പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ രാജേന്ദ്രോ ഭാരതേ ഭവേത് । നഗരാണാം ച നിയുതം സ ലഭേന്നാത്ര സംശയഃ
പിന്നെ നല്ല ജന്മം ലഭിച്ച്, അവന് ഭാരതത്തില് രാജാവാകും. അവന് ലക്ഷം നഗരങ്ങള് നേടും, ഇതില് സംശയമില്ല.
ധരാ തം ന ജഹാത്യേവ ജന്മനാമയുതം ധ്രുവമ് । പരമൈശ്വര്യനിയുതോ ഭവേദേവ മഹീതലേ
ഭൂമി അവനെ ഉറപ്പായും ആയിരം ജന്മം വരെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല. ഭൂമിയില് അവന് പരമമായ ഐശ്വര്യം ലഭിക്കും.
നഗരാണാം ച ശതകം ദേശം യോ ഹി ദ്വിജാതയേ । സുപ്രകൃഷ്ടം മധ്യകൃഷ്ടം പ്രജായുക്തം ദദാതി ച
ആര് എങ്കില് ഒരു നൂറ് നഗരങ്ങളോ, ഉത്തമമോ മധ്യമമോ ആയ ഒരു ദേശമോ ജനങ്ങള് നിറഞ്ഞതോ, ദ്വിജന് നല്കുന്നുവോ,
വാപീതഡാഗസംയുക്തം നാനാവൃക്ഷസമന്വിതമ് । മഹീയതേ സ വൈകുണ്ഠേ കോടിമന്വന്തരാവധി
കുളങ്ങളും തടാകങ്ങളും, പലതരം വൃക്ഷങ്ങളും ഉള്ളതായിരിക്കും. അവന് വൈകുണ്ഠത്തില് കോടിയോളം മന്വന്തരം ആദരപൂര്വം വാഴും.
പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ ജമ്ബുദ്വീപപതിര്ഭവേത് । പരമൈശ്വര്യസംയുക്തോ യഥാ ശക്രസ്തഥാ ഭുവി
പിന്നെ നല്ല ജന്മം ലഭിച്ച്, അവന് ജംബുദ്വീപത്തിന്റെ അധിപനാകും. ഭൂമിയില് ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പരമ ഐശ്വര്യവാനാകും.
മഹീ തം ന ജഹാത്യേവ ജന്മനാം കോടിമേവ ച । കല്പാന്തജീവീ സ ഭവേദ്രാജരാജേശ്വരോ മഹാന്
ഭൂമി അവനെ പത്ത് ലക്ഷം ജന്മം വരെ ഒരിക്കലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല. അവന് ഒരു മഹാരാജാധിരാജാവായി, ഒരു കല്പം മുഴുവന് ജീവിക്കും.
സ്വാധികാരം സമഗ്രം ച യോ ദദാതി ദ്വിജാതയേ । ചതുര്ഗുണം ഫലം ചാന്തേ ഭവേത്തസ്യ ന സംശയഃ
ആര് എങ്കില് തന്റെ മുഴുവന് അധികാരവും ദ്വിജന് നല്കുന്നുവോ, അവന് നാലിരട്ടി ഫലം അവസാനം ലഭിക്കും, ഇതില് സംശയമില്ല.
ജമ്ബുദ്വീപം യോ ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ തപസ്വിനേ । ഫലം ശതഗുണം ചാന്തേ ഭവേത്തസ്യ ന സംശയഃ
ആര് എങ്കില് ജംബുദ്വീപം ഒരു തപസ്സുകാരനായ ബ്രാഹ്മണന് നല്കുന്നുവോ, അവന് നൂറിരട്ടി ഫലം അവസാനം ലഭിക്കും, ഇതില് സംശയമില്ല.
ജമ്ബുദ്വീപമഹീദാതുഃ സര്വതീര്ഥാനി സേവിതുഃ । സര്വേഷാം തപസാം കര്തുഃ സര്വേഷാം വാസകാരിണഃ
ജംബുദ്വീപം ദാനമിടുന്നവന്, എല്ലാ തീര്ത്ഥങ്ങളിലും സേവനം ചെയ്യുന്നവന്, എല്ലാ തപസ്സുകളും ചെയ്യുന്നവന്, എല്ലാവര്ക്കും വാസസ്ഥലം ഒരുക്കുന്നവന്,
സര്വദാനപ്രദാതുശ്ച സര്വസിദ്ധേശ്വരസ്യ ച । അസ്ത്യേവ പുനരാവൃത്തിര്ന ഭക്തസ്യ മഹേശിതുഃ
എല്ലാ ദാനങ്ങളും നല്കുന്നവനും, എല്ലാ സിദ്ധികളുടെ അധിപനുമാകുന്നവനും, മഹാദേവിയുടെ ഭക്തന് ആയാല് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
അസംഖ്യബ്രഹ്മണാം പാതം പശ്യന്തി ഭുവനേശിതുഃ । നിവസന്തി മണിദ്വീപേ ശ്രീദേവ്യാഃ പരമേ പദേ
അവന് അനവധി ബ്രഹ്മാക്കളുടെയും വീഴ്ച കാണുന്നു; ശ്രീദേവിയുടെ പരമപദമായ മണിദ്വീപില് വസിക്കുന്നു.
ദേവീമന്ത്രോപാസകാശ്ച വിഹായ മാനവീം തനുമ് । വിഭൂതിം ദിവ്യരൂപം ച ജന്മമൃത്യുജരാഹരമ്
ദേവിയുടെ മന്ത്രം ഉപാസിക്കുന്നവര് മനുഷ്യശരീരം വിട്ട്, ദിവ്യമായ ഐശ്വര്യവും രൂപവും, ജനനമരണവൃദ്ധികളില്ലാത്ത അവസ്ഥയും നേടുന്നു.
ലബ്ധ്വാ ദേവ്യാശ്ച സാരൂപ്യം ദേവീസേവാം ച കുര്വതേ । പശ്യന്തി തേ മണിദ്വീപേ സഖണ്ഡം ലോകസംക്ഷയമ്
ദേവിയെപ്പോലെ രൂപം ലഭിച്ചവരും ദേവിയെ സേവിക്കുന്നവരും, മണിദ്വീപിൽ ലോകങ്ങളുടെയും അവയുടെ വിഭാഗങ്ങളുടെയും നാശം കാണുന്നു.
നശ്യന്തി ദേവാഃ സിദ്ധാശ്ച വിശ്വാനി നിഖിലാനി ച । ദേവീഭക്താ ന നശ്യന്തി ജന്മമൃത്യുജരാഹരാഃ
ദേവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും എല്ലായിടങ്ങളിലുമുള്ള ലോകങ്ങളും നശിച്ചുപോകുന്നു; പക്ഷേ ദേവിയുടെ ഭക്തന്മാർക്ക് നാശമില്ല—അവർക്ക് ജനനവും മരണവും വയസ്സും ഇല്ല.
കാര്തികേ തുലസീദാനം കരോതി ഹരയേ ച യഃ । യുഗത്രയപ്രമാണം ച മോദതേ ഹരിമന്ദിരേ
കാർത്തിക മാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും ഹരിക്ക് തുളസിയിലകൾ അർപ്പിച്ചാൽ, മൂന്നു യുഗങ്ങൾക്കുള്ള സന്തോഷം ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ അനുഭവിക്കും.
പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ ഹരിഭക്തിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । ജിതേന്ദ്രിയാണാം പ്രവരഃ സ ഭവേദ്ഭാരതേ ഭുവി
അവൻ വീണ്ടും നല്ല ജന്മം നേടി, ഉറപ്പായും ഹരിയിലേക്കുള്ള ഭക്തി നേടുന്നു; ഭാരതഭൂമിയിൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാവും.
മധ്യേ യഃ സ്നാതി ഗങ്ഗായാമരുണോദയകാലതഃ । യുഗഷഷ്ടിസഹസ്രാണി മോദതേ ഹരിമന്ദിരേ
ആരെങ്കിലും ഉഷസ്സിൽ ഗംഗയിൽ കുളിച്ചാൽ, അറുപതിനായിരം യുഗങ്ങൾ ഹരിയുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ വിഷ്ണുമന്ത്രം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । ത്യക്ത്വാ ച മാനുഷം ദേഹം പുനര്യാതി ഹരേഃ പദമ്
വീണ്ടും നല്ല ജന്മം നേടി, അവൻ ഉറപ്പായും വിഷ്ണുമന്ത്രം നേടും; മനുഷ്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം വീണ്ടും ഹരിയുടെ പദം പ്രാപിക്കും.
നാസ്തി തത്പുനരാവൃത്തിര്വൈകുണ്ഠാച്ച മഹീതലേ । കരോതി ഹരിദാസ്യം ച തഥാ സാരൂപ്യമേവ ച
വൈകുണ്ഠത്തിൽനിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരവ് അവനില്ല; അവൻ ഹരിയെ സേവിക്കുകയും അവനുപോലെയുള്ള രൂപം നേടുകയും ചെയ്യും.
നിത്യസ്നായീ ച ഗങ്ഗായാം സ പൂതഃ സൂര്യവദ്ഭുവി । പദേ പദേഽശ്വമേധസ്യ ലഭതേ നിശ്ചിതം ഫലമ്
ദിവസേന ഗംഗയിൽ കുളിക്കുന്നവൻ ഭൂമിയിൽ സൂര്യനുപോലെ വിശുദ്ധനാകും; ഓരോ അടിയിലും അശ്വമേധയാഗഫലം അവൻ ഉറപ്പായും നേടും.
തസ്യൈവ പാദരജസാ സദ്യഃപൂതാ വസുന്ധരാ । മോദതേ സ ച വൈകുണ്ഠേ യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
അവന്റെ കാലിടിയുടെ പൊടികൊണ്ട് ഭൂമി ഉടൻ വിശുദ്ധമാകും; ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നവരെക്കാൾ വൈകുണ്ഠത്തിൽ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ താമസിക്കും.
പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ ഹരിഭക്തിം ലഭേദ് ധ്രുവമ് । ജീവന്മുക്തോഽതിതേജസ്വീ തപസ്വിപ്രവരോ ഭവേത്
വീണ്ടും നല്ല ജന്മം നേടി, അവൻ ഉറപ്പായും ഹരിഭക്തി നേടും; ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോചിതനായി, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ളവനും ശ്രേഷ്ഠതപസ്വിയും ആകും.
സ്വധര്മനിരതഃ ശുദ്ധോ വിദ്വാംശ്ച സ ജിതേന്ദ്രിയഃ । മീനകര്കടയോര്മധ്യേ ഗാഢം തപതി ഭാസ്കരഃ
സ്വധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും ശുദ്ധനും പണ്ഡിതനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും, മീനം-കർക്കടകം രാശികൾക്കിടയിൽ സൂര്യൻ കനാൽ austerity അനുഷ്ഠിക്കും.
ഭാരതേ യോ ദദാത്യേവ ജലമേവ സുവാസിതമ് । സ മോദതേ ച കൈലാസേ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
ഭാരതത്തിൽ ആരെങ്കിലും സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം ദാനം ചെയ്താൽ, പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ അവൻ കൈലാസത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ രൂപവാംശ്ച സുഖീ ഭവേത് । ശിവഭക്തശ്ച തേജസ്വീ വേദവേദാങ്ഗപാരഗഃ
വീണ്ടും നല്ല ജന്മം നേടി, അവൻ സുന്ദരനും സന്തോഷവാനുമാകും; ശിവഭക്തനും പ്രകാശമുള്ളവനും വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പഠിച്ചവനുമാകും.
വൈശാഖേ സക്തുദാനം ച യഃ കരോതി ദ്വിജാതയേ । സക്തുരേണുപ്രമാണാബ്ദം മോദതേ ശിവമന്ദിരേ
വൈശാഖമാസത്തിൽ ആരെങ്കിലും ദ്വിജനു സക്തു ദാനം ചെയ്താൽ, സക്തുവിന്റെ പൊടിക്കണങ്ങൾ എണ്ണത്തോളം വർഷങ്ങൾ ശിവന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
കരോതി ഭാരതേ യോ ഹി കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമീവ്രതമ് । ശതജന്മകൃതം പാപം മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
ഭാരതത്തിൽ ആരെങ്കിലും കൃഷ്ണജന്മാഷ്ടമി വ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചാൽ, നൂറു ജന്മങ്ങളിൽ സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ മുതൽക്കൂട്ടം അവൻ മോചിതനാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
വൈകുണ്ഠേ മോദതേ സോഽപി യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ । പുനഃ സുയോനിം സമ്പ്രാപ്യ കൃഷ്ണേ ഭക്തിംലഭേദ് ധ്രുവമ്
അവനും പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ വൈകുണ്ഠത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും; വീണ്ടും നല്ല ജന്മം നേടി, അവൻ ഉറപ്പായും കൃഷ്ണഭക്തി നേടും.
ഇഹൈവ ഭാരതേ വര്ഷേ ശിവരാത്രിം കരോതി യഃ । മോദതേ ശിവലോകേ സ സപ്തമന്വന്തരാവധി
ഇവിടെ ഭാരതഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും ശിവരാത്രി ആചരിച്ചാൽ, ഏഴു മന്വന്തരങ്ങൾക്കാലം ശിവലോകത്തിൽ അവൻ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
ശിവായ ശിവരാത്രൌ ച ബില്വപത്രം ദദാതി യഃ । പത്രമാനയുഗം തത്ര മോദതേ ശിവമന്ദിരേ
ശിവരാത്രിയിൽ ആരെങ്കിലും ശിവനു ബില്വപത്രം അർപ്പിച്ചാൽ, ആ ഇലയിൽ എത്രയോ നാരുകൾ ഉണ്ടോ അത്രയധികം യുഗങ്ങൾ ശിവന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.