണ്ഡാളനായി ജനിച്ച് പിന്നെ ശുദ്ധനാകും.
കരോതി ശഠതാ തദ്വന്നിത്യം സുഹൃദി യോ നരഃ । കുണ്ഡം ഗാത്രമലാനാം ച സ പ്രയാതി ശതാബ്ദകമ്
ഏതെങ്കിലും പുരുഷൻ സുഹൃത്തിനോട് എപ്പോഴും കപടത്വം കാണിച്ചാൽ, ശരീരമാലിന്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുളത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, അവൻ അവിടെ നൂറുവർഷം കഴിയേണ്ടി വരും.
തതഃ സ ഗാര്ദഭീം യോനിമവാപ്നോതി ത്രിജന്മനി । ത്രിജന്മനി ച ശാര്ഗാലീം തതഃ ശുദ്ധോ ഭവേദ് ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം, മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ കഴുതയായി, പിന്നെ മൂന്നു ജന്മങ്ങൾ നായക്കിളിയായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും.
ബധിരം യോ ഹസത്യേവ നിന്ദത്യേവാഭിമാനതഃ । സ വസേത്കര്ണവിട്കുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ഏതെങ്കിലും പുരുഷൻ അഭിമാനത്തോടെ ബധിരനെ പരിഹസിച്ചാൽ അല്ലെങ്കിൽ അപമാനിച്ചാൽ, അവൻ കർണവിറ്റ്കുണ്ഡത്തിൽ നൂറുവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.
തതോ ഭവേത്സ ബധിരോ ദരിദ്രഃ സപ്തജന്മസു । സപ്തജന്മന്യങ്ഗഹീനസ്തതഃ ശുദ്ധിം ലഭേദ് ധ്രുവമ്
അതിനുശേഷം, അവൻ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ ബധിരനും ദരിദ്രനും ആയിരിക്കും. പിന്നെ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ അവൻ അങ്ങഹീനനായി ജനിക്കും. അതിന് ശേഷം അവൻ ഉറപ്പായും ശുദ്ധനാകും.
ലോഭാത്സ്വഭരണാര്ഥായ ജീവിനം ഹന്തി യോ നരഃ । മജ്ജാകുണ്ഡേ വസേത്സോഽപി തദ്ഭോജീ ലക്ഷവത്സരമ്
സ്വന്തം ആഭരണങ്ങൾക്കായി അത്യന്തം ലോഭംകൊണ്ട് ആരെയെങ്കിലും കൊല്ലുന്നവൻ, മജ്ജാകുണ്ഡത്തിൽ ഒരു ലക്ഷവർഷം താമസിച്ച് അവിടത്തെ ഭക്ഷണം കഴിക്കും.