മനോഹരമായ ശൈലിയിൽ ഈ കഥയെ മലയാളത്തിൽ പുനരാവിഷ്കരിക്കാം: രാജകുമാരനാണ്, ഉന്നത വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ. അവന്റെ രുചിയും ജ്ഞാനവും എനിക്കറിയില്ല; എന്നിട്ടും, ദുഷ്ടമായ കാമദേവൻ അവനെക്കുറിച്ച് എന്നെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? എവിടേക്ക് പോകണം? എന്നോരക്ഷം മനസ്സിൽ നിറയുന്നു. ഞാൻ അവനെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നറിയില്ല, എങ്കിലും, അവൻ മറ്റൊരു കാമദേവനോടു സമാനമാണ്; വേർപാടിന്റെ വേദനയിൽ മൃദുവായ എന്റെ മനസ്സ് കത്തിപ്പോകുന്നു. സുന്ദരിയായവളേ, ശരീരത്തിൽ ചന്ദനം പുരട്ടിയാൽ വിഷം പോലെ തോന്നുന്നു; പൂമാലകൾ പാമ്പുകളെപ്പോലും, ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ അഗ്നിയെപ്പോലും അനുഭവപ്പെടുന്നു. അകത്ത് കൊട്ടാരത്തിലും, വനത്തിലുമോ, കുളത്തിനരികിലോ, മലയിൽകൂടിയോ, പകൽമൂത്തും, രാത്രിയിലുമോ, എവിടെയും എനിക്ക് ആശ്വാസം ഇല്ല; സുഖത്തിനുള്ള യാതൊരു മാർഗ്ഗവും മനസ്സിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നില്ല. ഇന്ന്, കിടക്കയും, പാനവും, ഗാനം, സംഗീതം എന്നിവയിൽ ഒന്നും മനസ്സിന് ഇഷ്ടമില്ല; കണ്ണുകൾ തൃപ്തിയിലല്ല. ഇന്ന് ഞാൻ ആ കപടനായവൻ താമസിക്കുന്ന വനത്തിലേക്ക് പോകും; കുടുംബത്തിന്റെ അപമാനത്തെയും പിതാവിന്റെ അധികാരത്തെയും ഞാൻ ഭയക്കുന്നു. എന്റെ പിതാവ് ഇന്ന് സ്വയംവരം ഒരുക്കിയില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? Sudarshana രാജകുമാരനു ഞാൻ എന്റെ മനസ്സും ദേഹവും സമർപ്പിക്കും. ഭൂമിയിൽ ധാരാളം രാജാക്കന്മാർ ഉണ്ട്, ധനം സമ്പത്തുള്ളവർ; എങ്കിലും, അവർക്ക് ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല; Sudarshana രാജകുമാരനാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഉന്നതനായത്, അദ്ദേഹത്തിന് രാജ്യം ഇല്ലെങ്കിലും. വ്യാസൻ പറയുന്നു: Sudarshana, ഏകാന്തനായി, ദാരിദ്ര്യവും ദുർബലതയും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, വനത്തിൽ ഫലങ്ങൾ കഴിച്ച് ജീവിച്ചു; മനസ്സിൽ അവളെ ഉറപ്പായി പിടിച്ചു. വാണിയുടെ ബീജമന്ത്രം ജപിച്ചുകൊണ്ട്, വിജയം നേടി; അതും അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. അദ്ദേഹം പൂർണമായ മനസ്സോടെ ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി, പരമമന്ത്രം ജപിച്ചു. സ്വപ്നത്തിൽ, Sudarshana രാജകുമാരൻ ദേവിയെ കണ്ടു—വിഷ്ണുമായ, ഒറ്റയായ, സകല ഐശ്വര്യവും നൽകുന്ന അമ്പികയെ, അനാവൃതമായ, ലോകമാതാവായ ദേവിയെ. അതിനുശേഷം, Sringavera നഗരത്തിൽ നിന്നുള്ള നിഷാദരുടെ തലവൻ അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ചു, എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളോടും കൂടിയ ഭംഗിയുള്ള രഥം സമ്മാനിച്ചു. നാലു കുതിരകൾ ചേർത്ത, ഉത്തമ പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ച രഥം, രാജകുമാരനെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ, ആദരസൂചകമായി സമ്മാനിച്ചു. Sudarshana അതിനെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു, സത്യസ്നേഹിയായ സുഹൃത്ത് എന്ന് കരുതി, wild roots, ഫലങ്ങൾ എന്നിവ നൽകി Shambaraയെ ആദരിച്ചു. നിഷാദ തലവൻ അതിഥിയായി സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട ശേഷം യാത്ര തിരിച്ചു; അശ്രാമവാസികൾ, Sudarshanaയെ കാണുമ്പോൾ, സ്നേഹത്തോടെ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചു. "രാജകുമാരാ, ഉടനെ നീ രാജ്യം നേടും; ആശങ്ക ഒഴിവാക്കി, നിന്റെ ശക്തിയിൽ വിശ്വസിക്കൂ—ഇതിൽ സംശയമില്ല." "അമ്പിക ദേവി, നിന്നിൽ സന്തുഷ്ടയാണ്, ഭോ ധീരനായവൻ; ലോകത്തെ ആകർഷിക്കുന്നവർ, ദേവി അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു. നിന്റെ സുഹൃത്ത് സമ്പന്നനാണ്; ആശങ്ക വേണ്ട." വ്രതസ്ഥരായ അശ്രാമവാസികൾ മനോരമയോട് പറഞ്ഞു: "ഇന്ന്, ഭോ പ്രകാശമുള്ളവളേ, നിന്റെ മകൻ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ ആകും." മനോരമ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ നല്ല ഫലമുണ്ടാകട്ടെ. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദാസിയാണ്, ഭോ ബ്രാഹ്മണന്മാർ; സത്യഭക്തിയിൽ അത്ഭുതം കാണാൻ എന്തു വിചിത്രം?" "സൈന്യവും, മന്ത്രികളും, ധനഭണ്ഡാരവും, സുഹൃത്തുക്കളുമില്ല—എന്ത് മാർഗ്ഗത്തിൽ എന്റെ മകൻ ഈ രാജ്യം നേടാൻ യോഗ്യനാകും?" "നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു തന്നെ എന്റെ മകൻ രാജാവാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും മന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രഗത്ഭരാണ്." വ്യാസൻ പറയുന്നു: Sudarshana, രഥത്തിൽ കയറി, എവിടെയും പോയാലും, ഒരു വലിയ സൈന്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയുള്ളവനെപോലെ തെളിഞ്ഞു. രാജാവേ, മന്ത്രബീജത്തിന്റെ ശക്തിക്ക് തുല്യമായ മറ്റൊന്നുമില്ല; Sudarshana അതിനെ പൂർണ ഭക്തിയോടെ ജപിച്ചപ്പോൾ, അതിന്റെ ഫലം ലഭിച്ചു. സത്യഗുരുവിൽ നിന്നു കാമരാജ ബീജം ലഭിച്ചവൻ, ശുദ്ധനും സമാധാനമുള്ളവനും ആകുമ്പോൾ, ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുന്നു. ശിവനും ദേവിയുടെയും അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചവർക്കു ഭൂമിയിൽ അല്ലെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ യാതൊന്നും പ്രാപ്യമല്ലാത്തത് ഇല്ല, ഭോ ഉത്തമരാജാവേ. ദേവിയുടെ ആരാധനയിൽ ഭക്തി ഇല്ലാത്തവർ, മന്ദബുദ്ധികൾ, ദുർദൈവശാലികൾ, രോഗബാധിതരായവരാണ്. കാലങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ സകല ദേവന്മാരുടെ മാതാവായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട ദേവി, പ്രഥമമാതാവെന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തയാണ്, ഭോ കുരുവീരനേ. ബുദ്ധി, പ്രശസ്തി, ധൈര്യം, ഐശ്വര്യം, ശക്തി, വിശ്വാസം, വിവേകവും സ്മരണയും—ദേവി ഇവയെല്ലാം എല്ലാ ജീവികളിലും തെളിഞ്ഞു പ്രകാശിക്കുന്നു. ദേവിയുടെ മായയിൽ ഭ്രമിക്കുന്നവർ, ദൈവത്തെ അറിയുന്നില്ല; തെറ്റായ യുക്തിയിൽ അകപ്പെട്ടു, ലോകാധിപതിയായ, മംഗളദായിനിയായ ദേവിയെ പൂജിക്കുന്നില്ല. ബ്രഹ്മാ, വിഷ്ണു, ശംഭു, വസുക്കൾ, വരുണൻ, യമൻ, വായു, അഗ്നി, കുബേരൻ, ത്വഷ്ടൃ, പൂഷൻ, അശ്വിനികൾ, ഭഗ—ആദിത്യർ, വസു, രുദ്രർ, വിശ്വദേവർ, മരുത് സംഘം—സകലരും സൃഷ്ടി, നിലനിൽപ്പ്, ലയങ്ങൾ നടത്തുന്ന ദേവിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു. ആ പരമശക്തിയെ സേവിക്കാത്തവൻ ആരാണ്? Sudarshana വഴി, ദേവിയെ—മംഗളദായിനിയെ, സകല ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നവളെ—അറിയപ്പെട്ടു. അവൾ ബ്രഹ്മമായാണ്, പ്രാപിക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ളതും, ജ്ഞാനവും അജ്ഞാനവും അടങ്ങിയതും, യോഗത്തിലൂടെ ലഭ്യമായതും, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ പ്രിയവുമാണ്. ദേവിയെ കൂടാതെ, പരമാത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അറിയാൻ ആരും കഴിയില്ല; അവൾ ത്രൈലോക്യത്തെ സൃഷ്ടിച്ച്, എല്ലാ ജീവികൾക്കും അതിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. Sudarshana, ദേവിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്, ആനന്ദം നേടി—അത് രാജ്യം നേടുന്നതിലും വലിയതായിരുന്നു, വനത്തിൽ താമസിച്ചുകൊണ്ട്. അവൾ, ചന്ദ്രക്കലയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ ആകർഷിതയായി, കാമത്തിന്റെ ബാണുകളിൽ വിരുതിയ, ദിനവും രാത്രിയും വിവിധ വേദനകൾ സഹിച്ചുകൊണ്ട്, ദുഃഖഭരിതമായ രൂപത്തിൽ ജീവിച്ചു. ഇതിനിടെ, അവളുടെ പിതാവ്, മകള്ക്ക് ഉത്തമ ഭർത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, അവളുടെ സ്വയംവരത്തിനായി ശ്രദ്ധയോടെ ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി. പണ്ഡിതർ പറയുന്നു, മൂന്നു തരത്തിലുള്ള സ്വയംവരങ്ങൾ ഉണ്ട്; അതിൽ രണ്ട് മാത്രം രാജാക്കന്മാർക്ക് അനുയോജ്യമാണ്, മറ്റുള്ളവർക്ക് അല്ല. ഒന്നാണ് ഇഷ്ടസ്വയംവരം, രണ്ടാമത് പണയസ്വയംവരം—രാമൻ ത്രയംബകന്റെ വില്ല് പൊട്ടിച്ചപ്പോലെ. മൂന്നാമത്, വീരമൂല്യസ്വയംവരം, വീരന്മാർക്കിടയിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്. അവിടുത്തെ ഉത്തമരാജാവ്, ഇഷ്ടസ്വയംവരമാണ് ഒരുക്കിയത്.