തം വിലോക്യാമരാകാരം വിസ്മയം നൃപതിര്ഗതഃ । കിം കൃതം കുത്സിതം കര്മ പുത്ര്യാ ലോകവിഗര്ഹിതമ്
അവനെ ദൈവസദൃശനായതായി കണ്ട രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. എന്റെ മകൾ ലോകം നിന്ദിക്കുന്ന എന്ത് ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്തു?
നിഹതോഽസൌ മുനിര്വൃദ്ധസ്ത്വനയാന്യഃ പതിഃ കൃതഃ । കാമപീഡിതയാ കാമം പ്രശാന്തോഽപ്യതിനിര്ധനഃ
വൃദ്ധനായ ആ മുനിയെ അവൾ നശിപ്പിച്ചു; മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയാൽ ബാധിച്ച അവൾ ദാരിദ്ര്യത്തിലും ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി.
ദുഃസഹയോഽയം പുഷ്പധന്വാ വിശേഷേണ ച യൌവനേ । കുലേ കലങ്കഃ സുമഹാനനയാ മാനവേ കൃതഃ
പുഷ്പബാണധാരിയായ ദേവൻ, പ്രത്യേകിച്ച് യൗവനത്തിൽ, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്. അവളുടെ വഴി നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ വലിയ അപമാനം സംഭവിച്ചു.
ധിക്തസ്യ ജീവിതം ലോകേ യസ്യ പുത്രീ ഹി കുത്സിതാ । സര്വപാപൈസ്തു ദുഃഖായ പുത്രീ ഭവതി ദേഹിനാമ്
ലോകത്തിൽ മകൾ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ ജീവൻ നിന്ദ്യമാണ്. എല്ലാ ജീവികളുടെയും മകൾ പാപങ്ങൾകൊണ്ട് ദുഃഖം നൽകുന്നവളാണ്.
മയാ ത്വനുചിതം കര്മ കൃതം സ്വാര്ഥസ്യ സിദ്ധയേ । വൃദ്ധായാന്ധായ യാ ദത്താ പുത്രീ സര്വാത്മനാ കില
എന്റെ സ്വാർത്ഥം നേടാൻ ഞാൻ യോഗ്യമല്ലാത്ത ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു. എന്റെ മകളെ ഞാൻ മുഴുവൻ മനസ്സോടെ ഒരു വൃദ്ധനും കുരുടനും ആയ മനുഷ്യനു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
കന്യാ യോഗ്യായ ദാതവ്യാ പിത്രാ സര്വാത്മനാ കില । താദൃശം ഹി ഫലം പ്രാപ്തം യാദൃശം വൈ കൃതം മയാ
ഒരു മകളെ പിതാവ് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ യോഗ്യനായവനു നൽകേണ്ടതാണ്. ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെയാണ് എനിക്ക് ഫലവും ലഭിച്ചത്.
ഹന്മി ചേദദ്യ തനയാം ദുഃശീലാം പാപകാരിണീമ് । സ്ത്രീഹത്യാ ദുസ്തരാ സ്യാന്മേ തഥാ പുത്ര്യാ വിശേഷതഃ
ഇന്ന് ഞാൻ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള എന്റെ മകളെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, സ്ത്രീഹത്യയുടെ പാപം, പ്രത്യേകിച്ച് സ്വന്തം മകളെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപം, എനിക്ക് അതികടിനമായിരിക്കും.
മനുവംശസ്തു വിഖ്യാതഃ സകലങ്കഃ കൃതോ മയാ । ലോകാപവാദോ ബലവാന്ദുസ്ത്യാജ്യാ സ്നേഹശൃങ്ഖലാ
പ്രശസ്തമായ മനുവംശം എന്റെ കാരണത്താൽ കറങ്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ അപവാദം ശക്തമാണ്, സ്നേഹത്തിന്റെ ബന്ധങ്ങൾ വിട്ടുകളയാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
കിം കരോമീതി ചിന്താബ്ധൌ യദാ മഗ്നഃ സ പാര്ഥിവഃ । സുകന്യയാ തദാ ദൈവാദ്ദൃഷ്ടശ്ചിന്താകുലഃ പിതാ
'എന്ത് ചെയ്യണം' എന്ന ചിന്തയുടെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ആ രാജാവിനെ, ദൈവത്താൽ, തന്റെ മകൾ സുകന്യ അവന്റെ ചിന്താഭാരിതനായ മുഖം കണ്ടു.
സാ ദൃഷ്ട്വാ തം ജഗാമാശു സുകന്യാ പിതുരന്തികേ । ഗത്വാ പപ്രച്ഛ ഭൂപാലം പ്രേമപൂരിതമാനസാ
അവനെ കണ്ട സുകന്യ ഉടൻ തന്നെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. രാജാവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, സ്നേഹപൂർണ്ണമായ മനസ്സോടെ അവളവനോട് ചോദിച്ചു.
കിം വിചാരയസേ രാജംശ്ചിന്താവ്യാകുലിതാനനഃ । ഉപവിഷ്ടം മുനിം വീക്ഷ്യ യുവാനമമ്ബുജേക്ഷണമ്
"രാജാവേ, എന്താണ് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് ഇരിക്കുന്നത്? നിങ്ങളുടെ മുഖം വിഷാദത്തോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന യുവാവായ കമലനയനനായ ഒരു മുനിയുണ്ട്."
ഏഹ്യേഹി പുരുഷവ്യാഘ്ര പ്രണമസ്വ പതിം മമ । മാ വിഷാദം നൃപശ്രേഷ്ഠ സാമ്പ്രതം കുരു മാനവ
"വരൂ, വരൂ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭർത്താവിന് നമസ്കരിക്കൂ. രാജാവേ, മനസ്സിൽ വിഷാദം വരുത്തരുത്; ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വിഷമം വേണ്ട."
വ്യാസ ഉവാച - ഇതി പുത്ര്യാ വചം ശ്രുത്വാ ശര്യാതിഃ ക്രോധപീഡിതഃ । പ്രോവാച വചനം രാജാ പുരഃസ്ഥാം തനയാം തതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശര്യാതി കോപഭാരിതനായി, തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന മകളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രാജോവാച - ക്വ മുനിശ്ച്യവനഃ പുത്രി വൃദ്ധോഽന്ധസ്താപസോത്തമഃ । കോഽയം യുവാ മദോന്മത്തഃ സന്ദേഹോഽത്ര മഹാന്മമ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "മകളേ, Cyavana എന്ന വൃദ്ധനും കുരുടനുമായ മുനി എവിടെയാണ്? ഈ യുവാവാണ് ആരെന്ന് എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്."
മുനിഃ കിം നിഹതഃ പാപേ ത്വയാ ദുഷ്കൃതകാരിണി । നൂതനോഽസൌ പതിഃ കാമാത്കൃതഃ കുലവിനാശിനി
"പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്ത നീ Cyavana മുനിയെ കൊല്ലിച്ചോ? ഈ പുതിയ ഭർത്താവിനെ നീ ഇഷ്ടാനുസൃതമായി സ്വീകരിച്ചോ, കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ?"
സോഽഹം ചിന്താതുരസ്തം ന പശ്യാമ്യാശ്രമസംസ്ഥിതമ് । കിം കൃതം ദുഷ്കൃതം കര്മ കുലടാചരിതം കില
"ചിന്തയിൽ മുങ്ങിയ ഞാൻ ആ ആശ്രമത്തിൽ Cyavana മുനിയെ കാണുന്നില്ല. എന്താണ് ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തി? ഇതാണ് ഒരു ദുർമ്മാർഗ്ഗിണിയുടെ പെരുമാറ്റമോ?"
നിമഗ്നോഽഹം ദുരാചാരേ ശോകാബ്ധൌ ത്വത്കൃതേഽധുനാ । ദൃഷ്ട്വൈനം പുരുഷം ദിവ്യമദൃഷ്ട്വാ ച്യവനം മുനിമ്
"നിന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുടെ കാരണത്താൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദു:ഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദിവ്യനായ പുരുഷനെ കണ്ടിട്ടും Cyavana മുനിയെ കാണാനാവാതെ ഞാൻ വിഷമിക്കുന്നു."
വിഹസ്യ തമുവാചാശു സാ ശ്രുത്വാ വചനം പിതുഃ । ഗൃഹീത്വാഽഽനീയ പിതരം ഭര്തുരന്തികമാദരാത്
പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സുകന്യ അവനെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു, പിന്നെ പിതാവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് ആദരപൂർവ്വം ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയി.
ച്യവനോഽസൌ മുനിസ്താത ജാമാതാ തേ ന സംശയഃ । അശ്വിഭ്യാമീദൃശഃ കാന്തഃ കൃതഃ കമലലോചനഃ
"ഇവൻ തന്നെയാണ് Cyavana മുനിയും, അച്ഛാ, നിങ്ങളുടെ മരുമകനും. അശ്വിനീദേവന്മാർക്കാണ് ഇങ്ങനെ കമലനയനനായി അവനെ മാറ്റിയത്."
യദൃച്ഛയാത്ര സമ്പ്രാപ്തൌ നാസത്യാവാശ്രമേ മമ । താഭ്യാം കരുണയാ നൂനം ച്യവനസ്താദൃശഃ കൃതഃ
"യാദൃശ്ചികമായി അശ്വിനീദേവന്മാർ എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവരുടെ ദയയാൽ Cyavana ഇങ്ങനെ മനോഹരനായി മാറി."
നാഹം തവ സുതാ താത തഥാ സ്യാം പാപകാരിണീ । യഥാ ത്വം മന്യസേ രാജന് വിമൂഢോ രൂപസംശയേ
"അച്ഛാ, ഞാൻ നിങ്ങൾ കരുതുന്നപോലെയുള്ള പാപിനിയായ മകൾ അല്ല, രാജാവേ. രൂപം കണ്ടു സംശയത്തിൽ ആകുന്ന നിങ്ങൾ വിഡ്ഢിയാണു മാത്രം."
പ്രണമ ത്വം മുനിം രാജന് ഭാര്ഗവം ച്യവനം പിതഃ । ആപൃച്ഛ കാരണം സര്വം കഥിയിഷ്യതി വിസ്തരമ്
"രാജാവേ, അച്ഛാ, ഭാർഗവവംശത്തിൽ പെട്ട Cyavana മുനിക്ക് നിങ്ങൾ നമസ്കരിക്കണം. എന്തും ചോദിക്കൂ, അദ്ദേഹം എല്ലാം വിശദമായി പറയും."
ഇതി ശ്രുത്വാ വചം പുത്ര്യാ ശര്യാതിസ്ത്വരിതസ്തദാ । പ്രണനാമ മുനിം തത്ര ഗത്വാ പപ്രച്ഛ സാദരമ്
മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശര്യാതി അതിവേഗം അവിടെത്തി, ആ മുനിയെ വന്ദിച്ചു, ആദരപൂർവ്വം ചോദിച്ചു.
രാജോവാച - കഥയസ്വ സ്വവൃത്താന്തം ഭാര്ഗവാശു യഥോചിതമ് । നയനേ ച കഥം പ്രാപ്തേ ക്വ ഗതാ തേ ജരാ പുനഃ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ഭാർഗവാ, ദയവായി നിന്റെ കഥ എനിക്ക് പറയൂ. നിന്റെ കാഴ്ച എങ്ങനെ തിരികെവന്നു? നിന്റെ വയസ്സായ അവസ്ഥ എവിടെ പോയി?
സംശയോഽയം മഹാന്മേഽസ്തി രൂപം ദൃഷ്ട്വാതിസുന്ദരമ് । വദ വിസ്തരതോ ബ്രഹ്മന് ശ്രുത്വാഹം സുഖമാപ്നുയാമ്
നിന്റെ അതിമനോഹരമായ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണാ, ദയവായി വിശദമായി പറയൂ; ഞാൻ കേട്ടാൽ സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
ച്യവന ഉവാച - നാസത്യാവത്ര സമ്പ്രാപ്തൌ ദേവാനാം ഭിഷജാവുഭൌ । ഉപകാരഃ കൃതസ്താഭ്യാം കൃപയാ നൃപസത്തമ
ച്യവനൻ പറഞ്ഞു: ദേവന്മാരുടെ വൈദ്യന്മാരായ അശ്വിനികൾ ഇവിടെ വന്നിരുന്നു. അവർ കരുണകൊണ്ട് എന്നെ സഹായിച്ചു, മഹാരാജാവേ.
മയാ താഭ്യാം വരോ ദത്ത ഉപകാരസ്യ ഹേതവേ । കരിഷ്യാമി മഖേ രാജ്ഞോ ഭവന്തൌ സോമപായിനൌ
അവരുടെ സഹായത്തിന് മറുപടിയായി ഞാൻ ഒരു വരം നൽകി: രാജാവിന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ഇരുവരും സോമപാനം ചെയ്യാൻ കഴിയണം.
ഏവം മയാ വയഃ പ്രാപ്തം ലോചനേ വിമലേ തഥാ । സ്വസ്ഥോ ഭവ മഹാരാജ സംവിശസ്വാസനേ ശുഭേ
ഇങ്ങനെ ഞാൻ വീണ്ടും യൗവനംയും വ്യക്തമായ കാഴ്ചയും നേടി. മഹാരാജാവേ, മനസ്സിലൊരു ആശ്വാസം കൊണ്ടു ഈ പുണ്യമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരിക്കൂ.
ഇത്യുക്തഃ സ തു വിപ്രേണ സഭാര്യഃ പൃഥിവീപതിഃ । സുഖോപവിഷ്ടഃ കല്യാണീഃ കഥാശ്ചക്രേ മഹാത്മനാ
മുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ഭാര്യയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു, മഹാത്മാവുമായ് സുഖമായി സംസാരിച്ചു.
അഥൈനം ഭാര്ഗവം പ്രാഹ രാജാനം പരിസാന്ത്വയന് । യാജയിഷ്യാമി രാജംസ്ത്വാം സമ്ഭാരാനുപകല്പയ
അപ്പോൾ ഭാർഗവൻ രാജാവിനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു: രാജൻ, ഞാൻ നിന്നെ രാജസൂയയജ്ഞം നടത്തിപ്പിക്കും; വേണ്ട സാധനങ്ങൾ ഒരുക്കൂ.