ദേവീ ഭഗവതി ബ്രഹ്മാവിനോടു这样 പറഞ്ഞു: "നീ ഇപ്പോൾ അവളോടൊപ്പം സത്യലോകത്തിലേക്ക് പോവുക. നാലു വിധത്തിലുള്ള വിത്തുകളിൽനിന്ന്, ഈ സമയത്തുതന്നെ എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടുവരിക. സൂക്ഷ്മശരീരങ്ങളും അവയോടൊപ്പം ജീവികളും അവരുടെ കര്മങ്ങളും കാലത്തിന്റെ ആസ്ഥാനത്ത് നിലനിൽക്കുന്നു; അവയെ പഴയപോലെ നിലവിൽ വരുത്തുക. കാലം, കര്മം, സ്വഭാവം എന്നീ കാരണംമൂലങ്ങളാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ ഈ സകല ജഗതും അതതു ഗുണങ്ങളോടുകൂടി നിലനിൽക്കണം. നീ എപ്പോഴും വിഷ്ണുവിനെ ആദരിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യണം, കാരണം സത്വഗുണ predominance കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം എപ്പോഴും ഉന്നതൻ. നിനക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും പ്രയാസകരമായ കാര്യം സംഭവിച്ചാൽ ഹരി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് അതു സഫലമാക്കും. മൃഗങ്ങളിൽ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രൂപത്തിൽ ജനിച്ചാലും, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ചാലും, ജനാർദ്ദനൻ ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കും. ഈ ഭവൻ നിന്റെ ശക്തനായ കൂട്ടുകാരൻ ആയിരിക്കും; ദേവന്മാരെ സൃഷ്ടിച്ചശേഷം ഇഷ്ടപ്രകാരം ആസ്വദിക്ക. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ—all ശ്രദ്ധയോടെയും ഭക്തിയോടെയും വിവിധ യാഗങ്ങൾക്കും അർപ്പണങ്ങൾക്കും വഴി നിങ്ങളെ ആരാധിക്കും. എന്റെ നാമം എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ഉച്ചരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ദേവന്മാർ എപ്പോഴും തൃപ്തരായിരിക്കും. ഗുണാതീതനായ ശിവനെയും എല്ലാ രീതിയിൽ ആദരിക്കുകയും യാഗങ്ങളിൽ വിശേഷാൽ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുകയും വേണം. ദേവന്മാർക്ക് ദൈത്യന്മാരിൽ നിന്ന് ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോഴൊക്കെ, എന്റെ ശക്തികൾ ഭംഗിയുള്ള രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷമായി അവരെ നശിപ്പിക്കും. വാരാഹി, വൈഷ്ണവി, ഗൗരി, നരസിംഹി, സദാശിവ തുടങ്ങിയവരുടെ കാര്യങ്ങൾ നീ നിർവഹിക്കണം, കമലാസനനേ. എപ്പോഴും ഈ നവാക്ഷരമന്ത്രം അതിന്റെ ബീജവും ധ്യാനവും ചേർത്ത് ജപിക്കുക; ഇതിലൂടെ നീ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തീകരിക്കണം. ഇതാണ് പരമോന്നതമായ മന്ത്രം—സകല കാമ്യഫലങ്ങൾക്കും സിദ്ധിക്കും ഹൃദയത്തിൽ നിലനിര്ത്തണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, സുന്ദരമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ജഗന്മാതാവ് ഹരിയോടു പറഞ്ഞു: 'വിഷ്ണുവേ, ഈ മോഹനമായ മഹാലക്ഷ്മിയെ സ്വീകരിക്ക.' അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഞാൻ ഈ ശുഭശക്തിയെ നിനക്കു തരുന്നു, സകലവസ്തുക്കളുടെയും ദായിനി. ഇത് ഒരിക്കലും അവഗണിക്കരുത്; എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. ലക്ഷ്മി-നാരായണ എന്ന ഈ ഐക്യം ഞാൻ തന്നെയാണ് സ്ഥാപിച്ചത്. ജീവനും ദേവന്മാർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ യാഗങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഈ മൂവരോടും പരസ്പരസമ്മതത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കണം. സ്രഷ്ടാവായ നീയും ശിവനും ദേവന്മാരും എല്ലാം എന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത്; എല്ലാവരും സംശയമില്ലാതെ ആരാധിക്കപ്പെടും. ഭ്രാന്തന്മാരായ മനുഷ്യർ ഭേദം സൃഷ്ടിച്ചാൽ അവർ അതിന്റെ ഫലമായി നരകത്തിൽ പോകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഹരിയും ശിവനും തമ്മിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവുമില്ല; ഹരിയാണ് നേരെ ശിവൻ, ശിവൻ തന്നെയാണ് ഹരി. ഈ രണ്ടിനും വ്യത്യാസം കാണുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകും. സ്രഷ്ടാവും ഇതുപോലെയാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഗുണഭേദം മാത്രം വേറെയാണ്—വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ പറയാം. പ്രധാനഗുണമായ സത്വം നിനക്ക് പരമാത്മധ്യാനത്തിനായിരിക്കും; രണ്ടാമത്തെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ രാജസും തമസും അറിയപ്പെടും. ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം വിവിധ രൂപാന്തരങ്ങൾക്കും ഭേദങ്ങൾക്കും രാജോഗുണം സ്വീകരിച്ച് നീ ആസ്വദിക്കണം. വാക്കിന്റെ ബീജം, കാമരാജൻ, മായാബീജം—ഈ മന്ത്രം ഞാൻ തന്നതാണിത്, രാമവല്ലഭ, പരമാർത്ഥം നൽകുന്നത്. ഇതു കൈപ്പറ്റി എപ്പോഴും ജപിച്ച് ഇഷ്ടപ്രകാരം ആസ്വദിക്ക; മരണഭയമോ കാലഭയമോ നിനക്കുണ്ടാകില്ല. എന്റെ ഈ ലീല തുടരുന്നതുവരെ ഇത് ഉറപ്പാണ്; ഞാൻ പിന്വലിക്കുമ്പോൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതും അചഞ്ചലമായതുമായ എല്ലാം ഞാൻ തിരിച്ചെടുക്കും. പിന്നെ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നിൽ ലയിക്കും. ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ഓർക്കണം; ഇത് കാമ്യഫലവും മോക്ഷവും നൽകും. ഉജ്ജീഥമന്ത്രം ചേർത്ത് ആചരിച്ചാൽ ശുഭം ലഭിക്കും. വൈകുണ്ഠം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, പരപുരുഷനേ, അവിടെ വസിക്കുക. എനിക്ക് ധ്യാനം ചെയ്ത് ഇഷ്ടപ്രകാരം ആസ്വദിക്ക." ബ്രഹ്മാവ് പറയുന്നു: ഇങ്ങനെ വാസുദേവനോടു മൂന്ന് ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നയായ പരമപ്രകൃതിയായ ദേവി പറഞ്ഞു. ഇനി ഗുണാതീതയായ ദേവി ശിവനോടു അമൃതവാക്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു: ദേവി പറഞ്ഞു: "ഹരഗൗരി, മോഹനമായ മഹാകാളിയെ സ്വീകരിക്ക. കൈലാസം സ്ഥാപിച്ച് ഇഷ്ടപ്രകാരം ആസ്വദിക്ക. പ്രധാനഗുണം തമസായിരിക്കും; സത്വവും രാജസും രണ്ടാമത്തെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ. ദൈത്യനാശത്തിനായി രാജസും തമസും ഉപയോഗിച്ച് ആസ്വദിക്ക; കൂടാതെ തപസ്സും പരമാത്മധ്യാനവും നിർവഹിക്കണം. സത്വഗുണം ശാന്തമായതാണു; അതു എപ്പോഴും സ്വീകരിക്കണം, പാപരഹിതനായവനേ. സൃഷ്ടി, സംരക്ഷണം, സംഹാരം—ഈ മൂവരും എല്ലാറ്റിനും കാരണം തന്നെയാണ്. ഈ ലോകത്ത് ഗുണങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒന്നുമില്ല; ലോകത്തിൽ കാണുന്ന എല്ലാ വസ്തുക്കളും ഈ മൂന്നു ഗുണങ്ങളാലാണ് നിർമ്മിതം. ഗുണരഹിതമായത് ഈ ലോകത്ത് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ഉണ്ടാവുകയുമില്ല; പരമാത്മാവ് ഗുണരഹിതനാണ്, പക്ഷേ അവൻ ഒരിക്കലും ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നവനല്ല. ശിവശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ ഗുണങ്ങളോടെയും ഗുണരഹിതയുമായി, സാഹചര്യാനുസരിച്ച് ഇരിക്കുന്നു; ഞാൻ എപ്പോഴും കാരണമാണ്, ശംഭുവേ, ഫലം അല്ല. ഗുണങ്ങളോടെ ഞാൻ കാരണം; ഗുണരഹിതയായി ഞാൻ ആത്മാവിനോട് അടുത്താണ്. മഹത്തത്, അഹങ്കാരം, ഗുണങ്ങൾ, ശബ്ദം തുടങ്ങിയവ—ഇവ കാരണം ഫലരൂപങ്ങളിൽ പകൽ-രാത്രി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അഹങ്കാരമാണ് എന്റെ ഫലം; അത് മൂന്നായി നിലകൊള്ളുന്നു; അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് മഹത്തത് ഉത്ഭവിക്കുന്നു; അതാണ് ബുദ്ധി എന്നു വിളിക്കുന്നത്." ഇങ്ങനെ ദേവി, പരമപ്രകൃതിയായി, ബ്രഹ്മാവിനും വിഷ്ണുവിനും ശിവനുമൊക്കെ സൃഷ്ടിയുടെ രഹസ്യവും ഗുണങ്ങളുടെ പ്രവർത്തിയും മനോഹരമായി വിവരിച്ചു.