ബലം ച സ്വര്ഗണാനാം ച വര്ധയാമാസ തേജസാ । സോഽയമേകശ്ച യുയുധേ ദാനവാനാം ഗണൈഃ സഹ
സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് ദേവന്മാരുടെ ശക്തിയും പ്രഭയും സ്കന്ദൻ വർദ്ധിപ്പിച്ചു. അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായി ദാനവരുടെ കൂട്ടങ്ങളോടൊപ്പം യുദ്ധം നടത്തി.
അക്ഷൌഹിണീനാം ശതകം സമരേ ച ജഘാന സഃ । അസുരാന്പാതയാമാസ കാലീ കമലലോചനാ
അവൻ യുദ്ധത്തിൽ നൂറ് അക്ഷൗഹിണി സൈന്യങ്ങളെ സംഹരിച്ചു. കമലനയനിയായ കാളി അസുരന്മാരെ നിലംപതിപ്പിച്ചു.
പപൌ രക്തം ദാനവാനാമതികുദ്ധാ തതഃ പരമ് । ദശലക്ഷഗജേന്ദ്രാണാം ശതലക്ഷം ച കോടിശഃ
അതിനുശേഷം അത്യന്തം കോപത്തോടെ കാളി ദാനവരുടെ രക്തം കുടിച്ചു; പത്ത് ലക്ഷം ആനകളെ ഒരുകോടിയോളം കൂട്ടങ്ങളായി പിടിച്ചു.
സമാദായൈകഹസ്തേന മുഖേ ചിക്ഷേപ ലീലയാ । കബന്ധാനാം സഹസ്രം ച നനര്ത സമരേ മുനേ
ഒരു കൈകൊണ്ട് അവൾ അവരെ എളുപ്പത്തിൽ എടുത്ത് വായിലേക്ക് എറിഞ്ഞു; യുദ്ധഭൂമിയിൽ ആയിരം തലകെട്ട ശരീരങ്ങളുമായി അവൾ നൃത്തം ചെയ്തു, മുനിയേ.
സ്കന്ദസ്യ ശരജാലേന ദാനവാഃ ക്ഷതവിഗ്രഹാഃ । ഭീതാശ്ച ദുദ്രുവുഃ സര്വേ മഹാരണപരാക്രമാഃ
സ്കന്ദന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ദാനവർ പരിക്കേറ്റ് ഭയത്താൽ എല്ലാവരും, വലിയ യുദ്ധശക്തിയുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
വൃഷപര്വാ വിപ്രചിത്തിര്ദമ്ഭശ്ചാപി വികങ്കണഃ । സ്കന്ദേന സാര്ധം യുയുധുസ്തേ സര്വേ വിക്രമേണ ച
വൃഷപർവാൻ, വിപ്രചിത്തി, ഡംഭൻ, വികങ്കണൻ ഇവർ എല്ലാവരും സ്കന്ദനോടൊപ്പം വലിയ വീര്യത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്തു.
മഹാമാരീ ച യുയുധേ ന ബഭൂവ പരാങ്മുഖീ । ബഭൂവുസ്തേ ച സംക്ഷുബ്ധാഃ സ്കന്ദസ്യ ശക്തിപീഡിതാഃ
മഹാമാരി യുദ്ധത്തിൽ പിറകോട്ടു തിരിയാതെ പോരാടിച്ചു; സ്കന്ദന്റെ ശക്തിയിൽ അവർ എല്ലാവരും അലയലപിച്ചു.
ന ദുദ്രുവുര്ഭയാത്സ്വര്ഗേ പുഷ്പവൃഷ്ടിര്ബഭൂവ ഹ । സ്കന്ദസ്യ സമരം ദൃഷ്ട്വാ മഹാരൌദ്രം സമുല്ബണമ്
അവർ ഭയത്താൽ ഓടിയില്ല; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പുഷ്പവർഷം പെയ്തു, സ്കന്ദന്റെ ഭയങ്കരവും ഉഗ്രവുമായ യുദ്ധം കണ്ടപ്പോൾ.
ദാനവാനാം ക്ഷയകരം യഥാ പ്രാകൃതികോ ലയഃ । രാജാ വിമാനമാരുഹ്യ ചകാര ബാണവര്ഷണമ്
പ്രകൃതിയിലെ മഹാപ്രളയത്തെപ്പോലെ ദാനവർക്ക് നാശം വിതച്ചു; രാജാവു തന്റെ വിമാനത്തിൽ കയറി അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു.
നൃപസ്യ ശരവൃഷ്ടിശ്ച ഘനസ്യ വര്ഷണം യഥാ । മഹാഘോരാന്ധകാരശ്ച വഹ്ന്യുത്ഥാനം ബഭൂവ ച
രാജാവിന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴ മേഘത്തിന്റെ മഴപെയ്യുപോലെയായിരുന്നു; അതി ഭയങ്കരമായ ഇരുണ്ടതും തീയും അവിടെ ഉയർന്നു.
ദേവാഃ പ്രദുദ്രുവുഃ സര്വേഽപ്യന്യേ നന്ദീശ്വരാദയഃ । ഏക ഏവ കാര്തികേയസ്തസ്ഥൌ സമരമൂര്ധനി
നന്ദീശ്വരനും മറ്റു ദേവന്മാരും എല്ലാവരും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു; യുദ്ധഭൂമിയുടെ മുകളിൽ കാർത്തികേയൻ മാത്രം ഉറപ്പോടെ നിന്നു.
പര്വതാനാം ച സര്പാണാം ശിലാനാം ശാഖിനാം തഥാ । നൃപശ്ചകാര വൃഷ്ടിം ച ദുര്വാരാം ച ഭയങ്കരീമ്
പർവതങ്ങൾ, പാമ്പുകൾ, കല്ലുകൾ, മരങ്ങൾ എന്നിവയെ രാജാവ് മഴപെയ്യുന്നതുപോലെ വീഴ്ത്തി; അതൊരു ഭയങ്കരവും തടയാനാവാത്തതുമായ പ്രഹരമായിരുന്നു.
നൃപസ്യ ശരവൃഷ്ട്യാ ച പ്രഹിതഃ ശിവനന്ദനഃ । നീഹാരേണ ച സാന്ദ്രേണ പ്രഹിതോ ഭാസ്കരോ യഥാ
രാജാവിന്റെ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ശിവപുത്രൻ മൂടപ്പെട്ടു; അതു കനത്ത മഞ്ഞുപോലെ സൂര്യനെ മറയ്ക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
ധനുശ്ചിച്ഛേദ സ്കന്ദസ്യ ദുര്വഹം ച ഭയങ്കരഃ । ബഭഞ്ജ ച രഥം ദിവ്യം ചിച്ഛേദ രഥപീഠകാന്
ആ ഭയങ്കരനും ശക്തിയുള്ള രാജാവ് സ്കന്ദന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു, ദിവ്യരഥം തകർത്തു, അതിന്റെ ഭാഗങ്ങളും തകർത്തു.
മയൂരം ജര്ജരീഭൂതം ദിവ്യാസ്ത്രേണ ചകാര സഃ । ശക്തിം ചിക്ഷേപ സൂര്യാഭാം തസ്യ വക്ഷസ്യ ഘാതിനീമ്
ദിവ്യായുധം ഉപയോഗിച്ച് അവൻ മയിലിനെ തകർത്ത് തകർന്നതാക്കി; സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ശൂലം സ്കന്ദന്റെ നെഞ്ചിൽ എറിഞ്ഞു.
ക്ഷണം മൂര്ച്ഛാം ച സമ്പ്രാപ ബഭൂവ ചേതനഃ പുനഃ । ഗൃഹീത്വാ തദ്ധനുര്ദിവ്യം യദ്ദത്തം വിഷ്ണുനാ പുരാ
ഒരു നിമിഷം സ്കന്ദൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു, പിന്നെ തിരിച്ചെത്തി. വിഷ്ണു മുൻപേ നൽകിയ ദിവ്യവില്ല് എടുത്തു.
രത്നേന്ദ്രസാരനിര്മാണയാനമാരുഹ്യ കാര്തികഃ । ശസ്ത്രാസ്ത്രം ച ഗൃഹീത്വാ ച ചകാര രണമുല്ബണമ്
കാർത്തികേയൻ വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും ലോഹങ്ങളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച രഥത്തിൽ കയറി, ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും എടുത്ത് ഭയങ്കരമായ യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
സര്പാംശ്ച പര്വതാംശ്ചൈവ വൃക്ഷാംശ്ച പ്രസ്തരാംസ്തഥാ । സര്വാംശ്ചിച്ഛേദ കോപേന ദിവ്യാസ്ത്രേണ ശിവാത്മജഃ
ശിവപുത്രൻ ക്രോധത്തോടെ ദിവ്യായുധം ഉപയോഗിച്ച് പാമ്പുകളും പർവതങ്ങളും മരങ്ങളും കല്ലുകളും എല്ലാം വെട്ടിമുറിച്ചു.
വഹ്നിം നിര്വാപയാമാസ പാര്ജന്യേന പ്രതാപവാന് । രഥം ധനുശ്ച ചിച്ഛേദ ശങ്ഖചൂഡസ്യ ലീലയാ
തന്റെ ശക്തിയാൽ കാർത്തികേയൻ മഴയിട്ട് അഗ്നിയെ അണച്ചു, ശങ്കചൂഡന്റെ രഥവും വില്ലും എളുപ്പത്തിൽ തകർത്തു.
സന്നാഹം സാരഥിം ചൈവ കിരീടം മുകുടോജ്ജ്വലമ് । ചിക്ഷേപ ശക്തിം ശുക്ലാഭാം ദാനവേന്ദ്രസ്യ വക്ഷസി
ദാനവരാജാവിന്റെ കാവചവും സാരഥിയും പ്രകാശമുള്ള കിരീടവും കാർത്തികേയൻ വെള്ളപ്പൊലിവുള്ള ശൂലം അവന്റെ നെഞ്ചിൽ എറിഞ്ഞ് തകർത്തു.
മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ്യ രാജാ ച ചേതനശ്ച ബഭൂവ ഹ । ആരുരോഹ യാനമന്യദ്ധനുര്ജഗ്രാഹ സത്വരഃ
രാജാവ് ബോധംകെട്ടു വീണു, പിന്നെ ബോധം വീണ്ടെടുത്തു, ഉടൻ മറ്റൊരു രഥത്തിൽ കയറി വില്ലെടുത്ത് നില്ക്കുന്നു.
ചകാര ശരജാലം ച മായയാ മായിനാം വരഃ । ഗുഹം ചച്ഛാദ സമരേ ശരജാലേന നാരദ
മായാവി മഹാബലൻ തന്റെ മായാവശാൽ അമ്പുകളുടെ മഴ പെയ്യിച്ചു, നാരദാ, ആ അമ്പുകളുടെ വലയിൽ ഗുഹനെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ മറച്ചു.
ജഗ്രാഹ ശക്തിമവ്യഗ്രാം ശതസൂര്യസമപ്രഭാമ് । പ്രലയാഗ്നിശിഖാരൂപാം വിഷ്ണോശ്ച തേജസാഽഽവൃതാമ്
അവൻ ചലനമില്ലാത്ത, നൂറു സൂര്യന്മാരെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ള, പ്രളയാഗ്നിയുടെ ജ്വാലയാകൃതിയിലുള്ള, വിഷ്ണുവിന്റെ തേജസ്സാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ശൂലം എടുത്തു.
ചിക്ഷേപ താം ച കോപേന മഹാവേഗേന കാര്തികേ । പപാത ശക്തിസ്തദ്ഗാത്രേ വഹ്നിരാശിരിവോജ്ജ്വലാ
അവൻ അതി ക്രോധത്തോടും വലിയ വേഗത്തോടും കൂടി ആ ശൂലം കാർത്തികേയനിലേക്കെറിഞ്ഞു; ആ ശൂലം തീക്കൂമ്പാരമുപമമായി അവന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിച്ചു.
മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ ശക്ത്യാ ച കാര്തികേയോ മഹാബലഃ । കാലീ ഗൃഹീത്വാ തം ക്രോഡേ നിനായ ശിവസനിധൌ
ആ ശൂലമേറ്റ കാർത്തികേയൻ മഹാശക്തിയോടെ ബോധംകെട്ടുവീണു; കാളി അവനെ തനിക്കു മടിയിൽ എടുത്ത് ശിവന്റെ സന്നിധിയിൽ കൊണ്ടുപോയി.
ശിവസ്തം ചാപി ജ്ഞാനേന ജീവയാമാസ ലീലയാ । ദദൌ ബലമനന്തം ച സമുത്തസ്ഥൌ പ്രതാപവാന്
ശിവൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ എളുപ്പത്തിൽ അവനെ ജീവിപ്പിച്ചു, അനന്തമായ ശക്തിയും നൽകി, ആ വീരൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു.
കാലീ ജഗാമ സമരം രക്ഷിതും കാര്തികസ്യ യാ । വീരാസ്താമനുജഗ്മുശ്ച തേ ച നന്ദീശ്വരാദയഃ
കാളി കാർത്തികേയനെ രക്ഷിക്കാൻ യുദ്ധഭൂമിയിലേക്ക് പോയി; നന്ദീശ്വരനും മറ്റ് വീരരും അവളെ അനുഗമിച്ചു.
സര്വേ ദേവാശ്ച ഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസകിന്നരാഃ । വാദ്യഭാണ്ഡാശ്ച ബഹുശഃ ശതശോ മധുവാഹകാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും കിന്നരന്മാരും അനേകം വാദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം നൂറുകണക്കിന് മധുപാനികൾ കൂടി അവിടെ എത്തി.
സാ ച ഗത്വാഥ സംഗ്രാമം സിംഹനാദം ചകാര ച । ദേവ്യാശ്ച സിംഹനാദേന പ്രാപുര്മൂര്ച്ഛാം ച ദാനവാഃ
അവൾ യുദ്ധഭൂമിയിൽ കയറി സിംഹത്തിന്റെ കുരൽ മുഴക്കി; ദേവിയുടെ ആ സിംഹനാദം കേട്ട് ദാനവർ ബോധംകെട്ടുവീണു.
അട്ടാട്ടഹാസമശിവം ചകാര ച പുനഃ പുനഃ । ദൃഷ്ട്വാ പപൌ ച മാധ്വീകം നനര്ത രണമൂര്ധനി
പുനഃപുനഃ ഭയങ്കരമായ ഉഗ്രഹാസ്യം അവൾ മുഴക്കി; അതു കണ്ടു അവൾ മധു കുടിച്ചു യുദ്ധഭൂമിയിൽ നൃത്തം ചെയ്തു.