സരസ്വതീ നദീ സാ ച തീര്ഥരൂപാതിപാവനീ । പാപിനാം പാപദാഹായ ജ്വലദഗ്നിസ്വരൂപിണീ
സരസ്വതി ഒരു നദിയുമാണ്, തീർത്ഥരൂപിണിയും അത്യന്തം ശുദ്ധിയുള്ളവളുമാണ്; പാപികൾക്ക് പാപം ദഹിപ്പിക്കാൻ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയായി അവൾ നിലകൊള്ളുന്നു.
പശ്ചാദ്ഭാഗീരഥീ നീതാ മഹീം ഭഗീരഥേന ച । സാ വൈ ജഗാമ കലയാ വാണീശാപേന നാരദ
പിന്നീട് ഭഗീരഥൻ ഭൂമിയിൽ ഭഗീരഥിയെ കൊണ്ടുവന്നു; അവളും വാണിയുടെ ശാപം മൂലം കാളയിലേക്കു പോയി, നാരദാ.
തത്രൈവ സമയേ താം ച ദധാര ശിരസാ ശിവഃ । വേഗം സോഢുമയം ശക്തോ ഭുവഃ പ്രാര്ഥനയാ വിഭുഃ
അന്നേ സമയം ശിവൻ അവളെ തലയിലേറ്റി; ഭൂമിയുടെ അപേക്ഷ പ്രകാരം അതിന്റെ പ്രഭാവം സഹിക്കാൻ ശിവൻ ശേഷിയുള്ളവനായിരുന്നു.
പദ്മാ ജഗാമ കലയാ സാ ച പദ്മാവതീ നദീ । ഭാരതം ഭാരതീശാപാത്സ്വയം തസ്ഥൌ ഹരേഃ പദേ
പദ്മയും കാളയിലേക്കു പോയി, പദ്മാവതീനദിയായി മാറി; ഭാരതിയുടെ ശാപം മൂലം അവളും ഹരിയുടെ പാദത്തിൽ തന്നെ നിലകൊണ്ടു.
തതോഽന്യയാ സാ കലയാ ലേഭേ ജന്മ ച ഭാരതേ । ധര്മധ്വജസുതാ ലക്ഷ്മീര്വിഖ്യാതാ തുലസീതി ച
അവളുടെ മറ്റൊരു ഭാഗം ഭാരതഭൂമിയില് ധര്മധ്വജന്റെ മകളായ ലക്ഷ്മിയായി ജനിച്ചു, അവളാണ് പ്രശസ്തയായ തുളസിയായി അറിയപ്പെടുന്നത്.
പുരാ സരസ്വതീശാപാത്പശ്ചാച്ച ഹരിശാപതഃ । ബഭൂവ വൃക്ഷരൂപാ സാ കലയാ വിശ്വപാവനീ
മുന്പ് സരസ്വതിയുടെ ശാപത്താല് പിന്നീടു ഹരിയുടെ ശാപത്താലും ലോകത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അവള് ഒരു ചെടിയായി മാറി.
കലേഃ പഞ്ചസഹസ്രം ച വര്ഷം സ്ഥിത്വാ തു ഭാരതേ । ജഗ്മുസ്താശ്ച സരിദ്രൂപം വിഹായ ശ്രീഹരേഃ പദമ്
കലിയുഗത്തില് അഞ്ചായിരം വര്ഷം ഭാരതത്തില് കഴിഞ്ഞ ശേഷം, അവര് നദികളായ രൂപം സ്വീകരിച്ച് ഭൂമിയെ വിട്ട് ശ്രീഹരിയുടെ ലോകത്തേക്ക് പോയി.
യാനി സര്വാണി തീര്ഥാനി കാശീം വൃന്ദാവനം വിനാ । യാസ്യന്തി സാര്ധം താഭിശ്ച വൈകുണ്ഠമാജ്ഞയാ ഹരേഃ
കാശിയും വൃന്ദാവനം ഒഴികെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, ഹരിയുടെ ആജ്ഞപ്രകാരം അവരോടൊപ്പം വൈകുണ്ഠത്തിൽ പോകും.
ശാലഗ്രാമഃ ശക്തിശിവൌ ജഗന്നാഥശ്ച ഭാരതമ് । കലേര്ദശസഹസ്രാന്തേ ത്യക്ത്വാ യാന്തി നിജം പദമ്
ശാലഗ്രാമം, ശക്തി, ശിവന്, ജഗന്നാഥന് എന്നിവരും കലിയുഗത്തിലെ പത്തായിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ഭാരതത്തെ വിട്ട് തങ്ങളുടെ സ്വസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങും.
സാധവശ്ച പുരാണാനി ശങ്ഖാനി ശ്രാദ്ധതര്പണേ । വേദോക്താനി ച കര്മാണി യയുസ്തൈഃ സാര്ധമേവ ച
സദാചാരികള്, പുരാണങ്ങള്, ശംഖുകള്, ശ്രാദ്ധവും തൃപ്തികര്മ്മങ്ങളും, വേദങ്ങളില് പറയുന്ന കര്മ്മങ്ങളും അവരോടൊപ്പം തന്നെ ഇല്ലാതാകും.
ദേവപൂജാ ദേവനാമ തത്കീര്തിഗുണകീര്തനമ് । വേദാങ്ഗാനി ച ശാസ്ത്രാണി യയുസ്തൈഃ സാര്ധമേവ ച
ദേവപൂജ, ദേവന്മാരുടെ നാമങ്ങള്, അവരുടെ ഗുണങ്ങള് പാടല്, വേദാംഗങ്ങളും ശാസ്ത്രങ്ങളും അവരോടൊപ്പം തന്നെ ഇല്ലാതാകും.
സന്തശ്ച സത്യധര്മശ്ച വേദാശ്ച ഗ്രാമദേവതാഃ । വ്രതം തപശ്ചാനശനം യയുസ്തൈഃ സാര്ധമേവ ച
സത്സംഗം, സത്യവും ധര്മ്മവും, വേദങ്ങള്, ഗ്രാമദേവതകള്, വ്രതം, തപസ്സു, ഉപവാസം എന്നിവയും അവരോടൊപ്പം ഇല്ലാതാകും.
വാമാചാരരതാഃ സര്വേ മിഥ്യാകപടസംയുതാഃ । തുലസീരഹിതാ പൂജാ ഭവിഷ്യതി തതഃ പരമ്
എല്ലാവരും തെറ്റായ ആചാരങ്ങളില് ആസ്വാദനം കാണും; കപടവും കള്ളവും നിറഞ്ഞതായിരിക്കും; തുളസി ഇല്ലാത്ത പൂജ മാത്രം ശേഷിക്കും.
ശഠാഃ ക്രൂരാ ദാമ്ഭികാശ്ച മഹാഹങ്കാരസംയുതാഃ । ചോരാശ്ച ഹിംസകാഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി തതഃ പരമ്
അപ്പോള് എല്ലാവരും ദുഷ്ടരും ക്രൂരരും കപടികളും അത്യഹങ്കാരികളും കള്ളന്മാരും ഹിംസകരുമാകും.
പുംസോ ഭേദഃ സ്ത്രീവിഭേദോ വിവാഹോ വാപി നിര്ഭയഃ । സ്വസ്വാമിഭേദോ വസ്തൂനാം ഭവിഷ്യതി തതഃ പരമ്
ആണുകള്ക്കിടയില് ഭിന്നതയും, സ്ത്രീകള്ക്കിടയില് വേര്പാടും, വിവാഹം പോലും ഭയമില്ലാതെ നടക്കും; യജമാനനും ദാസനും വസ്തുക്കള്ക്കായി തമ്മില് കലഹിക്കും.
സര്വേ സ്ത്രീവശഗാഃ പുംസഃ പുശ്ചല്യശ്ച ഗൃഹേ ഗൃഹേ । തര്ജനൈര്ഭര്ത്സനൈഃ ശശ്വത്സ്വാമിനം താഡയന്തി ച
എല്ലാ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളുടെ വശമാകും; ഓരോ വീട്ടിലും ദുർമ്മാർഗ്ഗ സ്ത്രീകള് ഭര്ത്താക്കളെ നിരന്തരം ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും നിന്ദിക്കുകയും അടിക്കുകയും ചെയ്യും.
ഗൃഹേശ്വരീ ച ഗൃഹിണീ ഗൃഹീ ഭൃത്യാധികോഽധമഃ । ചേടീദാസസമൌ വധ്വാഃ ശ്വശ്രൂശ്ച ശ്വശുരസ്തഥാ
വീട് ഭരിക്കുന്നത് ഗൃഹിണിയായിരിക്കും; ഗൃഹസ്ഥന് ഭൃത്യനേക്കാള് താഴ്ന്നവനാകും; ഭാര്യയുടെ അമ്മയും അച്ഛനും ദാസ്യരുപമായിരിക്കും.
കര്താരോ ബലിനോ ഗേഹേ യോനിസമ്ബന്ധിബാന്ധവാഃ । വിദ്യാസമ്ബന്ധിഭിഃ സാര്ധം സമ്ഭാഷാപി ന വിദ്യതേ
വീട്ടില് അധികാരം ഉള്ളവര്, ജന്മബന്ധുക്കള്, വിജ്ഞാനബന്ധുക്കളുമായി സംസാരിക്കാനും തയ്യാറാകില്ല.
യഥാപരിചിതാ ലോകാസ്തഥാ പുംസശ്ച ബാന്ധവാഃ । സര്വകര്മാക്ഷമാഃ പുംസോ യോഷിതാമാജ്ഞയാ വിനാ
പലരും പരസ്പരം പരിചയമില്ലാത്തവരായി മാറും; അതുപോലെ തന്നെ ബന്ധുക്കളും; പുരുഷന്മാരുടെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും സ്ത്രീകളുടെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലാകും.
ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശഃ ശൂദ്രാ ജാത്യാചാരവിവര്ജിതാഃ । സന്ധ്യാ ച യജ്ഞസൂത്രം ച ഭവേല്ലുപ്തം ന സംശയഃ
ബ്രാഹ്മണര്, ക്ഷത്രിയര്, വൈശ്യര്, ശൂദ്രര് എന്നിവര് തങ്ങളുടെ ആചാരങ്ങള് ഉപേക്ഷിക്കും; സന്ധ്യാവന്ദനവും യജ്ഞോപവീതവും ഇല്ലാതാകും.
മ്ലേച്ഛാചാരാ ഭവിഷ്യന്തി വര്ണാശ്ചത്വാര ഏവ ച । മ്ലേച്ഛശാസ്ത്രം പഠിഷ്യന്തി സ്വശാസ്ത്രാണി വിഹായ ച
നാല് വര്ണ്ണങ്ങളും മ്ലേച്ഛരീതികള് സ്വീകരിക്കും; സ്വന്തം ശാസ്ത്രങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച് മ്ലേച്ഛരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങള് പഠിക്കും.
ബ്രഹ്മക്ഷത്രവിശാം വംശാഃ ശൂദ്രാണാം സേവകാഃ കലൌ । സൂപകാരാ ധാവകാശ്ച വൃഷവാഹാശ്ച സര്വശഃ
ബ്രാഹ്മണര്, ക്ഷത്രിയര്, വൈശ്യര് എന്നിവരുടെ വംശങ്ങള് കലിയുഗത്തില് ശൂദ്രന്മാരുടെ സേവകരാകും; എല്ലാവരും പാചകരും ദൗത്യക്കാരും കാളവണ്ടിക്കാരും ആകും.
സത്യഹീനാ ജനാഃ സര്വേ സസ്യഹീനാ ച മേദിനീ । ഫലഹീനാശ്ച തരവോഽപത്യഹീനാശ്ച യോഷിതഃ
സത്യസന്ധത ഇല്ലാത്തവരാകും എല്ലാവരും, ഭൂമിയിൽ വിളവില്ലാതാകും, മരങ്ങൾക്കു പഴങ്ങൾ ഉണ്ടാകില്ല, സ്ത്രീകൾക്ക് മക്കളില്ലാതാകും.
ക്ഷീരഹീനാസ്തഥാ ഗാവഃ ക്ഷീരം സര്പിര്വിവര്ജിതമ് । ദമ്പതീ പ്രീതിഹീനൌ ച ഗൃഹിണഃ സത്യവര്ജിതാഃ
പശുക്കൾക്ക് പാൽ ഉണ്ടാകില്ല, പാൽക്കു നെയ്യില്ല, ഭർത്താവും ഭാര്യയും തമ്മിൽ സ്നേഹം ഇല്ലാതാകും, വീട്ടുകാരിൽ സത്യവാക്യം കാണാനാവില്ല.
പ്രതാപഹീനാ ഭൂപാശ്ച പ്രജാശ്ച കരപീഡിതാഃ । ജലഹീനാ മഹാനദ്യോ ദീര്ഘികാകന്ദരാദയഃ
രാജാക്കന്മാർക്ക് ശക്തി ഇല്ലാതാകും, ജനങ്ങൾ നികുതി ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ആകും, വലിയ നദികൾക്കും കുളങ്ങൾക്കും പുഴകൾക്കും വെള്ളം കാണാനില്ല.
ധര്മഹീനാ പുണ്യഹീനാ വര്ണാശ്ചത്വാര ഏവ ച । ലക്ഷേഷു പുണ്യവാന്കോഽപി ന തിഷ്ഠതി തതഃ പരമ്
നാലു വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ധർമ്മവും പുണ്യവും ഇല്ലാതാകും; ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകളിൽ ഒരാൾ പോലും സദാചാരിയാകില്ല.
കുത്സിതാ വികൃതാകാരാ നരാ നാര്യശ്ച ബാലകാഃ । കുവാര്താ കുത്സിതഃ ശബ്ദോ ഭവിഷ്യതി തതഃ പരമ്
പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ഭംഗിയില്ലാത്തവരും വളഞ്ഞ രൂപമുള്ളവരുമാകും; അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾ ദുഷ്ടമായിരിക്കും, സംസാരവും കെട്ടുപറയലായിരിക്കും.
കേചിദ്ഗ്രാമാശ്ച നഗരാ നരശൂന്യാ ഭയാനകാഃ । കേചിത്സ്വല്പകുടീരേണ നരേണ ച സമന്വിതാഃ
ചില ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും ആളില്ലാതെ ഭയാനകമായിരിക്കും; ചിലതിൽ ചെറിയ കുടിലുകളിൽ കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രം താമസിക്കും.
അരണ്യാനി ഭവിഷ്യന്തി ഗ്രാമേഷു നഗരേഷു ച । അരണ്യവാസിനഃ സര്വേ ജനാശ്ച കരപീഡിതാഃ
ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും കാടുകൾ വളരും; അവിടെയുള്ള എല്ലാവരും നികുതി ബുദ്ധിമുട്ടിൽ ആകും.
സസ്യാനി ച ഭവിഷ്യന്തി തഡാഗേഷു നദീഷു ച । പ്രകൃഷ്ടവംശജാ ഹീനാ ഭവിഷ്യന്തി കലൌ യുഗേ
കുളങ്ങളിലും നദികളിലും വിളകൾ വളരും, പക്ഷേ ഉന്നത വംശത്തിൽ ജനിച്ചവർ കുറയുകയും ദുർബലരാകുകയും ചെയ്യും.