ദേവീഭാഗവതപുരാണമ്

അഗമ്യാഗമനം ചൈവ കരിഷ്യന്തി ഗൃഹേ ഗൃഹേ । മാതൃയോനിം പരിത്യജ്യ വിഹരിഷ്യന്തി സര്വതഃ

ഓരോ വീട്ടിലും നിരോധിതമായ ബന്ധങ്ങൾ നടക്കും; അമ്മയുടെ ഗർഭം ഉപേക്ഷിച്ച് എല്ലാവിടത്തും അവർ സഞ്ചരിക്കും.

പത്‍നീനാം നിര്ണയോ നാസ്തി ഭര്തൄണാം ച കലൌ യുഗേ । പ്രജാനാം ചൈവ ഗ്രാമാണാം വസ്തുനാം ച വിശേഷതഃ

കലിയുഗത്തിൽ ഭാര്യമാരിലും ഭർത്താക്കളിലും മക്കളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും വസ്തുക്കളിലും ഉറപ്പില്ലായ്മയാകും.

അലീകവാദിനഃ സര്വേ സര്വേ ചൌരാശ്ച ലമ്പടാഃ । പരസ്പരം ഹിംസകാശ്ച സര്വേ ച നരഘാതിനഃ

എല്ലാവരും കള്ളം പറയും, എല്ലാവരും കള്ളന്മാരും സ്വാർത്ഥരും ആയിരിക്കും; എല്ലാവരും പരസ്പരം ദോഷം ചെയ്യും, എല്ലാവരും മനുഷ്യഹത്യ ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.

ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം വംശാ ഭവിഷ്യന്തി ച പാപിനഃ । ലാക്ഷാ ലോഹരസാനാം ച വ്യാപാരം ലവണസ്യ ച

ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ക്ഷത്രിയന്മാരുടെയും വൈശ്യന്മാരുടെയും വംശങ്ങൾ പാപികളാകും; അവർ ലാക്ക്, ഇരുമ്പ്, ഉപ്പ് എന്നിവയുടെ വ്യാപാരത്തിൽ ഏർപ്പെടും.

വൃഷവാഹാ വിപ്രവംശാഃ ശൂദ്രാണാം ശവദാഹിനഃ । ശൂദ്രാന്നഭോജിനഃ സര്വേ സര്വേ ച വൃഷലീരതാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ കാളകളെ ഓടിക്കും, ശൂദ്രന്മാർ ശവങ്ങൾ ചുമക്കും; എല്ലാവരും ശൂദ്രഭക്ഷണം കഴിക്കും, എല്ലാവരും ചീത്ത സ്ത്രീകളുമായി ഇടപെടും.

പഞ്ചയജ്ഞവിഹീനാശ്ച കുഹൂരാത്രൌ ച ഭോജിനഃ । യജ്ഞസൂത്രവിഹീനാശ്ച സംധ്യാശൌചവിഹീനകാഃ

അവർ അഞ്ചു യജ്ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കും, അശുഭരാത്രികളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കും, യജ്ഞോപവീതം ധരിക്കില്ല, സന്ധ്യാവന്ദനവും ശുദ്ധിയും പാലിക്കില്ല.

പുംശ്ചലീ വാര്ധുഷാജീവാ കുട്ടനീ ച രജസ്വലാ । വിപ്രാണാം രന്ധനാഗാരേ ഭവിഷ്യതി ച പാചികാ

വേശ്യകൾ, നാപ്പിത്തന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ, ഇടനിലക്കാരികൾ, രക്തസ്രാവം ഉള്ള സ്ത്രീകൾ എന്നിവർ ബ്രാഹ്മണരുടെ അടുക്കളയിൽ പാചകം ചെയ്യും.

അന്നാനാം നിയമോ നാസ്തി യോനീനാം ച വിശേഷതഃ । ആശ്രമാണാം ജനാനാം ച സര്വേ മ്ലേച്ഛാഃ കലൌ യുഗേ

ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളിലും പ്രത്യേകിച്ച് അവയുടെ ഉത്ഭവത്തിലും നിയന്ത്രണമുണ്ടാകില്ല; ആശ്രമങ്ങളിൽ ഉള്ള എല്ലാവരും കലിയുഗത്തിൽ മ്ലേച്ഛരാകും.

ഏവം കലൌ സമ്പ്രവൃത്തേ സര്വം മ്ലേച്ഛമയം ഭവേത് । ഹസ്തപ്രമാണേ വൃക്ഷേ ച അങ്‌ഗുഷ്ഠേ ചൈവ മാനവേ

ഇങ്ങനെ കലിയുഗം ആരംഭിച്ചാൽ എല്ലാം മ്ലേച്ഛമായിത്തീരും; വൃക്ഷങ്ങൾ കൈകൊണ്ട് അളക്കും, മനുഷ്യരെ വിരൽകൊണ്ട് അളക്കും.

വിപ്രസ്യ വിഷ്ണുയശസഃ പുത്രഃ കല്കിര്ഭവിഷ്യതി । നാരായണകലാംശശ്ച ഭഗവാന് ബലിനാം വരഃ

വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വമുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ മകനായി കൽക്കി ജനിക്കും; അദ്ദേഹം നാരായണന്റെ ഭാഗവും ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമാണ്.

ദീര്ഘേണ കരവാലേന ദീര്ഘഘോടകവാഹനഃ । മ്ലേച്ഛശൂന്യാം ച പൃഥിവീം ത്രിരാത്രേണ കരിഷ്യതി

ദീർഘമായ വാൾ കൈയിൽ എടുത്ത്, വേഗമുള്ള കുതിരയിൽ കയറി, മൂന്ന് രാത്രിക്കുള്ളിൽ ഭൂമിയെ മ്ലേച്ഛരിൽ നിന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കും.

നിര്മ്ലേച്ഛാം വസുധാം കൃത്വാ ചാന്തര്ധാനം കരിഷ്യതി । അരാജകാ ച വസുധാ ദസ്യുഗ്രസ്താ ഭവിഷ്യതി

ഭൂമിയെ മ്ലേച്ഛരിൽ നിന്ന് ശുദ്ധമാക്കിയ ശേഷം അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനാകും; രാജാവില്ലാത്ത ഭൂമി കള്ളന്മാരുടെ പിടിയിലാകും.

സ്ഥൂലാപ്രമാണാ ഷഡ്‌രാത്രം വര്ഷധാരാഽഽപ്ലുതാ മഹീ । ലോകശൂന്യാ വൃക്ഷശൂന്യാ ഗൃഹശൂന്യാ ഭവിഷ്യതി

ആറ് രാത്രികൾ കനത്ത മഴയിൽ മുങ്ങി ഭൂമി ജനങ്ങൾക്കുമില്ല, വൃക്ഷങ്ങൾക്കുമില്ല, വീടുകളുമില്ലാത്തതായിത്തീരും.

തതശ്ച ദ്വാദശാദിത്യാഃ കരിഷ്യന്ത്യുദയം മുനേ । പ്രാപ്നോതി ശുഷ്കതാം പൃഥ്വീ സമാ തേഷാം ച തേജസാ

അതിനുശേഷം, മഹർഷേ, പന്ത്രണ്ടു സൂര്യന്മാർ ഉദിക്കും; അവരുടെ തേജസ്സിൽ ഭൂമി ഉണങ്ങിപ്പോകും.

കലൌ ഗതേ ച ദുര്ധര്ഷേ പ്രവൃത്തേ ച കൃതേ യുഗേ । തപഃസത്ത്വസമായുക്തോ ധര്മഃ പൂര്ണോ ഭവിഷ്യതി

കലിയുഗം കഴിഞ്ഞ് കൃതയുഗം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, തപസ്സും ശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞ ധർമ്മം പൂർണ്ണമാകും.

തപസ്വിനശ്ച ധര്മിഷ്ഠാ വേദജ്ഞാ ബ്രാഹ്മണാ ഭുവി । പതിവ്രതാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാ യോഷിതശ്ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ

ഭൂമിയിൽ ധർമ്മനിഷ്ഠരായ തപസ്സുകാരും, വേദപാരായണ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ സ്ത്രീകളും ഓരോ വീട്ടിലും ഉണ്ടാകും.

രാജാനഃ ക്ഷത്രിയാഃ സര്വേ വിപ്രഭക്താ മനസ്വിനഃ । പ്രതാപവന്തോ ധര്മിഷ്ഠാഃ പുണ്യകര്മരതാഃ സദാ

എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ക്ഷത്രിയന്മാരും ബ്രാഹ്മണഭക്തരായ മനസ്സുള്ളവരും, പ്രഭാവമുള്ളവരും, ധാർമ്മികരുമായും, സദാ പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടവരുമായിരിക്കും.

വൈശ്യാ വാണിജ്യനിരതാ വിപ്രഭക്താശ്ച ധാര്മികാഃ । ശൂദ്രാശ്ച പുണ്യശീലാശ്ച ധര്മിഷ്ഠാ വിപ്രസേവിനഃ

വൈശ്യർ വ്യാപാരത്തിൽ ലയിച്ചവരും ബ്രാഹ്മണരെ ആദരിക്കുന്നവരും ധാർമികരും, ശൂദ്രന്മാർ സത്പ്രവൃത്തിയുള്ളവരും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും ബ്രാഹ്മണസേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവരുമാണ്.

വിപ്രക്ഷത്രവിശാം വംശാ ദേവീഭക്തിപരായണാഃ । ദേവീമന്ത്രരതാഃ സര്വേ ദേവീധ്യാനപരായണാഃ

ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ, വൈശ്യർ ഇവരുടെ വംശങ്ങൾ ദേവിയെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നു; എല്ലാവരും ദേവിയുടെ മന്ത്രങ്ങളിൽ ലയിച്ചവരും ദേവിയെ ധ്യാനിക്കുന്നവരുമാണ്.

ശ്രുതിസ്മൃതിപുരാണജ്ഞാഃ പുമാംസ ഋതുഗാമിനഃ । ലേശോ നാസ്തി ഹ്യധര്മസ്യ പൂര്ണോ ധര്മഃ കൃതേ യുഗേ

പുരുഷന്മാർ വേദങ്ങൾ, സ്മൃതികൾ, പുരാണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, കാലാനുസൃതമായി ജീവിക്കുന്നവരുമാണ്; അകൃത്യം ഒരു കണിക പോലും ഇല്ല, കൃതയുഗത്തിൽ ധർമ്മം പൂർണ്ണമായിരിക്കുന്നു.

ധര്മസ്ത്രിപാച്ച ത്രേതായാം ദ്വിപാച്ച ദ്വാപരേ തതഃ । കലൌ വൃത്തേ ചൈകപാച്ച സര്വലുപ്തിസ്തതഃ പരമ്

ത്രേതായുഗത്തിൽ ധർമ്മം മൂന്നു കാലുകളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ദ്വാപരയുഗത്തിൽ രണ്ടിലും, കലിയുഗത്തിൽ ഒറ്റയിലും മാത്രം. അതിന് ശേഷം എല്ലാം നശിക്കുന്നു.

വാരാഃ സപ്ത തഥാ വിപ്ര തിഥയഃ ഷോഡശ സ്മൃതാഃ । തഥാ ദ്വാദശ മാസാശ്ച ഋതവശ്ച ഷഡേവ ച

ഏഴു ദിവസങ്ങൾ, പതിനാറു തിഥികൾ, പന്ത്രണ്ടു മാസങ്ങൾ, ആറു ഋതുക്കൾ ഇവയെല്ലാം ഓർക്കപ്പെടുന്നു, ബ്രാഹ്മണാ.

ദ്വൌ പക്ഷൌ ചായനേ ദ്വേ ച ചതുര്ഭിഃ പ്രഹരൈര്ദിനമ് । ചതുര്ഭിഃ പ്രഹരൈ രാത്രിര്മാസസ്ത്രിംശദ്ദിനൈസ്തഥാ

രണ്ടു പക്ഷങ്ങൾ, രണ്ടായനങ്ങൾ, ഒരു ദിവസം നാലു പ്രഹരങ്ങളായി, രാത്രിയും അതുപോലെ നാലായി; ഒരു മാസം മുപ്പത് ദിവസങ്ങൾക്കാണ്.

വര്ഷം പഞ്ചവിധം ജ്ഞേയം കാലസംഖ്യാവിധിക്രമേ । യഥാ ചായാന്തി യാന്ത്യേവ യഥാ യുഗചതുഷ്ടയമ്

വർഷം അഞ്ചു വിധത്തിൽ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു, കാലത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ; അവ വരികയും പോകുകയും ചെയ്യുന്നു, യഥാർത്ഥത്തിൽ നാലു യുഗങ്ങളും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.

വര്ഷേ പൂര്ണേ നരാണാം ച ദേവാനാം ച ദിവാനിശമ് । ശതത്രയേ ഷഷ്ഠ്യധികേ നരാണാം ച യുഗേ ഗതേ

ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ മനുഷ്യർക്കും ദേവന്മാർക്കും പകലും രാത്രിയും കടന്നുപോകുന്നു; മനുഷ്യർക്കു മൂവായിരത്തി അറുപത് വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു യുഗം തീരുന്നു.

ദേവാനാം ച യുഗം ജ്ഞേയം കാലസംഖ്യാവിദാം മതമ് । മന്വന്തരം തു ദിവ്യാനാം യുഗാനാമേകസപ്തതിഃ

ദേവന്മാരുടെ യുഗം കാലത്തിന്റെ കണക്കുപോലെയാണ് അറിയേണ്ടത്; ദൈവികരായവർക്കുള്ള ഒരു മന്വന്തരം എഴുപത്തൊന്ന് യുഗങ്ങളാണ്.

മന്വന്തരസമം ജ്ഞേയമായുഷ്യഞ്ച ശചീപതേഃ । അഷ്ടാവിംശതിമേ ചേന്ദ്രേ ഗതേ ബ്രഹ്മദിവാനിശമ്

മന്വന്തരത്തിന്റെ കാലം തന്നെയാണ് ഇന്ദ്രന്റെ ആയുസ്സും; എട്ടുപതിമൂന്നാം ഇന്ദ്രൻ കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ഒരു പകലും രാത്രിയും തീരും.

അഷ്ടോത്തരശതേ വര്ഷേ ഗതേ പാതശ്ച ബ്രഹ്മണഃ । പ്രലയഃ പ്രാകൃതോ ജ്ഞേയസ്തത്രാദൃഷ്ടാ വസുന്ധരാ

നൂറ്റിയെട്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലം അവസാനിക്കുന്നു; അപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായ പ്രളയം സംഭവിക്കുന്നു, ഭൂമി അദൃശ്യമായി മാറുന്നു.

ജലപ്ലുതാനി വിശ്വാനി ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ । ഋഷയോ ജ്ഞാനിനഃ സര്വേ ലീനാഃ സത്യേ ചിദാത്മനി

എല്ലാ ലോകങ്ങളും വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു; ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റു മഹർഷികളും ജ്ഞാനികളും എല്ലാം സത്യസ്വരൂപനായ ആത്മാവിൽ ലയിക്കുന്നു.