ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ ಪಶ್ಯ ನಾರದ ಮಾಯಾವೀ ವಿಲಾಸೋಽಯಂ ಮಹಾಮತೇ । ದೇಹೇಷು ಸರ್ವಜನ್ತೂನಾಂ ದಶಾಭೇದಾ ಹ್ಯನೇಕಶಃ
ವಿಷ್ಣುನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದಾ, ಇದು ಮಾಯೆಯ ಅದ್ಭುತ ಲೀಲೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇವೆ.
ಜಾಗ್ರತ್ಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತಿಶ್ಚ ತುರೀಯಾ ದೇಹಿನಾಂ ದಶಾ । ತಥಾ ದೇಹಾನ್ತರೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸನ್ದೇಹಃ ಕೀದೃಶಃ ಪುನಃ
ಜಾಗ್ರತ, ಸ್ವಪ್ನ, ಸುಷುಪ್ತಿ ಮತ್ತು ತುರೀಯ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ ಮತ್ತೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ?
ಸುಪ್ತೋ ನರೋ ನ ಜಾನಾತಿ ನ ಶೃಣೋತಿ ವದತ್ಯಪಿ । ಪುನಃ ಪ್ರಬುದ್ಧೋ ಜಾನಾತಿ ಸರ್ವಂ ಜ್ಞಾತಮಶೇಷತಃ
ಒಬ್ಬನು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಅವನು ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಎದ್ದಾಗ ಅವನು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ನಿದ್ರಯಾ ಚಾಲ್ಯತೇ ಚಿತ್ತಂ ಭವನ್ತಿ ಸ್ವಪ್ನಸಮ್ಭವಾಃ । ನಾನಾವಿಧಾ ಮನೋಭೇದಾ ಮನೋಭಾವಾ ಹ್ಯನೇಕಶಃ
ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಅಲುಗುತ್ತದೆ, ಅನೇಕ ಸ್ವಪ್ನಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ವಿಧದ ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
ಗಜೋ ಮಾಂ ಹನ್ತುಮಾಯಾತಿ ನ ಶಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ಪಲಾಯನೇ । ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ನ ಮೇ ಸ್ಥಾನಂ ಯತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಸತ್ವರಃ
"ಒಂದು ಆನೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬರುತ್ತಿದೆ, ನಾನು ಓಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ, ಬೇಗನೆ ಓಡಿದರೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ."
ಮೃತಂ ಪಿತಾಮಹಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ಪಶ್ಯತಿ ಸ್ವಗೃಹಾಗತಮ್ । ಸಂಯೋಗಸ್ತೇನ ವಾರ್ತಾ ಚ ಭೋಜನಂ ಸಹ ಮನ್ಯತೇ
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮೃತರಾದ ತಂದೆಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಜೊತೆಯಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಬುದ್ಧಃ ಖಲು ಜಾನಾತಿ ಸ್ವಪ್ನೇ ದೃಷ್ಟಂ ಸುಖಾಸುಖಮ್ । ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಜನೇಭ್ಯಸ್ತು ವಿಸ್ತರಾತ್ಪ್ರವದತ್ಯಪಿ
ಎದ್ದ ಮೇಲೆ, ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಇತರರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವಪ್ನೇಕೋಽಪಿ ನ ಜಾನಾತಿ ಭ್ರಮೋಽಯಮಿತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ । ತಥಾ ತಥೈವ ವಿಭವೋ ಮಾಯಾಯಾ ದುರ್ಗಮಃ ಕಿಲ
ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಯಾರಿಗೂ ಅದು ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಇದು ಖಚಿತ. ಹಾಗೆಯೇ, ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿ ಅತೀ ಗ್ರಹಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದದು.
ನಾಹಂ ನಾರದ ಜಾನಾಮಿ ಪಾರಂ ಪರಮದುರ್ಘಟಮ್ । ಗುಣಾನಾಂ ಕಿಲ ಮಾಯಾಯಾ ನೈವ ಶಮ್ಭುರ್ನ ಪದ್ಮಜಃ
ನಾರದಾ, ಮಾಯೆಯ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬೋಧ ಗುಣಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಕೂಡ ತಿಳಿಯಲಾರೆ; ಶಂಕರನೂ, ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಅರಿಯಲಾಗದು.
ಕೋಽನ್ಯೋ ಜ್ಞಾತುಂ ಸಮರ್ಥೋಽಭೂನ್ಮಾನತೋ ಮನ್ದಧೀಃ ಪುನಃ । ಮಾಯಾಗುಣಪರಿಜ್ಞಾನಂ ನ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಭವೇದಿಹ
ಮತ್ತೆ, ಯಾರು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಅಥವಾ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಮಾಯೆಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಗುಣತ್ರಯಕೃತಂ ಸರ್ವಂ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಮ್ । ವಿನಾ ಗುಣೈರ್ನ ಸಂಸಾರೋ ವರ್ತತೇ ಕಿಞ್ಚಿದಪ್ಯದಃ
ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಚರಾಚರ ಎಲ್ಲವೂ ಉಂಟಾಗಿದೆ; ಗುಣಗಳಿಲ್ಲದೆ ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ನಡೆಯದು.
ಅಹಂ ಸತ್ತ್ವಪ್ರಧಾನೋಽಸ್ಮಿ ರಜಸ್ತಮಸಮನ್ವಿತಃ । ನ ಕದಾಚಿತ್ತ್ರಿಭಿರ್ಹೀನೋ ಭವಾಮಿ ಭುವನೇಶ್ವರಃ
ನಾನು ಸತ್ವಗುಣವು ಹೆಚ್ಚು ಇರುವವನು, ಆದರೆ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ತಮಸ್ಸು ಕೂಡ ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ; ಲೋಕನಾಥನೇ, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ವಿಯೋಜಿತನಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪಿತಾ ತೇಽತ್ರ ರಜೋಮುಖ್ಯಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ । ತಮಃಸತ್ತ್ವಸಮಾಯುಕ್ತೋ ನ ತಾಭ್ಯಾಮುಜ್ಝಿತಃ ಕಿಲ
ಹಾಗೆಯೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿಯೂ ತಮಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ವಗುಣಗಳಿವೆ; ಅವನು ಅವುಗಳಿಂದ ಯಾವತ್ತೂ ಬೇರ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.
ಶಿವಸ್ತಥಾ ತಮೋಮುಖ್ಯೋ ರಜಃಸತ್ತ್ವಸಮಾವೃತಃ । ಗುಣತ್ರಯವಿಹೀನಸ್ತು ನೈವ ಕೋಽಪಿ ಮಯಾ ಶ್ರುತಃ
ಅದೇ ರೀತಿ, ಶಿವನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಮೋಗುಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನಲ್ಲಿಯೂ ರಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸತ್ವಗುಣಗಳಿವೆ; ಮೂರು ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾನ್ಮೋಹೋ ನ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಸಂಸಾರೇಽಸ್ಮಿನ್ಮುನೀಶ್ವರ । ಮಾಯಾವಿನಿರ್ಮಿತೇಽಸಾರೇಽಪಾರೇ ಪರಮದುರ್ಘಟೇ
ಆದುದರಿಂದ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಜಾಗವಿಲ್ಲ, ಮಹರ್ಷಿಗಳೇ. ಇದು ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದದು, ಕಡಿವಾಣವಿಲ್ಲದದು, ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾದದು.
ದೃಷ್ಟಾ ಮಾಯಾ ತ್ವಯಾದ್ಯೈವ ಭುಕ್ತಾ ಭೋಗಾ ಹ್ಯನೇಕಶಃ । ಕಿಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ಮಹಾಭಾಗ ತಸ್ಯಾಶ್ಚರಿತಮದ್ಭುತಮ್
ನೀನು ಇಂದು ಮಾಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀ. ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಅವಳ ಅದ್ಭುತವಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾಕೆ ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?
; ಭಗವತೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ನಿಶಾಮಯ ಮಹಾರಾಜ ಬ್ರವೀಮಿ ವಿಶದಾಕ್ಷರಮ್ । ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಖಲು ಮಾಯಾಯಾ ನಾರದಾತ್ತು ಮಯಾ ಶ್ರುತಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳು, ನಾನು ಮಾಯೆಯ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ನಾರದರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಮಯಾ ಪುನರ್ಮುನಿಃ ಪೃಷ್ಟೋ ನಾರದಃ ಸರ್ವವಿತ್ತಮಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಥಾಂ ಮುನೇಸ್ತಸ್ಯ ನಾರೀದೇಹಸಮುದ್ಭವಾಮ್
ನಾನು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದ ನಾರದಮುನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದೆ, ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮುನಿಯ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಥೆಯನ್ನು.
ಬ್ರೂಹಿ ನಾರದ ಪಶ್ಚಾತ್ಕಿಂ ಕಥಿತಂ ಹರಿಣಾ ತದಾ । ಕ್ವ ಗತಶ್ಚ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಭವತಾ ಸಹ ಮಾಧವಃ
ನಾರದ, ಆಮೇಲೆ ಹರಿಯವರು ಏನು ಹೇಳಿದರು? ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು, ಮಾಧವನೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ನಾರದ ಉವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾಂಸ್ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಡಾಗೇಽತಿಮನೋಹರೇ । ಆರುಹ್ಯ ಗರುಡಂ ಗನ್ತುಂ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಚ ಮನೋ ದಧೇ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯು ಆ ಸುಂದರವಾದ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
ಮಾಮುವಾಚ ರಮಾಕಾನ್ತೋ ಯಥೇಷ್ಟಂ ಗಚ್ಛ ನಾರದ । ಏಹಿ ವಾ ಮಮ ಲೋಕಂ ತ್ವಂ ಯಥಾರುಚಿ ತಥಾ ಕುರು
ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಪ್ರಿಯನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನಾರದ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಹೋಗು, ಇಲ್ಲವೇ ನನ್ನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಾ, ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಇಷ್ಟವೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡು.
ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಗತಶ್ಚಾಹಮಾಪೃಚ್ಛ್ಯ ಮಧುಸೂದನಮ್ । ಭಗವಾನಪಿ ದೇವೇಶಸ್ತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ಗರುಡಾಸನಃ
ಮಧುಸೂದನನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನು ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು.
ವೈಕುಣ್ಠಮಗಮತ್ತೂರ್ಣಂ ಮಾಮಾದಿಶ್ಯ ಯಥಾಸುಖಮ್ । ತತೋಽಹಂ ಪಿತೃಸದನಂ ಗತೋ ಯಾತೇ ಜನಾರ್ದನೇ
ಅವನು ನನಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆದುಕೋ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವೇಗವಾಗಿ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಜನಾರ್ದನನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಾನು ತಂದೆಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ.
ಚಿನ್ತಯನ್ಸಕಲಂ ದುಃಖಂ ಸುಖಂ ಚ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ । ಗತ್ವಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪಿತರಂ ಸ್ಥಿತೋ ಯಾವತ್ಪುರಃ ಪಿತುಃ
ನಾನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ದುಃಖ, ಸುಖಗಳನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ತಂದೆಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ.
ತಾವತ್ಪೃಷ್ಟೋ ಮುನೇ ಪಿತ್ರಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚಿನ್ತಾತುರಂ ತು ಮಾಮ್ । ಬ್ರಹ್ಯೋವಾಚ ಕ್ವ ಗತೋಽಸಿ ಮಹಾಭಾಗ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚಿನ್ತಾತುರಃ ಸುತ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂತಿತನಾಗಿ ನೋಡಿದ ತಂದೆ ಕೇಳಿದರು: ಮಹಾಭಾಗನೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ? ಏಕೆ ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಇದ್ದೀಯೆ, ಮಗನೆ?
ಸ್ವಸ್ಥಂ ನೈವಾದ್ಯ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಮನಸ್ತೇ ಮುನಿಸತ್ತಮ । ಕೇನಾಪಿ ವಞ್ಚಿತೋಽಸಿ ತ್ವಂ ದೃಷ್ಟಂ ವಾ ಕಿಞ್ಚಿದದ್ಭುತಮ್
ಇಂದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೆ. ಯಾರಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೋ, ಅಥವಾ ಏನಾದರೂ ಅದ್ಭುತವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೋ?
ವಿಷಣ್ಣಂ ಗತವಿಜ್ಞಾನಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಕಥಂ ಸುತ । ನಾರದ ಉವಾಚ ಇತಿ ಪೃಷ್ಟಸ್ತದಾ ಪಿತ್ರಾ ಬೃಸ್ಯಾಂ ಸಮುಪವೇಶ್ಯ ಚ
ಮಗನೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ವಿಷಾದಗೊಂಡು ತಿಳಿಯದೆ ಇರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ತಂದೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೆ.
ತಮಬ್ರವಂ ಸ್ವವೃತ್ತಾನ್ತಂ ಮಾಯಾಬಲಸಮುದ್ಭವಮ್ । ವಞ್ಚಿತೋಽಹಂ ಪಿತಃ ಕಾಮಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ
ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು, ಮಾಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದದ್ದನ್ನು ತಂದೆಗೆ ಹೇಳಿದೆ: ತಂದೆ, ನಾನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ತ್ರೀಭಾವಂ ಗಮಿತಃ ಕಾಮಂ ವರ್ಷಾಣಿ ಸುಬಹೂನ್ಯಪಿ । ಅನುಭೂತಂ ಮಹದ್ದುಃಖಂ ಪುತ್ರಶೋಕಸಮುದ್ಭವಮ್
ನಾನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೆಣ್ಣಿನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮಕ್ಕಳ ದುಃಖದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
ಪ್ರಬೋಧಿತೋಽಹಂ ತೇನೈವ ಮೃದುವಾಕ್ಯಾಮೃತೇನ ಚ । ಪುನಃ ಸರೋವರೇ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಜಾತೋಽಹಂ ನಾರದಃ ಪುಮಾನ್
ಅವರು ಮೃದುವಾದ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿದರು. ಮತ್ತೆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ನಾನು ಪುನಃ ನಾರದನಾಗಿ ಪುರುಷನಾದೆ.