ധര്മരാജ ഉവാച ഭവിഷ്യതി മഹാസാധ്വി സര്വം മാനസികം തവ । ജീവകര്മവിപാകം ച കഥയാമി നിശാമയ
ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു: മഹാസാധ്വിയായവളേ, നീ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നിനക്ക് ലഭിക്കും. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ജീവികളുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ശുഭാനാമശുഭാനാം ച കര്മണാം ജന്മ ഭാരതേ । പുണ്യക്ഷേത്രേ ച നാന്യത്ര സര്വം ച ഭുഞ്ജതേ ജനാഃ
ഭാരതഭൂമിയിൽ ജനങ്ങൾ നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു. പുണ്യഭൂമികളിൽ മാത്രമാണ് ഇത് നടക്കുന്നത്, മറ്റിടങ്ങളിൽ അല്ല. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
സുരാ ദൈത്യാ ദാനവാശ്ച ഗന്ധര്വാ രാക്ഷസാദയഃ । നരാശ്ച കര്മജനകാ ന സര്വേ ജീവിനഃ സതി
ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മനുഷ്യർ — ഇവർ എല്ലാവരും പ്രവൃത്തികളാൽ ജനിക്കുന്നു. എന്നാൽ എല്ലാ ജീവികളും അങ്ങനെ അല്ല.
വിശിഷ്ടജീവിനഃ കര്മ ഭുഞ്ജതേ സര്വയോനിഷു । ശുഭാശുഭം ച സര്വത്ര സ്വര്ഗേഷു നരകേഷു ച
പ്രത്യേകമായ ജീവികൾ എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും, സ്വർഗ്ഗത്തിലും നരകത്തിലും, നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
വിശേഷതോ ജീവിനശ്ച ഭ്രമന്തേ സര്വയോനിഷു । ശുഭാശുഭം ഭുഞ്ജതേ ച കര്മ പൂര്വാര്ജിതം പരമ്
പ്രത്യേകമായി, എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും ജീവികൾ അലയുന്നു; അവർക്ക് നേരത്തെ ചെയ്ത നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള കര്മ്മഫലങ്ങള് അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു.
ശുഭേന കര്മണാ യാതി സ്വര്ലോകാദികമേവ ച । കര്മണാ ചാശുഭേനൈവ ഭ്രമന്തി നരകേഷു ച
നല്ല കര്മ്മം ചെയ്താല് സ്വര്ഗ്ഗാദി ലോകങ്ങളില് എത്താം; ചീത്ത കര്മ്മം ചെയ്താല് നരകങ്ങളില് അലയേണ്ടി വരും.
കര്മനിര്മൂലനേ ഭക്തിഃ സാ ചോക്താ ദ്വിവിധാ സതി । നിര്വാണരൂപാ ഭക്തിശ്ച ബ്രഹ്മണഃ പ്രകൃതേരിഹ
കര്മ്മം നശിപ്പിക്കാന് ഭക്തി ആവശ്യമാണ്; അതിന് രണ്ട് രൂപങ്ങളുണ്ട്: മോക്ഷസ്വരൂപമായ ഭക്തിയും ബ്രഹ്മയിലോ പ്രകൃതിയിലോ ഉള്ള ഭക്തിയും.
രോഗീ കുകര്മണാ ജീവശ്ചാരോഗീ ശുഭകര്മണാ । ദീര്ഘജീവീ ച ക്ഷീണായുഃ സുഖീ ദുഃഖീ ച കര്മണാ
ചീത്ത കര്മ്മം ചെയ്താല് ജീവന് രോഗം വരും; നല്ല കര്മ്മം ചെയ്താല് ആരോഗ്യവും, ദീര്ഘായുസും, സന്തോഷവും ലഭിക്കും. അതുപോലെ, ചുരുങ്ങിയ ആയുസും ദുഃഖവും കര്മ്മഫലമായാണ് വരുന്നത്.
അന്ധാദയശ്ചാങ്ഗഹീനാഃ കര്മണാ കുത്സിതേന ച । സിദ്ധ്യാദികമവാപ്നോതി സര്വോത്കൃഷ്ടേന കര്മണാ
കണ്ണില്ലായ്മയും അംഗഹാനിയും ചീത്ത കര്മ്മം കൊണ്ടാണ്; അതുപോലെ, ഏറ്റവും ഉത്തമമായ കര്മ്മം ചെയ്താല് വിജയവും മറ്റും ലഭിക്കും.
സാമാന്യം കഥിതം ദേവി വിശേഷം ശൃണു സുന്ദരി । സുദുര്ലഭം സുഗോപ്യം ച പുരാണേഷു സ്മൃതിഷ്വപി
സാധാരണമായത് ഞാൻ പറഞ്ഞുവെച്ചു, ദേവി; ഇപ്പോൾ അതിലധികം ദുർലഭവും രഹസ്യവുമായ പ്രത്യേകത നീ കേൾക്കണം. അതു പുരാണങ്ങളിലും സ്മൃതികളിലും വളരെ അപൂർവമാണ്.
ദുര്ലഭാ മാനുഷീ ജാതിഃ സര്വജാതിഷു ഭാരതേ । സര്വേഭ്യോ ബ്രാഹ്മണഃ ശ്രേഷ്ഠഃ പ്രശസ്തഃ സര്വകര്മസു
ഭാരതത്തിലെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും മനുഷ്യജന്മം വളരെ ദുർലഭമാണ്; അവയിലൊക്കെയും ബ്രാഹ്മണൻ ഏറ്റവും ഉത്തമനും എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളിലും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നവനുമാണ്.
ബ്രഹ്മനിഷ്ഠോ ദ്വിജശ്ചൈവ ഗരീയാന് ഭാരതേ സതി । നിഷ്കാമശ്ച സകാമശ്ച ബ്രാഹ്മണോ ദ്വിവിധഃ സതി
ഭാരതത്തില് ബ്രഹ്മനിഷ്ഠനായ ദ്വിജന് ഏറ്റവും മഹത്വമുള്ളവനാണ്; ബ്രാഹ്മണന് രണ്ട് തരമുണ്ട്: ആഗ്രഹമുള്ളവനും ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും.
സകാമാജ്ജ പ്രധാനശ്ച നിഷ്കാമോ ഭക്ത ഏവ ച । കര്മഭോഗീ സകാമശ്ച നിഷ്കാമോ നിരുപദ്രവഃ
ഇവരില് ആഗ്രഹമുള്ളവന് പ്രധാനമാണ്, പക്ഷേ ആഗ്രഹമില്ലാത്തവന് യഥാർത്ഥ ഭക്തനാണ്; ആഗ്രഹമുള്ള ബ്രാഹ്മണന് കര്മ്മഫലങ്ങള് അനുഭവിക്കും, ആഗ്രഹമില്ലാത്തവന് കഷ്ടപ്പാടില്ലാതെ ഇരിക്കും.
സ യാതി ദേഹം ത്യക്ത്വാ ച പദം യത്തന്നിരാമയമ് । പുനരാഗമനം നാസ്തി തേഷാം നിഷ്കാമിനാം സതി
ആഗ്രഹമില്ലാത്തവന് ശരീരം വിട്ട് രോഗരഹിതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവർക്കു വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകില്ല.
സേവന്തേ ദ്വിഭുജം കൃഷ്ണം പരമാത്മാനമീശ്വരമ് । ഗോലോകം പ്രതി തേ ഭക്താ ദിവ്യരൂപവിധാരിണഃ
അവർ രണ്ടുകൈകളുള്ള കൃഷ്ണനെ, പരമാത്മാവിനെയും ഈശ്വരനെയും സേവിക്കുന്നു; അത്തരത്തിലുള്ള ഭക്തന്മാർ ദിവ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് ഗോലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
സകാമിനോ വൈഷ്ണവാശ്ച ഗത്വാ വൈകുണ്ഠമേവ ച । ഭാരതം പുനരായാന്തി തേഷാം ജന്മ ദ്വിജാതിഷു
ആഗ്രഹമുള്ള വൈഷ്ണവന്മാർ വൈകുണ്ഠത്തിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, പിന്നീട് ഭാരതത്തിൽ വീണ്ടും ജനനം എടുക്കുന്നു; അവരിൽ ജനനം ദ്വിജന്മാരിൽ ആണ്.
കാലേ ഗതേ ച നിഷ്കാമാ ഭവന്ത്യേവ ്ക്രമേണ ച । ഭക്തിം ച നിര്മലാം തേഭ്യോ ദാസ്യാമി നിശ്ചിതം പുനഃ
സമയത്തിന് ശേഷം, അവർ ക്രമേണ ആഗ്രഹമില്ലാത്തവരായി മാറുന്നു; ഞാൻ അവർക്കു വീണ്ടും നിർമലമായ ഭക്തി ഉറപ്പായി നൽകും.
ബ്രാഹ്മണാ വൈഷ്ണവാശ്ചൈവ സകാമാഃ സര്വജന്മസു । ന തേഷാം നിര്മലാ ബുദ്ധിര്വിഷ്ണുഭക്തിവിവര്ജിതാഃ
ആഗ്രഹമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരും വൈഷ്ണവന്മാരും എല്ലാ ജന്മങ്ങളിലും വിഷ്ണുഭക്തിയില്ലാത്തതിനാൽ നിർമലമായ ബുദ്ധി പ്രാപിക്കാറില്ല.
തീര്ഥാശ്രിതാ ദ്വിജാ യേ ച തപസ്യാനിരതാഃ സതി । തേ യാന്തി ബ്രഹ്മലോകം ച പുനരായാന്തി ഭാരതേ
തീർത്ഥങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്നതും തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ ദ്വിജന്മാർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; പക്ഷേ, അവർ വീണ്ടും ഭാരതത്തിൽ ജനിക്കും.
സ്വധര്മനിരതാ യേ ച തീര്ഥാന്യത്രനിവാസിനഃ । വ്രജന്തി തേ സത്യലോകം പുനരായാന്തി ഭാരതേ
സ്വധര്മത്തില് അർപ്പിതരായി, തീർത്ഥങ്ങളിലും മറ്റിടങ്ങളിലും താമസിക്കുന്നവർ സത്യലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; അവരും വീണ്ടും ഭാരതത്തിൽ ജനിക്കും.
സ്വധര്മനിരതാ വിപ്രാഃ സൂര്യഭക്താശ്ച ഭാരതേ । വ്രജന്തി തേ സൂര്യലോകം പുനരായാന്തി ഭാരതേ
സ്വധര്മത്തില് അർപ്പിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, ഭാരതത്തിൽ സൂര്യഭക്തരായവരും സൂര്യലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; അവരും വീണ്ടും ഭാരതത്തിൽ ജനിക്കും.
മൂലപ്രകൃതിഭക്താ യേ നിഷ്കാമാ ധര്മചാരിണഃ । മണിദ്വീപം പ്രയാന്ത്യേവ പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ്
മൂലപ്രകൃതിയിൽ ഭക്തിയുള്ളവരും ആഗ്രഹമില്ലാതെ ധർമ്മപാതത്തിൽ നടക്കുന്നവരും മണിദ്വീപിലേക്ക് പോകുന്നു; അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും ജനനം ഇല്ല.
സ്വധര്മേ നിരതാ ഭക്താഃ ശൈവാഃ ശാക്താശ്ച ഗാണപാഃ । തേ യാന്തി ശിവലോകം ച പുനരായാന്തി ഭാരതേ
തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുന്ന ശൈവന്മാര്, ശാക്തന്മാര്, ഗണപതിഭക്തന്മാര് ഇവര് ശിവലോകം പ്രാപിച്ചു പിന്നെയും ഭാരതഭൂമിയില് ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.
യേ വിപ്രാ അന്യദേവേജ്യാഃ സ്വധര്മനിരതാഃ സതി । തേ യാന്തി സര്വലോകം ച പുനരായാന്തി ഭാരതേ
മറ്റു ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാര് പോലും സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഉറച്ചിരിക്കുമ്പോള് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും പോയി, പിന്നെയും ഭാരതത്തില് ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.
ഹരിഭക്താശ്ച നിഷ്കാമാഃ സ്വധര്മനിരതാ ദ്വിജാഃ । തേ ച യാന്തി ഹരേര്ലോകം ക്രമാദ്ഭക്തിബലാദഹോ
ഹരിയിലേയ്ക്കുള്ള ഭക്തിയോടെ, ആശകള് ഇല്ലാതെ, സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഉറച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാര് ഭക്തിയുടെ ശക്തിയാല് ക്രമേണ ഹരിലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
സ്വധര്മരഹിതാ വിപ്രാ ദേവാന്യസേവനാഃ സദാ । ഭ്രഷ്ടാചാരാശ്ച കാമാശ്ച തേ യാന്തി നരകം ധ്രുവമ്
സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഭക്തിയില്ലാത്ത, എല്ലായ്പ്പോഴും മറ്റുദേവന്മാരെ സേവിക്കുന്ന, ദുഷ്പ്രവര്ത്തികളായും കാമാസക്തരായും ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാര് ഉറപ്പായും നരകത്തില് പോകുന്നു.
സ്വധര്മനിരതാ ഏവ വര്ണാശ്ചത്വാര ഏവ ച । ഭവന്ത്യേവ ശുഭസ്യൈവ കര്മണഃ ഫലഭോഗിനഃ
നാല് വര്ണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവര് സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുമ്പോള് മാത്രമേ ശുഭഫലങ്ങള് അനുഭവിക്കാനാകൂ.
സ്വകര്മരഹിതാ യേ ച നരകം യാന്തി തേ ധ്രുവമ് । ഭാരതേ ന ഭവന്ത്യേവ കര്മണഃ ഫലഭോഗിനഃ
സ്വന്തം കര്ത്തവ്യങ്ങള് പാലിക്കാത്തവര് ഉറപ്പായും നരകത്തില് പോകുന്നു; ഭാരതത്തില് അവര്ക്ക് കര്മ്മഫലങ്ങള് ലഭിക്കില്ല.
സ്വധര്മനിരതാ ഏവ വര്ണാശ്ചത്വാര ഏവ ച । സ്വധര്മനിരതാ വിപ്രാഃ സ്വധര്മനിരതായ ച
നാല് വര്ണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവര് സ്വന്തം കര്ത്തവ്യത്തില് ഭക്തിയോടെ നിലകൊള്ളുമ്പോള് മാത്രമാണ് അവര് യഥാര്ത്ഥത്തില് അങ്ങനെ എന്നു പറയാം; ബ്രാഹ്മണന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
കന്യാം ദദതി വിപ്രായ ചന്ദ്രലോകം പ്രയാന്തി തേ । വസന്തി തത്ര തേ സാധ്വി യാവദിന്ദ്രാശ്ചതുര്ദശ
ഒരു ബ്രാഹ്മണന് കന്യയെ വിവാഹത്തിന് നല്കുമ്പോള് അവന് ചന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെയായി പതിനാലു ഇന്ദ്രന്മാര് ഭരിക്കുന്ന കാലം മുഴുവന് സതീശ്വരന് അവിടെ വസിക്കുന്നു.