"ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച സുചിരം സുസ്ഥിരം തിഷ്ഠ യഥാഹം ത്വം തഥാ ഭവ । ബ്രഹ്മണോഽസംഖ്യപാതേ ച പാതസ്തേ ന ഭവിഷ്യതി
ശ്രീകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞു: 'നീ ദീർഘകാലം ഉറപ്പോടെ നിലനിൽക്കുക; ഞാൻ എങ്ങിനെയോ അതുപോലെ നീയും ആവുക. അനേകം ബ്രഹ്മാവിന്റെ കാലാവധിക്കു ശേഷവും നിനക്ക് വീഴ്ച ഉണ്ടാകില്ല.'
അംശേന പ്രതിബ്രഹ്മാണ്ഡേ ത്വം ച ക്ഷുദ്രവിരാഡ് ഭവ । ത്വന്നാഭിപദ്മാദ് ബ്രഹ്മാ ച വിശ്വസ്രഷ്ടാ ഭവിഷ്യതി
'നിന്റെ ഭാഗംകൊണ്ടു ഓരോ ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിലും നീ ചെറു വിശ്വരൂപനാകും; നിന്റെ നാഭിപദ്മത്തിൽ നിന്ന് ബ്രഹ്മാവും ലോകസൃഷ്ടാവും ഉദിക്കും.'
ലലാടേ ബ്രഹ്മണശ്ചൈവ രുദ്രാശ്ചൈകാദശൈവ തേ । ശിവാംശേന ഭവിഷ്യന്തി സൃഷ്ടിസംഹരണായ വൈ
'ബ്രഹ്മാവിന്റെ നെറ്റിയിൽ നിന്നു, ശിവന്റെ ഭാഗംകൊണ്ടു, പതിനൊന്ന് രുദ്രന്മാർ സൃഷ്ടിക്കും; അവർ സൃഷ്ടിക്കും സംഹാരത്തിനും ഉണ്ടാകും.'
കാലാഗ്നിരുദ്രസ്തേഷ്വേകോ വിശ്വസംഹാരകാരകഃ। പാതാ വിഷ്ണുശ്ച വിഷയീ രുദ്രാംശേന(ക്ഷുദ്രാംശേന) ഭവിഷ്യതി
'അവരിൽ ഒരാൾ കാലാഗ്നിരുദ്രനായി, വിശ്വസംഹാരത്തിന് കാരണമാകും; വിഷ്ണു രക്ഷകനായി, രുദ്രന്റെ ഭാഗംകൊണ്ടു ആസ്വാദകനാകും.'
മദ്ഭക്തിയുക്തഃ സതതം ഭവിഷ്യസി വരേണ മേ । ധ്യാനേന കമനീയം മാം നിത്യം ദ്രക്ഷ്യസി നിശ്ചിതമ്
എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ നീ എപ്പോഴും എന്നിലേക്കുള്ള ഭക്തിയിൽ നിലകൊള്ളും. ധ്യാനത്തിലൂടെ നീ എന്നെ, മനോഹരിയായവളെ, എല്ലായ്പ്പോഴും ഉറപ്പായും കാണും.
മാതരം കമനീയാം ച മമ വക്ഷഃസ്ഥലസ്ഥിതാമ്। യാമി ലോകം തിഷ്ഠ വത്സേത്യുക്ത്വാ സോഽന്തരധീയത
നിന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മനോഹരിയായ അമ്മയെ, എന്റെ നെഞ്ചിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവളെ, നീ കാണും. 'പോകൂ, ലോകത്തിൽ നിലകൊള്ളൂ' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ അപ്രത്യക്ഷനായി.
ഗത്വാ സ്വലോകം ബ്രഹ്മാണം ശങ്കരം സമുവാച ഹ। സ്രഷ്ടാരം സ്രഷ്ടുമീശം ച സംഹര്തും ചൈവ തത്ക്ഷണമ്
തന്റെ ലോകത്തേക്ക് പോയ ശേഷം, അവൻ ബ്രഹ്മാവിനെയും ശങ്കരനെയും സമീപിച്ചു. സൃഷ്ടാവിനെയും സംഹാരത്തിനും ഉടമയായവനെയും അന്നു തന്നെയാണവൻ അഭിസംബോധന ചെയ്തത്.
"ശ്രീഭഗവാനുവാച സൃഷ്ടിം സ്രഷ്ടും ഗച്ഛ വത്സ നാഭിപദ്മോദ്ഭവോ ഭവ । മഹാവിരാഡ് ലോമകൂപേ ക്ഷുദ്രസ്യ ച വിധേ ശൃണു
"ശ്രീഭഗവാൻ പറഞ്ഞു: സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കാൻ നീ പോവുക, മകനേ, നാഭിയിൽ നിന്നുള്ള താമരയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനാവുക. മഹാവിരാടിന്റെ രോമരന്ധ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള ചെറുതായവനെക്കുറിച്ചും കേൾക്കൂ."
ഗച്ഛ വത്സ മഹാദേവ ബ്രഹ്മഭാലോദ്ഭവോ ഭവ। അംശേന ച മഹാഭാഗ സ്വയം ച സുചിരം തപ
പോകൂ, മകനേ, മഹാദേവാ, ബ്രഹ്മാവിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവനാവുക. ഭാഗികമായി നീയും, നീയെത്തന്നെയും ദീർഘകാലം തപസ്സ് ചെയ്യുക.
ഇത്യുക്ത്വാ ജഗതാം നാഥോ വിരരാമ വിധേഃ സുത। ജഗാമ ബ്രഹ്മാ തം നത്വാ ശിവശ്ച ശിവദായകഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലോകങ്ങളുടെ നാഥൻ മൗനം പാലിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും ശിവനും അവനെ നമസ്കരിച്ച് അവിടം വിട്ടുപോയി.
മഹാവിരാഡ് ലോമകൂപേ ബ്രഹ്മാണ്ഡഗോലകേ ജലേ । ബഭൂവ ച വിരാട് ക്ഷുദ്രോ വിരാഡംശേന സാമ്പ്രതമ്
മഹാവിരാടിന്റെ രോമരന്ധ്രത്തിൽ, ജലത്തിൽ നിറഞ്ഞ ബ്രഹ്മാണ്ഡഗോളത്തിൽ, വലിയവന്റെ ഭാഗികമായി ചെറു വിരാട് ജനിച്ചു.
ശ്യാമോ യുവാ പീതവാസാഃ ശയാനോ ജലതല്പകേ । ഈഷദ്ധാസ്യഃ പ്രസന്നാസ്യോ വിശ്വവ്യാപീ ജനാര്ദനഃ
കറുത്ത നിറം, യൗവനം, മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, ജലത്തിൽ കിടക്കുന്നു. മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ, പ്രസന്നമായ മുഖത്തോടുകൂടി, സർവ്വവ്യാപിയായ ജനാർദ്ദനൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തന്നാഭികമലേ ബ്രഹ്മാ ബഭൂവ കമലോദ്ഭവഃ । സമ്ഭൂയ പദ്മദണ്ഡേ ച ബഭ്രാമ യുഗലക്ഷകമ്
അവന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച താമരയിൽ, താമരയിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രഹ്മാവ് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. താമരയുടെ ദണ്ഡത്തിൽ ജനിച്ച്, അവൻ ദീർഘകാലം അവിടെ സഞ്ചരിച്ചു.
നാന്തം ജഗാമ ദണ്ഡസ്യ പദ്മനാലസ്യ പദ്മജഃ । നാഭിജസ്യ ച പദ്മസ്യ ചിന്താമാപ പിതാ തവ
നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച താമരയുടെ ദണ്ഡത്തിന്റെ അറ്റം കണ്ടെത്താൻ ബ്രഹ്മാവ് കഴിഞ്ഞില്ല. താമരയുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് നിന്റെ അച്ഛൻ ആശങ്കയിലായി.
സ്വസ്ഥാനം പുനരാഗമ്യ ദധ്യൌ കൃഷ്ണപദാമ്ബുജമ് । തതോ ദദര്ശ ക്ഷുദ്രം തം ധ്യാനേന ദിവ്യചക്ഷുഷാ
തന്റെ സ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തി, ബ്രഹ്മാവ് കൃഷ്ണന്റെ പാദതാമരകളിൽ ധ്യാനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ ധ്യാനത്തിലൂടെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയോടെ, അവൻ ആ ചെറു വിരാടിനെ കണ്ടു.
ശയാനം ജലതല്പേ ച ബ്രഹ്മാണ്ഡഗോലകാപ്ലുതേ । യല്ലോമകൂപേ ബ്രഹ്മാണ്ഡം തം ച തത്പരമീശ്വരമ്
ജലത്തിൽ കിടക്കുന്നവനെയും, ബ്രഹ്മാണ്ഡഗോളത്തിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവനെയും, രോമരന്ധ്രത്തിൽ ഉള്ള ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തെയും, ആ പരമേശ്വരനെയും അവൻ കണ്ടു.
ശ്രീകൃഷ്ണം ചാപി ഗോലോകം ഗോപഗോപീസമന്വിതമ് । തം സംസ്തൂയ വരം പ്രാപ തതഃ സൃഷ്ടിം ചകാര സഃ
ശ്രീകൃഷ്ണനെ ഗോലോകത്തിൽ, ഗോപന്മാരും ഗോപികകളും ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്നതും അവൻ കണ്ടു. അവനെ സ്തുതിച്ച ശേഷം, ഒരു വരം ലഭിച്ചു, പിന്നെ സൃഷ്ടി നടത്തി.
ബഭൂവുര്ബ്രഹ്മണഃ പുത്രാ മാനസാഃ സനകാദയഃ । തതോ രുദ്രകലാശ്ചാപി ശിവസ്യൈകാദശ സ്മൃതാഃ
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നു മനസ്സിൽ ജനിച്ച പുത്രന്മാർ, സനകാദികൾ, ഉദിച്ചു. പിന്നെ ശിവനിൽ നിന്നു പതിനൊന്നു രുദ്രഭാഗങ്ങൾ ജനിച്ചതായി പറയുന്നു.
ബഭൂവ പാതാ വിഷ്ണുശ്ച ക്ഷുദ്രസ്യ വാമപാര്ശ്വതഃ। ചതുര്ഭുജശ്ച ഭഗവാന് ശ്വേതദ്വീപേ സ ചാവസത്
ചെറു വിരാടിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷകനായ വിഷ്ണു ജനിച്ചു. നാലു കൈകളോടെ ഭഗവാൻ ശ്വേതദ്വീപിൽ വസിച്ചു.
ക്ഷുദ്രസ്യ നാഭിപദ്മേ ച ബ്രഹ്മാ വിശ്വം സസര്ജ ഹ। സ്വര്ഗം മര്ത്യം ച പാതാലം ത്രിലോകീം സചരാചരാമ്
ചെറു വിരാടിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ഉദിച്ച താമരയിൽ ബ്രഹ്മാവ് ലോകം സൃഷ്ടിച്ചു: സ്വർഗ്ഗം, ഭൂമി, പാതാളം—മൂന്നു ലോകങ്ങളിലുമുള്ള സഞ്ചരിക്കുന്നവരും അചഞ്ചലങ്ങളുമായ സകല ജീവികളും.
ഏവം സര്വം ലോമകൂപേ വിശ്വം പ്രത്യേകമേവ ച । പ്രതിവിശ്വേ ക്ഷുദ്രവിരാഡ് ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ
ഇങ്ങനെ ഓരോ രോമരന്ധ്രത്തിലും ഒരു ലോകം മുഴുവൻ ഉണ്ട്. ഓരോ ലോകത്തും ചെറു വിരാട്, ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നിവരും ഉണ്ട്.
ഇത്യേവം കഥിതം ബ്രഹ്മന് കൃഷ്ണസങ്കീര്തനം ശുഭമ്। സുഖദം മോക്ഷദം ബ്രഹ്മന്കിം ഭൂയഃ ശ്രോതുമിച്ഛസി
ഇങ്ങനെ, ബ്രഹ്മണേ, കൃഷ്ണന്റെ മഹത്വം പാടുന്നതും, സന്തോഷവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും ഞാൻ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി. ഇനി എന്താണ് നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
സരസ്വതീസ്തോത്രപൂജാകവചാദിവര്ണനമ് നാരദ ഉവാച ശ്രുതം സര്വം മയാ പൂര്വം ത്വത്പ്രസാദാത്സുധോപമമ് । അധുനാ പ്രകൃതീനാം ച വ്യസ്തം വര്ണയ പൂജനമ്
നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഭഗവതീ, നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ മുമ്പ് എല്ലാം അമൃതംപോലെ ശുദ്ധമായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ, പ്രകൃതികളുടെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളുടെ പൂജയും അതിന്റെ വിധികളും ദയവായി വിശദമായി പറയൂ.
കസ്യാഃ പൂജാ കൃതാ കേന കഥം മര്ത്യേ പ്രചാരിതാ । കേന വാ പൂജിതാ കാ വാ കേന കാ വാ സ്തുതാ പ്രഭോ
ആരുടേത് ആരാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടു, എങ്ങനെ മനുഷ്യരിൽ ഈ പൂജ പ്രചരിച്ചു? ആരാണ് അവളെ ആരാധിച്ചത്, ആരാണ് ആരെ സ്തുതിച്ചത്, ഭഗവനേ, ദയവായി പറയൂ.
താസാം സ്തോത്രം ച ധ്യാനം ച പ്രഭാവം ചരിതം ശുഭമ് । കാഭിഃ കേഭ്യോ വരോ ദത്തസ്തന്മേ വ്യാഖ്യാതുമര്ഹസി
അവരുടെ സ്തോത്രങ്ങൾ, ധ്യാനങ്ങൾ, ശക്തികൾ, പുണ്യകരമായ കൃത്യങ്ങൾ, ആരാണ് ആരെ അനുഗ്രഹിച്ചത്—ഇതൊക്കെയും ദയവായി എനിക്ക് വിശദീകരിക്കണം.
ശ്രീനാരായണ ഉവാച ഗണേശജനനീ ദുര്ഗാ രാധാ ലക്ഷ്മീഃ സരസ്വതീ । സാവിത്രീ ച സൃഷ്ടിവിധൌ പ്രകൃതിഃ പഞ്ചധാ സ്മൃതാ
ശ്രീനാരായണൻ പറഞ്ഞു: ഗണപതിയുടെ മാതാവ്, ദുര്ഗ്ഗ, രാധ, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, സാവിത്രി—സൃഷ്ടിയിൽ ഇവയെ അഞ്ചു പ്രധാന പ്രകൃതിരൂപങ്ങളായി ഓർക്കുന്നു.
ആസാം പൂജാ പ്രസിദ്ധാ ച പ്രഭാവഃ പരമാദ്ഭുതഃ । സുധോപമം ച ചരിതം സര്വമങ്ഗലകാരണമ്
ഇവരുടെ പൂജ പ്രസിദ്ധമാണ്, അവരുടേത് അത്യന്തം അത്ഭുതകരമായ ശക്തിയാണ്. അവരുടെ കൃത്യങ്ങൾ അമൃതംപോലെ ശുദ്ധവും സർവ്വമംഗളത്തിനും കാരണവുമാണ്.
പ്രകൃത്യംശാഃ കലാ യാശ്ച താസാം ച ചരിതം ശുഭമ് । സര്വം വക്ഷ്യാമി തേ ബ്രഹ്മന് സാവധാനോ നിശാമയ
പ്രകൃതിയുടെ ഭാഗങ്ങൾ, കലകൾ, അവരുടേത് പുണ്യകരമായ കഥകൾ—ഇവയെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, ബ്രാഹ്മണാ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
കാലീ വസുന്ധരാ ഗങ്ഗാ ഷഷ്ഠീ മങ്ഗലചണ്ഡികാ । തുലസീ മനസാ നിദ്രാ സ്വധാ സ്വാഹാ ച ദക്ഷിണാ
കാളി, വസുന്ധര, ഗംഗ, ഷഷ്ഠി, മംഗളചണ്ഡിക, തുളസി, മനസാ, നിദ്ര, സ്വധ, സ്വാഹ, ദക്ഷിണ—
സംക്ഷിപ്തമാസാം ചരിതം പുണ്യദം ശ്രുതിസുന്ദരമ് । ജീവകര്മവിപാകം ച തച്ച വക്ഷ്യാമി സുന്ദരമ്
ഇവരുടെ കഥകൾ ചുരുക്കമായിട്ടെങ്കിലും പുണ്യവും ശ്രവണത്തിന് മനോഹരവുമാണ്. ജീവന്റെ കർമ്മഫലങ്ങളും ഞാൻ മനോഹരമായി വിവരിക്കാം, കേൾക്കൂ.