തസ്മാദ്യൂയം പരാമ്ബാം താം ശരണം യാത മാ ചിരമ് । നിര്വ്യാജയാ ചിത്തവൃത്ത്യാ സാ വഃ കാര്യം വിധാസ്യതി
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വൈകാതെ പരാമ്ബായായ ദേവിയെ ആശ്രയിക്കണം. സത്യസന്ധമായ മനസ്സോടെ അപേക്ഷിച്ചാൽ അവൾ നിങ്ങളുടെ കാര്യം നിർവഹിക്കും.
ഇത്യാദിശ്യ സുരാന്സര്വാന്മഹാവിഷ്ണുഃ സ്വജായയാ । സംയുതോ നിര്ജഗാമാശു ദേവൈഃ സഹ സുരാധിപഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം മഹാവിഷ്ണു തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ദേവന്മാരോടും ദേവേന്ദ്രനോടും കൂടി അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടു.
ആജഗാമ മഹാശൈലം ഹിമവന്തം നഗാധിപമ് । അഭവംശ്ച സുരാഃ സര്വേ പുരശ്ചരണകര്മിണഃ
അവരൊക്കെയും മഹത്തായ പർവതമായ ഹിമവാനിൽ എത്തി. മുൻകൂർ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്ന ദേവന്മാർ അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു.
അമ്ബായജ്ഞവിധാനജ്ഞാ അമ്ബായജ്ഞം ച ചക്രിരേ । തൃതീയാദിവ്രതാന്യാശു ചക്രുഃ സര്വേ സുരാ നൃപ
അമ്മയുടെ യജ്ഞവിധി നന്നായി അറിയുന്നവർ അമ്മയുടെ യജ്ഞം നടത്തി. രാജാവേ, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും മൂന്നാം ദിവസം മുതൽ തുടങ്ങുന്ന വ്രതങ്ങൾ വേഗത്തിൽ അനുഷ്ഠിച്ചു.
കേചിത്സമാധിനിഷ്ണാതാഃ കേചിന്നാമപരായണാഃ । കേചിത്സൂക്തപരാഃ കേചിന്നാമപാരായണോത്സുകാഃ
അവരിൽ ചിലർ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു, ചിലർ നാമജപത്തിൽ താൽപര്യവുമായിരുന്നു, ചിലർ സ്തോത്രങ്ങൾ പാടുന്നതിൽ ശ്രദ്ധയുമായിരുന്നു, മറ്റുചിലർ നാമജപം ആവേശത്തോടെ ചെയ്തിരുന്നു.
മന്ത്രപാരായണപരാഃ കേചിത്കൃച്ഛ്രാദികാരിണഃ । അന്തര്യാഗപരാഃ കേചിത്കേചിന്ന്യാസപരായണാഃ
ചിലർ മന്ത്രജപത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു, ചിലർ കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു; ചിലർ അന്തർപൂജയിൽ താൽപര്യവുമായിരുന്നു, മറ്റുചിലർ ന്യാസപൂജയിൽ ശ്രദ്ധയുമായിരുന്നു.
ഹൃല്ലേഖയാ പരാശക്തേഃ പൂജാം ചക്രുരതന്ദ്രിതാഃ । ഇത്യേവം ബഹുവര്ഷാണി കാലോഽഗാജ്ജനമേജയ
ഹ്രീം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ പരാശക്തിയെ അവർ ക്ഷീണമില്ലാതെ ആരാധിച്ചു. ഇങ്ങനെ അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി, ജനമേജയ.
അകസ്മാച്ചൈത്രമാസീയനവമ്യാം ച ഭൃഗോര്ദിനേ । പ്രാദുര്ബഭൂവ പുരതസ്തന്മഹഃ ശ്രുതിബോധിതമ്
അപ്രതീക്ഷിതമായി ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം നവമിയാഴ്ച, വെള്ളിയാഴ്ച, വേദങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രകാശം അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
ചതുര്ദിക്ഷു ചതുര്വേദൈര്മൂര്തിമദ്ഭിരഭിഷ്ടുതമ് । കോടിസൂര്യപ്രതീകാശം ചന്ദ്രകോടിസുശീതലമ്
നാലു ദിക്കിലും ദേഹധാരികളായ ചതുര്വേദങ്ങൾ ആ പ്രകാശത്തെ സ്തുതിച്ചു. അതു കോടിയധികം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശവാനും കോടിയധികം ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ ശീതളവുമായിരുന്നു.
വിദ്യുത്കോടിസമാനാഭമരുണം തത്പരം മഹഃ । നൈവ ചോര്ധ്വം ന തിര്യക്ച ന മധ്യേ പരിജഗ്രഭത്
ആ പരമപ്രകാശം കോടിയധികം മിന്നലുകൾ പോലെ ചുവപ്പായിരുന്നു; അതിനെ മുകളിൽ നിന്നോ, അകROSSനോ, നടുവിൽ നിന്നോ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ആദ്യന്തരഹിതം തത്തു ന ഹസ്താദ്യങ്ഗസംയുതമ് । ന ച സ്ത്രീരൂപമഥവാ ന പുംരൂപമഥോഭയമ്
അത് ആരംഭമോ അന്ത്യമോ ഇല്ലാത്തതായിരുന്നു, കൈകളോ മറ്റ് അവയവങ്ങളോ ചേർന്നതല്ല. സ്ത്രീരൂപത്തിലോ പുരുഷരൂപത്തിലോ അല്ല, രണ്ടും ചേർന്നതുമല്ല.
ദീപ്ത്യാ പിധാനം നേത്രാണാം തേഷാമാസീന്മഹീപതേ । പുനശ്ച ധൈര്യമാലമ്ബ്യ യാവത്തേ ദദൃശുഃ സുരാഃ
അത് ഉണർത്തിയ പ്രകാശം ദേവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി, രാജാവേ. പിന്നെ ധൈര്യം നേടി അവർ വീണ്ടും ആ പ്രകാശത്തെ കണ്ടു.
താവത്തദേവ സ്ത്രീരൂപേണാഭാദ്ദിവ്യം മനോഹരമ് । അതീവ രമണീയാങ്ഗീം കുമാരീം നവയൌവനാമ്
അപ്പോൾ അതേ പ്രകാശം ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ സ്ത്രീരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായി. അത്യന്തം സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളോടെ, പുതുവയസ്സിലെ ഒരു കന്യകയായി അവൾ ദർശനം നൽകി.
ഉദ്യത്പീനകുചദ്വന്ദ്വനിന്ദിതാമ്ഭോജകുഡ്മലാമ് । രണത്കിങ്കിണികാജാലസിഞ്ജന്മഞ്ജീരമേഖലാമ്
അവളുടെ ഉയർന്ന, പുഷ്ടമായ കുചങ്ങൾ തളിർക്കുന്ന താമരപ്പൂക്കളെ പോലും ലജ്ജിപ്പിച്ചു. മണികൾ കിണ്കിണിക്കുന്ന കട്ടിബന്ധം അവളുടെ അരയെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
കനകാങ്ഗദകേയൂരഗ്രൈവേയകവിഭൂഷിതാമ് । അനര്ഘ്യമണിസമ്ഭിന്നഗലബന്ധവിരാജിതാമ്
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വലകളും കൈവളകളും നെക്ലേസും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു. വിലമതിക്കാനാകാത്ത രത്നങ്ങൾ ചേർത്ത കണിക അവളുടെ കഴുത്തിൽ തിളങ്ങി.
തനുകേതകസംരാജന്നീലഭ്രമരകുന്തലാമ് । നിതമ്ബബിമ്ബസുഭഗാം രോമരാജിവിരാജിതാമ്
കേതകപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു ചൂടിയ, കറുത്ത തുമ്പികൾ പോലെ കേശങ്ങൾ. അവളുടെ അരം വട്ടക്കണ്ണാടിപോലെ മനോഹരവും, ശരീരം സുതാര്യമായ രോമരേഖയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
കര്പൂരശകലോന്മിശ്രതാമ്ബൂലപൂരിതാനനാമ് । കനത്കനകതാടങ്കവിടങ്കവദനാമ്ബുജാമ്
കർപ്പൂരവും താമ്പൂലവും ചേർത്തു നിറച്ച മുഖം. പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള താടങ്കങ്ങൾ അവളുടെ താമരപോലെയുള്ള മുഖത്തെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
അഷ്ടമീചന്ദ്രബിമ്ബാഭലലാടാമായതഭ്രുവമ് । രക്താരവിന്ദനയനാമുന്നസാം മധുരാധരാമ്
അഷ്ടമി ചന്ദ്രന്റെ വട്ടംപോലുള്ള കണികമുള്ള നെറ്റി, നീണ്ട ഭ്രൂകൾ, ചുവന്ന താമരപ്പൂവുപോലുള്ള കണ്ണുകൾ, ഉയർന്ന മൂക്ക്, മധുരമായ അധരങ്ങൾ.
കുന്ദകുഡ്മലദന്താഗ്രാം മുക്താഹാരവിരാജിതാമ് । രത്നസമ്ഭിന്നമുകുടാം ചന്ദ്രരേഖാവതംസിനീമ്
കുണ്ടപ്പൂവിന്റെ തളിരുപോലുള്ള പല്ലുകൾ, മുത്തുമാല അണിഞ്ഞു, രത്നങ്ങൾ ചേർത്ത കിരീടം, ചന്ദ്രരേഖ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചിരിന്നു.
മല്ലികാമാലതീമാലാകേശപാശവിരാജിതാമ് । കാശ്മീരബിന്ദുനിടിലാം നേത്രത്രയവിലാസിനീമ്
മല്ലികയും മാലതിപ്പൂവും ചേർത്ത മാലകൾ അവളുടെ കേശത്തിൽ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു. കശ്മീരപ്പൊടി ചാർത്തി നെറ്റിയിൽ, മൂന്നു കണ്ണുകളുമായി അവൾ തിളങ്ങി.
പാശാങ്കുശവരാഭീതിചതുര്ബാഹും ത്രിലോചനാമ് । രക്തവസ്ത്രപരീധാനാം ദാഡിമീകുസുമപ്രഭാമ്
അവർ നാലു കൈകളോടുകൂടിയവളെ കണ്ടു; ഒരു കൈയിൽ പാശം, മറ്റൊന്നിൽ അങ്കുശം, മറ്റൊന്നിൽ വരം നൽകുന്ന ചിഹ്നം, മറ്റൊന്നിൽ അഭയം നൽകുന്ന ചിഹ്നം. മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ളവളും, ചുവപ്പുനിറമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവളും, ദാടിമിപ്പൂവിന്റെ തിളക്കംപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ളവളുമായിരുന്നു.
സര്വശൃങ്ഗാരവേഷാഢ്യാം സര്വദേവനമസ്കൃതാമ് । സര്വാശാപൂരികാം സര്വമാതരം സര്വമോഹിനീമ്
അവൾ എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളാലും ഭസുരയായിരുന്നു; എല്ലാ ദേവന്മാരും അവളെ വന്ദിച്ചു. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നവളും, എല്ലാം പോഷിപ്പിക്കുന്ന അമ്മയും, എല്ലാം മോഹിപ്പിക്കുന്നവളും ആയിരുന്നു.
പ്രസാദസുമുഖീമമ്ബാം മന്ദസ്മിതമുഖാമ്ബുജാമ് । അവ്യാജകരുണാമൂര്തിം ദദൃശുഃ പുരതഃ സുരാഃ
ദേവന്മാർക്കു മുമ്പിൽ ദയാപൂർണ്ണമായ മുഖവും, മൃദുലമായ പുഞ്ചിരിയോടെ വിരിഞ്ഞ താമരപോലെയുള്ള മുഖവും, സ്വാഭാവികമായ കരുണയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ അമ്മയെ അവർ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ താം കരുണാമുര്തിം പ്രണേമുഃ സകലാഃ സുരാഃ । വക്തും നാശക്നുവന് കിഞ്ചിദ്വാഷ്പസംരുദ്ധനിഃസ്വനാഃ
അങ്ങനെയുള്ള കരുണാമൂർത്തിയെ കണ്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും നമസ്കരിച്ചു; കണ്ണുനിറഞ്ഞ കണ്ണീരാൽ അവരുടെ ശബ്ദം മുടങ്ങി, ഒരു വാക്കും പറയാൻ കഴിയാതെ നിന്നു.
കഥഞ്ചിത്സ്ഥൈര്യമാലമ്ബ്യ ഭക്ത്യാ ചാനതകന്ധരാഃ । പ്രേമാശ്രുപൂര്ണനയനാസ്തുഷ്ടുവുര്ജഗദമ്ബികാമ്
എന്തോ വിധത്തിൽ മനസ്സു ശാന്തമാക്കി, ഭക്തിയോടെ തലകുനിഞ്ഞ്, പ്രേമത്തിന്റെ കണ്ണീരുകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്, അവർ ലോകമാതാവിനെ സ്തുതിച്ചു.
ദേവാ ഊചുഃ നമോ ദേവ്യൈ മഹാദേവ്യൈ ശിവായൈ സതതം നമഃ । നമഃ പ്രകൃത്യൈ ഭദ്രായൈ നിയതാഃ പ്രണതാഃ സ്മ താമ്
ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: ദേവിയേ, മഹാദേവിയേ, ശിവയായവളേ, നമസ്കാരം. പ്രകൃതിയായ ഭദ്രയായവളേ, ഞങ്ങൾ എപ്പോഴും ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.
താമഗ്നിവര്ണാം തപസാ ജ്വലന്തീം വൈരോചനീം കര്മഫലേഷു ജുഷ്ടാമ് । ദുര്ഗാം ദേവീം ശരണമഹം പ്രപദ്യേ സുതരസി തരസേ നമഃ
അഗ്നിപോലെയുള്ള വർണ്ണമുള്ളവളേ, തപസ്സിന്റെ ജ്വാലപോലെയുള്ളവളേ, വൈരോചനിയുടെ പുത്രിയായവളേ, കര്മ്മഫലങ്ങളിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന ദുർഗ്ഗാദേവിയേ, ഞാൻ നിന്നെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. അതിവേഗവും ശക്തിയുമുള്ളവളേ, നമസ്കാരം.
ദേവീം വാചമജനയന്ത ദേവാ- സ്താം വിശ്വരൂപാഃ പശവോ വദന്തി । സാ നോ മന്ദ്രേഷമൂര്ജം ദുഹാനാ ധേനുര്വാഗസ്മാനുപസുഷ്ടുതൈതു
ദേവന്മാർ വാക്ദേവിയെ സൃഷ്ടിച്ചു; ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളും അവളെ അനേകം രൂപങ്ങളുള്ളവളായി വിളിക്കുന്നു. ആ വാക്കിന്റെ പശു, മധുരമായ പോഷണം നൽകുന്നവളെ, അവളുടെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പാൽകൊണ്ട് ഞങ്ങളിലേക്ക് വരട്ടെ.
കാലരാത്രിം ബ്രഹ്മസ്തുതാം വൈഷ്ണവീം സ്കന്ദമാതരമ് । സരസ്വതീമദിതിം ദക്ഷദുഹിതരം നമാമഃ പാവനാം ശിവാമ്
ബ്രഹ്മാവിനാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട കാലരാത്രിയെ, വൈഷ്ണവിയായവളെയും, സ്കന്ദന്റെ അമ്മയെയും, സരസ്വതിയെയും, അതിതിയെയും, ദക്ഷന്റെ മകളെയും, വിശുദ്ധിയും മംഗളവുമുള്ളവളെയും ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു.
മഹാലക്ഷ്മ്യൈ ച വിദ്മഹേ സര്വശക്ത്യൈ ച ധീമഹി । തന്നോ ദേവീ പ്രചോദയാത്
മഹാലക്ഷ്മിയെ ഞങ്ങൾ ധ്യാനിക്കുന്നു; സർവ്വശക്തിയായവളെ ഞങ്ങൾ മനസ്സിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു. ആ ദേവി ഞങ്ങളെ പ്രചോദിപ്പിക്കട്ടെ.