വ്യാസ ഉവാച - നിശാമയ മഹാരാജ ചരിതം പരമാദ്ഭുതമ് । ച്യവനസ്യ മഖേ തസ്മിഞ്ഛര്യാതേര്ഭുവി ഭാരത
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, ഭൂമിയിൽ നടന്ന ച്യവനന്റെ യാഗത്തിലെ അത്ഭുതം നീ ശ്രദ്ധിച്ച് കേൾക്കു, ഭാരതവംശജനായ രാജാവേ.
സുകന്യാം സുന്ദരീം പ്രാപ്യ ച്യവനഃ സുരസന്നിഭഃ । വിജഹാര പ്രസന്നാത്മാ ദേവകന്യാമിവാപരഃ
സുന്ദരിയായ സുകന്യയെ ലഭിച്ച ച്യവനൻ, ദേവന്മാരെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, മറ്റൊരു ദേവകന്യയെ പോലെ.
കദാചിദഥ ശര്യാതിഭാര്യാ ചിന്താതുരാ ഭൃശമ് । പതിം പ്രാഹ വേപമാനാ വചനം രുദതീ പ്രിയാ
ഒരു ദിവസം, ശര്യാതിയുടെ ഭാര്യ അതിയായ ചിന്തയിൽ കുലുങ്ങി, വിറയച്ച് കരയുന്നവളായി ഭർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രാജന് പുത്രീ ത്വയാ ദത്താ മുനയേഽന്ധായ കാനനേ । മൃതാ ജീവതി വാ സാ തു ദ്രഷ്ടവ്യാ സര്വഥാ ത്വയാ
രാജാവേ, നീ മകളെ കാട്ടിൽ അന്ധനായ മുനിക്ക് നൽകി. അവൾ മരിച്ചോ ജീവിച്ചോ എന്നത് നീ എങ്ങിനെയും അറിയണം.
ഗച്ഛ നാഥ മുനേസ്താവദാശ്രമം ദ്രഷ്ടുമാദരാത് । കിം കരോതി സുകന്യാ സാ പ്രാപ്യ നാഥം തഥാവിധമ്
നാഥാ, നീ ഉടൻ മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി സുകന്യ എന്താണ് ചെയ്യുന്നത് എന്ന് മനസ്സോടെ നോക്കൂ.
പുത്രീദുഃഖേന രാജര്ഷേ ദഗ്ധാസ്മി സര്വഥാ ഹൃദി । താമാനയ വിശാലാക്ഷീം തപഃക്ഷാമാം മദന്തികേ
രാജർഷിയേ, മകളെക്കുറിച്ചുള്ള ദുഃഖം കൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയം പൂർണ്ണമായി കത്തുന്നു. വിശാലനേത്രിയായ, തപസ്സാൽ ക്ഷയിച്ച അവളെ എന്റെ സമീപത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരിക.
പശ്യാമി സര്വഥാ പുത്രീം കൃശാങ്ഗീം വല്കലാവൃതാമ് । അന്ധം പതിം സമാസാദ്യ ദുഃഖഭാജം കൃശോദരീമ്
വൽകലം ധരിച്ച, ക്ഷീണമായ ശരീരമുള്ള, അന്ധനായ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ച, ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്ന, അരികുറഞ്ഞ എന്റെ മകളെ ഞാൻ എങ്ങിനെയും കാണണം.
ശര്യാതിരുവാച - ഗച്ഛാമോഽദ്യ വിശാലാക്ഷി സുകന്യാം ദ്രഷ്ടുമാദരാത് । പ്രിയപുത്രീം വരാരോഹേ മുനിം തം സംശിതവ്രതമ്
ശര്യാതി പറഞ്ഞു: വിശാലനേത്രിയായവളേ, നാം ഇന്ന് തന്നെ സുകന്യയെ കാണാൻ പോവാം, പ്രിയപ്പെട്ട മകളെയും, ഉറച്ച വ്രതമുള്ള ആ മുനിയെയും.
വ്യാസ ഉവാച - ഏവമുക്ത്വ തു ശര്യാതിഃ കാമിനീം ശോകസംകുലാമ് । ജഗാമ രഥമാരുഹ്യ ത്വരിതശ്ചാശ്രമം മുനേഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ആഗ്രഹത്തിലും ദുഃഖത്തിലും മുങ്ങിയ ശര്യാതി രഥത്തിൽ കയറി വേഗത്തിൽ മുനിയുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
ഗത്വാഽഽശ്രമസമീപേ തു തമപശ്യന്മഹീപതിഃ । നവയൌവനസമ്പന്നം ദേവപുത്രോപമം മുനിമ്
ആശ്രമത്തിനടുത്ത് എത്തിയ രാജാവ്, പുതുമയുവാവായ, ദേവപുത്രനെപ്പോലെയുള്ള മുനിയെ കണ്ടു.
തം വിലോക്യാമരാകാരം വിസ്മയം നൃപതിര്ഗതഃ । കിം കൃതം കുത്സിതം കര്മ പുത്ര്യാ ലോകവിഗര്ഹിതമ്
അവനെ ദൈവസദൃശനായതായി കണ്ട രാജാവ് അത്ഭുതപ്പെട്ടു. എന്റെ മകൾ ലോകം നിന്ദിക്കുന്ന എന്ത് ദുഷ്കൃത്യം ചെയ്തു?
നിഹതോഽസൌ മുനിര്വൃദ്ധസ്ത്വനയാന്യഃ പതിഃ കൃതഃ । കാമപീഡിതയാ കാമം പ്രശാന്തോഽപ്യതിനിര്ധനഃ
വൃദ്ധനായ ആ മുനിയെ അവൾ നശിപ്പിച്ചു; മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു. ആകാംക്ഷയാൽ ബാധിച്ച അവൾ ദാരിദ്ര്യത്തിലും ആഗ്രഹം നിറവേറ്റി.
ദുഃസഹയോഽയം പുഷ്പധന്വാ വിശേഷേണ ച യൌവനേ । കുലേ കലങ്കഃ സുമഹാനനയാ മാനവേ കൃതഃ
പുഷ്പബാണധാരിയായ ദേവൻ, പ്രത്യേകിച്ച് യൗവനത്തിൽ, സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തവനാണ്. അവളുടെ വഴി നമ്മുടെ കുടുംബത്തിൽ വലിയ അപമാനം സംഭവിച്ചു.
ധിക്തസ്യ ജീവിതം ലോകേ യസ്യ പുത്രീ ഹി കുത്സിതാ । സര്വപാപൈസ്തു ദുഃഖായ പുത്രീ ഭവതി ദേഹിനാമ്
ലോകത്തിൽ മകൾ നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ ജീവൻ നിന്ദ്യമാണ്. എല്ലാ ജീവികളുടെയും മകൾ പാപങ്ങൾകൊണ്ട് ദുഃഖം നൽകുന്നവളാണ്.
മയാ ത്വനുചിതം കര്മ കൃതം സ്വാര്ഥസ്യ സിദ്ധയേ । വൃദ്ധായാന്ധായ യാ ദത്താ പുത്രീ സര്വാത്മനാ കില
എന്റെ സ്വാർത്ഥം നേടാൻ ഞാൻ യോഗ്യമല്ലാത്ത ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്തു. എന്റെ മകളെ ഞാൻ മുഴുവൻ മനസ്സോടെ ഒരു വൃദ്ധനും കുരുടനും ആയ മനുഷ്യനു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
കന്യാ യോഗ്യായ ദാതവ്യാ പിത്രാ സര്വാത്മനാ കില । താദൃശം ഹി ഫലം പ്രാപ്തം യാദൃശം വൈ കൃതം മയാ
ഒരു മകളെ പിതാവ് പൂർണ്ണഹൃദയത്തോടെ യോഗ്യനായവനു നൽകേണ്ടതാണ്. ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെയാണ് എനിക്ക് ഫലവും ലഭിച്ചത്.
ഹന്മി ചേദദ്യ തനയാം ദുഃശീലാം പാപകാരിണീമ് । സ്ത്രീഹത്യാ ദുസ്തരാ സ്യാന്മേ തഥാ പുത്ര്യാ വിശേഷതഃ
ഇന്ന് ഞാൻ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുള്ള എന്റെ മകളെ കൊല്ലുകയാണെങ്കിൽ, സ്ത്രീഹത്യയുടെ പാപം, പ്രത്യേകിച്ച് സ്വന്തം മകളെ കൊല്ലുന്നതിന്റെ പാപം, എനിക്ക് അതികടിനമായിരിക്കും.
മനുവംശസ്തു വിഖ്യാതഃ സകലങ്കഃ കൃതോ മയാ । ലോകാപവാദോ ബലവാന്ദുസ്ത്യാജ്യാ സ്നേഹശൃങ്ഖലാ
പ്രശസ്തമായ മനുവംശം എന്റെ കാരണത്താൽ കറങ്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലോകത്തിന്റെ അപവാദം ശക്തമാണ്, സ്നേഹത്തിന്റെ ബന്ധങ്ങൾ വിട്ടുകളയാൻ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.
കിം കരോമീതി ചിന്താബ്ധൌ യദാ മഗ്നഃ സ പാര്ഥിവഃ । സുകന്യയാ തദാ ദൈവാദ്ദൃഷ്ടശ്ചിന്താകുലഃ പിതാ
'എന്ത് ചെയ്യണം' എന്ന ചിന്തയുടെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ആ രാജാവിനെ, ദൈവത്താൽ, തന്റെ മകൾ സുകന്യ അവന്റെ ചിന്താഭാരിതനായ മുഖം കണ്ടു.
സാ ദൃഷ്ട്വാ തം ജഗാമാശു സുകന്യാ പിതുരന്തികേ । ഗത്വാ പപ്രച്ഛ ഭൂപാലം പ്രേമപൂരിതമാനസാ
അവനെ കണ്ട സുകന്യ ഉടൻ തന്നെ പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തി. രാജാവിന്റെ അടുത്ത് ചെന്നു, സ്നേഹപൂർണ്ണമായ മനസ്സോടെ അവളവനോട് ചോദിച്ചു.
കിം വിചാരയസേ രാജംശ്ചിന്താവ്യാകുലിതാനനഃ । ഉപവിഷ്ടം മുനിം വീക്ഷ്യ യുവാനമമ്ബുജേക്ഷണമ്
"രാജാവേ, എന്താണ് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ച് ഇരിക്കുന്നത്? നിങ്ങളുടെ മുഖം വിഷാദത്തോടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന യുവാവായ കമലനയനനായ ഒരു മുനിയുണ്ട്."
ഏഹ്യേഹി പുരുഷവ്യാഘ്ര പ്രണമസ്വ പതിം മമ । മാ വിഷാദം നൃപശ്രേഷ്ഠ സാമ്പ്രതം കുരു മാനവ
"വരൂ, വരൂ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭർത്താവിന് നമസ്കരിക്കൂ. രാജാവേ, മനസ്സിൽ വിഷാദം വരുത്തരുത്; ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വിഷമം വേണ്ട."
വ്യാസ ഉവാച - ഇതി പുത്ര്യാ വചം ശ്രുത്വാ ശര്യാതിഃ ക്രോധപീഡിതഃ । പ്രോവാച വചനം രാജാ പുരഃസ്ഥാം തനയാം തതഃ
വ്യാസൻ പറഞ്ഞു: മകളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം ശര്യാതി കോപഭാരിതനായി, തന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന മകളോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
രാജോവാച - ക്വ മുനിശ്ച്യവനഃ പുത്രി വൃദ്ധോഽന്ധസ്താപസോത്തമഃ । കോഽയം യുവാ മദോന്മത്തഃ സന്ദേഹോഽത്ര മഹാന്മമ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "മകളേ, Cyavana എന്ന വൃദ്ധനും കുരുടനുമായ മുനി എവിടെയാണ്? ഈ യുവാവാണ് ആരെന്ന് എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്."
മുനിഃ കിം നിഹതഃ പാപേ ത്വയാ ദുഷ്കൃതകാരിണി । നൂതനോഽസൌ പതിഃ കാമാത്കൃതഃ കുലവിനാശിനി
"പാപകരമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്ത നീ Cyavana മുനിയെ കൊല്ലിച്ചോ? ഈ പുതിയ ഭർത്താവിനെ നീ ഇഷ്ടാനുസൃതമായി സ്വീകരിച്ചോ, കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവളേ?"
സോഽഹം ചിന്താതുരസ്തം ന പശ്യാമ്യാശ്രമസംസ്ഥിതമ് । കിം കൃതം ദുഷ്കൃതം കര്മ കുലടാചരിതം കില
"ചിന്തയിൽ മുങ്ങിയ ഞാൻ ആ ആശ്രമത്തിൽ Cyavana മുനിയെ കാണുന്നില്ല. എന്താണ് ഈ ദുഷ്പ്രവൃത്തി? ഇതാണ് ഒരു ദുർമ്മാർഗ്ഗിണിയുടെ പെരുമാറ്റമോ?"
നിമഗ്നോഽഹം ദുരാചാരേ ശോകാബ്ധൌ ത്വത്കൃതേഽധുനാ । ദൃഷ്ട്വൈനം പുരുഷം ദിവ്യമദൃഷ്ട്വാ ച്യവനം മുനിമ്
"നിന്റെ ദുഷ്പ്രവൃത്തിയുടെ കാരണത്താൽ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ദു:ഖത്തിന്റെ സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ദിവ്യനായ പുരുഷനെ കണ്ടിട്ടും Cyavana മുനിയെ കാണാനാവാതെ ഞാൻ വിഷമിക്കുന്നു."
വിഹസ്യ തമുവാചാശു സാ ശ്രുത്വാ വചനം പിതുഃ । ഗൃഹീത്വാഽഽനീയ പിതരം ഭര്തുരന്തികമാദരാത്
പിതാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട സുകന്യ അവനെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു, പിന്നെ പിതാവിന്റെ കൈ പിടിച്ച് ആദരപൂർവ്വം ഭർത്താവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോയി.
ച്യവനോഽസൌ മുനിസ്താത ജാമാതാ തേ ന സംശയഃ । അശ്വിഭ്യാമീദൃശഃ കാന്തഃ കൃതഃ കമലലോചനഃ
"ഇവൻ തന്നെയാണ് Cyavana മുനിയും, അച്ഛാ, നിങ്ങളുടെ മരുമകനും. അശ്വിനീദേവന്മാർക്കാണ് ഇങ്ങനെ കമലനയനനായി അവനെ മാറ്റിയത്."
യദൃച്ഛയാത്ര സമ്പ്രാപ്തൌ നാസത്യാവാശ്രമേ മമ । താഭ്യാം കരുണയാ നൂനം ച്യവനസ്താദൃശഃ കൃതഃ
"യാദൃശ്ചികമായി അശ്വിനീദേവന്മാർ എന്റെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, അവരുടെ ദയയാൽ Cyavana ഇങ്ങനെ മനോഹരനായി മാറി."