അധിഭൂതാധിദൈവാനാം സത്യഭാവാന്നൃപാഭവന് । അഥാഽസ്മിന്നേവ കാലേ തു താരകാഖ്യോ മഹസുരഃ
ഭൂതദേവതകൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ കഷ്ടം അനുഭവപ്പെട്ടു, രാജാവേ. അപ്പോൾ തന്നെ താരക എന്ന മഹാസുരൻ ഉദിച്ചു.
ബ്രഹ്മദത്തവരോ ദൈത്യോഽഭവത്ത്രൈലോക്യനായകഃ । ശിവൌരസസ്തു യഃ പുത്രഃ സ തേ ഹന്താ ഭവിഷ്യതി
ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള വരം ലഭിച്ച ആ ദാനവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായി. ശിവന്റെ ബീജത്തിൽ നിന്ന് ജനിക്കുന്ന മകൻ അവനെ സംഹരിക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.
ഇതി കല്പിതമൃത്യുഃ സ ദേവദേവൈര്മഹാസുരഃ । ശിവൌരസസുതാഭാവാജ്ജഗര്ജ ച നനന്ദ ച
അങ്ങനെ ദേവതകൾ ആ മഹാസുരന്റെ മരണത്തെ നിശ്ചയിച്ചു. പക്ഷേ, ശിവന്റെ പുത്രൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ ആ അസുരൻ ഉല്ലാസത്തോടെ ഗർജിച്ചു സന്തോഷിച്ചു.
തേന ചോപദ്രുതാഃ സര്വേ സ്വസ്ഥാനാത്പ്രച്യുതാഃ സുരാഃ । ശിവൌരസസുതാഭാവാച്ചിന്താമാപുര്ദുരത്യയാമ്
അവനാൽ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും ഭയപ്പെട്ടു, തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം വിട്ട് നീക്കപ്പെട്ടു. ശിവന്റെ പുത്രൻ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവർ അതികഠിനമായ ചിന്തയിൽ ആകപ്പെട്ടു.
നാങ്ഗനാ ശങ്കരസ്യാസ്തി കഥം തത്സുതസമ്ഭവഃ । അസ്മാകം ഭാഗ്യഹീനാനാം കഥം കാര്യം ഭവിഷ്യതി
ശങ്കരനു ഭാര്യയില്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ പുത്രൻ ജനിക്കും? ഞങ്ങൾ ഭാഗ്യരഹിതരായിട്ടു നമ്മുടെ ലക്ഷ്യം എങ്ങനെ സാധിക്കും?
ഇതി ചിന്താതുരാഃ സര്വേ ജഗ്മുര്വൈകുണ്ഠമണ്ഡലേ । ശശംസുര്ഹരിമേകാന്തേ സ ചോപായം ജഗാദ ഹ
ഇങ്ങനെ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിയവരൊക്കെയും വൈകുണ്ഠലോകത്തിലേക്ക് പോയി. അവിടെ ഹരിയോട് ഒറ്റക്കായി എല്ലാം പറഞ്ഞു, ഹരി ഒരു മാർഗം കാണിച്ചു.
കുതശ്ചിന്താതുരാഃ സര്വേ കാമകല്പദ്രുമാ ശിവാ । ജാഗര്തി ഭൂവനേശാനീ മണിദ്വീപാധിവാസിനീ
എന്തിനാണ് നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? ശിവ, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്ന വൃക്ഷം, ലോകത്തിന്റെ ഇശ്വരി, മണിദ്വീപിൽ വസിക്കുന്നവൾ, എല്ലായ്പ്പോഴും ജാഗരൂകയാണല്ലോ.
അസ്മാകമനയാ ദേവ തദുപേക്ഷാസ്തി നാന്യഥാ । ശിക്ഷൈവേയം ജഗന്മാത്രാ കൃതാസ്മച്ഛിക്ഷണായ ച
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളെ അവഗണിക്കുന്നത് അവളാൽ മാത്രമാണ്, ഇതിന് മറ്റേതെങ്കിലും കാരണം ഇല്ല. ലോകമാതാവ് നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാൻ ഇതൊക്കെ ഒരുക്കിയതാണ്.
ലാലനേ താഡനേ മാതുര്നാകാരുണ്യം യഥാര്ഭകേ । തദ്വദേവ ജഗന്മാതുര്നിയന്ത്ര്യാ ഗുണദോഷയോഃ
ഒരു അമ്മ കുട്ടിയെ സ്നേഹിച്ചാലും ശിക്ഷിച്ചാലും, കരുണയിൽ കുറവ് വരുത്തില്ലല്ലോ. അതുപോലെ ഗുണദോഷങ്ങളിൽ ലോകമാതാവും നിയന്ത്രകയുമാണ്.
അപരാധോ ഭവത്യേവ തനയസ്യ പദേ പദേ । കോഽപരഃ സഹതേ ലോകേ കേവലം മാതരം വിനാ
ഒരു കുട്ടി ഓരോ ഘട്ടത്തിലും തെറ്റുകൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. അമ്മയെ ഒഴികെ ലോകത്ത് ആരാണ് അതെല്ലാം സഹിക്കുന്നത്?
തസ്മാദ്യൂയം പരാമ്ബാം താം ശരണം യാത മാ ചിരമ് । നിര്വ്യാജയാ ചിത്തവൃത്ത്യാ സാ വഃ കാര്യം വിധാസ്യതി
അതിനാൽ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വൈകാതെ പരാമ്ബായായ ദേവിയെ ആശ്രയിക്കണം. സത്യസന്ധമായ മനസ്സോടെ അപേക്ഷിച്ചാൽ അവൾ നിങ്ങളുടെ കാര്യം നിർവഹിക്കും.
ഇത്യാദിശ്യ സുരാന്സര്വാന്മഹാവിഷ്ണുഃ സ്വജായയാ । സംയുതോ നിര്ജഗാമാശു ദേവൈഃ സഹ സുരാധിപഃ
ഇങ്ങനെ ദേവന്മാരെ ഉപദേശിച്ച ശേഷം മഹാവിഷ്ണു തന്റെ ഭാര്യയോടൊപ്പം, ദേവന്മാരോടും ദേവേന്ദ്രനോടും കൂടി അതിവേഗം പുറപ്പെട്ടു.
ആജഗാമ മഹാശൈലം ഹിമവന്തം നഗാധിപമ് । അഭവംശ്ച സുരാഃ സര്വേ പുരശ്ചരണകര്മിണഃ
അവരൊക്കെയും മഹത്തായ പർവതമായ ഹിമവാനിൽ എത്തി. മുൻകൂർ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്ന ദേവന്മാർ അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു.
അമ്ബായജ്ഞവിധാനജ്ഞാ അമ്ബായജ്ഞം ച ചക്രിരേ । തൃതീയാദിവ്രതാന്യാശു ചക്രുഃ സര്വേ സുരാ നൃപ
അമ്മയുടെ യജ്ഞവിധി നന്നായി അറിയുന്നവർ അമ്മയുടെ യജ്ഞം നടത്തി. രാജാവേ, ദേവന്മാർ എല്ലാവരും മൂന്നാം ദിവസം മുതൽ തുടങ്ങുന്ന വ്രതങ്ങൾ വേഗത്തിൽ അനുഷ്ഠിച്ചു.
കേചിത്സമാധിനിഷ്ണാതാഃ കേചിന്നാമപരായണാഃ । കേചിത്സൂക്തപരാഃ കേചിന്നാമപാരായണോത്സുകാഃ
അവരിൽ ചിലർ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു, ചിലർ നാമജപത്തിൽ താൽപര്യവുമായിരുന്നു, ചിലർ സ്തോത്രങ്ങൾ പാടുന്നതിൽ ശ്രദ്ധയുമായിരുന്നു, മറ്റുചിലർ നാമജപം ആവേശത്തോടെ ചെയ്തിരുന്നു.
മന്ത്രപാരായണപരാഃ കേചിത്കൃച്ഛ്രാദികാരിണഃ । അന്തര്യാഗപരാഃ കേചിത്കേചിന്ന്യാസപരായണാഃ
ചിലർ മന്ത്രജപത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു, ചിലർ കഠിനവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു; ചിലർ അന്തർപൂജയിൽ താൽപര്യവുമായിരുന്നു, മറ്റുചിലർ ന്യാസപൂജയിൽ ശ്രദ്ധയുമായിരുന്നു.
ഹൃല്ലേഖയാ പരാശക്തേഃ പൂജാം ചക്രുരതന്ദ്രിതാഃ । ഇത്യേവം ബഹുവര്ഷാണി കാലോഽഗാജ്ജനമേജയ
ഹ്രീം എന്ന അക്ഷരത്തിൽ പരാശക്തിയെ അവർ ക്ഷീണമില്ലാതെ ആരാധിച്ചു. ഇങ്ങനെ അനേകം വർഷങ്ങൾ കടന്നു പോയി, ജനമേജയ.
അകസ്മാച്ചൈത്രമാസീയനവമ്യാം ച ഭൃഗോര്ദിനേ । പ്രാദുര്ബഭൂവ പുരതസ്തന്മഹഃ ശ്രുതിബോധിതമ്
അപ്രതീക്ഷിതമായി ചൈത്രമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷം നവമിയാഴ്ച, വെള്ളിയാഴ്ച, വേദങ്ങളിൽ വിവരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രകാശം അവർക്കു മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി.
ചതുര്ദിക്ഷു ചതുര്വേദൈര്മൂര്തിമദ്ഭിരഭിഷ്ടുതമ് । കോടിസൂര്യപ്രതീകാശം ചന്ദ്രകോടിസുശീതലമ്
നാലു ദിക്കിലും ദേഹധാരികളായ ചതുര്വേദങ്ങൾ ആ പ്രകാശത്തെ സ്തുതിച്ചു. അതു കോടിയധികം സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശവാനും കോടിയധികം ചന്ദ്രന്മാരെപ്പോലെ ശീതളവുമായിരുന്നു.
വിദ്യുത്കോടിസമാനാഭമരുണം തത്പരം മഹഃ । നൈവ ചോര്ധ്വം ന തിര്യക്ച ന മധ്യേ പരിജഗ്രഭത്
ആ പരമപ്രകാശം കോടിയധികം മിന്നലുകൾ പോലെ ചുവപ്പായിരുന്നു; അതിനെ മുകളിൽ നിന്നോ, അകROSSനോ, നടുവിൽ നിന്നോ പിടിക്കാൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
ആദ്യന്തരഹിതം തത്തു ന ഹസ്താദ്യങ്ഗസംയുതമ് । ന ച സ്ത്രീരൂപമഥവാ ന പുംരൂപമഥോഭയമ്
അത് ആരംഭമോ അന്ത്യമോ ഇല്ലാത്തതായിരുന്നു, കൈകളോ മറ്റ് അവയവങ്ങളോ ചേർന്നതല്ല. സ്ത്രീരൂപത്തിലോ പുരുഷരൂപത്തിലോ അല്ല, രണ്ടും ചേർന്നതുമല്ല.
ദീപ്ത്യാ പിധാനം നേത്രാണാം തേഷാമാസീന്മഹീപതേ । പുനശ്ച ധൈര്യമാലമ്ബ്യ യാവത്തേ ദദൃശുഃ സുരാഃ
അത് ഉണർത്തിയ പ്രകാശം ദേവന്മാരുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി, രാജാവേ. പിന്നെ ധൈര്യം നേടി അവർ വീണ്ടും ആ പ്രകാശത്തെ കണ്ടു.
താവത്തദേവ സ്ത്രീരൂപേണാഭാദ്ദിവ്യം മനോഹരമ് । അതീവ രമണീയാങ്ഗീം കുമാരീം നവയൌവനാമ്
അപ്പോൾ അതേ പ്രകാശം ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ സ്ത്രീരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമായി. അത്യന്തം സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളോടെ, പുതുവയസ്സിലെ ഒരു കന്യകയായി അവൾ ദർശനം നൽകി.
ഉദ്യത്പീനകുചദ്വന്ദ്വനിന്ദിതാമ്ഭോജകുഡ്മലാമ് । രണത്കിങ്കിണികാജാലസിഞ്ജന്മഞ്ജീരമേഖലാമ്
അവളുടെ ഉയർന്ന, പുഷ്ടമായ കുചങ്ങൾ തളിർക്കുന്ന താമരപ്പൂക്കളെ പോലും ലജ്ജിപ്പിച്ചു. മണികൾ കിണ്കിണിക്കുന്ന കട്ടിബന്ധം അവളുടെ അരയെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
കനകാങ്ഗദകേയൂരഗ്രൈവേയകവിഭൂഷിതാമ് । അനര്ഘ്യമണിസമ്ഭിന്നഗലബന്ധവിരാജിതാമ്
പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള വലകളും കൈവളകളും നെക്ലേസും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു. വിലമതിക്കാനാകാത്ത രത്നങ്ങൾ ചേർത്ത കണിക അവളുടെ കഴുത്തിൽ തിളങ്ങി.
തനുകേതകസംരാജന്നീലഭ്രമരകുന്തലാമ് । നിതമ്ബബിമ്ബസുഭഗാം രോമരാജിവിരാജിതാമ്
കേതകപ്പൂക്കൾകൊണ്ടു ചൂടിയ, കറുത്ത തുമ്പികൾ പോലെ കേശങ്ങൾ. അവളുടെ അരം വട്ടക്കണ്ണാടിപോലെ മനോഹരവും, ശരീരം സുതാര്യമായ രോമരേഖയാൽ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
കര്പൂരശകലോന്മിശ്രതാമ്ബൂലപൂരിതാനനാമ് । കനത്കനകതാടങ്കവിടങ്കവദനാമ്ബുജാമ്
കർപ്പൂരവും താമ്പൂലവും ചേർത്തു നിറച്ച മുഖം. പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള താടങ്കങ്ങൾ അവളുടെ താമരപോലെയുള്ള മുഖത്തെ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
അഷ്ടമീചന്ദ്രബിമ്ബാഭലലാടാമായതഭ്രുവമ് । രക്താരവിന്ദനയനാമുന്നസാം മധുരാധരാമ്
അഷ്ടമി ചന്ദ്രന്റെ വട്ടംപോലുള്ള കണികമുള്ള നെറ്റി, നീണ്ട ഭ്രൂകൾ, ചുവന്ന താമരപ്പൂവുപോലുള്ള കണ്ണുകൾ, ഉയർന്ന മൂക്ക്, മധുരമായ അധരങ്ങൾ.
കുന്ദകുഡ്മലദന്താഗ്രാം മുക്താഹാരവിരാജിതാമ് । രത്നസമ്ഭിന്നമുകുടാം ചന്ദ്രരേഖാവതംസിനീമ്
കുണ്ടപ്പൂവിന്റെ തളിരുപോലുള്ള പല്ലുകൾ, മുത്തുമാല അണിഞ്ഞു, രത്നങ്ങൾ ചേർത്ത കിരീടം, ചന്ദ്രരേഖ അലങ്കാരമായി ധരിച്ചിരിന്നു.
മല്ലികാമാലതീമാലാകേശപാശവിരാജിതാമ് । കാശ്മീരബിന്ദുനിടിലാം നേത്രത്രയവിലാസിനീമ്
മല്ലികയും മാലതിപ്പൂവും ചേർത്ത മാലകൾ അവളുടെ കേശത്തിൽ അലങ്കരിച്ചിരിന്നു. കശ്മീരപ്പൊടി ചാർത്തി നെറ്റിയിൽ, മൂന്നു കണ്ണുകളുമായി അവൾ തിളങ്ങി.