ദേവി തന്റെ ദിവ്യസ്വരൂപത്തിൽ വസുദേവനോടു这样 പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എല്ലാ ജലവും കുടിക്കുന്നു, അഗ്നിയെ ഉപഭോഗിക്കുന്നു, കാറ്റിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവേ, സകല തത്ത്വങ്ങളുടെയും യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും സംശയിക്കരുത്; അവയുടെ സത്ത്വത്തെക്കുറിച്ച് ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതുമില്ല. ചിലപ്പോൾ ഒരു വസ്തുവിന് മുമ്പ് അസ്തിത്വമില്ലായ്മയോ നാശമോ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്; മണ്ണിന്റെ കട്ടയിൽ നിന്നും തകർത്തു കളഞ്ഞ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരു കുശവൻ പാത്രം ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ. ഇന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, 'ഭൂമി ഇവിടെ ഇല്ല, അത് എവിടെ പോയി?' എന്ന്, അതിന്റെ അനുക്കങ്ങൾ ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം. ഈ തത്ത്വം ഏഴു വിധത്തിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു: ശാശ്വതം, ക്ഷണികം, ശൂന്യം, ശാശ്വതവും അശാശ്വതവും, കർത്താവുള്ളത്, അഹങ്കാരമുള്ളത്, ഏറ്റവും പ്രധാനമായത്. ബ്രഹ്മാവേ, മഹത്തത്ത്വവും അതിന്റെ പുത്രിയായ അഹങ്കാരവും സ്വീകരിച്ച്, മുമ്പുപോലെ എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സൃഷ്ടിക്കൂ. സൃഷ്ടിച്ചവരെ അവരുടെ സ്വസ്ഥലങ്ങളിൽ അയച്ചു അവിടെ പാർപ്പിക്കൂ; അവരവരുടെ കര്മ്മങ്ങൾ ദൈവിക പ്രചോദനത്തോടെ ചെയ്യട്ടെ. ബ്രഹ്മാവേ, ഈ മഹാസരസ്വതിയെന്ന മനോഹരമായ, ഉജ്ജ്വലമായ, രജനീഗന്ധി മുഖമുള്ള, രജന്യഗുണം നിറഞ്ഞ ദേവശക്തിയെ സ്വീകരിക്കൂ. ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഭംഗിയുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ഈ ദേവിയെ നീയൊടൊപ്പം കളിക്കാനായി ഞാൻ നല്കുന്നു. ഈ മഹിയുള്ള ദേവി എപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും; അവളുടെ ശക്തിയെ അവഹേളിക്കരുത്, അവൾ എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയയും ആരാധനാർഹയുമാണ്. ഇപ്പോൾ അവളോടൊപ്പം സത്യമെന്ന ലോകത്തിലേക്ക് പോവുക; നാലുവിധമായ വിത്തുകളിൽ നിന്ന് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും ഉടൻ സൃഷ്ടിക്കൂ. സൂക്ഷ്മശരീരങ്ങളും അവയോടൊപ്പം ജീവികളും അവരുടെ കര്മ്മങ്ങളും കാലത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അവയെ മുമ്പുപോലെ നിലനിര്ത്തിക്കൊൾക. കാലം, കര്മ്മം, സ്വഭാവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാരണങ്ങളാൽ സകല ചലന അചല ജഗത്തും അതത് ഗുണങ്ങളോടുകൂടി നിലനിൽക്കട്ടെ. വിഷ്ണുവിനെ എപ്പോഴും ആദരിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യണം, കാരണം സത്ത്വഗുണം അധികമുള്ളതിനാൽ അവൻ എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠനാണ്. നിന്നെ സംബന്ധിച്ച് എപ്പോഴും പ്രയാസകരമായ കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ഹരി ഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് അതു നിർവഹിക്കും. അവൻ മൃഗരൂപം, മനുഷ്യരൂപം, അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രൂപം സ്വീകരിച്ച് ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കും. ഈ ഭവനെന്ന മഹാശക്തി നിന്റെ കൂട്ടുകാരനാകും; എല്ലാ ദേവന്മാരെയും സൃഷ്ടിച്ച ശേഷം നീ ഇഷ്ടം പോലെ രമിക്കൂ. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ—all മനസോടെ നിന്നെയും മറ്റു ദേവന്മാരെയും വിവിധ യാഗങ്ങളാലും സമുചിതമായ ഹോമങ്ങളാലും ആരാധിക്കും. എന്റെ നാമം എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ ദേവന്മാർ എപ്പോഴും തൃപ്തരാകുകയും സന്തുഷ്ടരാകുകയും ചെയ്യും. സകലഗുണാതീതനായ ശിവനെയും നീ എല്ലാ വിധത്തിലും ആദരിക്കണം; എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ഭക്തിപൂർവ്വം അവനെ ആരാധിക്കണം. ദേവന്മാർക്ക് ദൈത്യന്മാരിൽ നിന്നു ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ എന്റെ ശക്തികൾ ഭംഗിയുള്ള രൂപങ്ങളാൽ പ്രത്യക്ഷമായി അവരെ സംഹരിക്കും. വാരാഹി, വൈഷ്ണവി, ഗൗരി, നരസിംഹി, സദാശിവ തുടങ്ങിയവരുടെ കര്മ്മങ്ങൾ നീ നിർവഹിക്കണം, കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവേ. ഈ നവാക്ഷരമന്ത്രം അതിന്റെ ബീജവും ധ്യാനവുമൊപ്പമാക്കി എപ്പോഴും ജപിക്കണം; അതിനാൽ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കുക. ഈ മന്ത്രം പരമമായതാണെന്ന് അറിയണം; എല്ലാ ഇച്ഛകളും ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടുവാൻ ഇതിനെ ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, സുന്ദരമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ലോകമാതാവ് ഹരിയോട് പറഞ്ഞു: “വിഷ്ണുവേ, ഈ മോഹനമായ മഹാലക്ഷ്മിയെ സ്വീകരിക്കൂ. അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കും; നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഞാൻ ഈ ശുഭമായ ശക്തിയെ നല്കുന്നു, എല്ലാ ഭോഗങ്ങളും നൽകുന്നവളായി. ഇവളെ ഒരിക്കലും അവഹേളിക്കരുത്; എപ്പോഴും ആദരിക്കണം. ലക്ഷ്മി-നാരായണ എന്ന ഐക്യം ഞാൻ തന്നെയാണ് സ്ഥാപിച്ചത്. ജീവനും ദേവന്മാർക്കും വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാ വിധത്തിലും യാഗങ്ങൾ നിർവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ മൂന്നുമായി എപ്പോഴും ഐക്യത്തോടെ, വ്യത്യാസമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കണം. നീയും ബ്രഹ്മാവും ശിവനും ഈ ദേവന്മാരും എന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചിരിക്കുന്നത്; എല്ലാവരും എല്ലാവരാൽ ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ആദരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും, സംശയമില്ല. ഭ്രാന്തനായ മനുഷ്യം ഭേദം സൃഷ്ടിച്ചാൽ അതിനാൽ അവൻ നരകത്തിൽ പോകും; അതിൽ സംശയമില്ല. ഹരി തന്നെയാണ് നേരേ ശിവൻ, ശിവൻ തന്നെയാണ് ഹരി; ഇവരിൽ ഭേദം കാണുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകും. ബ്രഹ്മാവിനെയും ഇതുപോലെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കണം; അതിൽ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ഗുണഭേദം വേറെയുണ്ട്; കേൾക്കൂ, വിഷ്ണുവേ, ഞാൻ പറയാം. സത്ത്വഗുണം നിനക്കാണ് പരമാത്മാവിനെ ധ്യാനിക്കാൻ. രണ്ടാം നിലയിൽ രാജസും താമസും ഇവർക്കുണ്ട്. ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം വിവിധ രൂപാന്തരങ്ങളിലും ഭേദങ്ങളിലും രാജസഗുണത്തോടെ നീ ഭോഗിക്കണം. വാക്ബീജം, കാമരാജം, മായാബീജം—ഈ മന്ത്രം ഞാൻ നല്കുന്നു, രാമപ്രിയാ, പരമാർത്ഥം നേടുന്നതാണിത്. ഇതു സ്വീകരിച്ച് എപ്പോഴും ജപിച്ചുകൊണ്ട് ഇഷ്ടം പോലെ ഭോഗിക്കൂ. മരണം ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല, വിഷ്ണുവേ; കാലത്തിൽ നിന്നോ മറ്റൊന്നിൽ നിന്നോ ഭയപ്പെടേണ്ടതുമില്ല. എന്റെ ഈ ലീല തുടരുന്നിടത്തോളം ഇതൊക്കെ ഉറപ്പാണ്. ഞാൻ എല്ലാം പിന്മാറ്റുമ്പോൾ, ചലന-അചലജഗത്ത് മുഴുവൻ ഞാൻ തിരികെ എടുക്കും. പിന്നെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും എന്നിൽ ലയിക്കും. ഈ മന്ത്രം എപ്പോഴും ഓർക്കണം; ഇത് ഇച്ഛയും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. ശുഭമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉദ്ഗീതമന്ത്രജപത്തോടെ ഇതിനെ ആചരിക്കണം. വൈകുണ്ഠം സ്ഥാപിച്ച ശേഷം, പരമപുരുഷനേ, അവിടെ വസിക്കണം. എനിക്ക് ഭാവിച്ചുകൊണ്ട്, എപ്പോഴും ഇഷ്ടം പോലെ ഭോഗിക്കൂ.” ഇങ്ങനെ ദേവി, ത്രിഗുണസമ്പന്നയായ പരമപ്രകൃതിയായി, വസുദേവനോടു് പറഞ്ഞു.