തത്പുത്രോ മങ്ഗലോ ജ്ഞേയോ ഘടേശോ മങ്ഗലാത്മജഃ । നാരദ ഉവാച പൂജിതാ കേന രുപേണ വാരാഹേ ച സുരൈര്മഹീ
അവന്റെ മകനാണ് മംഗളം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്, മംഗളന്റെ മകനാണ് ഘടേശൻ. നാരദൻ ചോദിച്ചു: വാരാഹാവതാരത്തിൽ, ദേവന്മാർ ഭൂമിയെ ഏത് രൂപത്തിൽ ആരാധിച്ചു?
വാരാഹേ ചൈവ വാരാഹീ സര്വൈഃ സര്വാശ്രയാ സതീ । മൂലപ്രകൃതിസമ്ഭൂതാ പഞ്ചീകരണമാര്ഗതഃ
വാരാഹാവതാരത്തിൽ, വാരാഹി എന്ന സകലത്തെ താങ്ങുന്ന ദേവിയെ എല്ലാവരും ആരാധിച്ചു. അവൾ ആദിപ്രകൃതിയിൽ നിന്നു, അഞ്ചു ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നുണ്ടായവളാണ്.
തസ്യാഃ പൂജാവിധാനം ചാപ്യധശ്ചോര്ധ്വമനേകശഃ । മങ്ഗലം മങ്ഗലസ്യാപി ജന്മ വാസം വദ പ്രഭോ
അവളുടെ ആരാധനക്കുള്ള വിധികൾ പലവിധമാണ്, മേലും കീഴുമായി. മഹാനേ, മംഗളന്റെ ജനനവും വാസവും ദയവായി പറയൂ.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച വാരാഹേ ച വരാഹശ്ച ബ്രഹ്മണാ സംസ്തുതഃ പുരാ । ഉദ്ദധാര മഹീം ഹത്വാ ഹിരണ്യാക്ഷം രസാതലമ്
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: വാരാഹാവതാരത്തിൽ, ബ്രഹ്മാവു പുരാതനകാലത്ത് വാരാഹനെ സ്തുതിച്ചു. ഹിരണ്യാക്ഷനെ അടിച്ചുതള്ളിയ ശേഷം, ഭൂമിയെ ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചു.
ജലേ താം സ്ഥാപയാമാസ പദ്മപത്രം യഥാ ഹൃദേ । തത്രൈവ നിര്മമേ ബ്രഹ്മാ വിശ്വം സര്വം മനോഹരമ്
അവൻ ഭൂമിയെ വെള്ളത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ താമസിക്കുന്ന താമരയിലപോലെ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ ബ്രഹ്മാവ് ആഹ്ലാദകരമായ ഈ ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ തദധിദേവീം ച സകാമാം കാമുകോ ഹരിഃ । വരാഹരൂപീ ഭഗവാന് കോടിസൂര്യസമപ്രഭഃ
അവിടെ ആ ദേവിയെ ആഗ്രഹത്തോടെ കണ്ടു, ആഹ്ലാദം നിറഞ്ഞ ഹരിയും, വാരാഹരൂപത്തിൽ, കോടിയോളം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ,
കൃത്വാ രതികലാം സര്വാം മൂര്തിം ച സുമനോഹരാമ് । ക്രീഡാഞ്ചകാര രഹസി ദിവ്യവര്ഷമഹര്നിശമ്
സ്നേഹത്തിന്റെ എല്ലാ കലകളും ആലോചിച്ച്, അതീവ മനോഹരമായ രൂപം ധരിച്ച്, ദൈവികമായ ഒരു വർഷം, രാവും പകലും രഹസ്യമായി അവളോടൊപ്പം ക്രീഡിച്ചു.
സുഖസമ്ഭോഗസംസ്പര്ശാന്മൂര്ച്ഛാം സമ്പ്രാപ സുന്ദരീ । വിദഗ്ധായാ വിദഗ്ധേന സങ്ഗമോഽതിസുഖപ്രദഃ
ആനന്ദകരമായ സമ്പർക്കത്തിൽ നിന്നു, ആ സുന്ദരി ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടു. ചതുരരായ ഇരുവരുടെയും ഐക്യം അത്യന്തം ആനന്ദം നൽകി.
വിഷ്ണുസ്തദങ്ഗസംശ്ലേഷാദ് ബുബുധേ ന ദിവാനിശമ് । വര്ഷാന്തേ ചേതനാം പ്രാപ്യ കാമീ തത്യാജ കാമുകീമ്
വിഷ്ണു ആ ചേർചയിലൂടെ, രാവോ പകലോ എന്നറിയാതെ ആയിരുന്നു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബോധം വീണ്ടെടുത്ത്, ആ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ വിട്ടുപോയി.
പൂര്വരൂപം വരാഹം ച ദധാര സ ച ലീലയാ । പൂജാഞ്ചകാര താം ദേവീം ധ്യാത്വാ ച ധരണീം സതീമ്
അവൻ പിന്നെ തന്റെ പഴയ വാരാഹരൂപം ഇഷ്ടപ്രകാരം സ്വീകരിച്ചു. ഭൂമിയെ ധ്യാനിച്ച് ആ ദൃഢമായ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു.
ധൂപൈര്ദീപൈശ്ച നൈവേദ്യൈഃ സിന്ദൂരൈരനുലേപനൈഃ । വസ്ത്രൈഃ പുഷ്പൈശ്ച ബലിഭിഃ സമ്പൂജ്യോവാച താം ഹരിഃ
ധൂപം, ദീപം, നൈവേദ്യം, ചുണ്ടൂരം എന്നിവയാൽ, വസ്ത്രം, പുഷ്പം, ബലികൾകൊണ്ടും അവളെ സമ്പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ച് ഹരൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.
ശ്രീഭഗവാനുവാച സര്വാധാരാ ഭവ ശുഭേ സര്വൈഃ സമ്പൂജിതാ സുഖമ് । മുനിഭിര്മനുഭിര്ദേവൈഃ സിദ്ധൈശ്ച ദാനവാദിഭിഃ
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: ശുഭേ, നീ എല്ലാവർക്കും ആധാരമായ്, എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നവളാവുക. മുനികൾ, മനുക്കൾ, ദേവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ദാനവന്മാർ തുടങ്ങിയവരും നിന്നെ ആരാധിക്കും.
അമ്ബുവാചീത്യാഗദിനേ ഗൃഹാരമ്ഭേ പ്രവേശനേ । വാപീതഡാഗാരമ്ഭേ ച ഗൃഹേ ച കൃഷികര്മണി
ജലപ്രവർത്തനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ശുഭദിനങ്ങളിൽ, വീടു പണിയുമ്പോൾ, പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, കിണർ, കുളം തുടങ്ങിയവയുടെ ആരംഭത്തിലും, വീടിനകത്തും കൃഷിക്കായി,
തവ പൂജാം കരിഷ്യന്തി മദ്വരേണ സുരാദയഃ । മൂഢാ യേ ന കരിഷ്യന്തി യാസ്യന്തി നരകം ച തേ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ദേവന്മാരും മറ്റുള്ളവരും നിന്നെ ആരാധിക്കും. ആരെങ്കിലും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കാതിരിക്കും എങ്കിൽ, അവർ നരകത്തിൽ പോകും.
വസുധോവാച വഹാമി സര്വം വാരാഹരൂപേണാഹം തവാജ്ഞയാ । ലീലാമാത്രേണ ഭഗവന് വിശ്വം ച സചരാചരമ്
ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഭഗവനെ, നിങ്ങളുടെ ആജ്ഞയാൽ ഞാൻ വാരാഹരൂപത്തിൽ എല്ലാം ചുമക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ലീലാമാത്രത്തിൽ, ചലനമുള്ളതും ചലനമില്ലാത്തതുമായ ഈ ലോകം ഞാൻ താങ്ങുന്നു.
മുക്താം ശുക്തിം ഹരേരര്ചാം ശിവലിങ്ഗം ശിവാം തഥാ । ശങ്ഖം പ്രദീപം യന്ത്രം ച മാണിക്യം ഹീരകം തഥാ
മുത്ത്, ചിപ്പി, ഹരിയുടെ വിഗ്രഹം, ശിവലിംഗം, ശിവദേവി, ശംഖ്, വിളക്ക്, യന്ത്രം, മാണിക്യം, വജ്രം എന്നിവയും—
യജ്ഞസൂത്രം ച പുഷ്പം ച പുസ്തകം തുലസീദലമ് । ജപമാലാം പുഷ്പമാലാം കര്പൂരം ച സുവര്ണകമ്
യജ്ഞസൂത്രം, പുഷ്പം, പുസ്തകം, തുളസിയില, ജപമാല, പുഷ്പമാല, കർപ്പൂരം, പൊന്നും—
ഗോരോചനം ചന്ദനം ച ശാലഗ്രാമജലം തഥാ । ഏതാന്വോഡുമശക്താഹം ക്ലിഷ്ടാ ച ഭഗവഞ്ഛൃണു
ഗോമൂത്രം, ചന്ദനം, ശാലഗ്രാമജലം എന്നിവയും—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ ചുമക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല, ഭഗവൻ. ഞാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു, ദയവായി കേൾക്കൂ.
ശ്രീഭഗവാനുവാച ദ്രവ്യാണ്യേതാനി യേ മൂഢാ അര്പയിഷ്യന്തി സുന്ദരി । യാസ്യന്തി കാലസൂത്രം തേ ദിവ്യം വര്ഷശതം ത്വയി
ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സുന്ദരിയേ, ഈ വസ്തുക്കൾ അർപ്പിക്കുന്ന അവിടുത്തെ അജ്ഞന്മാർ നിനക്കായി ദിവ്യമായ നൂറു വർഷം കാലസൂത്രലോകത്തിൽ പോകും.
ഇത്യേവമുക്ത്വാ ഭഗവാന് വിരരാമ ച നാരദ । ബഭൂവ തേന ഗര്ഭേണ തേജസ്വീ മങ്ഗലഗ്രഹഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ഭഗവാൻ മൗനമായി. നാരദാ, ആ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ദീപ്തിയുള്ള, മംഗളകരമായ ഗ്രഹം ഉദിച്ചു.
പൂജാഞ്ചക്രുഃ പൃഥിവ്യാശ്ച തേ സര്വേ ചാജ്ഞയാ ഹരേഃ । കണ്വശാഖോക്തധ്യാനേന തുഷ്ടുവുശ്ച സ്തവേന തേ
ഹരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഭൂമിയിലെ എല്ലാവരും പൂജ നടത്തി; കണ്വശാഖയിൽ പഠിപ്പിച്ച ധ്യാനത്തോടെ അവർ സ്തുതികൾ പാടി അവളെ വണങ്ങി.
ദദുര്മൂലേന മന്ത്രേണ നൈവേദ്യാദികമേവ ച । സംസ്തുതാ ത്രിഷു ലോകേഷു പൂജിതാ സാ ബഭൂവ ഹ
അവർ മൂലമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭോജനാദികൾ അർപ്പിച്ചു; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സ്തുതിക്കപ്പെട്ട് പൂജിക്കപ്പെട്ട അവൾ മഹത്വം നേടി.
നാരദ ഉവാച കിം ധ്യാനം സ്തവനം തസ്യാ മൂലമന്ത്രം ച കിം വദ । ഗൂഢം സര്വപുരാണേഷു ശ്രോതും കൌതൂഹലം മമ
നാരദൻ ചോദിച്ചു: അവളുടെ ധ്യാനം എന്ത്, സ്തുതി എന്ത്, മൂലമന്ത്രം എന്ത്? എല്ലാ പുരാണങ്ങളിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതല്ലേ, അതു കേൾക്കാൻ എനിക്ക് അതിയായ ആഗ്രഹം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ആദൌ ച പൃഥിവീ ദേവീ വരാഹേണ ച പൂജിതാ । തതോ ഹി ബ്രഹ്മണാ പശ്ചാമൃജിതാ പൃഥിവീ തദാ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ആദിയിൽ ഭൂമിദേവിയെ വരാഹൻ പൂജിച്ചു; പിന്നീടു ബ്രഹ്മാവും അവളെ വണങ്ങി.
തതഃ സര്വൈര്മുനീന്ദ്രൈശ്ച മനുഭിര്മാനവാദിഭിഃ । ധ്യാനം ച സ്തവനം മന്ത്രം ശൃണു വക്ഷ്യാമി നാരദ
അതിനു ശേഷം എല്ലാ മഹർഷികളും, മനുവും മറ്റുള്ളവരും അവളെ ആരാധിച്ചു. നാരദാ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ ധ്യാനവും സ്തുതിയും മന്ത്രവും പറയാം, കേൾക്കൂ.
ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ലീം വസുധായൈ സ്വാഹേത്യനേന മന്ത്രേണ വിഷ്ണുനാ പൂജിതാ പുരാ । ശ്വേതപങ്കജവര്ണാഭാം ശരച്ചന്ദ്രനിഭാനനാമ്
'ഓം ഹ്രീം ശ്രീം ക്ളീം വസുധായൈ സ്വാഹാ' എന്ന മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, പുരാതനകാലത്ത് വിഷ്ണു അവളെ പൂജിച്ചു; അവളുടെ രൂപം വെള്ളി താമരയുടെ നിറംപോലും, മുഖം ശരത്കാലചന്ദ്രനുപോലും പ്രകാശിച്ചു.
ചന്ദനോത്ക്ഷിപ്തസര്വാങ്ഗീം രത്നഭൂഷണഭൂഷിതാമ് । രത്നാധാരാം രത്നഗര്ഭാം രത്നാകരസമന്വിതാമ്
ചന്ദനത്താൽ പുരട്ടിയ ശരീരം, രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവൾ, രത്നങ്ങളുടെ ആധാരവും, രത്നങ്ങൾ നിറഞ്ഞവളും, സമ്പന്നതയുള്ളവളും ആയിരുന്നു.
വഹ്നിശുദ്ധാംശുകാധാനാം സസ്മിതാം വന്ദിതാം ഭജേ । ധ്യാനേനാനേന സാ ദേവീ സര്വൈശ്ച പൂജിതാഭവത്
അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ചവളെ, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചവളെ, എല്ലാവരും വണങ്ങുന്നവളെ ഞാൻ ആരാധിക്കുന്നു; ഈ ധ്യാനത്തിലൂടെ ആ ദേവിയെ എല്ലാവരും പൂജിച്ചു.
സ്തവനം ശൃണു വിപ്രേന്ദ്ര കണ്വശാഖോക്തമേവ ച । ശ്രീനാരായണ ഉവാച ജയേ ജയേ ജലാധാരേ ജലശീലേ ജലപ്രദേ
കണ്വശാഖയിൽ പഠിപ്പിച്ച സ്തുതി കേൾക്കൂ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ. ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ജലത്തിന്റെ ഉറവിടമേ, ജലസ്വഭാവമുള്ളവളേ, ജലം നൽകുന്നവളേ, നിനക്കു ജയം, ജയം!
യജ്ഞസൂകരജായേ ത്വം ജയം ദേഹി ജയാവഹേ । മങ്ഗലേ മങ്ഗലാധാരേ മാങ്ഗല്യേ മങ്ഗലപ്രദേ
യജ്ഞസൂകരനിൽ ജനിച്ചവളേ, ജയവും വിജയവും എനിക്കു നൽകേണം! മംഗളമായവളേ, മംഗളത്തിന്റെ ആധാരമേ, മംഗളസ്വരൂപിണിയേ, മംഗളം നൽകുന്നവളേ!