വേദവ്യാസൻ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്ക് വേദങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചു, അവയിൽ ഓരോന്നും വിഭജിച്ച് സുമന്തു, ജയിമിനി, പൈല, വൈശംപായന എന്നിവരെയും, അതുപോലെ അസിത, ദേവള, തന്റെ സ്വന്തം മകൻ ശുകനെയും ഉപദേശിച്ചു. ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം, സൂതൻ മഹർഷിമാരുടെ ശ്രേഷ്ഠനായവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത്, കാരണം പറഞ്ഞാണ് വിശദീകരിച്ചത്. സത്യവതിയുടെ മകനായ വേദവ്യാസന്റെ പുണ്യജന്മവും അതിന്റെ ഉത്ഭവവും സൂതൻ വിശദമായി വിവരിച്ചു; മഹർഷിമാരുടെ ജന്മത്തിൽ സംശയമൊന്നും വേണ്ട, അതിൽ നന്മ മാത്രമേ സ്വീകരിക്കേണ്ടതുള്ളൂ. അതിനാലാണ് സത്യവതി മീനിന്റെ വയറ്റിൽ നിന്ന് ജനിച്ചത്. അവളുടെ പരാശരമുനിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതും പിന്നീട് ശാന്തനുവുമായി ചേർന്നതും അങ്ങനെ സംഭവിച്ചു; അല്ലെങ്കിൽ, ഒരു സന്യാസിയുടെ മനസ്സ് ആഗ്രഹത്തിൽ എങ്ങനെ മുങ്ങിയേക്കും? ധർമ്മജ്ഞനായ വേദവ്യാസൻ, മഹാനായ സന്യാസി, മഹത്മാക്കളെ അയോഗ്യമായ രീതിയിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചേക്കും? ഈ ജന്മവും അതിന്റെ കാരണവും അത്ഭുതകരമായ സംഭവമെന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ പുണ്യകഥ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നവർ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതരാവുന്നു; അവർക്കു ദുർഭാഗ്യം ഉണ്ടാവില്ല, എന്നും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും. ഇപ്പോൾ പ്രതീപിന്റെ മകനായ ശാന്തനുവിന്റെ ജന്മകഥയാണ് വിവരിക്കുന്നത്; വേദവ്യാസന്റെ ഉത്ഭവം, അതിന്റെ മഹത്വം, നീ ഇതിനകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു സംശയം മനസ്സിൽ ഉറച്ചിരിക്കുന്നു. വേദവ്യാസന്റെ അമ്മ സത്യവതി എന്ന പേരിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. രാജാവ് എങ്ങനെ നിഷാദകുലത്തിൽ ജനിച്ച സത്യവതിയെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു? ശാന്തനുവിന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ ആരായിരുന്നു? അതും പറയണം. സൂതൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞത്, ചിത്രംഗദ എന്ന രാജാവ് ജനിച്ചു. വീരനായ ചിത്രംഗദൻ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവന്റെ അനിയൻ ജനിച്ചു. അതിനുമുമ്പ് മൂത്തവനായ ഭീഷ്മൻ, ദൃഢനായി, സൗന്ദര്യത്തോടെ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. വിചിത്രവീര്യൻ മരിച്ചപ്പോൾ, സത്യവതി വലിയ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി. ആ മഹത്മിയായ സ്ത്രീ ഭീഷ്മനു രാജ്യം നൽകാതെ എങ്ങനെ ഇരുന്നുവോ? വേദവ്യാസൻ, അതിവിശാലമായ ശക്തിയുള്ളവൻ, ധർമ്മത്തിന് വിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തി എങ്ങനെ ചെയ്തു? പുരാണങ്ങളുടെ കർത്താവും ധർമ്മപരായനായ ആത്മാവും ആയ സന്യാസി അങ്ങനെ പ്രവർത്തിച്ചത് എങ്ങനെ? അങ്ങനെയൊരു അപകർഷമായ പ്രവർത്തി സന്യാസി എങ്ങനെ ചെയ്തു? വേദവ്യാസൻ, നീ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും ജ്ഞാനിയുമാണ്; ഈ സംശയം നീ തീർക്കണം. സൂതൻ പറഞ്ഞു: സത്യവത്, ധർമ്മത്തിൽ ഉന്നതനായ രാജാവ്, പരമാധികാരി ആയിരുന്നു. ആയിരം അശ്വമേധ യാഗങ്ങളും നൂറ് വാജപേയ യാഗങ്ങളും നടത്തി, ഇന്ദ്രനു സന്തോഷം വരുത്തി, സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു; വലിയ ബുദ്ധിയുള്ളവനായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം മഹാഭിഷ എന്ന രാജാവ് ബ്രഹ്മന്റെ ആവാസത്തിൽ പോയി. അവിടെ മഹാനദിയായ ഗംഗയും, ഭഗവാനെ സേവിച്ച് നിലകൊണ്ടിരുന്നു. എല്ലാ ദേവതകളും തലകുനിച്ചുനിൽക്കുകയായിരുന്നു; അവർ ഗംഗയെ നോക്കിയില്ല. രാജാവിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹം നിറഞ്ഞതും, ഗംഗയും അതറിയുകയും ചെയ്തു. ബ്രഹ്മാ, ഇരുവരോടും കോപംകൊണ്ടു, അതിവേഗത്തിൽ ശാപം നൽകി: "നിങ്ങൾക്ക് ശരീരധാരണം ഉണ്ടാകും, വലിയ പുണ്യത്തോടുകൂടി." ഇരുവരും മനസ്സിൽ വിഷമത്തോടെ ബ്രഹ്മന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. അവൻ, പുരുകുലത്തിൽ നിന്നുള്ള പിതാവായ പ്രതീപിനെ ഓർമ്മിച്ചു. അവർ വസിഷ്ഠമുനിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി, അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. അവന്റെ ഭാര്യ ദ്യൗ എന്നായിരുന്നു; അവൾ നന്ദിനി എന്ന പശുവിനെ കണ്ടു. ദ്യൗ അവളോട് പറഞ്ഞു: "ശ്രദ്ധിക്കു, സുന്ദരിയേ, ഇത് വസിഷ്ഠന്റെ പശുവാണ്." അവളുടെ ആയുസ്സ് പത്ത് ആയിരം വർഷങ്ങൾക്കു താഴെ ആയിരിക്കും; എന്നും യൗവനത്തിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളും. ഉഷീനാരമഹാരാജാവിന്റെ മകൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. ആ പ്രഥമ ആശ്രമത്തിൽ, ആശംസാപൂർണ്ണമായ നന്ദിനി പശുവിനെ കൊണ്ടുവരണം. മനുഷ്യരിൽ അവൾ മാത്രം മൂപ്പും രോഗവും ഇല്ലാതെ ജീവിക്കും. കുറ്റമില്ലാതെ, അവൻ ഭൂമിയോടുകൂടി മറ്റു ചിലർ restrained സന്യാസിയെ അവഗണിച്ചു. ഈ കഥ, മഹത്വവും പുണ്യവും നിറഞ്ഞതും, ശ്രവിക്കുന്നവർക്ക് പാപമുക്തിയും, സന്തോഷവും, ദുർഭാഗ്യരഹിതമായ ജീവിതവും നൽകുന്നു.