തസ്യാര്ധം ശിബികാദാനേ ഫലമേവ ലഭേദ് ധ്രുവമ് । യോ ദദാതി ഭക്തിയുക്തോ ഹരയേ ദോലമന്ദിരമ്
അതിന്റ അരക്കാലം ശിബിക നല്കിയാല് ഉറപ്പായും ലഭിക്കും. ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലുമ് ഹരിക്ക് ഒരു ദോലാമന്ദിരം നല്കിയാല്—
വിഷ്ണുലോകേ വസേത്സോഽപി യാവന്മന്വന്തരം ശതമ് । രാജമാര്ഗം സൌധയുക്തം യഃ കരോതി പതിവ്രതേ
അവന് വിഷ്ണുലോകത്ത് നൂറു മന്വന്തരങ്ങള് താമസിക്കും. പത്യവ്രതയേ, കൊട്ടാരങ്ങളോടുകൂടിയ ഒരു രാജപാത ആരെങ്കിലുമ് നിര്മ്മിച്ചാല്—
വര്ഷാണാമയുതം സോഽപി ശക്രലോകേ മഹീയതേ । ബ്രാഹ്മണേഭ്യോഽഥ ദേവേഭ്യോ ദാനേ സമഫലം ലഭേത്
അവന് ഇന്ദ്രലോകത്ത് പത്തായിരം വര്ഷങ്ങള് മഹത്വം പ്രാപിക്കും. ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കോ ദേവന്മാര്ക്കോ നല്കിയാല് തുല്യമായ ഫലം ലഭിക്കും.
യദ്ധി ദത്തം ച തദ്ഭുങ്ക്തേ ന ദത്തം നോപതിഷ്ഠതേ । ഭുക്ത്വാ സ്വര്ഗാദിജം സൌഖ്യം പുണ്യവാഞ്ജന്മ ഭാരതേ
ഏത് നല്കിയതോ അതാണ് അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നത്; നല്കാത്തത് നിലനില്ക്കില്ല. സ്വര്ഗ്ഗത്തില് നിന്നുള്ള സുഖം അനുഭവിച്ചശേഷം പുണ്യവാന് ഭാരതത്തില് ജനിക്കും.
ലഭേദ്വിപ്രകുലേഷ്വേവ ക്രമേണൈവോത്തമാദിഷു । ഭാരതേ പുണ്യവാന്വിപ്രോ ഭുക്ത്വാ സ്വര്ഗാദികം ഫലമ്
അവന് ബ്രാഹ്മണകുലങ്ങളില് തന്നെ, ക്രമേണ ഉത്തമമായ കുടുംബങ്ങളില് ജനിക്കും. ഭാരതത്തില് പുണ്യവാന് ബ്രാഹ്മണന് സ്വര്ഗ്ഗാദി ഫലം അനുഭവിച്ചശേഷം—
പുനഃ സോഽപി ഭവേദ്വിപ്രശ്ചൈവം ച ക്ഷത്രിയാദയഃ । ക്ഷത്രിയോ വാഥ വൈശ്യോ വാ കല്പകോടിശതേന ച
അവനും വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണനാകും; അങ്ങനെ തന്നെ ക്ഷത്രിയന്മാരും മറ്റുള്ളവരും. ക്ഷത്രിയനോ വൈശ്യനോ ആയാലും, നൂറു കോടി കാലപര്യന്തം കഴിഞ്ഞാലും—
തപസാ ബ്രാഹ്മണത്വം ച ന പ്രാപ്നോതി ശ്രുതൌ ശ്രുതമ് । നാഭുക്തം ക്ഷീയതേ കര്മ കല്പകോടിശതൈരപി
തപസ്സുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണത്വം നേടാനാവില്ലെന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങളില് പറയുന്നു. അനുഭവിക്കാത്ത കര്മ്മം നൂറു കോടി കാലം കഴിഞ്ഞാലും നശിക്കില്ല.
അവശ്യമേവ ഭോക്തവ്യം കൃതം കര്മ ശുഭാശുഭമ് । ദേവതീര്ഥസഹായേന കായവ്യൂഹേന ശുധ്യതി । ഏതത്തേ കഥിതം കിഞ്ചിത് കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
നല്കിയ കര്മ്മം, നല്ലതോ ചീത്തയോ, അതിന്റെ ഫലം അനുഭവിക്കേണ്ടതാണു. ദേവന്മാരുടെയും തീര്ത്ഥങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെ ശരീരം ശുദ്ധിയാകും. ഇതുവരെ കുറച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇനി എന്ത് കേള്ക്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
യമേന കര്മവിപാകകഥനമ് സാവിത്ര്യുവാച പ്രയാന്തി സ്വര്ഗമന്യം ച യേനൈവ കര്മണാ യമ । മാനവാഃ പുണ്യവന്തശ്ച തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
സാവിത്രി പറഞ്ഞു: യമന്റെ വഴി മനുഷ്യർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കോ മറ്റേതെങ്കിലും ലോകങ്ങളിലേക്കോ എത്താൻ കാരണമായുള്ള പ്രവൃത്തികൾ എന്തൊക്കെയാണു്? മഹാനുഭാവേ, പ്രത്യേകിച്ച് സദാചാരമുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ ദയവായി ഇതു് എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണമേ.
ധര്മരാജ ഉവാച അന്നദാനം ച വിപ്രായ യഃ കരോതി ച ഭാരതേ । അന്നപ്രമാണവര്ഷം ച ശിവലോകേ മഹീയതേ
ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: ഭാരതഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണനു് ഭക്ഷണം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ നൽകുന്ന അളവിനനുസരിച്ച് ശിവന്റെ ലോകത്തിൽ ആ വർഷങ്ങൾക്കു് അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
അന്നദാനം മഹാദാനമന്യേഭ്യോഽപി കരോതി യഃ । അന്നദാനപ്രമാണം ച ശിവലോകേ മഹീയതേ
ഭക്ഷ്യദാനം മറ്റെല്ലാ ദാനങ്ങളിൽനിന്നും വലിയതാണു്; ആരെങ്കിലും അങ്ങനെ ഭക്ഷ്യദാനം ചെയ്താൽ, നൽകിയ അളവിനനുസരിച്ച് ശിവലോകത്തിൽ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
അന്നദാനാത്പരം ദാനം ന ഭൂതം ന ഭവിഷ്യതി । നാത്ര പാത്രപരീക്ഷാ സ്യാന്ന കാലനിയമഃ ക്വചിത്
ഭക്ഷ്യദാനത്തേക്കാൾ വലിയ ദാനം ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല, വരുംകാലത്തും ഉണ്ടാകില്ല. ഇതിൽ ലഭ്യതയോ സമയപരിധിയോ നോക്കേണ്ടതില്ല; ആരാണു് സ്വീകരിക്കുന്നവൻ എന്നതും പരിശോധിക്കേണ്ടതില്ല.
ദേവേഭ്യോ ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ വാ ദദാതി ചാസനം യദി । മഹീയതേ വിഷ്ണുലോകേ വര്ഷാണാമയുതം സതി
ദേവന്മാർക്കോ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കോ ആരെങ്കിലും ഇരിപ്പിടം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ പതിനായിരം വർഷം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി ച വിപ്രായ ദിവ്യാം ധേനും പയസ്വിനീമ് । തല്ലോമമാനവര്ഷം ച വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ
ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണനു് പാൽ നൽകുന്ന ദിവ്യമായ ഒരു പശു നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ആ പശുവിന്റെ ഓരോ രോമത്തിനും ഒരു വർഷം വീതം വിഷ്ണുലോകത്തിൽ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ചതുര്ഗുണം പുണ്യദിനേ തീര്ഥേ ശതഗുണം ഫലമ് । ദാനം നാരായണക്ഷേത്രം ഫലം കോടിഗുണം ഭവേത്
ശുഭദിനങ്ങളിൽ ദാനത്തിന്റെ ഫലം നാലിരട്ടിയാകും; തീർത്ഥങ്ങളിൽ നൂറിരട്ടിയാകും; നാരായണക്ഷേത്രത്തിൽ നൽകിയാൽ ഫലം കോടിരട്ടിയാകും.
ഗാം യോ ദദാതി വിപ്രായ ഭാരതേ ഭക്തിപൂര്വകമ് । വര്ഷാണാമയുതം ചൈവ ചന്ദ്രലോകേ മഹീയതേ
ഭാരതഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണനു് ഒരു പശു നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ചന്ദ്രലോകത്തിൽ പതിനായിരം വർഷം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യശ്ചോഭയമുഖീദാനം കരോതി ബ്രാഹ്മണായ ച । തല്ലോമമാനവര്ഷം ച വിഷ്ണുലോകേ മഹീയതേ
ആരെങ്കിലും ഇരുവശത്തുനിന്നും പാൽ നൽകുന്ന പശു ബ്രാഹ്മണനു് നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ആ പശുവിന്റെ ഓരോ രോമത്തിനും ഒരു വർഷം വീതം വിഷ്ണുലോകത്തിൽ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ ശ്വേതച്ഛത്രം മനോഹരമ് । വര്ഷാണാമയുതം സോഽപി മോദതേ വരുണാലയേ
ബ്രാഹ്മണനു് മനോഹരമായ വെള്ളി കുട നൽകുന്നവൻ പതിനായിരം വർഷം വരുണന്റെ ലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.
വിപ്രായ പീഡിതാങ്ഗായ വസ്ത്രയുഗ്മം ദദാതി ച । മഹീയതേ വായുലോകേ വര്ഷാണാമയുതം സതി
ശരീരത്തിൽ വേദന അനുഭവിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനു് ആരെങ്കിലും വസ്ത്രദ്വയം നൽകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ വായുവിന്റെ ലോകത്തിൽ പതിനായിരം വർഷം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ ശാലഗ്രാമം സവസ്ത്രകമ് । മഹീയതേ സ വൈകുണ്ഠേ യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ബ്രാഹ്മണനു് വസ്ത്രം സഹിതം ശാലഗ്രാമം നൽകുന്നവൻ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം വൈകുണ്ഠത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ ദിവ്യാം ശയ്യാം മനോഹരാമ് । മഹീയതേ ചന്ദ്രലോകേ യാവച്ചന്ദ്രദിവാകരൌ
ബ്രാഹ്മണനു് ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ ഒരു കിടക്ക നൽകുന്നവൻ, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും നിലനിൽക്കുന്നത്രയും കാലം ചന്ദ്രലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി പ്രദീപം ച ദേവേഭ്യോ ബ്രാഹ്മണായ ച । യാവന്മന്വന്തരം സോഽപി വഹ്നിലോകേ മഹീയതേ
ദേവന്മാർക്കോ ബ്രാഹ്മണനോർക്കോ ആരെങ്കിലും വിളക്ക് നൽകുകയാണെങ്കിൽ, ഒരു മന്വന്തരകാലം മുഴുവൻ അഗ്നിലോകത്തിൽ അവൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
കരോതി ഗജദാനം ച യദി വിപ്രായ ഭാരതേ । യാവദിന്ദ്രോ നരസ്താവദിന്ദ്രസ്യാര്ധാസനേ വസേത്
ഭാരതഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണനു് ആന നൽകുന്നവൻ, ഇന്ദ്രൻ ഭരിക്കുന്നത്രയും കാലം ഇന്ദ്രന്റെ സിംഹാസനത്തിന്റെ പാതിയിൽ ഇരിക്കാം.
ഭാരതേ യോഽശ്വദാനം ച കരോതി ബ്രാഹ്മണായ ച । മോദതേ വാരുണേ ലോകേ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
ഭാരതഭൂമിയിൽ ബ്രാഹ്മണനു് കുതിര നൽകുന്നവൻ, പതിനാലു് ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്നത്രയും കാലം വരുണലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.
പ്രകൃഷ്ടാം ശിബികാം യോ ഹി ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ ച । മോദതേ വാരുണേ ലോകേ യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
ബ്രാഹ്മണനു് ഭംഗിയുള്ള ശിബിക നൽകുന്നവൻ, പതിനാലു് ഇന്ദ്രന്മാർ ഭരിക്കുന്നത്രയും കാലം വരുണലോകത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു.
പ്രകൃഷ്ടാം വാടികാ യോ ഹി ദദാതി ബ്രാഹ്മണായ ച । മഹീയതേ വായുലോകേ യാവന്മന്വന്തരം സതി
ബ്രാഹ്മണനു് മനോഹരമായ ഒരു തോട്ടം നൽകുന്നവൻ, ഒരു മന്വന്തരകാലം മുഴുവൻ വായുവിന്റെ ലോകത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
യോ ദദാതി ച വിപ്രായ വ്യജനം ശ്വേതചാമരമ് । മഹീയതേ വായുലോകേ വര്ഷാണാമയുതം ധ്രുവമ്
ശ്വേതമായ ചാമരം ഒരു ബ്രാഹ്മണന് നൽകുന്നവൻ, വായുവിന്റെ ലോകത്ത് പത്തായിരം വർഷം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ധാന്യം രത്നം യോ ദദാതി ചിരഞ്ജീവീ ഭവേത്സുധീഃ । ദാതാ ഗ്രഹീതാ തൌ ദ്വൌ ച ധ്രുവം വൈകുണ്ഠഗാമിനൌ
അന്നം അല്ലെങ്കിൽ രത്നം നൽകുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സും വിവേകവും നേടുന്നു; ദാനിയും സ്വീകരിക്കുന്നവനും ഇരുവരും ഉറപ്പായും വൈകുണ്ഠത്തിൽ എത്തുന്നു.
സതതം ശ്രീഹരേര്നാമ ഭാരതേ യോ ജപേന്നരഃ । സ ഏവ ചിരജീവീ ച തതോ മൃത്യുഃ പലായതേ
ഭാരതഭൂമിയിൽ ശ്രീഹരിയുടെ നാമം സദാ ജപിക്കുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കുന്നു; മരണവും അവനെ വിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നു.
യോ നരോ ഭാരതേ വര്ഷേ ദോലനം കാരയേത്സുധീഃ । പൂര്ണിമാരജനീശേഷേ ജീവന്മുക്തോ ഭവേന്നരഃ
ഭാരതദേശത്ത്, പൗർണമി രാത്രിയിൽ ദേവിയെ ഊഞ്ഞാൽ കയറ്റുന്ന ജ്ഞാനിയ്ക്ക് ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു.