സകലഫലങ്ങളും ഉദയം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഞാൻ അവയിൽ പ്രവേശിച്ച് ഓരോ പ്രവർത്തിയും നിർവഹിക്കുന്നു; ആ കാരണത്തെ ഉറപ്പാക്കുന്നതും ഞാനാണ്. ജലത്തിൽ ഞാൻ തണുപ്പാണ്; അഗ്നിയിൽ ചൂട്; സൂര്യനിൽ പ്രകാശം; ചന്ദ്രനിൽ ശീതളത—എവിടെയും ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, അതനുസരിച്ച് ഞാൻ സ്വയം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഇല്ലാതെ, സൃഷ്ടാവേ, ഒന്നും ചലിക്കുകയില്ല; ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവികളും ഈ സത്യത്തിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു—ഞാൻ നിനക്കിത് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. എന്നെ വിട്ടാൽ ശങ്കരനും അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കാൻ അശക്തനാവും; ശക്തിയില്ലാത്തവനെ ലോകം ഏറ്റവും ദുർബലനായി വിളിക്കുന്നു. രുദ്രനും വിഷ്ണുവും ഇല്ലാത്തവനെപ്പറ്റി ആരും പറയുന്നില്ല; പക്ഷേ, ശക്തിയില്ലാത്തവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനെന്നു എല്ലാവരും വിളിക്കുന്നു. വഴി തെറ്റിയവനും വീണുപോയവനും ഭീതിയുള്ളവനും ശത്രുക്കൾ കീഴടക്കിയവനും ലോകത്തിൽ അശക്തനെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ഒരിക്കലും 'അരുദ്രൻ' എന്നു ആരെയും വിളിക്കാറില്ല. ശക്തിയാണു കാരണം; സൃഷ്ടിക്കാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നപോൾ, ശക്തിയുമായി ചേർന്നാൽ കർത്താവ് എല്ലാം ചെയ്യാൻ കഴിയും. അങ്ങനെ ഹരിയും ശംഭുവും ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ചന്ദ്രനും സൂര്യനും യമനും ത്വഷ്ടാവും വരുണനും വായുവും—എല്ലാവരും ശക്തിയോടെ ചേർന്നിരിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ തങ്ങളുടെ കര്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ കഴിയൂ. ഭൂമി ശക്തിയോടെ നിലനിൽക്കുന്നു; ഇല്ലെങ്കിൽ, ഒരുതുള്ളി ധൂളിപോലും താങ്ങാൻ അവൾക്ക് കഴിയില്ല. അങ്ങനെ ശേഷനും കൂർമനും മറ്റു ദിക്പാലകരും എനിക്ക് ചേർന്ന് മാത്രമേ തങ്ങളുടെ കര്മങ്ങൾ സാധ്യമാക്കാൻ കഴിയൂ. ഞാൻ ജലമൊക്കെ കുടിക്കുന്നു, അഗ്നിയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു, കാറ്റിനെ ശമിപ്പിക്കുന്നു; ഇന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. കമലജനനേ, എല്ലാപ്രധാനതത്ത്വങ്ങളുടെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും സംശയിക്കരുത്; അവയുടെ സത്തയെ ചോദ്യം ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ചിലപ്പോൾ, ഒരു മൺതുള്ളിയിൽ കുംഭം ഇല്ലാതിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ കഷ്ണങ്ങളിൽ; അതുപോലെയാണ് ആദിയായ അസ്തിത്വവും നശ്വരതയും. ഇന്ന് ആരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ, 'ഭൂമി എവിടെയാണ്? അവൾ പോയതെവിടെ?' എന്നു, അതിന്റെ കണങ്ങൾ ഉത്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. തത്ത്വം ഏഴു വിധത്തിൽ വിവരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു: ശാശ്വതം, ക്ഷണികം, ശൂന്യം, ശാശ്വതവും അശാശ്വതവും, കര്ത്താവോടെ, അഹങ്കാരത്തോടെ, ഏറ്റവും പ്രധാനം എന്നിങ്ങനെ. കമലജനനേ, മഹത്തത്ത്വവും അതിന്റെ ഉപജാതമായ അഹങ്കാരവും സ്വീകരിച്ച് മുമ്പുപോലെ സകലജീവികളും സൃഷ്ടിക്കൂ. അവർ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പോയി അവിടെ വസിക്കട്ടെ; ദൈവികപ്രചോദനത്തോടെ തങ്ങളുടെ കര്മങ്ങൾ നിർവഹിക്കട്ടെ. ഈ മഹാശക്തിയെ, സുന്ദരിയും മനോഹരമുഖിയുമായ മഹാസരസ്വതിയെ, രാജസ്സികഗുണം നിറഞ്ഞവളെ, നീ സ്വീകരിക്കണം. വെള്ളവസ്ത്രം ധരിച്ചും ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും ഭംഗിയുള്ള സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നും അവൾ നിന്റെ കൂടെ കളിയ്ക്കാനുള്ള സഖിയായിരിക്കും. ഈ മഹിള സദാ നിന്റെ കൂടെയുണ്ടാകും; അവളുടെ ശക്തിയെ അവഗണിക്കരുത്, അവൾ അർഹയുമാണ്, എനിക്കു പ്രിയയുമാണ്. ഇപ്പോൾ അവളോടൊപ്പം സത്യമെന്ന ലോകത്തേക്ക് പോവുക; നാലുവിധമായ ബീജങ്ങളിൽ നിന്ന് സകലജീവികളും ഉടൻ സൃഷ്ടിക്കൂ. സൂക്ഷ്മശരീരങ്ങളും അവയോടൊപ്പം ജീവികളും അവരുടെ കര്മങ്ങളും കാലത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; അവയെ മുമ്പുപോലെ നിലനിൽക്കാൻ ഇടയാക്കൂ. കാലം, കര്മം, സ്വഭാവം എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാരണംമൂലങ്ങളിൽ, സകലചരാചരങ്ങളും തങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളോടെ നിലനിൽക്കണം. വിഷ്ണുവിനെ സദാ ആദരിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്യണം, കാരണം സത്ത്വഗുണം അധികമായി നിലനിൽക്കുന്നതിനാൽ അവൻ എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠനാണ്. നിനക്ക് ദുഷ്കരമായ ഒരു കര്മം വരുമ്പോൾ, ഹരിഭൂമിയിൽ അവതരിച്ച് അതിനർഹമായ പ്രവര്ത്തി നിർവഹിക്കും. മൃഗരൂപത്തിൽ അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരൂപത്തിൽ ജനിച്ച് ജനാർദ്ദനൻ ദൈത്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കും. ഭവൻ നിന്റെ ശക്തിയുള്ള കൂട്ടുകാരനാകും; സകലദേവതകളെയും സൃഷ്ടിച്ചതിനുശേഷം, നീ ഇഷ്ടാനുസൃതമായി ആസ്വദിക്കാം. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ക്ഷത്രിയന്മാർ, വൈശ്യന്മാർ—all ഉത്സാഹത്തോടും ശ്രദ്ധയോടും കൂടി വിവിധ യാഗങ്ങളാൽ, യുക്തമായ ഹോമങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ ആരാധിക്കും. എന്റെ നാമം എല്ലാ യാഗങ്ങളിലും ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ, ദേവതകൾ സദാ തൃപ്തരായിരിക്കും. ഗുണാതീതനായ ശിവനെയും എല്ലാ രീതിയിലും ആദരിക്കുകയും, യാഗങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുകയും വേണം. ദൈവങ്ങൾക്ക് ദൈത്യന്മാരിൽ നിന്നു ഭയം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ, എന്റെ ശക്തികൾ ഭംഗിയുള്ള രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷമായി അവരെ നശിപ്പിക്കും. വാരാഹി, വൈഷ്ണവി, ഗൗരി, നരസിംഹി, സദാശിവ, തുടങ്ങിയവരുടെ കര്മങ്ങൾ നീ നിർവഹിക്കണം. ഈ ഒമ്പതക്ഷരമന്ത്രം, അതിന്റെ ബീജവും ധ്യാനവും കൂടെ, സദാ ജപിക്കണം; കമലജനനേ, അതിനാൽ എല്ലാകാര്യങ്ങളും സാധ്യമാക്കണം. ഇതാണ് പരമമന്ത്രം എന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടാൻ അതിനെ ഹൃദയത്തിൽ സദാ ധരിച്ചു സൂക്ഷിക്കണം. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, സുന്ദരമായി പുഞ്ചിരിച്ച് ലോകമാതാവ് ഹരിയോടു പറഞ്ഞു: “വിഷ്ണുവേ, ഈ മനോഹരമായ മഹാലക്ഷ്മിയെ സ്വീകരിക്കൂ.” അവൾ എപ്പോഴും നിന്റെ നെഞ്ചിൽ വസിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല; നിന്റെ ആനന്ദത്തിനായി ഞാൻ ഈ ഉത്തമശക്തിയെ, സകലസൗഭാഗ്യങ്ങളും നൽകുന്നവളെ, നിനക്ക് നൽകുന്നു. ഇതിനെ ഒരിക്കലും അവഗണിക്കരുത്; സദാ ആദരിക്കണം. ലക്ഷ്മീനാരായണ എന്ന ഐക്യമാണ് ഞാൻ സ്ഥാപിച്ചത്. ജീവനും ദേവതകൾക്കും വേണ്ടി ഞാൻ എല്ലാ രീതിയിലും യാഗങ്ങൾ നടത്തി. ഈ മൂവരോടും എപ്പോഴും ഐക്യത്തോടെ, വിരോധമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കണം. സൃഷ്ടാവായ നീയും ശിവനും ഈ ദേവതകളും എന്റെ ഗുണങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം; എല്ലാവരും നിർവശേഷം ആദരിക്കപ്പെടുകയും ആരാധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വ്യത്യാസം സൃഷ്ടിക്കുന്ന മോധഭുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യർ ആ വ്യത്യാസം മൂലം നരകത്തിൽ പോകും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.