സങ്കര്ഷണായ ദേഹ്യാശു കന്യാം കമലലോചനാമ് । രേവതീം ബലഭദ്രായ വിവാഹവിധിനാ തതഃ
കമലനയനിയായ രേവതിയെ ഉടൻ തന്നെ സങ്കർഷണനു നൽകണം. വിവാഹവിധാനപ്രകാരം രേവതി ബാലഭദ്രനോടു കല്യാണം കഴിക്കട്ടെ.
ദത്ത്വാ പുത്രീം നൃപശ്രേഷ്ഠ ഗച്ഛ ത്വം ബദരികാശ്രമമ് । തപസ്തപ്തും സുരാരാമം പാവനം കാമദം നൃണാമ്
മഹാരാജാവേ, മകളെ നൽകി നീ ബദരികാശ്രമത്തിലേക്ക് പോവുക. ദേവന്മാരുടെ ആ വാസസ്ഥലത്ത്, മനുഷ്യർക്കു പാവനവും ഇഷ്ടഫലവും നൽകുന്ന തപസ്സ് നിർവഹിക്കണം.
വ്യാസ ഉവാച - ഇതി രാജാ സമാദിഷ്ടോ ബ്രഹ്മണാ പദ്മയോനിനാ । ജഗാമ തരസാ രാജന് ദ്വാരകാം കന്യയാന്വിതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പദ്മജനമായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ നിർദ്ദേശം ലഭിച്ച രാജാവ്, മകളോടൊപ്പം ദ്വാരകയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു.
ദദൌ താം ബലദേവായ കന്യാം വൈ ശുഭലക്ഷണാമ് । തതസ്തപ്ത്വാ തപസ്തീവ്രം നൃപതിഃ കാലപര്യയേ
അവൻ ആ ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള മകളെ ബാലദേവനു നൽകി. അതിനുശേഷം രാജാവ് കഠിനമായ തപസ്സ് നിർവഹിച്ചു, സമയാനുസരണം,
ജഗാമ ത്രിദശാവാസം ത്യക്ത്വാ ദേഹം സരിത്തടേ । രാജോവാച - ഭഗവന്മഹദാശ്ചര്യം ഭവതാ സമുദാഹൃതമ്
നദീതീരത്ത് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദേവലോകത്തേക്ക് പോയി. രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഭഗവനേ, നിങ്ങൾ വളരെ അത്ഭുതകരമായ കഥ പറഞ്ഞു.
രേവതസ്തു സ്ഥിതസ്തത്ര ബ്രഹ്മലോകേ സുതാര്ഥതഃ । യുഗാനാം തു ഗതം തത്ര ശതമഷ്ടോത്തരം കില
രേവതൻ അവിടം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ, മകന്റെ കാരണത്താൽ തുടരുകയായിരുന്നു. അവിടെ നൂറും എട്ട് യുഗങ്ങൾ കടന്നു.
കന്യാ വൃദ്ധാ ന സഞ്ജാതാ രാജാ വാതിതരാം നു കിമ് । ഏതാവന്തം തഥാ കാലമായുഃ പൂര്ണം തയോഃ കഥമ്
അവളുടെ വയസ്സു കൂടിയില്ല; മഹാരാജാവേ, എങ്ങനെ ഇവർക്ക് ഇങ്ങനേയും ദീർഘായുസ്സുണ്ടായി?
വ്യാസ ഉവാച - ന ജരാ ക്ഷുപിത്പാസാ വാ ന മൃത്യുര്ന ഭയം പുനഃ । ന തു ഗ്ലാനിഃ പ്രഭവതി ബ്രഹ്മലോകേ സദാനഘ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വൃദ്ധ likewise, ദാഹം, വിശപ്പ്, മരണം, ഭയം, ക്ഷീണം എന്നിവ ഒന്നും ഇല്ല, പാപരഹിതനേ.
മേരും ഗതസ്യ ശര്യാതേഃ സന്തതീ രാക്ഷസൈര്ഹതാ । ഗതാഃ കുശസ്ഥലീം ത്യക്ത്വാ ഭയഭീതാ ഇതസ്തതഃ
ശര്യാതി മേരുപർവതത്തിലേക്ക് പോയപ്പോൾ, അവന്റെ വംശം രാക്ഷസന്മാരാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഭയത്താൽ അവർ കുശസ്ഥലിയും ഉപേക്ഷിച്ച് വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് ചിതറിപ്പോയി.
മനോശ്ച ക്ഷുവതഃ പുത്ര ഉത്പന്നോ വീര്യവത്തരഃ । ഇക്ഷ്വാകുരിതി വിഖ്യാതഃ സൂര്യവംശകരസ്തു സഃ
മനുവിന് തുമ്മൽ വന്നപ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് വലിയ ശക്തിയുള്ള ഒരു മകൻ ജനിച്ചു. ഇക്ഷ്വാകു എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായ അവൻ സൂര്യവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി.
വംശാര്ഥം തപ ആതിഷ്ഠദ്ദേവീം ധ്യാത്വാ നിരന്തരമ് । നാരദസ്യോപദേശേന പ്രാപ്യ ദീക്ഷാമനുത്തമാമ്
വംശം നിലനിർത്താൻ, അവൻ ദേവിയെ നിരന്തരം ധ്യാനിച്ച് കഠിനതപസ്സു ചെയ്തു. നാരദന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, അവൻ ഉത്തമമായ ദീക്ഷയും നേടി.
തസ്യ പുത്രശതം രാജന്നിക്ഷ്വാകോരിതി വിശ്രുതമ് । വികുക്ഷിഃ പ്രഥമസ്തേഷാം ബലവീര്യസമന്വിതഃ
രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രശസ്തനായ ഇക്ഷ്വാകുവിന് നൂറ് മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. അവരിൽ ആദ്യനായ വികുക്ഷി വലിയ ബലവും വീര്യവും ഉള്ളവനായിരുന്നു.
അയോധ്യായാം സ്ഥിതോ രാജാ ഇക്ഷ്വാകുരിതി വിശ്രുതഃ । ശകുനിപ്രമുഖാഃ പുത്രാ പഞ്ചാശദ്ബലവത്തരാഃ
അയോധ്യയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന രാജാവ് ഇക്ഷ്വാകു എന്ന പേര് കൊണ്ടാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ശകുനി മുതലായ അമ്പതു മക്കളും അവനേക്കാൾ ശക്തരായിരുന്നു.
ഉത്തരാപഥദേശസ്യ രക്ഷിതാരഃ കൃതാഃ കില । ദക്ഷിണസ്യാം തഥാ രാജന്നാദിഷ്ടാസ്തേന തേ സുതാഃ
ഈ മക്കളിൽ ചിലരെ ഉത്തരദേശങ്ങൾ കാക്കാൻ നിയോഗിച്ചു എന്നാണ് പറയുന്നത്. അതുപോലെ, രാജാവേ, മറ്റുള്ളവരെ ദക്ഷിണഭാഗത്തും അവൻ നിയോഗിച്ചു.
ചത്വാരിംശത്തഥാഷ്ടൌ ച രക്ഷണാര്ഥം മഹാത്മനാ । അന്യൌ ദ്വൌ സംസ്ഥിതൌ പാര്ശ്വേ സേവാര്ഥം തസ്യ ഭൂപതേഃ
നാല്പത്തെട്ടുപേരെ സംരക്ഷണത്തിനായി നിയോഗിച്ചു. മറ്റൊരു രണ്ടുപേർ രാജാവിന്റെ അടുത്ത് സേവനത്തിനായി ഉണ്ടായിരുന്നു.
മാന്ധാതോത്പത്തിവര്ണനമ് വ്യാസ ഉവാച - കദാചിദഷ്ടകാശ്രാദ്ധേ വികുക്ഷിം പൃഥിവീപതിഃ । ആജ്ഞാപയദസംമൂഢോ മാംസമാനയ സത്വരമ്
മാന്ധാതാവിന്റെ ഉത്ഭവം വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഒരിക്കൽ അഷ്ടകാ ശ്രാദ്ധത്തിനായി രാജാവ് വികുക്ഷിയെ വിളിച്ചു, 'വേഗത്തിൽ നല്ല മാംസം കൊണ്ടുവരിക' എന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
മേധ്യം ശ്രാദ്ധാര്ഥമധുനാ വനേ ഗത്വാ സൂതാദരാത് । ഉത്യുക്തോഽസൌ തഥേത്യാശു ജഗാമ വനമസ്ത്രഭൃത്
ശ്രാദ്ധത്തിന് ശുദ്ധമായ മാംസം കൊണ്ടുവരണമെന്ന് സാരഥി പറഞ്ഞപ്പോൾ, വികുക്ഷി അതിന് സമ്മതിച്ച് ആയുധങ്ങൾ എടുത്ത് വനംവൈകി.
ഗത്വാ ജഘാന ബാണൈഃ സ വരാഹാന്സൂകരാന്മൃഗാന് । ശശാംശ്ചാപി പരിശ്രാന്തോ ബഭൂവാഥ ബുഭൂക്ഷിതഃ
അവിടെ ചെന്നവൻ അമ്പുകൊണ്ട് പന്നികളും കാട്ടുപന്നികളും മൃഗങ്ങളും വേട്ടയാടി. പിന്നെ ക്ഷീണിച്ചും വിശന്നും അവൻ മുയലുകളെയും കൊല്ലി.
വിസ്മൃതാ ചാഷ്ടകാ തസ്യ ശശം ചാദദസൌ വനേ । ശേഷം നിവേദയാമാസ പിത്രേ മാംസമനുത്തമമ്
അഷ്ടകാ ശ്രാദ്ധം മറന്നവൻ, കാട്ടിൽ ഒരു മുയൽ തിന്നു. ശേഷിച്ച നല്ല മാംസം അവൻ അച്ഛനു സമർപ്പിച്ചു.
പ്രോക്ഷണായ സമാനീതം മാംസം ദൃഷ്ട്വാ ഗുരുസ്തദാ । അനര്ഹമിതി തജ്ജ്ഞാത്വാ ചുകോപ മുനിസത്തമഃ
പ്രക്ഷാളനത്തിനായി കൊണ്ടുവന്ന മാംസം കണ്ട ഗുരു, അത് യോഗ്യമായതല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അതറിഞ്ഞ മഹർഷി അതികോപിച്ചു.
ഭുക്തശേഷം തു ന ശ്രാദ്ധേ പ്രോക്ഷണീയമിതി സ്ഥിതിഃ । രാജ്ഞേ നിവേദയാമാസ വസിഷ്ഠഃ പാകദൂഷണമ്
ശ്രാദ്ധത്തിന് ശേഷിച്ച ഭക്ഷണം ഉപയോഗിക്കരുതെന്നാണു നിയമം. ഈ ദോഷം വസിഷ്ഠൻ രാജാവിനോട് അറിയിച്ചു.
പുത്രസ്യ കര്മ തജ്ജ്ഞാത്വാ ഭൂപതിര്ഗുരുണോദിതമ് । ചുകോപ വിധിലോപാത്തം ദേശാന്നിഃസാരയത്തതഃ
മകന്റെ പ്രവൃത്തിയറിയുമ്പോൾ, ഗുരു പറഞ്ഞതുപോലെ രാജാവ് നിയമലംഘനത്തിൽ കോപിച്ചു, അവനെ ദേശത്തുനിന്ന് പുറത്താക്കി.
ശശാപ ഇതി വിഖ്യാതോ നാമ്നാ ജാതോ നൃപാത്മജഃ । ഗതോ വനേ ശശാദസ്തു പിതൃകോപാദസമ്ഭ്രമഃ
മുയൽ തിന്നതുകൊണ്ട് അവൻ ശശാദൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. അച്ഛന്റെ കോപം ഭയന്ന് രാജകുമാരൻ കാട്ടിലേക്ക് പോയി.
വന്യേന വര്തയന്കാലം നീതവാന് ധര്മതത്പരഃ । പിതര്യുപരതേ രാജ്യം പ്രാപ്തം തേന മഹാത്മനാ
കാട്ടിൽ വന്യഭക്ഷണം കഴിച്ചു, ധർമ്മത്തിൽ ശ്രദ്ധയോടെ കാലം കഴിച്ചു. അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവ് രാജ്യം ഏറ്റെടുത്തു.
ശശാദസ്ത്വകരോദ്രാജ്യമയോധ്യായാഃ പതിഃ സ്വയമ് । യജ്ഞാനനേകശഃ പൂര്ണാംശ്ചകാര സരയൂതടേ
ശശാദൻ തന്നെയാണ് അയോധ്യയുടെ രാജാവായത്. അവൻ സരയൂനദീതീരത്ത് അനേകം യാഗങ്ങൾ നിർവ്വഹിച്ചു.
ശശാദസ്യാഭവത്പുത്രഃ കകുത്സ്ഥ ഇതി വിശ്രുതഃ । തസ്യൈവ നാമഭേദാദ്വൈ ഇന്ദ്രവാഹഃ പുരഞ്ജയഃ
ശശാദനു കകുത്ഥൻ എന്നൊരു മകൻ ഉണ്ടായി, അവൻ പ്രസിദ്ധനായി. അവന്റെ കീർത്തികാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടു ഇന്ദ്രവാഹനും പുരഞ്ജയനും എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെട്ടു.
ജനമേജയ ഉവാച - നാമഭേദഃ കഥം ജാതോ രാജപുത്രസ്യ ചാനഘ । കാരണം ബ്രൂഹി മേ സര്വം കര്മണാ യേന ചാഭവത്
ജനമേജയൻ ചോദിച്ചു: രാജകുമാരന് എങ്ങനെ പല പേരുകൾ ലഭിച്ചു? ഇതിന് കാരണമെന്താണ്, അവന് ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് ദയവായി മുഴുവനും പറഞ്ഞുതരൂ.
വ്യാസ ഉവാച - ശശാദേ സ്വര്ഗതേ രാജാ കകുത്സ്ഥ ഇതി ചാഭവത് । [രാജ്യം ചകാര ധര്മജ്ഞഃ പിതൃപൈതാമഹം ബലാത് ।] ഏതസ്മിന്നന്തരേ ദേവാ ദൈത്യൈഃ സര്വേ പരാജിതാഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ശശാദൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയതിനു ശേഷം, രാജാവ് കകുത്സ്ഥൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. പിതാവിന്റെയും പിതാമഹന്റെയും ശക്തിയാൽ, ധർമ്മം അറിഞ്ഞവനായി രാജ്യം ഭരിച്ചു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ എല്ലാവരും അസുരന്മാരാൽ തോറ്റുപോയി.
ജഗ്മുസ്ത്രിലോകാധിപതിം വിഷ്ണും ശരണമവ്യയമ് । താന്പ്രോവാച മഹാവിഷ്ണുസ്തദാ ദേവാന്സനാതനഃ
അവർ മൂന്നുലോകത്തിന്റെയും രക്ഷകനായ വിശ്ണുവിനോടു അഭയം തേടി ചെന്നു. അപ്പോൾ മഹാവിശ്ണു ദേവന്മാരോട്这样 പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണുരുവാച - പാര്ഷ്ണിഗ്രാഹം മഹീപാലം പ്രാര്ഥയന്തു ശശാദജമ് । സ ഹനിഷ്യതി വൈ ദൈത്യാന്സംഗ്രാമേ സുരസത്തമാഃ
വിശ്ണു പറഞ്ഞു: ശശാദന്റെ പുത്രനായ മഹാരാജാവിനെ, പാദത്താൽ പിടിക്കുന്നവനെയാണു നിങ്ങൾ തേടേണ്ടത്. അവൻ യുദ്ധത്തിൽ അസുരന്മാരെ നിർഭാഗ്യമായി സംഹരിക്കും, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.