ശിവലിങ്ഗം ശിവാമര്ചാം യശ്ചാര്പയതി ഭൂതലേ । ശതമന്വന്തരം യാവത്കൃമിഭക്ഷഃ സ തിഷ്ഠതി
ശിവലിംഗം അല്ലെങ്കിൽ ശിവന്റെ പ്രതിമ ഭൂമിയിൽ വെക്കുന്നവൻ നൂറു മന്വന്തരങ്ങൾ കീടങ്ങൾക്കു ഭക്ഷ്യമായ് കഴിയേണ്ടിവരും.
ശങ്ഖം യന്ത്രം ശിലാതോയം പുഷ്പം ച തുലസീദലമ് । യശ്ചാര്പയതി ഭൂമൌ ച സ തിഷ്ഠേന്നരകേ ധ്രുവമ്
ശംഖം, യന്ത്രം, കല്ല്, വെള്ളം, പുഷ്പം, തുളസിയില എന്നിവ ഭൂമിയിൽ വെക്കുന്നവൻ ഉറപ്പായും നരകത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവരും.
ജപമാലാം പുഷ്പമാലാം കര്പൂരം രോചനം തഥാ । യോ മൂഢശ്ചാര്പയേദ്ഭൂമൌ സ യാതി നരകം ധ്രുവമ്
ജപമാല, പുഷ്പമാല, കർപ്പൂരം, മഞ്ഞൾപൊടി എന്നിവ ഭൂമിയിൽ വെക്കുന്ന അജ്ഞാനി ഉറപ്പായും നരകത്തിൽ പോകും.
ഭൂമൌ ചന്ദനകാഷ്ഠം ച രുദ്രാക്ഷം കുശമൂലകമ് । സംസ്ഥാപ്യ ഭൂമൌ നരകേ വസേന്മന്വന്തരാവധി
ചന്ദനക്കൊമ്പ്, രുദ്രാക്ഷം, കുശമൂലങ്ങൾ എന്നിവ ഭൂമിയിൽ വെക്കുന്നവൻ മന്വന്തരാവധി നരകത്തിൽ വസിക്കും.
പുസ്തകം യജ്ഞസൂത്രം ച ഭൂമൌ സംസ്ഥാപയേന്നരഃ । ന ഭവേദ്വിപ്രയോനൌ ച തസ്യ ജന്മാന്തരേ ജനിഃ
പുസ്തകം അല്ലെങ്കിൽ യജ്ഞോപവീതം ഭൂമിയിൽ വെക്കുന്നവൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ ബ്രാഹ്മണ കുടുംബത്തിൽ ജനിക്കില്ല.
ബ്രഹ്മഹത്യാസമം പാപമിഹ വൈ ലഭതേ ധ്രുവമ് । ഗ്രന്ധിയുക്തം യജ്ഞസൂത്രം പൂജ്യം ച സര്വവര്ണകൈഃ
മുടിയുള്ള യജ്ഞോപവീതം, എല്ലാ വർണ്ണക്കാരും പൂജിക്കേണ്ടതായത്, ഭൂമിയിൽ വെച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മണഹത്യക്ക് തുല്യമായ പാപം അവനു ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
യജ്ഞം കൃത്വാ തു യോ ഭൂമിം ക്ഷീരേണ ന ഹി സിഞ്ചതി । സ യാതി തപ്തഭൂമിം ച സന്തപ്തഃ സപ്തജന്മസു
യജ്ഞം നടത്തി, ഭൂമിയിൽ പാൽ ചൊരിയാതെ പോകുന്നവൻ ഏഴു ജന്മം ചൂടുള്ള ഭൂമിയിൽ വേദന അനുഭവിച്ച് കഴിയേണ്ടിവരും.
ഭൂകമ്പേ ഗ്രഹണേ യോ ഹി കരോതി ഖനനം ഭുവഃ । ജന്മാന്തരേ മഹാപാപോ ഹ്യങ്ഗഹീനോ ഭവേദ് ധ്രുവമ്
ഭൂകമ്പം അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രഹണ സമയത്ത് ഭൂമി കുഴിക്കുന്നവൻ അടുത്ത ജന്മത്തിൽ മഹാപാപിയും, ശരീരഭാഗം ഇല്ലാത്തവനായി ജനിക്കും.
ഭവനം യത്ര സര്വേഷാം ഭൂമിസ്തേന പ്രകീര്തിതാ । കാശ്യപീ കശ്യപസ്യേയമചലാ സ്ഥിരരൂപതഃ
എല്ലാവർക്കും വാസസ്ഥലമായത് ഭൂമി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; ഇവൾ കശ്യപന്റെ മകൾ കശ്യപിയാണ്, അചഞ്ചലമായ സ്ഥിരതയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
വിശ്വമ്ഭരാ ധാരണാച്ചാനന്താനന്തസ്വരൂപതഃ । പൃഥിവീ പൃഥുകന്യാത്വാദ്വിസ്തൃതത്വാന്മഹാമുനേ
സകലത്തെയും താങ്ങുന്നതിനാൽ ഇവളെ വിശ്വംഭര എന്നും, അനന്തമായ രൂപങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ അനന്ത എന്നുമാണ് വിളിക്കുന്നത്; വിശാലത കൊണ്ടു പൃഥ്വി എന്നും, മഹാനുഭവനായ മഹർഷേ.
ഗങ്ഗോപാഖ്യാനവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച
ഗംഗയുടെ കഥയുടെ വിവരണം.
ഭാരതേ ഭാരതീശാപാത്സാ ജഗാമ സുരേശ്വരീ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഭാരതിയുടെ ശാപം മൂലം, ദേവതകളുടെ ദേവി ഭാരതത്തിലേക്ക് പോയി.
കഥം കുത്ര യുഗേ കേന പ്രാര്ഥിതാ പ്രേരിതാ പുരാ
അവളെ എങ്ങനെ, എവിടെ, ഏത് യുഗത്തിൽ, ആരാണ് ആദ്യം പ്രാർത്ഥിച്ചതും പ്രേരിപ്പിച്ചതും എന്നത് പറയൂ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച തസ്യ ഭാര്യാ ച വൈദര്ഭീ ശൈബ്യാ ച ദ്വേ മനോഹരേ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: അവന്റെ ഭാര്യമാർ വൈദർഭിയും ശൈബ്യയും ആയിരുന്നു, ഇരുവരും അത്യന്തം മനോഹരികൾ.
തത്പത്ന്യാമേകപുത്രശ്ച ബഭൂവ സുമനോഹരഃ
അവൻ്റെ ഒരു ഭാര്യയ്ക്ക് ഒരേ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു, അത്യന്തം സുന്ദരനായവൻ.
അന്യാ ചാഽഽരാധയാമാസ ശംകരം പുത്ര കാമുകീ
മറ്റൊരു ഭാര്യ മകനായി ആഗ്രഹിച്ച് ശംകരനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
ഗതേ ശതാബ്ദേ പൂര്ണേ ച മാംസപിംഡം സുഷാവ സാ
നൂറു വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ, അവൾ ഒരു മാംസകുടം പ്രസവിച്ചു.
ശംഭുര്ബ്രാഹ്മണരൂപേണ തത്സമീപം ജഗാമ ഹ
ശംഭു ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
സര്വേ ബഭൂവുഃ പുത്രാശ്ച മഹാബലപരാക്രമാഃ
എല്ലാവരും ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള പുത്രന്മാരായി മാറി.
കപിലസ്യ മുനേഃ ശാപാദ്ബഭൂവുര്ഭസ്മസാച്ച തേ 9.11.
കപിലമുനിയുടെ ശാപത്താൽ അവർ എല്ലാം ചാരമായി.
തപശ്ചകാരാഽസമംജോ ഗംഗാനയനകാരണാത്
ഗംഗയെ കൊണ്ടുവരാൻ അസമഞ്ജൻ കഠിനതപസ്സ് നടത്തി.
അംശുമാംസ്തസ്യ തനയോ ഗംഗാനയനകാരണാത്
അവന്റെ മകൻ അംശുമാൻ ഗംഗയെ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഭഗീരഥസ്തസ്യ പുത്രോ മഹാഭാഗവതഃ സുധീഃ
അവന്റെ മകൻ ഭഗീരഥൻ മഹാഭക്തനും ബുദ്ധിമാനുമായിരുന്നു.
തപഃ കൃത്വാ ലക്ഷവര്ഷം ഗംഗാനയനകാരണാത്
ഗംഗയെ കൊണ്ടുവരാൻ ലക്ഷം വർഷം ഭഗീരഥൻ കഠിനതപസ്സ് നടത്തി.
ദ്വിഭുജം മുരലീഹസ്തം കിശോരഗോപവേഷിണമ്
രണ്ടു കൈകളും ഉള്ള, കയ്യിൽ മുരളി പിടിച്ച, ബാലഗോപൻ രൂപത്തിൽ അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സ്വേച്ഛാമയം പരം ബ്രഹ്മ പരിപൂര്ണതമം പ്രഭുമ്
സ്വൈച്ഛികനും പരിപൂർണ്ണനും പരമാത്മാവും ആയവൻ ആണവൻ.
നിര്ലിപ്തം സാക്ഷിരൂപം ച നിര്ഗുണം പ്രകൃതേഃ പരമ്
അവൻ ആസ്വാദനരഹിതനും സാക്ഷ്യരൂപനും ഗുണരഹിതനും പ്രകൃതിക്ക് അതീതനുമാണ്.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനം രലഭൂഷണഭൂഷിതമ്
അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച്, വിവിധാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവൻ.
ലീലയാ ച വരം പ്രാപ വാംഛിതം വംശതാ രണമ്
അവൻ്റെ ക്രീഡയാൽ ആഗ്രഹിച്ച വരം, വംശം തുടരാനുള്ള അനുഗ്രഹം, ലഭിച്ചു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച സഗരസ്യ സുതാന്സര്വാന്വൃതാന്കുരു മമാജ്ഞയാ ।।9.11.
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സഗരന്റെ എല്ലാ പുത്രന്മാരെയും സ്വീകരിക്കൂ.