രാജോവാച - ദേവ മേ മാസ്തു വന്ധ്യത്വം യജിഷ്യേഽഹം ജലാധിപ । പശും കൃത്വാ സുതം പുത്രം സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ദേവനേ, എനിക്ക് സന്താനരഹിതത്വം ഉണ്ടാകരുത്; ജലരാജാവേ, ഞാൻ എന്റെ മകനെ പശുവാക്കി നിന്നെ യജിക്കും—ഇത് ഞാൻ സത്യമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.'
വന്ധ്യത്വേ പരമം ദുഃഖമസഹ്യം ഭുവി മാനദ । ശോകാഗ്നിശമനം നൄണാം തസ്മാദ്ദേഹി സുതം ശുഭമ്
മാന്യനായവനേ, ഈ ഭൂമിയിൽ സന്താനരഹിതത്വം ഏറ്റവും വലിയ സഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദുഃഖമാണ്; അതുകൊണ്ടു ദയവായി എനിക്ക് ഒരു നല്ല മകനെ അനുഗ്രഹിക്കണം.
വരുണ ഉവാച - ഭവിഷ്യതി സുതഃ കാമം രാജന് ഗച്ഛ ഗൃഹായ വൈ । സത്യം തദ്വചനം കാര്യം യദ്ബ്രവീഷി മമാഗ്രതഃ
വരുണൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, നിനക്ക് തീർച്ചയായും ഒരു മകൻ ജനിക്കും; നീ വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ. എന്റെ മുമ്പിൽ നീ പറഞ്ഞ വാക്ക് നിർബന്ധമായും പാലിക്കണം.'
വ്യാസ ഉവാച - ഇത്യുക്തോ വരുണേനാസൌ ഹരിശ്ചന്ദ്രോ ഗൃഹം യയൌ । ഭാര്യായൈ കഥയാമാസ വൃത്താന്തം വരദാനജമ്
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ വരുണൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി, ലഭിച്ച വരത്തിന്റെ കഥ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു.
തസ്യ ഭാര്യാശതം പൂര്ണം ബഭൂവാതിമനോഹരമ് । പട്ടരാജ്ഞീ ശുഭാ ശൈവ്യാ ധര്മപത്നീ പതിവ്രതാ
അവനു നൂറ് ഭാര്യമാർ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവരൊക്കെയും അത്യന്തം മനോഹരികൾ; അവരിൽ പ്രധാനിയായ പറ്റരാജ്ഞി ശൈവ്യ, ധർമ്മപത്നിയായും ഭർത്താവിനോട് വിശുദ്ധയായും നിലകൊണ്ടിരുന്നു.
കാലേ ഗതേഽഥ സാ ഗര്ഭം ദധാര വരവര്ണിനീ । ബഭൂവ മുദിതോ രാജാ ശ്രുത്വാ ദോഹദചേഷ്ടിതമ്
കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ മനോഹരിയായ രാജ്ഞി ഗർഭം ധരിച്ചു; അവളുടെ ഗർഭച്ഛേഷ്ടകൾ കേട്ട രാജാവ് സന്തോഷിച്ചു.
കാരയാമാസ വിധിവത്സംസ്കാരാന്നൃപതിസ്തദാ । മാസേഽഥ ദശമേ പൂര്ണേ സുഷുവേ സാ ശുഭേ ദിനേ
അപ്പോൾ രാജാവ് എല്ലാ വിധിപ്രകാരം സംസ്കാരങ്ങൾ നടത്തി; പത്താം മാസം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ഒരു ശുഭദിനത്തിൽ അവൾ പ്രസവിച്ചു.
താരാഗ്രഹബലോപേതേ പുത്രം ദേവസുതോപമമ് । പുത്രേ ജാതേ നൃപഃ സ്നാത്വാ ബ്രാഹ്മണൈഃ പരിവേഷ്ടിതഃ
നക്ഷത്രങ്ങളും ഗ്രഹങ്ങളും അനുകൂലമായപ്പോൾ, ദേവപുത്രനോടു സമാനമായ ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; മകൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, രാജാവ് ബ്രാഹ്മണന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് സ്നാനം ചെയ്തു.
ചകാര ജാതകര്മാദൌ ദദൌ ദാനാനി ഭൂരിശഃ । രാജ്ഞശ്ചാതിപ്രമോദോഽഭൂത്പുത്രജന്മസമുദ്ഭവഃ
ജനനശാന്തി തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, രാജാവ് ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി. പുത്രന്റെ ജനനം കൊണ്ടു രാജാവിന് അത്യന്തം സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
ബഭൂവ പരമോദാരോ ധനധാന്യസമന്വിതഃ । വിശേഷദാനസംയുക്തോ ഗീതവാദിത്രസംകുലഃ
അവിടെ വലിയ ഉദാരതയും ധനസമ്പത്തും ധാന്യസമൃദ്ധിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. പ്രത്യേകമായ ദാനങ്ങൾ നൽകി, ഗാനവും വാദ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആഘോഷമായിരുന്നു.
ഹരിശ്ചന്ദ്രസ്യ ജലോദരവ്യാധിപ്രാപ്തിവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച - പ്രവൃത്തേ സദനേ തസ്യ രാജ്ഞഃ പുത്രമഹോത്സവേ । ആജഗാമ തദാ പാശീ വിപ്രവേഷധരഃ ശുഭഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ കൊച്ചുപുത്രന്റെ ജനനാഘോഷം അരമനയിൽ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണവേഷം ധരിച്ചും കൈയിൽ പാശം പിടിച്ചും ഒരു മഹാനായവൻ അവിടെ എത്തി.
സ്വസ്തീത്യുക്ത്വാ നൃപം പ്രാഹ വരുണോഽഹം നിശാമയ । പുത്രോ ജാതസ്തവാധീശ യജാനേന നൃപാശു മാമ്
അവൻ 'ക്ഷേമം' എന്നു പറഞ്ഞു രാജാവിനോടു പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ വരുണനാണ്, അറിയുക. രാജാവേ, നിന്റെ മകനു ജനനം സംഭവിച്ചു; ഉടൻ എനിക്ക് യാഗം നടത്തണം.'
സത്യം കുരു വചോ രാജന് യത്പ്രോക്തം ഭവതഃ പുരാ । വന്ധ്യത്വം തു ഗതം തേഽദ്യ വരദാനേന മേ കില
രാജാവേ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞ വാക്ക് പാലിക്കണം. എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഇന്ന് നിന്നിലെ വന്ധ്യത അവസാനിച്ചു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ രാജാ ചിന്താം ചകാര ഹ । കഥം ഹന്മി സുതം ജാതം ജലജേന സമാനനമ്
ഇതൊക്കെയൊക്കെ കേട്ട രാജാവ് ആലോചനയിൽ ആകി: 'പൂവിനെപ്പോലെ മനോഹരനായ പുത്രനെ ഞാൻ എങ്ങനെ കൊല്ലും?'
ലോകപാലഃ സമായാതോ വിപ്രവേഷേണ വീര്യവാന് । ന ദേവഹേലനം കാര്യം സര്വഥാ ശുഭമിച്ഛതാ
ലോകപാലൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ ശക്തനായവൻ ആയി എത്തിയിരിക്കുന്നു. ശുഭം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ദേവന്മാരെ അവഗണിക്കരുത്.
പുത്രസ്നേഹഃ സുദുശ്ഛേദ്യഃ സര്വഥാ പ്രാണിഭിഃ സദാ । കിം കരോമി കഥം മേ സ്യാത്സുഖം സന്തതിസമ്ഭവമ്
പുത്രസ്നേഹം എല്ലാ ജീവികൾക്കും വളരെ ബലമുള്ളതും വെട്ടിമാറ്റാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യും? എങ്ങനെ സന്താനസുഖം ലഭിക്കും?
ധൈര്യമാലമ്ബ്യ ഭൂപാലസ്തം നത്വാ പ്രതിപൂജ്യ ച । ഉവാച വചനം ശ്ലക്ഷ്ണം യുക്തം വിനയപൂര്വകമ്
ധൈര്യം പിടിച്ചു രാജാവ് അവനെ നമസ്കരിച്ചു ആദരിക്കുകയും വിനയപൂർവ്വം മൃദുവായ അനുയോജ്യമായ വാക്കുകൾ പറയുകയും ചെയ്തു.
രാജോവാച - ദേവദേവ തവാനുജ്ഞാം കരോമി കരുണാനിധേ । വേദോക്തേന വിധാനേന മഖം ച ബഹുദക്ഷിണമ്
രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ദേവദേവനേ, നിന്റെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ വേദങ്ങളിൽ പറഞ്ഞതുപോലെ ധാരാളം ദാനങ്ങളോടെ യാഗം നടത്താം, കരുണാസാഗരാ.'
പുത്രേ ജാതേ ദശാഹേന കര്മയോഗ്യോ ഭവേത്പിതാ । മാസേന ശുധ്യേജ്ജനനീ ദമ്പതീ തത്ര കാരണമ്
മകൻ ജനിച്ചാൽ പിതാവ് പത്ത് ദിവസത്തിന് ശേഷം കർമങ്ങൾക്ക് യോഗ്യനാകും; അമ്മയ്ക്ക് ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി കിട്ടും — ദമ്പതികൾക്ക് ഇതാണ് കാരണം.
സര്വജ്ഞോഽസി പ്രചേതസ്ത്വം ധര്മം ജാനാസി ശാശ്വതമ് । കൃപാം കുരു ത്വം വാരീശ ക്ഷമസ്വ പരമേശ്വര
നീ എല്ലാം അറിയുന്നവനാണ്, പ്രചേതസേ, ശാശ്വതധർമ്മം നിനക്ക് അറിയാം. ജലാധിപതിയായോ, ദയചെയ്യണം, പരമേശ്വരാ, ക്ഷമിക്കണം.
വ്യാസ ഉവാച - ഇത്യുക്തസ്തു പ്രചേതാസ്തം പ്രത്യുവാച ജനാധിപമ് । സ്വസ്തി തേഽസ്തു ഗമിഷ്യാമി കുരു കാര്യാണി പാര്ഥിവ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞ ശേഷം പ്രചേതാസ് മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ആശംസകൾ. ഞാൻ പോകുന്നു; രാജാവേ, നീ നിന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുക.'
ആഗമിഷ്യാമി മാസാന്തേ യഷ്ടവ്യം സര്വഥാ ത്വയാ । കൃത്വൌത്ഥാനികമാചാരം പുത്രസ്യ നൃപസത്തമ
'ഞാൻ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരാം; മകനു ഉത്താനികം തുടങ്ങിയ ശുദ്ധികർമ്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ നീ യാഗം നിർവഹിക്കണം, രാജാവേ.'
ഇത്യുക്ത്വാ ശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ രാജാനം യാദസാം പതിഃ । ഹരിശ്ചന്ദ്രോ മുദം പ്രാപ ഗതേ പാശിനി പാര്ഥിവഃ
ഇങ്ങനെ മൃദുവായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ ജലാധിപതി രാജാവിന്റെ അടുത്തുനിന്ന് പിന്മാറി. പാശം പിടിച്ചവൻ പോയതോടെ ഹരിശ്ചന്ദ്രന് വലിയ സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
കോടിശഃ പ്രദദൌ ഗാസ്താ ഘടോധ്നീര്ഹേമപൂരിതാഃ । വിപ്രേഭ്യോ വേദവിദ്ഭ്യശ്ച തഥൈവ തിലപര്വതാന്
അവൻ കോടിക്കണക്കിന് പശുക്കളും പൊന്നു നിറച്ച കലശങ്ങളും, തിലപർവതങ്ങളും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും വേദപണ്ഡിതന്മാർക്കും ദാനം ചെയ്തു.
രാജാ പുത്രമുഖം ദൃഷ്ട്വാ സുഖമാപ മഹത്തരമ് । നാമാസ്യ രോഹിതശ്ചേതി ചകാര വിധിപൂര്വകമ്
രാജാവ് പുത്രന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. നിയമാനുസൃതമായി അവനു 'രോഹിതൻ' എന്ന പേര് നൽകി.
പൂര്ണേ മാസേ തതഃ പാശീ വിപ്രവേഷേണ ഭൂപതേഃ । ആജഗാമ ഗൃഹേ സദ്യോ യജസ്വേതി ബ്രുവന്മുഹുഃ
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പാശം പിടിച്ചവൻ വീണ്ടും ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി, 'ഇപ്പോൾ യാഗം നടത്തണം' എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
വീക്ഷ്യ തം നൃപതിര്ദേവം നിമഗ്നഃ ശോകസാഗരേ । പ്രണിപത്യ കൃതാതിഥ്യം തമുവാച കൃതാഞ്ജലിഃ
ആ ദൈവത്തെ കാണുമ്പോൾ, രാജാവ് ദു:ഖസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയവനായി വന്നു, വന്ദനം ചെയ്തു, അതിഥിസൽക്കാരവും നടത്തി, കൈകൂപ്പി സംസാരിച്ചു.
ദിഷ്ട്യാ ദേവ ത്വമായാതോ ഗൃഹം മേ പാവിതം പ്രഭോ । മഖം കരോമി വാരീശ വിധിവദ്വാഞ്ഛിതം തവ
ഭാഗ്യവശാൽ ദൈവമേ, നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു; എന്റെ വീട് ശുദ്ധമായിരിക്കുന്നു, കടല്പ്രഭുവേ. നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെയും വിധിപ്രകാരം തന്നെ ഞാൻ യജ്ഞം നടത്താം.
അദന്തോ ന പശുഃ ശ്ലാഘ്യ ഇത്യാഹുര്വേദവാദിനഃ । തസ്മാദ്ദന്തോദ്ഭവേ തേഽഹം കരിഷ്യാമി മഹാമഖമ്
വേദപണ്ഡിതന്മാർ പറയും: പല്ലില്ലാത്ത മൃഗം യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമല്ല. അതിനാൽ, പല്ലുകൾ വളർന്നാൽ ഞാൻ മഹായജ്ഞം നടത്താം.
വ്യാസ ഉവാച - ഇത്യുക്തസ്തേന വരുണസ്തഥേത്യുക്ത്വാ യയാവഥ । ഹരിശ്ചന്ദ്രോ മുദം പ്രാപ്യ വിജഹാര ഗൃഹാശ്രമേ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: രാജാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ടു, വരുൺ 'ശരി' എന്ന് പറഞ്ഞ് പോയി; ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിൽ സുഖമായി ജീവിച്ചു.