ലിങ്ഗഭേദക്രമേണൈവ ബിന്ദുചക്രം ച പ്രാപയേത് । ശമ്ഭുനാ താം പരാം ശക്തിമേകീഭൂതാം വിചിന്തയേത്
ലിംഗം ഭേദിക്കുന്ന ക്രമത്തിൽ ശക്തിയെ ബിന്ദു ചക്രത്തിലേക്ക് നയിക്കണം; അവിടെ ആ പരമശക്തിയെ ശംഭുവുമായി ഏകീകരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് ധ്യാനിക്കണം.
തത്രോത്ഥിതാമൃതം യത്തു ദ്രുതലാക്ഷാരസോപമമ് । പായയിത്വാ തു താം ശക്തിം മായാഖ്യാം യോഗസിദ്ധിദാമ്
അവിടെ ഉദിക്കുന്ന അമൃതം, പാരദം പോലെയും ഉരുകിയ ലക്ഷ resin പോലെയും ഉള്ളത്, 'മായ' എന്ന ശക്തിക്ക് കുടിപ്പിക്കണം; അതാണ് യോഗസിദ്ധി നൽകുന്നത്.
ഷഡ്ചക്രദേവതാസ്തത്ര സന്തര്പ്യാമൃതധാരയാ । ആനയേത്തേന മാര്ഗേണ മൂലാധാരം തതഃ സുധീഃ
അവിടെ ആറു ചക്രങ്ങളിലെ ദേവതകൾക്ക് അമൃതധാരയാൽ തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു; ആ വഴി ഉപയോഗിച്ച്, ബുദ്ധിമാൻ അതിനെ മൂലാധാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.
ഏവമഭ്യസ്യമാനസ്യാപ്യഹന്യഹനി നിശ്ചിതമ് । പൂര്വോക്തദൂഷിതാ മന്ത്രാഃ സര്വേ സിധ്യന്തി നാന്യഥാ
ഇങ്ങനെ, ദിവസേന സ്ഥിരമായി അഭ്യസിക്കുന്നവനു മുമ്പ് പറഞ്ഞ ദോഷമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ പോലും ഫലപ്രദമാകുന്നു; അല്ലാതെ മറ്റെങ്ങനെയുമില്ല.
ജരാമരണദുഃഖാദ്യൈര്മുച്യതേ ഭവബന്ധനാത് । യേ ഗുണാഃ സന്തി ദേവ്യാ മേ ജഗന്മാതുര്യഥാ തഥാ
വൃദ്ധാവസ്ഥ, മരണം തുടങ്ങിയ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന്, ഭവബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് അവൻ മോചിതനാകുന്നു; ലോകമാതാവായ ദേവിയിൽ ഉള്ള ഗുണങ്ങൾ എല്ലാം അവനിൽ പ്രകടമാകും.
തേ ഗുണാഃ സാധകവരേ ഭവന്ത്യേവ ന ചാന്യഥാ । ഇത്യേവം കഥിതം താത വായുധാരണമുത്തമമ്
ആ ഗുണങ്ങൾ, ഉത്തമസാധകനായവനിൽ ഉറപ്പായും ഉദിക്കുന്നു; ഇതുപോലെ, ശ്വാസധാരണയുടെ ഉത്തമമായ മാർഗ്ഗം വിശദീകരിച്ചു.
ഇദാനീം ധാരണാഖ്യം തു ശൃണുഷ്വാവഹിതോ മമ । ദിക്കാലാദ്യനവച്ഛിന്നദേവ്യാം ചേതോ വിധായ ച
ഇപ്പോൾ, ധാരണ എന്ന പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കു; ദിക്കോ കാലമോ ഇല്ലാതെ ദേവിയിൽ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കണം.
തന്മയോ ഭവതി ക്ഷിപ്രം ജീവബ്രഹ്മൈക്യയോജനാത് । അഥവാ സമലം ചേതോ യദി ക്ഷിപ്രം ന സിദ്ധ്യതി
ജീവനും ബ്രഹ്മവും ഒന്നാകുമ്പോൾ, അതിൽ ഉടൻ ലയിക്കാം; എന്നാൽ മനസ്സ് അശുദ്ധമായാൽ, ഫലം വേഗത്തിൽ ലഭിക്കില്ല.
തദാവയവയോഗേന യോഗീ യോഗാന്സമഭ്യസേത് । മദീയഹസ്തപാദാദാവങ്ഗേ തു മധുരേ നഗ
അപ്പോൾ, അവയവങ്ങളെ ചേർത്ത് യോഗി യോഗാഭ്യാസം നടത്തണം; എന്റെ കൈകളും കാലുകളും, അവയവങ്ങളിലും, മധുരമായ രൂപത്തിലും മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കണം.
ചിത്തം സംസ്ഥാപയേന്മന്ത്രീ സ്ഥാനസ്ഥാനജയാത്പുനഃ । വിശുദ്ധചിത്തഃ സര്വസ്മിന്രൂപേ സംസ്ഥാപയേന്മനഃ
മന്ത്രജ്ഞൻ സ്ഥാനങ്ങളെയും അവയുടെ നിയന്ത്രണങ്ങളെയും കൈവശമാക്കി മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കണം; മനസ്സ് ശുദ്ധമായാൽ, എല്ലാരൂപങ്ങളിലും മനസ്സിനെ സ്ഥാപിക്കണം.
യാവന്മനോ ലയം യാതി ദേവ്യാം സംവിദി പര്വത । താവദിഷ്ടമനും മന്ത്രീ ജപഹോമൈഃ സമഭ്യസേത്
ദേവിയുടെ ചൈതന്യത്തിൽ മനസ്സു ലയിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം, അഗ്രനിലയിൽ, ഇഷ്ടമന്ത്രം ജപവും ഹോമവും നടത്തി അഭ്യസിക്കണം.
മന്ത്രാഭ്യാസേന യോഗേന ജ്ഞേയജ്ഞാനായ കല്പതേ । ന യോഗേന വിനാ മന്ത്രോ ന മന്ത്രേണ വിനാ ഹി സഃ
മന്ത്രാഭ്യാസവും യോഗവും ചെയ്താൽ, അറിയേണ്ടതിന്റെ ജ്ഞാനത്തിന് അർഹനാകാം; യോഗം ഇല്ലാതെ മന്ത്രം ഫലിക്കില്ല, മന്ത്രം ഇല്ലാതെ യോഗവും ഫലിക്കില്ല.
ദ്വയോരഭ്യാസയോഗോ ഹി ബ്രഹ്മസംസിദ്ധികാരണമ് । തമഃ പരിവൃതേ ഗേഹേ ഘടോ ദീപേന ദൃശ്യതേ
രണ്ടിനും ഒരുപോലെ അഭ്യാസം ചെയ്യുന്നത് ബ്രഹ്മം നേടാനുള്ള വഴി തന്നെയാണ്. ഇരുണ്ട ഒരു വീട്ടിൽ, ദീപം തെളിയുമ്പോൾ ഒരു പാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ ആണ് ഇത്.
ഏവം മായാവൃതോ ഹ്യാത്മാ മനുനാ ഗോചരീകൃതഃ । ഇതി യോഗവിധിഃ കൃത്സ്നഃ സാങ്ഗഃ പ്രോക്തോ മയാഽധുനാ
അങ്ങനെ തന്നെ, മായയാൽ മറഞ്ഞ ആത്മാവ് മനസ്സിലൂടെ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇതാണ് യോഗത്തിന്റെ മുഴുവൻ മാർഗ്ഗവും അതിന്റെ ഘടകങ്ങളോടുകൂടി ഞാൻ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത്.
ഗുരൂപദേശതോ ജ്ഞേയോ നാന്യഥാ ശാസ്ത്രകോടിഭിഃ
ഗുരുവിന്റെ ഉപദേശത്തിലൂടെയാണ് ഇത് അറിയേണ്ടത്; അനേകം ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിച്ചാലും മറ്റുവഴിയില്ല.
ദേവീഗീതായാം ബ്രഹ്മവിദ്യോപദേശവര്ണനമ് ദേവ്യുവാച ഇത്യാദിയോഗയുക്താത്മാ ധ്യായേന്മാം ബ്രഹ്മരൂപിണീമ് । ഭക്ത്യാ നിര്വ്യാജയാ രാജന്നാസനേ സമുപസ്ഥിതഃ
ദേവി പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ യോഗത്തിൽ ചിതം ഏകാഗ്രമാക്കി, ഭക്തിയോടെ, യുക്തമായ ഇരിപ്പിൽ ഇരുന്ന്, ബ്രഹ്മസ്വരൂപിയായ എന്നെ ധ്യാനിക്കണം, രാജാവേ.
ആവിഃ സന്നിഹിതം ഗുഹാചരം നാമ മഹത്പദമ് । അത്രൈതത്സര്വമര്പിതമേജത്പ്രാണമിഷച്ച യത്
പ്രകാശമായി, സന്നിധിയായി, രഹസ്യത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹത്തായ ആ സ്ഥലം; ഇവിടെ ചലിക്കുന്നതും ശ്വസിക്കുന്നതും ആഗ്രഹിക്കുന്നതും എല്ലാം സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏതജ്ജാനഥ സദസദ്വരേണ്യം പരം വിജ്ഞാനാദ്യദ്വരിഷ്ഠം പ്രജാനാമ് । യദര്ചിമദ്യദണുഭ്യോഽണു ച യസ്മിംല്ലോകാ നിഹിതാ ലോകിനശ്ച
ഇത് സതും അസതും തമ്മിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതും, ജ്ഞാനങ്ങളിൽ പരമമായതും, പ്രകാശമുള്ളതും, അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായതും, ലോകങ്ങളും ജീവികളും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടതുമാണ് എന്ന് അറിയുക.
തദേതദക്ഷരം ബ്രഹ്മ സ പ്രാണസ്തദു വാങ്മനഃ । തദേതത്സത്യമമൃതം തദ്വേദ്ധവ്യം സൌമ്യ വിദ്ധി
അത് തന്നെ അക്ഷരമായ ബ്രഹ്മമാണ്; അതാണ് പ്രാണനും, വാക്കും, മനസ്സും; അതാണ് സത്യം, അമൃതം; അതാണ് അറിയേണ്ടത്, സുമുഖനേ, ഇതു മനസ്സിലാക്കുക.
ധനുര്ഗൃഹീത്വൌപനിഷദം മഹാസ്ത്രം ശരം ഹ്യുപാസാനിശിതം സന്ധയീത । ആയമ്യ തദ്ഭാവഗതേന ചേതസാ ലക്ഷ്യം തദേവാക്ഷരം സൌമ്യ വിദ്ധി
ഉപനിഷത്തുകളെ വില്ലായും, ധ്യാനത്തെ മൂർച്ചയുള്ള അമ്പായും എടുത്ത്, മനസ്സിനെ അതിലേയ്ക്ക് ഏകാഗ്രമാക്കി വലിച്ച്, ലക്ഷ്യം ആ അക്ഷരമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം, സുമുഖനേ.
പ്രണവോ ധനുഃ ശരോ ഹ്യാത്മാ ബ്രഹ്മ തല്ലക്ഷ്യമുച്യതേ । അപ്രമത്തേന വേദ്ധവ്യം ശരവത്തന്മയോ ഭവേത്
ഓം എന്നത് വില്ലാണ്, ആത്മാവ് അമ്പാണ്, ബ്രഹ്മം ലക്ഷ്യമാണ് എന്ന് പറയുന്നു; അതിനെ ജാഗ്രതയോടെ തുളച്ച്, അമ്പുപോലെ അതിൽ ലയിക്കണം.
യസ്മിന് ദ്യൌശ്ച പൃഥിവീ ചാന്തരിക്ഷ- മോതം മനഃ സഹ പ്രാണൈശ്ച സര്വൈഃ । തമേവൈകം ജാനഥാത്മാനം അന്യാ വാചോ വിമുഞ്ചഥാമൃതസ്യൈഷ സേതുഃ
ആകാശവും ഭൂമിയും അന്തരീക്ഷവും, മനസ്സും പ്രാണന്മാരും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് അവനിൽ അകത്താണ്; അവനെയാണ് ആത്മാവായി അറിയുക, മറ്റു വാക്കുകൾ ഉപേക്ഷിക്കുക, കാരണം ഇതാണ് അമൃതത്തിലേക്കുള്ള പാലം.
അരാ ഇവ രഥനാഭൌ സംഹതാ യത്ര നാഡ്യഃ । സ ഏഷോഽന്തശ്ചരതേ ബഹുധാ ജായമാനഃ
രഥചക്രത്തിന്റെ നാഭിയിൽ അരകൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നതുപോലെ, നാഡികൾ അവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു; അവൻ അകത്തേക്ക് അനേകം രൂപങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ഓമിത്യേവം ധ്യായഥാത്മാനം സ്വസ്തി വഃ പാരായ തമസഃ പരസ്താത് । ദിവ്യേ ബ്രഹ്മപുരേ വ്യോമ്നി ആത്മാ സമ്പ്രതിഷ്ഠിതഃ
ഓം ഉച്ചരിച്ച് ആത്മാവിനെ ഇങ്ങനെ ധ്യാനിക്കുക; നിങ്ങൾക്ക് അന്ധകാരത്തെ കടന്ന് ശുഭതയിലേക്ക് എത്താൻ കഴിയട്ടെ; ദൈവികമായ ബ്രഹ്മപുരിയിൽ, ആകാശത്തിൽ, ആത്മാവ് സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
മനോമയഃ പ്രാണശരീരനേതാ പ്രതിഷ്ഠിതോഽന്നേ ഹൃദയം സന്നിധായ । തദ്വിജ്ഞാനേന പരിപശ്യന്തി ധീരാ ആനന്ദരൂപമമൃതം യദ്വിഭാതി
മനസ്സിൽ നിന്നുണ്ടായതും, പ്രാണശരീരത്തിന് നയകനുമായതും, അന്നത്തിൽ വസിക്കുന്നതും, ഹൃദയത്തിൽ അടുക്കിയിരിക്കുന്നതുമാണ് അത്; അതിനെ അറിയുന്ന ജ്ഞാനികൾ ആനന്ദസ്വരൂപമായ അമൃതം പ്രകാശിക്കുന്നതായി കാണുന്നു.
ഭിദ്യതേ ഹൃദയഗ്രന്ഥിശ്ഛിദ്യന്തേ സര്വസംശയാഃ । ക്ഷീയന്തേ ചാസ്യ കര്മാണി തസ്മിന്ദൃഷ്ടേ പരാവരേ
ഹൃദയത്തിലെ ഗ്രന്ഥി പൊട്ടുന്നു, എല്ലാ സംശയങ്ങളും അകറ്റപ്പെടുന്നു, അവന്റെ കർമ്മങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നു, പരവും അപരവും കണ്ടപ്പോൾ.
ഹിരണ്മയേ പരേ കോശേ വിരാജം ബ്രഹ്മ നിഷ്കലമ് । തച്ഛുഭ്രം ജ്യോതിഷാം ജ്യോതിസ്തദ്യദാത്മവിദോ വിദുഃ
പൊൻ നിറമുള്ള പരമമായ ആവരണത്തിൽ, ഭംഗിയുള്ള, ഭാഗങ്ങളില്ലാത്ത ബ്രഹ്മം വസിക്കുന്നു; അതാണ് ശുദ്ധമായ പ്രകാശം, പ്രകാശങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമം, ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവർ അതിനെ അറിയുന്നു.
ന തത്ര സൂര്യോ ഭാതി ന ചന്ദ്രതാരകം നേമാ വിദ്യുതോ ഭാന്തി കുതോഽയമഗ്നിഃ । തമേവ ഭാന്തമനുഭാതി സര്വം തസ്യ ഭാസാ സര്വമിദം വിഭാതി
അവിടെ സൂര്യനും, ചന്ദ്രനും, നക്ഷത്രങ്ങളും പ്രകാശിക്കില്ല; ഈ മിന്നലുകളും പ്രകാശിക്കില്ല, അഗ്നിക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും? അതിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ എല്ലാം പ്രകാശിക്കുന്നു; അതിന്റെ വെളിച്ചത്തിലാണ് ഈ ലോകം മുഴുവൻ തെളിയുന്നത്.
ബ്രഹ്മൈവേദമമൃതം പുരസ്താദ്ബ്രഹ്മ പശ്ചാദ്ബ്രഹ്മ ദക്ഷിണതശ്ചോത്തരേണ । അധശ്ചോര്ധ്വം ച പ്രസൃതം ബ്രഹ്മൈവേദം വിശ്വം വരിഷ്ഠമ്
ഇവിടെ അമൃതമായത് ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ് മുമ്പിലും, പിന്നിലും, തെക്കിലും, വടക്കിലും; മുകളിലും താഴെയും ബ്രഹ്മം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ ലോകം മുഴുവൻ പരമമായ ബ്രഹ്മം തന്നെയാണ്.
ഏതാദൃഗനുഭവോ യസ്യ സ കൃതാര്ഥോ നരോത്തമഃ । ബ്രഹ്മഭൂതഃ പ്രസന്നാത്മാ ന ശോചതി ന കാങ്ക്ഷതി
ഇങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നവൻ, മനുഷ്യരിൽ ഉത്തമനേ, സഫലനാണ്; ബ്രഹ്മമായി, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, അവൻ ദുഃഖിക്കുകയോ ആഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.