യോഗയുക്തൈഃ സിദ്ധിയുക്തൈര്നാനാരൂപധരൈര്ഭടൈഃ । ആസന്നമൃത്യുഭിര്ദൃഷ്ടൈഃ പാപിഭിഃ സര്വജീവിഭിഃ
യോഗത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടും സിദ്ധികൾ നേടിയവരുമായും പല രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച യോദ്ധാക്കളുമായി, മരണത്തിന് അടുത്ത് എത്തിയവരും പാപികളായ എല്ലാ ജീവികളും അവിടെ കാണപ്പെട്ടു.
സ്വകര്മനിരതൈഃ സര്വൈഃ ശാക്തൈഃ സൌരൈശ്ച ഗാണപൈഃ । അദൃശ്യൈഃ പുണ്യകൃദ്ഭിശ്ച സിദ്ധൈര്യോഗിഭിരേവ ച
സ്വകാര്യ കർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ട ശാക്തന്മാരും സൌരന്മാരും ഗാണപതന്മാരും, ദൃശ്യരല്ലാത്തവരും പുണ്യം ചെയ്യുന്നവരും സിദ്ധന്മാരും യോഗികളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വധര്മനിരതൈര്വാപി വിതതൈര്വാ സ്വതന്ത്രകൈഃ । ബലവദ്ഭിശ്ച നിഃശങ്കൈഃ സ്വപ്നദൃഷ്ടൈശ്ച വൈഷ്ണവൈഃ
സ്വധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും സ്വതന്ത്രരായും വ്യാപകമായും ശക്തരായും ഭയമില്ലാത്തവരും സ്വപ്നത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന വൈഷ്ണവന്മാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതത്തേ കഥിതം സാധ്വി കുണ്ഡസംഖ്യാനിരൂപണമ് । യേഷാം നിവാസോ യത്കുണ്ഡേ നിബോധ കഥയാമി തേ
സദ്ഗുണമുള്ളവളേ, ഈ കുണ്ഡങ്ങളുടെ എണ്ണവും വിവരവും ഞാൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ഏത് കുണ്ഡിൽ ആരാണ് വസിക്കുന്നത് എന്നത് ഞാൻ ഇനി പറയാം, ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കു.
ഇതി ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവതേ മഹാപുരാണേഽഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം നവമസ്കന്ധേ നാരായണനാരദസംവാദേ സാവിത്ര്യുപാഖ്യാനേ കുണ്ഡസംഖ്യാനിരൂപണം നാമ ദ്വാത്രിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീമദ്ദേവീഭാഗവത മഹാപുരാണത്തിലെ അഷ്ടാദശസാഹസ്ര്യ സംഹിതയുടെ ഒൻപതാം സ്കന്ധത്തിൽ നാരായണനും നാരദനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ സാവിത്രിയുടെ കഥയിലായുള്ള കുണ്ഡങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
നാനാകര്മവിപാകഫലകഥനമ് ധര്മരാജ ഉവാച ഹരിസേവാരതഃ ശുദ്ധോ യോഗസിദ്ധോ വ്രതീ സതി । തപസ്വീ ബ്രഹ്മചാരീ ച ന യാതി നരകം ധ്രുവമ്
നാനാ കർമ്മഫലങ്ങളുടെ വിവരണം. ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ഹരിയുടെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ശുദ്ധനും യോഗസിദ്ധിയും വ്രതസ്ഥനും തപസ്സുകാരനും ബ്രഹ്മചാരിയും ആയവൻ ഉറപ്പായും നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല.
കടുവാചാ ബാന്ധവാംശ്ച ബലലേപേന യോ നരഃ । ദഗ്ധാന്കരോതി ബലവാന് വഹ്നികുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
കടുവായ വാക്കുകളും ബലപ്രയോഗവും ഉപയോഗിച്ച് ബന്ധുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുള്ള മനുഷ്യൻ അഗ്നികുണ്ഡത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
സ്വഗാത്രലോമമാനാബ്ദം തത്ര സ്ഥിത്വാ ഹുതാശനേ । പശുയോനിമവാപ്നോതി രൌദ്രദഗ്ധാം ത്രിജന്മനി
അവിടെ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം അഗ്നിയിൽ കിടന്ന ശേഷം, അവൻ മൂന്നു ജന്മം ക്രൂരമായും ദഹിച്ചും മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കും.
ബ്രാഹ്മണം തൃഷിതം തപ്തം ക്ഷുധിതം ഗൃഹമാഗതമ് । ന ഭോജയതി യോ മൂഢസ്തപ്തകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
ദാഹവും ക്ഷീണവും വിശപ്പും അനുഭവിച്ച് വീട്ടിൽ എത്തിയ ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷണം നൽകാതെ അവനവൻ മൂഢൻ തപ്തകുണ്ഡത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്.
തത്ര തല്ലോമമാനം ച വര്ഷം സ്ഥിത്വാ ച ദുഃഖദേ । തപ്തസ്ഥലേ വഹ്നിതല്പേ പക്ഷീ ച സപ്തജന്മസു
അവിടെ തന്റെ ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം വലിയ ദുഃഖത്തോടെ ചൂടുള്ള നിലത്തും അഗ്നിശയ്യയിലും കിടന്ന ശേഷം, അവൻ ഏഴു ജന്മം പക്ഷിയായി ജനിക്കും.
രവിവാരേ ച സംക്രാന്ത്യാമമായാം ശ്രാദ്ധവാസരേ । വസ്ത്രാണാം ക്ഷാരസംയോഗം കരോതി കേവലം നരഃ
രവിവാരത്തിലും സംക്രാന്തിയിലും അമാവാസ്യയിലും ശ്രാദ്ധദിനത്തിലും, ഒരുവൻ വസ്ത്രങ്ങളിൽ ക്ഷാരം കലർത്തിയാൽ,
സ യാതി ക്ഷാരകുണ്ഡം ച സൂത്രമാനാബ്ദമേവ ച । സ വ്രജേദ്രജകീം യോനിം സപ്തജന്മസു ഭാരതേ
അവൻ ക്ഷാരകുണ്ഡത്തിലേക്ക്, തന്തുവിന്റെ നീളത്തിന് തുല്യമായ ഒരു വർഷം കഴിയേണ്ടി വരും; പിന്നീട് ഭാരതഭൂമിയിൽ ഏഴു ജന്മം വസ്ത്രധോബി ജന്മം പ്രാപിക്കും.
മൂലപ്രകൃതിനിന്ദാം യഃ കുരുതേ മാനവാധമഃ । വേദനിന്ദാം ശാസ്ത്രനിന്ദാം പുരാണാനാം തഥൈവ ച
ആദിപ്രകൃതിയെ നിന്ദിക്കുന്നവനും, വേദങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, പുരാണങ്ങൾ എന്നിവയെ നിന്ദിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം തഥാ നിന്ദാപരോ ജനഃ । ഗൌരീവാണ്യാദിദേവീനാം തഥാ നിന്ദാപരോ ജനഃ
ബ്രഹ്മാവു, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരെയും, ഗൗരി, വാണി തുടങ്ങിയ ദേവികളെ നിന്ദിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരും,
തേ സര്വേ നിരയേ യാന്തി തസ്മിന്കുണ്ഡേ ഭയാനകേ । നാതഃ പരതരം കുണ്ഡം ദുഃഖദം തു ഭവിഷ്യതി
അവരൊക്കെയും ആ ഭയങ്കരമായ കുണ്ഡത്തിൽ നരകത്തിലേക്കാണ് പോകുന്നത്; അതിൽക്കാൾ കൂടുതൽ ദുഃഖം തരുന്ന കുണ്ഡം മറ്റൊന്നുമില്ല.
തത്ര സ്ഥിത്വാനേകകല്പം സര്പയോനിം വ്രജേത്പുനഃ । ദേവീനിന്ദാപരാധസ്യ പ്രായശ്ചിത്തം ന വിദ്യതേ
അവിടെ അനേകം കാലം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും പാമ്പിന്റെ ജന്മം പ്രാപിക്കും; ദേവിയെ നിന്ദിക്കുന്ന പാപത്തിന് പ്രായശ്ചിത്തം ഇല്ല.
സ്വദത്താം പരദത്താം വാ വൃത്തിം ച സുരവിപ്രയോഃ । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിട്കുണ്ഡം ച പ്രയാതി സഃ
താൻ തന്നതോ മറ്റൊരാൾ തന്നതോ ദേവന്മാരുടെയോ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയോ ആയ ഉപജീവനം ആരെങ്കിലും സ്വീകരിച്ചാൽ, അത്തരം ആളുകൾ അറുപതിനായിരം വർഷം മലകുഴിയിൽ പോകുന്നു.
താവന്ത്യേവ ച വര്ഷാണി വിഡ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി വിട്കൃമിശ്ച പുനര്ഭുവി
അവിടെ അത്രയേറെ വർഷങ്ങൾ അവൻ മലതിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ അറുപതിനായിരം വർഷം ഭൂമിയിൽ മലത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന പുഴുവായി ജനിക്കും.
പരകീയതഡാഗേ ച തഡാഗം യഃ കരോതി ച । ഉത്സജേദ്ദൈവദോഷേണ മൂത്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
മറ്റൊരാളുടെ കുളത്തിൽ ആരെങ്കിലും കുളം നിർമ്മിച്ചാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ദൈവവിധിയാൽ അതു ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, അവൻ മൂത്രകുഴിയിൽ പോകുന്നു.
തദ്രേണുമാനവര്ഷം ച തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । പുനഃ പൂര്ണശതാബ്ദം ച സ വൃഷോ ഭാരതേ ഭവേത്
അവിടെ ആ കുളത്തിന്റെ പൊടിപോലുള്ള വർഷങ്ങൾ അവൻ അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഇന്ത്യയിൽ കാളയാവും.
ഏകാകീ മിഷ്ടമശ്നാതി ശ്ലേഷ്മകുണ്ഡം പ്രയാതി ച । പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി
ആളൊന്നായി രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, അവൻ കഫകുഴിയിൽ പോകുന്നു; അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
തതഃ പൂര്ണശതാബ്ദം ച സ പ്രേതോ ഭാരതേ ഭവേത് । ശ്ലേഷ്മമൂത്രപരം ചൈവ പൂയം ഭുങ്ക്തേ തതഃ ശുചിഃ
അതിനുശേഷം നൂറു വർഷം ഇന്ത്യയിൽ പ്രേതനായി ജീവിക്കും; പിന്നെ കഫം, മൂത്രം, പുഴു എന്നിവ തിന്നു ശുദ്ധിയെത്തും.
പിതരം മാതരം ചൈവ ഗുരും ഭാര്യാം സുതം സുതാമ് । യോ ന പുഷ്ണാത്യനാഥം ച ഗരകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
തൻ്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും ഗുരുവിനെയും ഭാര്യയെയും മകനെയും മകളെയും സഹായം ആവശ്യമുള്ളവരെയും പോഷിപ്പിക്കാത്തവൻ വിഷക്കുഴിയിൽ പോകുന്നു.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദൃഷ്ട്വാതിഥിം വക്രചക്ഷുഃ കരോതി യോ ഹി മാനവഃ । പിതൃദേവാസ്തസ്യ ജലം ന ഗൃഹ്ണന്തി ച പാപിനഃ
ഒരു അതിഥിയെ വക്രദൃഷ്ടിയിൽ നോക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പിതാക്കളും ദേവന്മാരും അവനിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം സ്വീകരിക്കില്ല.
യാനി കാനി ച പാപാനി ബ്രഹ്മഹത്യാദികാനി ച । ഇഹൈവ ലഭതേ ചാന്തേ ദൂഷികാകുണ്ഡമാവ്രജേത്
ബ്രാഹ്മണഹത്യ പോലുള്ള ഏതു പാപവും അവൻ ഈ ലോകത്തുതന്നെ അനുഭവിക്കും; അവസാനം മലിനതയുടെ കുഴിയിൽ പ്രവേശിക്കും.
പൂര്ണമബ്ദശതം ചൈവ തദ്ഭോജീ തത്ര തിഷ്ഠതി । തതോ വ്രജേദ്ഭൂതയോനിം ശതവര്ഷം തതഃ ശുചിഃ
അവിടെ നൂറു വർഷം അതു തിന്നു ജീവിക്കും; പിന്നെ നൂറു വർഷം ഭൂതരൂപത്തിൽ ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം ശുദ്ധിയെത്തും.
ദത്ത്വാ ദ്രവ്യം ച വിപ്രായ ചാന്യസ്മൈ ദീയതേ യദി । സ തിഷ്ഠതി വസാകുണ്ഡേ തദ്ഭോജീ ശതവത്സരമ്
ബ്രാഹ്മണന് സമ്പത്ത് നൽകി പിന്നെ മറ്റൊരാള്ക്ക് അതു നൽകുന്നവൻ നൂറു വർഷം കൊഴുപ്പിന്റെ കുഴിയിൽ അതു തിന്നു ജീവിക്കും.
കൃകലാസോ ഭവേത്സോഽപി ഭാരതേ സപ്തജന്മസു । തതോ ഭവേന്മഹാരൌദ്രോ ദരിദ്രോഽല്പായുരേവ ച
അവൻ ഇന്ത്യയിൽ ഏഴു ജന്മങ്ങൾ കഴുകനായി ജനിക്കും; അതിന് ശേഷം അത്യന്തം ക്രൂരനും ദരിദ്രനും ചുരുങ്ങിയ ആയുസ്സുള്ളവനുമാകും.
പുമാംസം കാമിനീ വാപി കാമിനീം വാ പുമാനഥ । യഃ ശുക്രം പായയത്യേവ ശുക്രകുണ്ഡം പ്രയാതി സഃ
പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ മറ്റൊരാളെ ശുക്ലം കുടിപ്പിക്കുകയോ താനേ അതു കുടിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ശുക്ലത്തിന്റെ കുഴിയിൽ പോകുന്നു.