ദേവീഭാഗവതപുരാണമ്

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् । देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत्

നാരായണനെയും, ഉത്തമനായ നരനെയും, ദേവിയായ സരസ്വതിയെയും, വ്യാസനെയും വന്ദിച്ച്, അതിനുശേഷം ജയമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കണം.

ऋषय ऊचुः। सूत जीव समा बह्वीर्यस्त्वं श्रावयसीह नः । कथा मनोहराः पुण्या व्यासशिष्य महामते

ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: സൂതാ, നീ ദീർഘായുസ്സും ശക്തിയും ഉള്ളവനാണ്. വ്യാസന്റെ ജ്ഞാനശിഷ്യനായ നീ, ഞങ്ങൾക്ക് മനോഹരവും പുണ്യമുള്ള കഥകൾ ദയവായി പറയൂ.

सर्वपापहरं पुण्यं विष्णोश्चरितमद्भुतम् । अवतार कथोपेतमस्माभिर्भक्तितः श्रुतम्

വിഷ്ണുവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ പുണ്യമുള്ള ചരിതങ്ങളും അവന്റെ അവതാരകഥകളും, എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്നതും, ഭക്തിയോടെ ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

शिवस्य चरितं दिव्यं भस्मरुद्राक्षयोस्तथा । सेतिहासं च माहात्म्यं श्रुतं तव मुखाम्बुजात्

ശിവന്റെ ദിവ്യമായ ചരിതവും, ഭസ്മത്തിന്റെയും രുദ്രാക്ഷത്തിന്റെയും മഹത്വവും, അവയുടെ ചരിത്രവും മഹത്വവും, നിന്റെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.

अधुना श्रोतुमिच्छामः पावनात्पावनं परम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं नॄणामनायासेन सर्वशः

ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, എല്ലാംകാളും ശുദ്ധിയിലും ശ്രേഷ്ഠമായതും, മനുഷ്യർക്കു ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നതും, എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കാവുന്നതുമായത് തന്നെയാണ്.

तत्त्वं ब्रूहि महाभाग येन सिद्ध्यन्ति मानवाः । कलावपि वरं त्वत्तो न विद्यः संशयच्छिदम्

മഹാഭാഗ്യശാലിയായവനേ, മനുഷ്യർക്ക് സിദ്ധി ലഭിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ആ സത്യം നീ ഞങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞുതരിക. കലിയുഗത്തിൽ സംശയം നീക്കുന്ന അതിലേറെ ജ്ഞാനം നിന്നിൽ നിന്ന് ഇല്ല.

सूत उवाच। साधु पृष्टं महाभागा लोकानां हितकाम्यया । सर्वशास्त्रस्य यत्सारं तो वक्ष्याम्यशेषतः

സൂതൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗ്യശാലികളേ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ ചോദിച്ചതിന് നന്ദി. എല്ലാ ശാസ്ത്രങ്ങളുടെയും സാരം ഞാൻ ഇപ്പോൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരാം.

तावद्गर्जन्ति तीर्थानि पुराणानि व्रतानि च । यावन्न श्रूयते सम्यग्देवीभागवतं नरैः

ദേവീഭാഗവതം മനുഷ്യർ ശരിയായി കേൾക്കുന്നതുവരെ തീർത്ഥങ്ങളും പുരാണങ്ങളും വ്രതങ്ങളും വെറുതെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കും.

तावत्पापाटवी नॄणां क्लेशदाऽदभ्रकण्टका । यावन्न परशुः प्राप्तो देवीभागवताभिधः

ദേവീഭാഗവതം എന്ന പേരിലുള്ള കുരുവാൾ ലഭിക്കാത്തവരെ, അനവധി കുരുക്കുകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും നിറഞ്ഞ പാപങ്ങളുടെ കാട് മനുഷ്യർക്കു തുടരും.

तावत्क्लेशावहं नॄणामुपसर्गमहातमः । यावन्नैवोदयं प्राप्तो देवीभागवतोष्णगुः

ദേവീഭാഗവതം എന്ന സൂര്യൻ ഉദിക്കാത്തവരെ, മനുഷ്യർക്കു ദു:ഖം നൽകുന്ന വലിയ കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ഇരുണ്ടത്വം അകറ്റപ്പെടില്ല.

ऋषय ऊचुः। सूत सूत महाभाग वद नो वदतांवर । कीदृशं तत्पुरायणं हि विधिस्तच्छ्रवणे च कः

ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: സൂതാ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവനേ, വാക്കുകളിൽ ഉത്തമനായവനേ, ആ പാരായണം എങ്ങനെയാണെന്നും, അതു കേൾക്കാനുള്ള ക്രമം എന്താണെന്നും ഞങ്ങൾക്ക് വിശദമായി പറയൂ.

कतिभिर्वासरैरेतच्छ्रोतव्यं किं च पूजनम् । कैर्मानवैः श्रुतं पूर्वं कान्कान्कामानवाप्नुयुः

എത്ര ദിവസത്തിനുള്ളിൽ അതു കേൾക്കണം? എന്ത് വിധത്തിലുള്ള പൂജ വേണം? മുമ്പ് ആരൊക്കെയാണ് അതു കേട്ടത്? അവർക്ക് എന്തെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിച്ചു?

सूत उवाच। विष्णोरंशो मुनिर्जातः सत्यवत्यां पराशरात् । विभज्य वेदांश्चतुरः शिष्यानध्यापयत्पुरा

സൂതൻ പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിന്റെ അംശമായ മഹർഷി, സത്യവതിയുടെ ഗർഭത്തിൽ പരാശരനിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്. വേദങ്ങൾ നാലായി വിഭജിച്ച്, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പഠിപ്പിച്ചു.

व्रात्यानां द्विजबन्धूनां वेदेष्वनधिकारिणाम् । स्त्रीणां दुर्मेधसां नॄणां धर्मज्ञानं कथं भवेत्

വ്രാത്യന്മാർക്കും, വേദപഠനത്തിന് അയോഗ്യരായ ദ്വിജബന്ധുക്കൾക്കും, സ്ത്രീകൾക്കും, ബുദ്ധിശക്തിയില്ലാത്തവർക്കും, സാധാരണ പുരുഷന്മാർക്കും, ധർമ്മജ്ഞാനം എങ്ങനെ ലഭിക്കും?

विचार्यैतत्तु मनसा भगवान्बादरायणः । पुराणं संहितां दध्यौ तेषां धर्मविधित्सया

ഇത് മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച മഹർഷി ബാദരായണൻ, അവർക്കായി ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ച് പുരാണങ്ങളുടെ സമാഹാരം സൃഷ്ടിച്ചു.

अष्टादश पुराणानि स कृत्वा भगवान्मुनिः । मामेवाध्यापयामास भारताख्यानमेव च

അവൻ പതിനെട്ടു പുരാണങ്ങൾ രചിച്ചു, ഭാരതം എന്ന കൃതി കൂടെ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചു.

देवीभागवतं तत्र पुराणं भोगमोक्षदम् । स्वयं तु श्रावयामास जनमेजयभूपतिम्

അവയിൽ ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ദേവീഭാഗവതപുരാണം, സ്വയം ജനമേജയ രാജാവിനോട് വായിച്ചു പറഞ്ഞു.

पूर्वं यस्य पिता राजा परीक्षित्तक्षकाहिना । संदष्टस्तस्य संशुद्ध्यै राज्ञा भागवतं श्रुतम्

മുന്പ് രാജാവായിരുന്ന പരീക്ഷിതിന്റെ അച്ഛന്‍ തക്ഷകന്‍ എന്ന പാമ്പ് കടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ ശുദ്ധിക്കായി രാജാവ് ഭാഗവതം ശ്രവിച്ചു.

नवभिर्दिवसै: श्रीमद्वेदव्यासमुखाम्बुजात् । त्रैलोक्यमातरं देवीं पूजयित्वा विधानतः

ഒമ്പതു ദിവസം മൂന്ന് ലോകങ്ങളുടെയും മാതാവായ ദേവിയെ വിധിപ്രകാരം ആരാധിച്ചു, ശ്രീമദ്‌വ്യാസന്റെ പവിത്രമായ വായിലൂടെ.

नवाह यज्ञे सम्पूर्णे परीक्षिदपि भूपतिः । दिव्यरूपधरो देव्याः सालोक्यं तत्क्षणादगात्

ഒമ്പതു ദിവസത്തെ യജ്ഞം പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍, രാജാവായ പരീക്ഷിതും ദേവിയുടെ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ച് അവളുടെ ലോകത്തേക്ക് അന്നേരത്തേ തന്നെ എത്തി.

पितुर्दिव्यां गति राजा विलोक्य जनमेजयः । व्यासं मुनिं समभ्यर्च्य परां मुदमवाप ह

തന്റെ അച്ഛന്റെ ദിവ്യഗതിയെ കണ്ടു, ജനമേജയന്‍ വ്യാസമുനിയെ ആരാധിച്ചു, അതിലൂടെ പരമാനന്ദം അനുഭവിച്ചു.

अष्टादशपुराणानां मध्ये सर्वोत्तमं परम् । देवीभागवतं नाम धर्मकामार्थमोक्षदम्

പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ഉത്തമവും ശ്രേഷ്ഠവുമായത് ദേവീഭാഗവതം ആണ്. അത് ധര്‍മ്മവും കാമവും മോക്ഷവും നല്‍കുന്നു.

ये शृण्वन्ति सदा भक्त्या देव्या भागवतीं कथाम् । तेषां सिद्धिर्न दूरस्था तस्मात्सेव्या सदा नृभिः

ദേവിയുടെ ഭാഗവതകഥയെ ഭക്തിയോടെ എപ്പോഴും ശ്രവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് സിദ്ധി വളരെ അടുത്തതാണ്; അതുകൊണ്ട് മനുഷ്യര്‍ എപ്പോഴും അതിനെ സേവിക്കണം.

दिनमर्द्धं तदर्धं वा मुहूर्तं क्षणमेव वा । ये शृण्वन्ति नरा भक्त्या न तेषां दुर्गतिः क्वचित् ॥ सर्वयज्ञेषु तीर्थेषु सर्वदानेषु यत्फलम् । सकृत्पुराणश्रवणात्तत्फलं लभते नरः

അരുദിവസം, അതിന്റെ പാതി, ഒരു മുഹൂര്‍ത്തം, അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു നിമിഷം പോലും ഭക്തിയോടെ ശ്രവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് എവിടെയും ദുർഗതി ഉണ്ടാകില്ല. എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളിലും തീര്‍ഥയാത്രകളിലും ദാനങ്ങളിലും ലഭിക്കുന്ന ഫലം, ഒരിക്കല്‍ പുരാണം ശ്രവിച്ചാല്‍ തന്നെ ലഭിക്കും.

कृता दो बहवो धर्माः कलौ धर्मस्तु केवलम् । पुराणश्रवणादन्यो विद्यते नापरो नृणाम्

മുന്‍പ് അനേകം ധാര്‍മ്മിക കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാല്‍ കലിയുഗത്തില്‍ പുരാണം ശ്രവിക്കുന്നതില്‍ മാത്രമാണ് ധര്‍മ്മം; മനുഷ്യര്‍ക്ക് മറ്റൊരു മാര്‍ഗ്ഗമില്ല.

धर्माचारविहीनानां कलावल्पायुषां नृणाम् । व्यासो हिताय विदधे पुराणाख्यं सुधारसम्

ധര്‍മ്മം പാലിക്കാത്തവരും, കാളിയില്‍ കുറച്ചുനാള്‍ മാത്രം ജീവിക്കുന്നവരും വേണ്ടി, അവരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, വ്യാസന്‍ അമൃതംപോലെയുള്ള പുരാണം രചിച്ചു.

सुधां पिबन्नेक एव नरः स्यादजरामरः । देव्याः कथामृतं कुर्यात्कुलमेवाजरामरम्

അമൃതം കുടിച്ചാല്‍ ഒരാള്‍ മാത്രം ജരാമരണരഹിതനാകും; ദേവിയുടെ കഥാമൃതം ശ്രവിച്ചാല്‍ ആളുടെ മുഴുവന്‍ കുടുംബവും ജരാമരണരഹിതമാകും.

मासानां नियमो नात्र दिनानां नियमोऽपि न । सदा सेव्यं सदा सेव्यं देवीभागवतं नरैः

ഇവിടെ മാസങ്ങളോ ദിവസങ്ങളോ എന്നൊന്നും നിയന്ത്രണമില്ല; ദേവീഭാഗവതം മനുഷ്യര്‍ എപ്പോഴും, എപ്പോഴും സേവിക്കണം.

आश्विने मधुमासे वा तपोमासे शुचौ तथा । चतुर्षु नवरात्रेषु विशेषात्फलदायकम्

ആശ്വിനം, മധുമാസം, അല്ലെങ്കില്‍ വിശുദ്ധമായ തപോമാസം, പ്രത്യേകിച്ച് നാലു നവരാത്രികളില്‍, ഇതിന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഫലം ലഭിക്കും.