ഒരു രാജാവ് രാജ്യം ഭരിക്കുന്നതിൽ സമവായം, ദാനം എന്നിവയുടെ എല്ലാ മാർഗങ്ങളും തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വർണ്ണങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കര്ത്തവ്യങ്ങളിൽ സ്ഥാപിച്ച് രാജ്യത്തെ നന്നായി ഭരിച്ചു. ആ രാജാവ് വിവിധ യാഗങ്ങൾ നടത്തി, ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി, ശുദ്ധമായ ചാരിറ്റികൾ അനുദിനം വിതരണം ചെയ്തു. അവന്റെ സൗന്ദര്യവും ഗുണവും ദാനശീലവും സ്വഭാവവും സമ്പത്തും വീരതയും കേട്ടു, ഉർവശി ആ രാജാവിൽ ആകർഷിതയായി, അവനെ ആഗ്രഹിച്ചു. ബ്രഹ്മയുടെ ശാപത്തിൽ പീഡിതയാകുകയും മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് കടന്നു വരികയും ചെയ്തു; ആ ധാർമ്മിക രാജാവിനെ അവൾ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ, ഉർവശി തന്റെ ഇഷ്ടം വ്യക്തമാക്കി: "രാജാവേ, ഈ രണ്ടു മുട്ടകൾക്ക് നീ സംരക്ഷണം നൽകണം, മഹാനായവനേ." "എന്റെ ഭക്ഷണം clarified butter മാത്രമായിരിക്കണം, അതിനാൽ വേറൊന്നും ഞാൻ കഴിക്കില്ല; രാജാവേ, നീ എന്നെ നഗ്നയായി കാണേണ്ടതില്ല, കൂടിയുള്ള സമയമൊഴികെ." "ഈ ഉടമ്പടി ലംഘിച്ചാൽ, ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടു പോകും; ഞാൻ സത്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു." ഉർവശിയുടെ ആഗ്രഹം രാജാവ് അംഗീകരിച്ചു; അവൾ ശാപഫലത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിന് ഉടമ്പടിയിൽ ബന്ധിതയായി. പിന്നീട്, രാജാവ് ഉർവശിയിലേയ്ക്ക് ആകർഷിതനായി, വർഷങ്ങൾ നീണ്ടു ആസ്വാദനത്തിൽ മുഴുകി, ധർമ്മം അടക്കം എല്ലാ കര്ത്തവ്യങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ചു, മോഹത്തിൽ മുങ്ങി. അവന്റെ മനസ്സ് ഉർവശിയിലേയ്ക്ക് മാത്രമായി, അവളെ ഇല്ലാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും സഹിക്കാനായില്ല, അത്രയേറെ ആകർഷിതനായി. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ദിവ്യലോകത്ത് ഇന്ദ്രൻ ഉർവശി തിരികെ വന്നില്ലെന്ന് കണ്ടു, ഗന്ധർവരോടു പറഞ്ഞു: "ഗന്ധർവരേ, ഉർവശിയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക! അവളെ രാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നാണ് എടുത്തത്, നിശ്ചിത സമയത്ത്." "ഉർവശിയില്ലാതെ എന്റെ വാസസ്ഥലം പ്രകാശിക്കുന്നില്ല; ഏതു വിധേനയും ആ ആഗ്രഹമുള്ളവളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരിക." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വിശ്വവാസു നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഗന്ധർവർ അന്ധകാരം ആഴത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ എത്തി. അവിടെ, രണ്ട് ദൈവങ്ങൾ കാട്ടിൽ ആസ്വദിക്കുന്നതും കണ്ടു, അവരെ പിടിച്ചു; ആ സമയത്ത്, ആ രണ്ടു മുട്ടകൾ ആകാശത്തിലൂടെ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമ്പോൾ നിലവിളിച്ചു. ആ നിലവിളി, സ്വന്തം മക്കളുടെ cry പോലെ കേട്ട്, ഉർവശി കോപംകൊണ്ട് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഈ ഉടമ്പടി ഞാൻ ചെയ്തതാണ്." "നിനക്ക് ഞാൻ നഷ്ടമായി; ഞാൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, കാട്ടിൽ നിന്ന് കള്ളന്മാർ എന്റെ മക്കളെ എടുത്തു. രാജാവേ, നീ സ്ത്രീയോടൊപ്പം ഒരുമിച്ചിരിക്കുകയാണ്, മക്കൾ ഇല്ലാതായിരിക്കുമ്പോൾ." "ഈ അപമാനിതനും, വീരത boasts ചെയ്യുന്ന impotence-നായവനാൽ ഞാൻ നശിച്ചു; ഇന്ന് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടു മക്കൾ കാട്ടിൽ നിന്ന് എടുത്തു." അവളെ ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്നതും കണ്ടു, രാജാവ് ഭ്രമിതനായി, നഗ്നനായി അവളുടെ പിന്നാലെ ഓടി. രാജാവിന്റെ രാജധാനിയിൽ, ഗന്ധർവർ برق lightning പോലെ പ്രകാശിപ്പിച്ചപ്പോൾ, രാജാവിനെ നഗ്നനായി അവൾ കണ്ടു; അവൾ വിടാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. കാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്ന ഗന്ധർവർ എല്ലാവരും പോയി; രാജാവ്, ക്ഷീണിതനായി, നഗ്നനായി, ആ രണ്ടു മുട്ടകളെ പിടിച്ചു, സ്വന്തമായ വീട്ടിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു. ഉർവശി പോയതും കണ്ടു, രാജാവ് വലിയ ദുഃഖത്തിൽ വിലപിച്ചു; ഉർവശി, ഭർത്താവിനെ നഗ്നനായി കണ്ടതോടെ, അവിടെ നിന്ന് പോയി. രാജാവ്, മനസ്സിൽ വിഷമം, ആഗ്രഹത്തിൽ overwhelmed, helpless, സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് cry ചെയ്തു, കുഴഞ്ഞു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ച Raja, കുരുക്ഷേത്രയിൽ അവളെ കണ്ടു; അവളെ കണ്ട Raja, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഭാര്യേ, നില്ക്കൂ, നില്ക്കൂ! ഈ ഭയാനക സ്ഥലത്ത്, നീ എന്നെ, നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവനെ, നിർപരാധിയെ, ഉപേക്ഷിക്കരുത്." "ഈ ശരീരം ഇവിടെ വീഴും, ദേവിയേ, നീ ദൂരെ കൊണ്ടുപോയതുകൊണ്ട്; കുരുക്കുകളും കാക്കകളും അതിനെ തിന്നും, നീ, സുന്ദരിയേ, അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു." അവൻ ഇങ്ങനെ വിലപിക്കുന്നതും, ഉർവശി ദുഃഖിതനായ, ദയനീയനായ, exhausted, ആഗ്രഹത്തിൽ tortured, helpless ആയ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ മണ്ടൻ ആണ്, രാജാക്കന്മാരിൽ കടുവയാണ്! നിന്റെ ജ്ഞാനം എവിടെയാണ്? സ്ത്രീകളുമായി സത്യമായ സൗഹൃദം ഇല്ല, രാജാവേ, കുരുക്കുകളെ പോലെ." "സ്ത്രീകളിൽ, കള്ളന്മാരിൽ, രാജാക്കന്മാരിൽ വിശ്വാസം വയ്ക്കരുത്. വീട്ടിലേക്ക് പോകൂ, സുഖമായി ജീവിക്കൂ, മനസ്സിനെ ദുഃഖത്തിൽ വീഴാൻ അനുവദിക്കരുത്." ഇങ്ങനെ ഉപദേശം നൽകിയ Raja, ആകെയുള്ള affection-ൽ bondage-ൽ greatest sorrow-ൽ വീണു, അജ്ഞാനത്തിൽ മുങ്ങി. സൂതൻ പറഞ്ഞു: ഉർവശിയുടെ ഈ വലിയ കഥ മുഴുവൻ ഞാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഇത് വേദങ്ങളിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ സംക്ഷിപ്തം ആണ്. സൂതൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: കറുത്ത, മയക്കമുള്ള കണ്ണുകളുള്ള അവളെ കണ്ടു, വ്യാസൻ ചിന്തയിൽ മുങ്ങി: "എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ ദിവ്യ കന്യ, ഈ അപ്പ്സരസ്സ്, എനിക്ക് അനുയോജ്യമായവളല്ല." വ്യാസൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, അപ്പ്സരസ്സ്, അവനെ കണ്ടു, ഭയത്തിൽ മുഴുകി, അവൻ ശാപം പറയുന്നു എന്നു ഭയപ്പെട്ടു. അപ്പോൾ, പെൺതത്തയുടെ രൂപം എടുത്ത്, ഭയത്തിൽ വിറച്ച് അവൾ പോയി; കൃഷ്ണൻ, അവളെ പക്ഷിയുടെ രൂപത്തിൽ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. വ്യാസന്റെ ശരീരത്തിൽ, അവളെ കണ്ടു മാത്രം ആഗ്രഹം ഉണർന്നു; മനസ്സ് അതിശയത്തിൽ മുങ്ങി, ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു. എന്നിട്ടും, വലിയ ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ, വ്യാസൻ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; പക്ഷേ, മനസ്സിനെ subdued ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടും, ഘൃതാചിയുടെ മോഹത്തിൽ, വിധിയുടെ കാരണത്താൽ, വ്യാസൻ അതിനെ പിടിച്ചിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. വ്യാസൻ friction-ൽ തീ ഉണർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടിൽ, അപ്രത്യക്ഷമായി, അവന്റെ വീര്യം അവിടെ വീണു. അതിനെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെ, തീപ്പൊടി ചുരണ്ടി തുടരുമ്പോൾ, അതിൽ നിന്ന് വ്യാസന്റെ ആകർഷണീയമായ രൂപം ഉള്ള ഒരു മകൻ, ശുക, ജനിച്ചു. തീപ്പൊടിയിൽ നിന്ന് ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചു, അത്ഭുതം ഉണ്ടാക്കി; യാഗത്തിൽ offerings നൽകി, തീ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ, ആ കുട്ടി പ്രകാശിച്ചു.