ന വവര്ഷ തദാ തസ്മിന്വിഷയേ പാകശാസനഃ
അന്നേ കാലത്ത് ആ ദേശത്ത് മഴവർഷം പെയ്യാൻ ഇന്ദ്രൻ തയ്യാറായില്ല.
വിശ്വാമിത്രസ്തദാ ദാരാംസ്തസ്മിംസ്തു വിഷയേ നൃപ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ആ ദേശത്ത് വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യമാർ
കാതരാ തത്ര സംജാതാ ഭാര്യാ കൌശികസ്യ ഹ
കൗശികന്റെ ഭാര്യമാർ അവിടെ ഭയത്തോടെ ആയിരുന്നു.
ബാലകാന്ക്ഷുധയാഽഽക്രാംതാന്രുദതഃ പശ്യതീ ഭൃശമ്
കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടു കരയുന്നത് കണ്ടു,
ചിംതയാമാസ ദുഃഖാര്താ തോകാന്വീക്ഷ്യ ക്ഷുധാഽഽതുരാന്
കഷ്ടത്തിൽ ആ അമ്മ, വിശപ്പാൽ പീഡിതരായ കുട്ടികളെ നോക്കി ദുഃഖത്തോടെ ചിന്തിച്ചു.
ന മേ ത്രാതാഽസ്തി പുത്രാണാം പതിര്മേ നാസ്തി സന്നിധൌ
"എന്റെ മക്കൾക്ക് രക്ഷകൻ ഇല്ല, ഭർത്താവും സമീപത്തില്ല."
ധനഹീനാ ച മാം ത്യക്ത്വാ തപസ്തപ്തം ഗതഃ പതിഃ
"സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ, ഭർത്താവ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു, തപസ്സിന് പോയിരിക്കുന്നു."
ബാലാനാം ഭരണം കേന കരോമി പതിനാ വിനാ 7.10.
"ഭർത്താവില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ കുട്ടികളെ പോഷിപ്പിക്കും?"
ഏകം സുതം തു വിക്രീയ ദ്രവ്യേണ കിയതാ പുനഃ
"ഒരു മകനെയെങ്കിലും കുറച്ച് പണത്തിന് വിറ്റ് വീണ്ടും—"
സര്വേഷാം മാരണം നാദ്ധാ യുക്തം മമ വിപര്യയേ
"എന്റെ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ എല്ലാ കുട്ടികളെയും കൊല്ലുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി മനസ്സിലാക്കുന്നു."
ഹൃദയം കഠിനം കൃത്വാ സംചിംത്യ മനസാ സതീ
ഹൃദയം കഠിനമാക്കി, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യ തീരുമാനമെടുത്തു.
മുനിപത്നീ ഗലേ ബദ്ധ്വാ മധ്യമം പുത്രമൌരസമ്
മുനിയുടെ ഭാര്യ തന്റെ മധ്യസ്ഥനായ മകന്റെ കഴുത്തിൽ കയറുകെട്ടി.
ദൃഷ്ടാ സത്യവ്രതേനാഽഽര്താ താപസീ ശോകസംയുതാ
ആ ദുഃഖിതയായ തപസ്സിനിയെ സത്യവ്രതൻ ദു:ഖത്തോടെ കണ്ടു.
രുദംതം ബാലകം കംഠേ ബദ്ധ്വാ നയസി കാഽധുനാ
"ഇങ്ങനെ കരയുന്ന കുട്ടിയെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി എവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, അമ്മേ?"
ഋഷിപത്ന്യുവാച വിക്രേതുമൌരസം കാമം ഗമിഷ്യേ വിഷമേഽ സുതമ്
മുനിയുടെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: "ഈ കഷ്ടകാലത്ത്, ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം മകനെ വിറ്റ് ജീവിക്കാനാണ് പോകുന്നത്."
അന്നം നാസ്തി പതിര്മുക്ത്വാ ഗതസ്തപ്തം നൃപ ക്വചിത്
"ഭക്ഷണം ഇല്ല, ഭർത്താവ് എന്നെ വിട്ട് എവിടെയോ പോയി തപസ്സിലാണ്, രാജാവേ."
രാജോവാച താവദേവ പതിസ്തേഽത്ര വനാച്ചൈവാഽഽഗമിഷ്യതി
രാജാവ് പറഞ്ഞു: നിന്റെ ഭര്ത്താവ് വനം വിട്ട് ഉടന് തന്നെ ഇവിടേക്ക് തിരികെ വരും.
വൃക്ഷേ തവാഽഽശ്രമാഭ്യാശേ ഭക്ഷ്യം കിംചിന്നിരംതരമ് 7.10.
നിന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപമുള്ള വൃക്ഷത്തില് എപ്പോഴും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള് ഉണ്ടാകും.
ഇത്യുക്താ സാ തദാ തേന രാജ്ഞാ കൌശികകാമിനീ
അപ്പോള് രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കൗശികനെ ആഗ്രഹിച്ച aquela സ്ത്രീ—
സോഽഭവദ്ഗാലവോ നാമ ഗലബംധാന്മഹാതപാഃ
അവന് കഴുത്തില് കെട്ടുപിടിച്ച മഹാതപസ്വിയായ ഗാലവന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടു.
സത്യവ്രതസ്തു ഭക്ത്യാ ച കൃപയാ ച പരിപ്ലുതഃ
സത്യവ്രതന് ഭക്തിയിലും കാരുണ്യത്തിലും നിറഞ്ഞവനായി,
വനേ സ്ഥിതാന്മൃഗാന്ഹത്വാ വരാഹാന്മഹിഷാംസ്തഥാ
വനത്തില് താമസിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളെയും പന്നികളെയും കാളയെയും അവന് വേട്ടയാടി കൊന്നു.
ഋഷിപത്നീ ഗൃഹീത്വാ തന്മാംസം പുത്രാനദാ ത്തതഃ
ആ ഋഷിയുടെ ഭാര്യ ആ മാംസം എടുത്ത് തന്റെ മക്കള്ക്ക് നല്കി.
അയോധ്യാം ചൈവ രാജ്യം ച തഥൈവാംതഃ പുരം മുനിഃ
ആ ഋഷി അയോധ്യയും രാജ്യവും അകത്തുള്ള നഗരവും സംരക്ഷിച്ചു.
സത്യവ്രതോഽപി ധര്മാത്മാ ഹ്യതിഷ്ഠന്നഗരാദ്ബഹിഃ
സത്യവ്രതന് ധാര്മികസ്വഭാവമുള്ളവനായി നഗരത്തിന് പുറത്തു തന്നെ താമസിച്ചു.
സത്യവ്രതോ ഹ്യകസ്മാച്ച കസ്യചിത്കാരണാന്നൃപഃ
സത്യവ്രതന് ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, ഏതോ കാരണവശാല് രാജാവേ,
ത്യാജ്യമാനം വനേ പിത്രാ ധര്മിഷ്ഠം ച പ്രിയം സുതമ്
തന്റെ പിതാവാല് വനം വിട്ട് പുറത്താക്കപ്പെട്ടത്, ധാര്മികനും പ്രിയപ്പെട്ട മകനുമായിരുന്നു.
പാണിഗ്രഹണമംത്രാണാം നിഷ്ഠാ സ്യാത്സപ്തമേ പദേ 7.10.
വിവാഹമന്ത്രങ്ങള് പൂര്ത്തിയാകുന്നത് ഏഴാം പടിയിലാണ്.
കസ്മിംശ്ചിദ്ദിവസേഽരണ്യേ മൃഗാഭാവം മഹീപതിഃ
ഒരു ദിവസം വനത്തില് രാജാവ് മൃഗങ്ങള് ഇല്ലെന്ന് കണ്ടു.
താം ജഘാന ക്ഷുധാര്തസ്യ ക്രോധാന്മോഹാച്ച ദസ്യുവത്
വിഷമവും കോപവും മൂലം, കള്ളന് പോലെ അവള് അവളെ കൊന്നു.