ഗങ്ഗാ ജഗാമ വൈകുണ്ഠമിദമേവ ശ്രുതം മയാ । കഥം സാ തസ്യ പത്നീ ച ബഭൂവേതി ച ന ശ്രുതമ്
ഗംഗ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയെന്നു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ അവൾ എങ്ങനെ അവിടുത്തെ ഭാര്യയായി എന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഗങ്ഗാ ജഗാമ വൈകുണ്ഠം തത്പശ്ചാജ്ജഗതാം വിധിഃ । ഗത്വോവാച തയാ സാര്ധം പ്രണമ്യ ജഗദീശ്വരമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗംഗ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി. അതിനുശേഷം ലോകങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് അവിടേക്ക് ചെന്നു, അവളോടൊപ്പം സർവ്വലോകനാഥനോട് വിനയത്തോടെ നമസ്കരിച്ചു.
ബ്രഹ്മോവാച രാധാകൃഷ്ണാങ്ഗസമ്ഭൂതാ യാ ദേവീ ദ്രവരൂപിണീ । നവയൌവനസമ്പന്നാ സുശീലാ സുന്ദരീ വരാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: രാധയും കൃഷ്ണനും ചേർന്ന് ഉദിച്ച ദേവി, ദ്രവരൂപത്തിൽ, പുതുമയുള്ള യൗവനത്തോടും, നല്ല സ്വഭാവത്തോടും, സുന്ദരിയുമായും ഉത്തമയായവളുമാണ്.
ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപാ ച ക്രോധാഹങ്കാരവര്ജിതാ । തദങ്ഗസമ്ഭവാ നാന്യം വൃണോതീയം ച തം വിനാ
ശുദ്ധമായ സത്ത്വസ്വഭാവം, കോപവും അഹങ്കാരവും ഇല്ലാത്തവൾ, അവരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൾ, അവനെ ഒഴികെ മറ്റാരെയും സ്വീകരിക്കാറില്ല.
തത്രാതിമാനിനീ രാധാ സാ ച തേജസ്വിനീ വരാ । സമുദ്യുക്താ പാതുമിമാം ഭീതേയം ബുദ്ധിപൂര്വകമ്
അവിടത്ത് അഭിമാനമുള്ള രാധ, പ്രകാശമുള്ള ഉത്തമയായവൾ, ഗംഗയെ കുടിക്കാനായി ഉത്സുകയായി. ഭയപ്പെട്ട ഗംഗ, ബുദ്ധിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ചു.
വിവേശ ചരണാമ്ഭോജേ കൃഷ്ണസ്യ പരമാത്മനഃ । സര്വത്ര ഗോലകം ശുഷ്കം ദൃഷ്ട്വാഹമഗമം തദാ
അവൾ പരമാത്മാവായ കൃഷ്ണന്റെ പാദപദ്മത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. മുഴുവൻ ഗോലോകവും ഉണങ്ങിയതായി കണ്ട ഞാൻ അവിടെ എത്തി.
ഗോലോകേ യത്ര കൃഷ്ണശ്ച സര്വവൃത്താന്തപ്രാപ്തയേ । സര്വാന്തരാത്മാ സര്വേഷാം ജ്ഞാത്വാഭിപ്രായമേവ ച
ഗോലോകത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ, എല്ലാവരുടെയും അന്തർആത്മാവായ കൃഷ്ണൻ, എല്ലാവരുടെയും മനസ്സിലുള്ളത് മനസ്സിലാക്കി.
ബഹിശ്ചകാര ഗങ്ഗാ ച പാദാങ്ഗുഷ്ഠനഖാഗ്രതഃ । ദത്ത്വാസ്യൈ രാധികാമന്ത്രം പൂരയിത്വാ ച ഗോലകമ്
കൃഷ്ണൻ തന്റെ വലതുകാലിന്റെ പാദാംഗുഷ്ഠനഖത്തിൽ നിന്ന് ഗംഗയെ പുറത്തുവിട്ടു, അവളെ രാധാമന്ത്രം നൽകി, ഗോലോകം അവളാൽ നിറച്ചു.
പ്രണമ്യ താം ച രാധേശം ഗൃഹീത്വാത്രാഗമം പ്രഭോ । ഗാന്ധര്വേണ വിവാഹേന ഗൃഹാണേമാം സുരേശ്വരീമ്
അവളെയും രാധാനാഥനെയും നമസ്കരിച്ചു, ആജ്ഞ സ്വീകരിച്ചു, പ്രഭോ, ഈ ദേവരാജ്ഞിയെ ഗന്ധർവരീതിയിൽ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
സുരേശ്വരേഷു രസികോ രസികേയം സമാഗതാ । ത്വം രത്നം പുംസു ദേവേശ സ്ത്രീരത്നം സ്ത്രീഷ്വിയം സതീ
ദേവന്മാരിൽ രസികൻ നീയും, രസികയായ ഈ ദേവിയും ഒന്നിച്ചു. പുരുഷന്മാരിൽ രത്നം നീയും, സ്ത്രീകളിൽ സതിയായ രത്നം ഇവളുമാണ്.
വിദഗ്ധയാ വിദഗ്ധേന സങ്ഗമോ ഗുണവാന് ഭവേത് । ഉപസ്ഥിതാം സ്വയം കന്യാം ന ഗൃഹ്ണാതീഹ യഃ പുമാന്
ചതുരനായ സ്ത്രീയും ചതുരനായ പുരുഷനും തമ്മിലുള്ള ഐക്യം മഹത്തായതാണ്. സ്വയം എത്തിയ കന്യയെ സ്വീകരിക്കാത്ത പുരുഷൻ ഈ ലോകത്ത് ഇല്ല.
തം വിഹായ മഹാലക്ഷ്മീ രുഷ്ടാ യാതി ന സംശയഃ । യോ ഭവേത്പണ്ഡിതഃ സോ ഽപി പ്രകൃതിം നാവമന്യതേ
അങ്ങനെ ചെയ്താൽ മഹാലക്ഷ്മി കോപത്തോടെ അവനെ വിട്ട് പോകും, സംശയമില്ല. പണ്ഡിതനായവനും പ്രകൃതിയെ അവമതിക്കാറില്ല.
സര്വേ പ്രാകൃതികാഃ പുംസഃ കാമിന്യഃ പ്രകൃതേഃ കലാഃ । ത്വമേവ ഭഗവാന്നാഥോ നിര്ഗുണഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ
എല്ലാ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരുടെ സ്വാഭാവിക ആഗ്രഹത്തിന്റെ രൂപങ്ങളാണ്. എന്നാൽ ഭഗവാനായ നീ മാത്രം ഗുണങ്ങൾക്കപ്പുറം, പ്രകൃതിക്ക് അതീതൻ, സകലത്തിനും നാഥൻ.
അര്ധാങ്ഗം ദ്വിഭുജഃ കൃഷ്ണോ യോഽര്ധാങ്ഗേന ചതുര്ഭുജഃ । കൃഷ്ണവാമാങ്ഗസമ്ഭൂതാ ബഭൂവ രാധികാ പുരാ
രണ്ടു കൈകളുള്ള കൃഷ്ണൻ അരശരീരൻ; അവന്റെ മറ്റേ ഭാഗം നാലു കൈകളുള്ളവനാണ്. കൃഷ്ണന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് രാധാ പണ്ടു ജനിച്ചത്.
ദക്ഷിണാംശഃ സ്വയം സാ ച വാമാംശഃ കമലാ തഥാ । തേനേയം ത്വാം വൃണോത്യേവ യതസ്ത്വദ്ദേഹസമ്ഭവാ
വലതുഭാഗം കൃഷ്ണൻ തന്നെയാണ്, ഇടതുഭാഗം കമലയാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവൾ നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, കാരണം അവൾ നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
ഏകാങ്ഗം ചൈവ സ്ത്രീപുംസോര്യഥാ പ്രകൃതിപൂരുഷൌ । ഇത്യേവമുക്ത്വാ ധാതാ താം തം സമര്പ്യ ജഗാമ സഃ
പുരുഷനും സ്ത്രീയും ഒരേ ശരീരത്തിന്റെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാണ്, പ്രകൃതിയും പുരുഷനും പോലെ. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സ്രഷ്ടാവ് അവളെ അവനോട് ഏല്പിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പോയി.
ഗാന്ധര്വേണ വിവാഹേന താം ജഗ്രാഹ ഹരിഃ സ്വയമ് । നാരായണഃ കരം ധൃത്വാ പുഷ്പചന്ദനചര്ചിതമ്
ഗന്ധർവരീതിയിൽ ഹരി സ്വയം അവളുടെ പൂക്കളും ചന്ദനവും അണിയിച്ച കൈ പിടിച്ചു വിവാഹം ചെയ്തു.
രേമേ രമാപതിസ്തത്ര ഗങ്ഗയാ സഹിതോ മുദാ । ഗങ്ഗാ പൃഥ്വീം ഗതാ യാ സാ സ്വസ്ഥാനം പുനരാഗതാ
അവിടെ ലക്ഷ്മീപതിയായ ഹരി ഗംഗയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ रमിച്ചു. ഭൂമിയിലേക്ക് പോയ ഗംഗ വീണ്ടും തന്റെ സ്ഥലത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
നിര്ഗതാ വിഷ്ണുപാദാബ്ജാത്തേന വിഷ്ണുപദീതി ച । മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ സാ ദേവീ നവസങ്ഗമലീലയാ
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദകമലത്തിൽ നിന്ന് അവൾ പുറത്ത് വന്നതുകൊണ്ടാണ് അവളെ വിഷ്ണുപദി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. അവരുടെ പുതിയ ഐക്യത്തിന്റെ കളിയിൽ ആ ദേവി ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു വീണു.
രസികാ സുഖസമ്ഭോഗാദ്രസികേശ്വരസംയുതാ । താം ദൃഷ്ട്വാ ദുഃഖിതാ വാണീ പദ്മയാ വര്ജിതാപി ച
ആനന്ദത്തിൽ ലയിച്ചും രസികേശ്വരനോടൊപ്പം ഐക്യമായും ആ ദേവിയെ കണ്ടപ്പോൾ വാണി ദുഃഖിതയായി; പദ്മയാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടും അവൾക്ക് ദു:ഖം തോന്നി.
നിത്യമീര്ഷ്യതി താം വാണീ ന ച ഗങ്ഗാ സരസ്വതീമ് । ഗങ്ഗാ ശശാപ കോപേന ഭാരതേ ച ഹരിപ്രിയാ
വാണി എപ്പോഴും അവളോടു അസൂയ തോന്നുന്നു; പക്ഷേ ഗംഗയ്ക്ക് സരസ്വതിയോടു അങ്ങനെ ഇല്ല. ഭാരതഭൂമിയിൽ ഹരിപ്രിയയായ ഗംഗ ദേഷ്യത്തോടെ സരസ്വതിയെ ശപിച്ചു.
ഗങ്ഗയാ സഹ തസ്യൈവ തിസ്രോ ഭാര്യാ രമാപതേഃ । സാര്ധം തുലസ്യാ പശ്ചാച്ച ചതസ്രശ്ചാഭവന്മുനേ
ഗംഗയോടൊപ്പം ലക്ഷ്മീപതിക്ക് മൂന്ന് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു; പിന്നീട് തുളസിയോടും ചേർന്ന് ആൾക്കൂട്ടം നാലായി, മഹർഷേ.
നാരായണനാരദസംവാദേ ശക്തിപ്രാദുര്ഭാവഃ നാരദ ഉവാച നാരായണപ്രിയാ സാധ്വീ കഥം സാ ച ബഭൂവ ഹ । തുലസീ കുത്ര സമ്ഭൂതാ കാ വാ സാ പൂര്വജന്മനി
നാരായണനും നാരദനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിൽ ശക്തിയുടെ അവതാരത്തെക്കുറിച്ച്. നാരദൻ ചോദിച്ചു: നാരായണന്റെ പ്രിയയായ ആ പുണ്യവതി തുളസി എങ്ങനെ ജനിച്ചു? തുളസി എവിടെയാണ് ജനിച്ചത്? മുൻജന്മത്തിൽ അവൾ ആരായിരുന്നു?
കസ്യ വാ സാ കുലേ ജാതാ കസ്യ കന്യാ കുലേ സതീ । കേന വാ തപസാ സാ ച സമ്പ്രാപ്താ പ്രകൃതേഃ പരമ്
അവൾ ഏത് കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു? ആരുടെ മകളായിരുന്നു? ഏത് തപസ്സിനാൽ അവൾ പ്രകൃതിയെ അതിജീവിച്ച പരമാവസ്ഥയിലേയ്ക്ക് എത്തി?
നിര്വികാരം നിരീഹം ച സര്വവിശ്വസ്വരൂപകമ് । നാരായണം പരം ബ്രഹ്മ പരമേശ്വരമീശ്വരമ്
നിത്യനിരന്തരമായ, ആഗ്രഹമില്ലാത്ത, സർവ്വതിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന നാരായണൻ എന്ന പരബ്രഹ്മം, പരമേശ്വരൻ, ഈശ്വരൻ എന്ന രൂപം അവൾ എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
സര്വാരാധ്യം ച സര്വേശം സര്വജ്ഞം സര്വകാരണമ് । സര്വാധാരം സര്വരൂപം സര്വേഷാം പരിപാലകമ്
എല്ലാവരും ആരാധിക്കുന്നവൻ, സർവ്വേശ്വരൻ, സർവ്വജ്ഞൻ, എല്ലാറ്റിനും കാരണമാകുന്നവൻ, എല്ലാറ്റിനും ആധാരമായവൻ, എല്ലാ രൂപങ്ങളുമുള്ളവൻ, എല്ലാരെയും രക്ഷിക്കുന്നവൻ — അവനെ അവൾ എങ്ങനെ പ്രാപിച്ചു?
കഥമേതാദൃശീ ദേവീ വൃക്ഷത്വം സമവാപ ഹ । കഥം സാപ്യസുരഗ്രസ്താ സമ്ബഭൂവ തപസ്വിനീ
അത്ര വലിയ ദേവി എങ്ങനെ ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ രൂപം സ്വീകരിച്ചു? ഒരു അസുരൻ പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ അവൾ എങ്ങനെ ഒരു തപസ്വിനിയായി മാറി?
സുസ്നിഗ്ധം മേ മനോ ലോലം പ്രേരയന്മാം മുഹുര്മുഹുഃ । ഛേത്തുമര്ഹസി സന്ദേഹം സര്വം സന്ദേഹഭഞ്ജന
എന്റെ മനസ്സ് വളരെ സ്നേഹപൂർവ്വവും ചഞ്ചലവുമാണ്, വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ ഉണർത്തുന്നു; എല്ലാ സംശയങ്ങളും നീക്കുന്നവനേ, എന്റെ സംശയങ്ങൾ നീ നീക്കം ചെയ്യണം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച മനുശ്ച ദക്ഷസാവര്ണിഃ പുണ്യവാന് വൈഷ്ണവഃ ശുചിഃ । യശസ്വീ കീര്തിമാംശ്ചൈവ വിഷ്ണോരംശസമുദ്ഭവഃ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ദക്ഷസാവർണിയുടെ മകനായ മനു പുണ്യശാലിയും വിഷ്ണുഭക്തനും ശുദ്ധനും പ്രശസ്തനും മഹത്വമുള്ളവനും വിഷ്ണുവിന്റെ അംശത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനുമായിരുന്നു.
തത്പുത്രോ ബ്രഹ്മസാവര്ണിര്ധര്മിഷ്ഠോ വൈഷ്ണവഃ ശുചിഃ । തത്പുത്രോ ധര്മസാവര്ണിര്വൈഷ്ണവശ്ച ജിതേന്ദ്രിയഃ
അവന്റെ മകൻ ബ്രഹ്മസാവർണി, ധാർമ്മികനും വിഷ്ണുഭക്തനും ശുദ്ധനും ആയിരുന്നു; അവന്റെ മകൻ ധർമ്മസാവർണി, വിഷ്ണുഭക്തനും ഇന്ദ്രിയജയനും ആയിരുന്നു.