വ്യാസ ഉവാച പുത്രമാഹ വൃഥാ നാമ കൃതം തേ ദുഷ്ടകര്മണാ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: അപ്പൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ദുഷ്ടകൃത്യത്താൽ നിന്റെ പേര് വെറുതെയായി.'
ഗച്ഛ ദൂരം സുമംദാത്മന്ദുരാചാര ഗൃഹാന്മമ
'നിന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടു, മനസ്സില്ലാത്തവനേ, എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ദൂരേയ്ക്ക് പോകു.'
കുപിതം പിതരം പ്രാഹ ക്വ ഗച്ഛാമിതി വൈ മുഹുഃ
കോപിതനായ അപ്പനോട് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു: 'ഞാൻ എവിടെ പോകണം?'
ശ്വപചസ്യ കൃതം കര്മ ദ്വിജദാരാപഹാരണമ്
'ബ്രാഹ്മണന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിക്കുന്നത് ചണ്ഡാളന്റെ പ്രവൃത്തിയാണു.'
നഹി പുത്രേണ പുത്രാര്ഥീ ത്വയാ ച കുലപാംസനാ
'കുടുംബത്തിന് അപമാനമായ നീയോ, പുത്രനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുത്രനിലൂടെ ആഗ്രഹം നേടുന്നില്ല.'
സ നിശമ്യ പിതുര്വാക്യം കുപിതസ്യ മഹാത്മനഃ
മഹാത്മാവും കോപിതനുമായ അപ്പന്റെ വാക്കുകൾ അവൻ കേട്ടപ്പോൾ,
സത്യവ്രതസ്തദാ തത്ര ശ്വപാകൈഃ സഹ വര്തതേ
അപ്പോൾ സത്യവ്രതൻ അവിടെ ചണ്ഡാളന്മാരോടൊപ്പം താമസിച്ചു.
യദാ നിഷ്കാസിതഃ പിത്രാ കുപിതേന മഹാത്മനാ 7.10.
മഹാത്മാവും കോപിതനുമായ അപ്പൻ അവനെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, അപ്പോൾ—
തസ്മാത്സത്യവ്രതസ്തസ്മിന്ബഭൂവ ക്രോധസംയുതഃ
അതിനാൽ, ആ സമയത്ത് സത്യവ്രതന് രോഷം നിറഞ്ഞു.
കേനചിത്കാരണേനാഥ പിതാ തസ്യ മഹീപതിഃ
അപ്പോൾ, ഏതോ കാരണത്താൽ, അവന്റെ അച്ഛൻ രാജാവായിരുന്നുവു.
ന വവര്ഷ തദാ തസ്മിന്വിഷയേ പാകശാസനഃ
അന്നേ കാലത്ത് ആ ദേശത്ത് മഴവർഷം പെയ്യാൻ ഇന്ദ്രൻ തയ്യാറായില്ല.
വിശ്വാമിത്രസ്തദാ ദാരാംസ്തസ്മിംസ്തു വിഷയേ നൃപ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ആ ദേശത്ത് വിശ്വാമിത്രന്റെ ഭാര്യമാർ
കാതരാ തത്ര സംജാതാ ഭാര്യാ കൌശികസ്യ ഹ
കൗശികന്റെ ഭാര്യമാർ അവിടെ ഭയത്തോടെ ആയിരുന്നു.
ബാലകാന്ക്ഷുധയാഽഽക്രാംതാന്രുദതഃ പശ്യതീ ഭൃശമ്
കുഞ്ഞുങ്ങൾ വിശപ്പിൽ കഷ്ടപ്പെട്ടു കരയുന്നത് കണ്ടു,
ചിംതയാമാസ ദുഃഖാര്താ തോകാന്വീക്ഷ്യ ക്ഷുധാഽഽതുരാന്
കഷ്ടത്തിൽ ആ അമ്മ, വിശപ്പാൽ പീഡിതരായ കുട്ടികളെ നോക്കി ദുഃഖത്തോടെ ചിന്തിച്ചു.
ന മേ ത്രാതാഽസ്തി പുത്രാണാം പതിര്മേ നാസ്തി സന്നിധൌ
"എന്റെ മക്കൾക്ക് രക്ഷകൻ ഇല്ല, ഭർത്താവും സമീപത്തില്ല."
ധനഹീനാ ച മാം ത്യക്ത്വാ തപസ്തപ്തം ഗതഃ പതിഃ
"സമ്പത്ത് ഇല്ലാതെ, ഭർത്താവ് എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു, തപസ്സിന് പോയിരിക്കുന്നു."
ബാലാനാം ഭരണം കേന കരോമി പതിനാ വിനാ 7.10.
"ഭർത്താവില്ലാതെ ഞാൻ എങ്ങനെ കുട്ടികളെ പോഷിപ്പിക്കും?"
ഏകം സുതം തു വിക്രീയ ദ്രവ്യേണ കിയതാ പുനഃ
"ഒരു മകനെയെങ്കിലും കുറച്ച് പണത്തിന് വിറ്റ് വീണ്ടും—"
സര്വേഷാം മാരണം നാദ്ധാ യുക്തം മമ വിപര്യയേ
"എന്റെ ദുർഭാഗ്യത്തിൽ എല്ലാ കുട്ടികളെയും കൊല്ലുന്നത് ശരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി മനസ്സിലാക്കുന്നു."
ഹൃദയം കഠിനം കൃത്വാ സംചിംത്യ മനസാ സതീ
ഹൃദയം കഠിനമാക്കി, മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, വിശ്വസ്തയായ ഭാര്യ തീരുമാനമെടുത്തു.
മുനിപത്നീ ഗലേ ബദ്ധ്വാ മധ്യമം പുത്രമൌരസമ്
മുനിയുടെ ഭാര്യ തന്റെ മധ്യസ്ഥനായ മകന്റെ കഴുത്തിൽ കയറുകെട്ടി.
ദൃഷ്ടാ സത്യവ്രതേനാഽഽര്താ താപസീ ശോകസംയുതാ
ആ ദുഃഖിതയായ തപസ്സിനിയെ സത്യവ്രതൻ ദു:ഖത്തോടെ കണ്ടു.
രുദംതം ബാലകം കംഠേ ബദ്ധ്വാ നയസി കാഽധുനാ
"ഇങ്ങനെ കരയുന്ന കുട്ടിയെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി എവിടേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, അമ്മേ?"
ഋഷിപത്ന്യുവാച വിക്രേതുമൌരസം കാമം ഗമിഷ്യേ വിഷമേഽ സുതമ്
മുനിയുടെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു: "ഈ കഷ്ടകാലത്ത്, ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം മകനെ വിറ്റ് ജീവിക്കാനാണ് പോകുന്നത്."
അന്നം നാസ്തി പതിര്മുക്ത്വാ ഗതസ്തപ്തം നൃപ ക്വചിത്
"ഭക്ഷണം ഇല്ല, ഭർത്താവ് എന്നെ വിട്ട് എവിടെയോ പോയി തപസ്സിലാണ്, രാജാവേ."
രാജോവാച താവദേവ പതിസ്തേഽത്ര വനാച്ചൈവാഽഽഗമിഷ്യതി
രാജാവ് പറഞ്ഞു: നിന്റെ ഭര്ത്താവ് വനം വിട്ട് ഉടന് തന്നെ ഇവിടേക്ക് തിരികെ വരും.
വൃക്ഷേ തവാഽഽശ്രമാഭ്യാശേ ഭക്ഷ്യം കിംചിന്നിരംതരമ് 7.10.
നിന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപമുള്ള വൃക്ഷത്തില് എപ്പോഴും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കള് ഉണ്ടാകും.
ഇത്യുക്താ സാ തദാ തേന രാജ്ഞാ കൌശികകാമിനീ
അപ്പോള് രാജാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, കൗശികനെ ആഗ്രഹിച്ച aquela സ്ത്രീ—
സോഽഭവദ്ഗാലവോ നാമ ഗലബംധാന്മഹാതപാഃ
അവന് കഴുത്തില് കെട്ടുപിടിച്ച മഹാതപസ്വിയായ ഗാലവന് എന്ന പേരില് അറിയപ്പെട്ടു.