ഏവം സര്വം ലോമകൂപേ വിശ്വം പ്രത്യേകമേവ ച । പ്രതിവിശ്വേ ക്ഷുദ്രവിരാഡ് ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
ഇങ്ങനെ ഓരോ രോമരന്ധ്രത്തിലും ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ഉണ്ട്. ഓരോ ലോകത്തും ചെറു വിരാട്, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരും ഉണ്ട്.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന് കൃഷ്ണസങ്കീര്തനം ശുഭമ്। സുഖദം മോക്ഷദം ബ്രഹ്മന്കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മണേ, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം പാടുന്നതും, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും ഞാൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
സരസ്വതീസ്തോത്രപൂജാകവചാദിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വം മയാ പൂര്വം ത്വത്പ്രസാദാത്സുധോപമമ് । അധുനാ പ്രകൃതീനാം ച വ്യസ്തം വര്ണയ പൂജനമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവതീ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ മുമ്പ് എല്ലാം അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, പ്രകൃതികളുടെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളുടെ പൂജയും അതിന്റെ വിധികളും ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
കസ്യാഃ പൂജാ കൃതാ കേന കഥം മര്ത്യേ പ്രചാരിതാ । കേന വാ പൂജിതാ കാ വാ കേന കാ വാ സ്തുതാ പ്രഭോ
ആരുടേത് ആരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു, എങ്ങനെ മനുഷ്യരിൽ ഈ പൂജ പ്രചരിച്ചു? ആരാണ് അവളെ ആരാധിച്ചത്, ആരാണ് ആരെ സ്തുതിച്ചത്, ഭഗവനേ, ദയവായി പറയൂ.
താസാം സ്തോത്രം ച ധ്യാനം ച പ്രഭാവം ചരിതം ശുഭമ് । കാഭിഃ കേഭ്യോ വരോ ദത്തസ്തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
അവരുടെ സ്തോത്രങ്ങൾ, ധ്യാനങ്ങൾ, ശക്തികൾ, പുണ്യകരമായ കൃത്യങ്ങൾ, ആരാണ് ആരെ അനുഗ്രഹിച്ചത്—ഇതൊക്കെയും ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഗണേശജനനീ ദുര്ഗാ രാധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ । സാവിത്രീ ച സൃഷ്ടിവിധൌ പ്രകൃതിഃ പഞ്ചധാ സ്മൃതാ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗണപതിയുടെ മാതാവ്, ദുര്ഗ്ഗ, രാധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സാവിത്രി—സൃഷ്ടിയിൽ ഇവയെ അഞ്ചു പ്രധാന പ്രകൃതിരൂപങ്ങളായി ഓർക്കുന്നു.
ആസാം പൂജാ പ്രസിദ്ധാ ച പ്രഭാവഃ പരമാദ്ഭുതഃ । സുധോപമം ച ചരിതം സര്വമങ്ഗലകാരണമ്
ഇവരുടെ പൂജ പ്രസിദ്ധമാണ്, അവരുടേത് അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയാണ്. അവരുടെ കൃത്യങ്ങൾ അമൃതംപോലെ ശുദ്ധവും സർവ്വമംഗളത്തിനും കാരണവുമാണ്.
പ്രകൃത്യംശാഃ കലാ യാശ്ച താസാം ച ചരിതം ശുഭമ് । സര്വം വക്ഷ്യാമി തേ ബ്രഹ്മന് സാവധാനോ നിശാമയ
പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങൾ, കലകൾ, അവരുടേത് പുണ്യകരമായ കഥകൾ—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, ബ്രാഹ്മണാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
കാലീ വസുന്ധരാ ഗങ്ഗാ ഷഷ്ഠീ മങ്ഗലചണ്ഡികാ । തുലസീ മനസാ നിദ്രാ സ്വധാ സ്വാഹാ ച ദക്ഷിണാ
കാളി, വസുന്ധര, ഗംഗ, ഷഷ്ഠി, മംഗളചണ്ഡിക, തുളസി, മനസാ, നിദ്ര, സ്വധ, സ്വാഹ, ദക്ഷിണ—
സംക്ഷിപ്തമാസാം ചരിതം പുണ്യദം ശ്രുതിസുന്ദരമ് । ജീവകര്മവിപാകം ച തച്ച വക്ഷ്യാമി സുന്ദരമ്
ഇവരുടെ കഥകൾ ചുരുക്കമായിട്ടെങ്കിലും പുണ്യവും ശ്രവണത്തിന് മനോഹരവുമാണ്. ജീവന്റെ കർമ്മഫലങ്ങളും ഞാൻ മനോഹരമായി വിവരിക്കാം, കേൾക്കൂ.
ദുര്ഗായാശ്ചൈവ രാധായാ വിസ്തീര്ണം ചരിതം മഹത് । തദ്വത്പശ്ചാത്പ്രവക്ഷ്യാമി സംക്ഷേപക്രമതഃ ശൃണു
ദുര്ഗ്ഗയുടെയും രാധയുടെയും വിശാലവും മഹത്തായ കഥകൾ ഞാൻ പിന്നീട് വിശദമായി പറയും. ഇപ്പോൾ അവയുടെ സംക്ഷിപ്തരൂപം കേൾക്കൂ.
ആദൌ സരസ്വതീപൂജാ ശ്രീകൃഷ്ണേന വിനിര്മിതാ । യത്പ്രസാദാന്മുനിശ്രേഷ്ഠ മൂര്ഖോ ഭവതി പണ്ഡിതഃ
ആദ്യമായി സരസ്വതിയുടെ പൂജ ശ്രീകൃഷ്ണൻ സ്ഥാപിച്ചു. അവളുടെ അനുഗ്രഹത്തിൽ, മഹർഷിയേ, ഒരു മണ്ടൻ പോലും പണ്ഡിതനാകും.
ആവിര്ഭൂതാ യഥാ ദേവീ വക്ത്രതഃ കൃഷ്ണയോഷിതഃ । ഇയേഷ കൃഷ്ണം കാമേന കാമുകീ കാമരൂപിണീ
കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയയുടെയെ വായിൽനിന്ന് ദേവി പ്രത്യക്ഷമായി. അവൾ കാമഭാവത്തോടെ കൃഷ്ണനെ ആഗ്രഹിച്ചു, സ്വയം കാമിനിയായ രൂപം ധരിച്ചു.
സ ച വിജ്ഞായ തദ്ഭാവം സര്വജ്ഞഃ സര്വമാതരമ് । താമുവാച ഹിതം സത്യം പരിണാമേ സുഖാവഹമ്
അവളുടെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കി, സർവ്വജ്ഞനും സർവ്വമാതാവുമായ കൃഷ്ണൻ, അവളെ ഹിതവും സത്യവും അവസാനം സന്തോഷം നൽകുന്ന വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച ഭജ നാരായണം സാധ്വി മദംശം ച ചതുര്ഭുജമ് । യുവാനം സുന്ദരം സര്വഗുണയുക്തം ച മത്സമമ്
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: സതീ, നീ നാരായണനെ ആരാധിക്കൂ. അവൻ എന്റെ ഭാഗമായ നാലു കൈകളുള്ള യുവാവാണ്, സുന്ദരനും എല്ലാ ഗുണങ്ങളാലും സമ്പന്നനുമാണ്, എന്നെപ്പോലെയും.
കാമജ്ഞം കാമിനീനാം ച താസാം ച കാമപൂരകമ് । കോടികന്ദര്പലാവണ്യം ലീലാലങ്കതമീശ്വരമ്
അവൻ സ്ത്രീകളുടെ ഇച്ഛകൾ അറിയുന്നവനും അവർക്കാവശ്യമായത് നൽകുന്നവനും, കോടിയോളം മന്മഥന്മാരുടെ സൗന്ദര്യത്താൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ലീലാവിലാസങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഭഗവാനുമാണ്.
കാന്തേ കാന്തം ച മാം കൃത്വാ യദി സ്ഥാതുമിഹേച്ഛസി । ത്വത്തോ ബലവതീ രാധാ ന ഭദ്രം തേ ഭവിഷ്യതി
നീ എന്നെ കാമനായി ചേർന്ന് ഇവിടെ തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അറിയുക—നിനക്കാൾ ശക്തിയുള്ളവൾ രാധയാണ്. അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിനക്ക് നല്ലതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല.
യോ യസ്മാദ് ബലവാന്വാപി തതോഽന്യം രക്ഷിതും ക്ഷമഃ । കഥം പരാന്സാധയതി യദി സ്വയമനീശ്വരഃ
ആർക്കും മറ്റൊരാളേക്കാൾ ശക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ മറ്റുള്ളവരെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയും. സ്വയം സ്വതന്ത്രനല്ലെങ്കിൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ സാധിപ്പിക്കും?
സര്വേശഃ സര്വശാസ്താഹം രാധാം ബാധിതുമക്ഷമഃ । തേജസാ മത്സമാ സാ ച രൂപേണ ച ഗുണേന ച
എനിക്ക് സർവ്വാധിപതിയും സർവ്വഗുരുവുമാണെങ്കിലും, രാധയെ നേരിടാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അവൾ ശക്തിയിലും രൂപത്തിലും ഗുണത്തിലും എനിക്കു തുല്യയാണ്.
പ്രാണാധിഷ്ഠാതൃദേവീ സാ പ്രാണാംസ്ത്യക്തും ച കഃ ക്ഷമഃ । പ്രാണതോഽപി പ്രിയഃ പുത്രഃ കേഷാം വാസ്തി ച കശ്ചന
അവൾ ജീവന്റെ അധിഷ്ഠാതൃദേവിയാണ്—സ്വന്തം ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആര്ക്ക് കഴിയും? ജീവനെക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട മകനുണ്ടോ ആര്ക്കെങ്കിലും?
ത്വം ഭദ്രേ ഗച്ഛ വൈകുണ്ഠം തവ ഭദ്രം ഭവിഷ്യതി । പതിം തമീശ്വരം കൃത്വാ മോദസ്വ സുചിരം സുഖമ്
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, നീ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് പോവുക. നിനക്കു നല്ല ഭാഗ്യം ലഭിക്കും. ആ മഹേശ്വരനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ച്, നീ ദീർഘകാലം സന്തോഷത്തോടെയും സുഖത്തോടെയും ജീവിക്കു.
ലോഭമോഹകാമക്രോധമാനഹിംസാവിവര്ജിതാ । തേജസാ ത്വത്സമാ ലക്ഷ്മീ രൂപേണ ച ഗുണേന ച
ലോഭം, മോഹം, കാമം, ക്രോധം, അഹങ്കാരം, ഹിംസ എന്നിവയൊന്നും ഇല്ലാത്ത നീ, തേജസ്സിലും സൗന്ദര്യത്തിലും ഗുണത്തിലും ലക്ഷ്മിയോടു തുല്യയാകും.
തയാ സാര്ധം തവ പ്രീത്യാ ശശ്വത്കാലഃ പ്രയാസ്യതി । ഗൌരവം ച ഹരിസ്തുല്യം കരിഷ്യതി ദ്വയോരപി
അവളോടൊപ്പം, നിന്റെ സ്നേഹത്താൽ, അനന്തകാലം സന്തോഷത്തോടെ കഴിയും; ഹരിയും നിങ്ങളിരുവർക്കും തുല്യമായ മാന്യം നൽകും.
പ്രതിവിശ്വേഷു താം പൂജാം മഹതീം ഗൌരവാന്വിതാമ് । മാഘസ്യ ശുക്ലപഞ്ചമ്യാം വിദ്യാരമ്ഭേ ച സുന്ദരി
എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും, ആ മഹത്തായ പൂജയും മാന്യതയും അവളെക്കായി നടത്തപ്പെടും, സുന്ദരിയായവളേ, മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം അഞ്ചാം തീയതിയിലും വിദ്യാരംഭദിനത്തിലും.
മാനവാ മനവോ ദേവാ മുനീന്ദ്രാശ്ച മുമുക്ഷവഃ । വസവോ യോഗിനഃ സിദ്ധാ നാഗാ ഗന്ധര്വരാക്ഷസാഃ
മനുഷ്യരും, മനുക്കളും, ദേവന്മാരും, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന മഹർഷിമാരും, വസുക്കളും, യോഗികളും, സിദ്ധന്മാരും, നാഗന്മാരും, ഗന്ധർവന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും—
മദ്വരേണ കരിഷ്യന്തി കല്പേ കല്പേ ലയാവധി । ഭക്തിയുക്താശ്ച ദത്ത്വാ വൈ ചോപചാരാണി ഷോഡശ
എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, അവർ ഓരോ കല്പത്തിലും പ്രളയകാലം വരെയും ഭക്തിയോടെ ആ പൂജ നടത്തും, പതിനാറ് ഉപചാരങ്ങൾ അർപ്പിച്ച്.
കണ്വശാഖോക്തവിധിനാ ധ്യാനേന സ്തവനേന ച । ജിതേന്ദ്രിയാഃ സംയതാശ്ച ഘടേ ച പുസ്തകേഽപി ച
കണ്വശാഖയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വിധിപ്രകാരവും, ധ്യാനത്തോടും സ്തുതിയോടും കൂടി, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചും ആത്മസംയമനം പുലർത്തിയും, ഘടത്തിലോ പുസ്തകത്തിലോ ആ പൂജ നടത്തും.
കൃത്വാ സുവര്ണഗുടികാം ഗന്ധചന്ദനചര്ചിതാമ് । കവചം തേ ഗ്രഹീഷ്യന്തി കണ്ഠേ വാ ദക്ഷിണേ ഭുജേ
സുവർണ്ണത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കണിക സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനത്തിൽ തേച്ച്, അതിനെ നിന്റെ കാവചമായി കഴുത്തിലോ വലതുകൈയിൽ ധരിക്കും.
പഠിഷ്യന്തി ച വിദ്വാംസഃ പൂജാകാലേ ച പൂജിതേ । ഇത്യുക്ത്വാ പൂജയാമാസ താം ദേവീം സര്വപൂജിതാമ്
പൂജാകാലത്തും പൂജ കഴിഞ്ഞും പണ്ഡിതന്മാർ അതു പാരായണം ചെയ്യും; ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സർവ്വലോകങ്ങളും ആരാധിക്കുന്ന ആ ദേവിയെ അവൾ പൂജിച്ചു.
തതസ്തത്പൂജനം ചകുര്ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ । അനന്തശ്ചാപി ധര്മശ്ച മുനീന്ദ്രാഃ സനകാദയഃ
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റ് ദേവന്മാരും, അനന്തനും ധർമ്മനും സനകാദിമഹർഷിമാരും ആ പൂജ നടത്തി.