ಆಗತಂ ಗರುಡಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಆರುರೋಹ ಜನಾರ್ದನಃ । ಸಮಾರೋಪ್ಯ ಚ ಮಾಂ ಪೃಷ್ಠೇ ಗಮನಾಯ ಕೃತಾದರಃ
ಗರುಡನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಜನಾರ್ದನನು ಹತ್ತಿ, ನನನ್ನು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಕೂಡಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಹೇಳಿದನು.
ಚಲಿತೋ ವಿನತಾಪುತ್ರೋ ವೈಕುಣ್ಠಾದ್ವಾಯುವೇಗವಾನ್ । ಪ್ರೇರಿತೋ ಯತ್ರ ಕೃಷ್ಣೇನ ಗನ್ತುಕಾಮೇನ ಕಾನನಮ್
ವಿನತೆಯ ಮಗನು, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಂತೆ, ವೈಕುಂಠದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹೊರಟನು.
ಮಹಾವನಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಸರಾಂಸಿ ಸರಿತಸ್ತಥಾ । ಪುರಗ್ರಾಮಾಕರಾದೀಂಶ್ಚ ಖೇಟಖರ್ವಟಗೋವ್ರಜಾನ್
ನಾವು ಮಹತ್ತರವಾದ ದೈವಿಕ ಅರಣ್ಯಗಳು, ಸರೋವರಗಳು, ನದಿಗಳು, ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು, ಗಣಿಗಳು, ಸಣ್ಣ ಊರುಗಳು, ಗುಡಿಸೆಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಕುಟೀರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆವು.
ಮುನೀನಾಮಾಶ್ರಮಾನ್ ರಮ್ಯಾನ್ ವಾಪೀಶ್ಚ ಸುಮನೋಹರಾಃ । ಪಲ್ವಲಾನಿ ವಿಶಾಲಾನಿ ಹ್ರದಾನ್ ಪಙ್ಕಜಭೂಷಿತಾನ್
ಮುನಿಗಳ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮಗಳು, ಮನಮೋಹಕವಾದ ಕೆರೆಗಳು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕೆಸರು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹೃದಗಳು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂತು.
ಮೃಗಾಣಾಂ ಚ ವರಾಹಾಣಾಂ ವೃನ್ದಾನ್ಯಪ್ಯವಲೋಕ್ಯ ಚ । ಗತಾವಾವಾಂ ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜಸಮೀಪಂ ಗರುಡಾಸನೌ
ಮೃಗಗಳ ಮತ್ತು ಕಾಡುಹಂದಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂತು.
ತತ್ರ ರಮ್ಯಂ ಸರೋ ದಿವ್ಯಂ ದೃಷ್ಟಂ ಪಙ್ಕಜಮಣ್ಡಿತಮ್ । ಹಂಸಕಾರಣ್ಡವಾಕೀರ್ಣಂ ಚಕ್ರವಾಕೋಪಶೋಭಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಸುಂದರವಾದ, ದೈವಿಕವಾದ, ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಅದು ಹಂಸಗಳು, ನೀರಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.
ನಾನಾವರ್ಣೈಃ ಪ್ರಫುಲ್ಲೈಶ್ಚ ಪಙ್ಕಜೈರುಪರಞ್ಜಿತಮ್ । ಶುಚಿ ಮಿಷ್ಟಜಲಂ ಭೃಙ್ಗಯೂಥನಾದವಿರಾಜಿತಮ್
ಅದು ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣದ ಅರಳಿದ ಕಮಲಗಳಿಂದ ರಂಜಿತವಾಗಿತ್ತು, ಅದರ ಶುದ್ಧವಾದ ಮಧುರ ನೀರು ಭೃಂಗಗಳ ಗುಂಪುಗಳ ಗಾನದಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿತ್ತು.
ಮಾಮಾಹ ಭಗವಾನ್ ವೀಕ್ಷ್ಯ ತಡಾಗಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ । ಸ್ಪರ್ಧಕಂ ಚೋದಧೇಃ ಕ್ಷೀರಂ ಮಿಷ್ಟಂ ವಾರಿ ವಿಶೇಷತಃ
ಆ ಅದ್ಭುತ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿ ಭಗವಂತನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಇದರ ನೀರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಿಹಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸಮುದ್ರದ ಹಾಲಿಗೂ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವಂತಿದೆ.'
ಶ್ರೀಭಗವಾನುವಾಚ ಪಶ್ಯ ನಾರದ ಗಮ್ಭೀರಂ ಸರಃ ಸಾರಸನಾದಿತಮ್ । ಸರ್ವತ್ರ ಪಙ್ಕಜೈಶ್ಛನ್ನಂ ಸ್ವಚ್ಛನೀರಪ್ರಪೂರಿತಮ್
ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾರದಾ, ಈ ಆಳವಾದ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡು, ಅದು ಸಾರಸಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಗಂಭೀರವಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.'
ಅತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಗಮಿಷ್ಯಾವಃ ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜಂ ಪುರೋತ್ತಮಮ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಗರುಡಾದಾಶು ಮಾಮುತ್ತಾರ್ಯ ವ್ಯತಾರಯತ್
'ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ನಾವು ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಗರುಡನಿಂದ ನನನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ವಿಹಸ್ಯ ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರ ಜಗ್ರಾಹ ಮಮ ತರ್ಜನೀಮ್ । ಸ್ತುವನ್ಸರೋವರಂ ಭೂಯಸ್ತೀರೇ ಮಾಮನಯತ್ಪ್ರಭುಃ
ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ನಗುತ್ತಾ ನನ್ನ ತರ್ಜನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮತ್ತೆ ಸರೋವರವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ತೀರದವರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.
ವಿಶ್ರಮ್ಯ ತಟಭಾಗೇ ತು ಸ್ನಿಗ್ಧಚ್ಛಾಯೇ ಮನೋಹರೇ । ಮಾಮುವಾಚ ಮುನೇ ಸ್ನಾನಂ ಕುರು ತ್ವಂ ವಿಮಲೇ ಜಲೇ
ನರಳಾದ ಮರಗಳ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ತೀರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಈ ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು.'
ಪಶ್ಚಾದಹಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ತಡಾಗೇಽಸ್ಮಿನ್ಸುಪಾವನೇ । ಸಾಧೂನಾಮಿವ ಚೇತಾಂಸಿ ಜಲಾನಿ ನಿರ್ಮಲಾನಿ ಚ
'ನೀನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ನಾನು ಕೂಡ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇದರ ನೀರು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆ.'
ಸುರಭೀಣಿ ಪರಾಗೈಸ್ತು ಪಙ್ಕಜಾನಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಹಂ ಭಗವತಾ ಮುಕ್ತ್ವಾ ವೀಣಾಂ ಮೃಗಾಜಿನಮ್
'ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಮಲಗಳ ಪರಾಗದಿಂದ ಸುಗಂಧ ಹರಡಿದೆ.' ಎಂದು ಭಗವಂತನು ಹೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ಇಡಿದೆ.
ಸ್ನಾನಾಯ ಕೃತಧೀಸ್ತೀರೇ ಗತಃ ಪ್ರೇಮಸಮನ್ವಿತಃ । ಪಾದೌಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ಹಸ್ತೌಚ ಶಿಖಾಂ ಬದ್ಧ್ವಾ ಕುಶಗ್ರಹಮ್
ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಾನು ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಕಾಲು ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಜಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದೆ.
ಕೃತ್ವಾಽಽಚಮ್ಯ ಶುಚಿಸ್ತೋಯೇ ಸ್ನಾತವಾನಸ್ಮಿ ತಜ್ಜಲೇ । ಯದಾ ತಸ್ಮಿಜ್ಜಲೇ ರಮ್ಯೇ ಸ್ನಾತೋಽಹಂ ಪಶ್ಯತೋ ಹರೇಃ
ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆದು, ನಾನು ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದೆನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಹಾಯ ಪೌರುಷಂ ರೂಪಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಮನುತ್ತಮಮ್ । ಹರಿರ್ಗೃಹೀತ್ವಾ ವೀಣಾಂ ಮೇ ತಥಾ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನಂ ಶುಭಮ್
ಆ ಸುಂದರ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ, ಹರಿಯು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾನು ಪುರುಷ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಪೂರ್ವವಾದ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದೆನು; ಹರಿಯು ನನ್ನ ವೀಣೆ ಮತ್ತು ಶುಭಕರ ಮೃಗಚರ್ಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ಆರುಹ್ಯ ಗರುಡಂ ತೂರ್ಣಂ ಜಗಾಮ ಸ್ವಗೃಹಂ ಕ್ಷಣಾತ್ । ತತೋಽಹಂ ಸ್ತ್ರೀತ್ವಮಾಪನ್ನಶ್ಚಾರುಭೂಷಣಭೂಷಿತಃ
ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೆ ಹತ್ತಿ, ಹರಿಯು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ನಾನು ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುದು, ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು.
ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ಮನಸೋ ಜಾತಾ ಪೂರ್ವದೇಹಸ್ಯ ವಿಸ್ಮೃತಿಃ । ವಿಸ್ಮೃತೋಽಸೌ ಜಗನ್ನಾಥೋ ಮಹತೀ ವಿಸ್ಮೃತಾ ಪುನಃ
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಹಿಂದಿನ ದೇಹದ ನೆನಪು ಮನಸಿನಿಂದ ಮಾಯವಾಯಿತು; ಲೋಕನಾಥನೂ ಮರೆಯಾಗಿ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಮರೆವಿನೊಳಗಾದೆ.
ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮೋಹಿನೀರೂಪಂ ತಡಾಗಾನ್ನಿರ್ಗತೋ ಬಹಿಃ । ಅಪಶ್ಯಂ ನಲಿನೀಜುಷ್ಟಂ ಸರಸ್ತದ್ವಿಮಲೋದಕಮ್
ಮೋಹನೀಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆ ಕೆರೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಹೂವಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ತಾಜಾ ನೀರಿನ ಸರೋವರವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
ಕಿಮೇತದಿತಿ ಮನಸಾಕರವಂ ವಿಸ್ಮಯಂ ಮುಹುಃ । ಏವಂ ಚಿನ್ತಯಮಾನಸ್ಯ ನಾರೀರೂಪಧರಸ್ಯ ಮೇ
ಇದು ಏನು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಹೀಗೆ ಸ್ತ್ರೀಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ಸಹಸಾ ದೃಕ್ಪಥಂ ಪ್ರಾಪ್ತಸ್ತತ್ರ ತಾಲಧ್ವಜೋ ನೃಪಃ । ಗಜಾಶ್ವರಥವೃನ್ದೈಶ್ಚ ಸಂವೃತೋ ರಥಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಅचानक ನನ್ನ ಮುಂದೆ ತಾಳಧ್ವಜ ಎಂಬ ರಾಜನು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಾನೂ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಯುವಾ ಭೂಷಣಸಂವೀತೋ ದೇಹವಾನಿವ ಮನ್ಮಥಃ । ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮಾಂ ಭೂಪತಿಸ್ತತ್ರ ದಿವ್ಯಭೂಷಣಭೂಷಿತಾಮ್
ಅವನು ಯುವಕನಾಗಿದ್ದ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾಗಿದ್ದ, ದೇಹ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು, ಮನ್ಮಥನಂತೆ; ನಾನು ದೇವಮಾನ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
ರಾಕಾಚನ್ದ್ರಮುಖೀಂ ಯೋಷಾಂ ವಿಸ್ಮಯಂ ಪರಮಂ ಗತಃ । ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕಾಸಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಕಸ್ಯ ಪುತ್ರೀ ಸುರಸ್ಯ ವಾ
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖವಿರುವ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡನು; 'ಯಾರು ನೀನು ಸುಂದರಿಯೆ? ಯಾರ ಮಗಳು? ದೇವರಾ,
ಮಾನುಷಸ್ಯ ಚ ವಾ ಕಾನ್ತೇ ಗನ್ಧರ್ವಸ್ಯೋರಗಸ್ಯ ಚ । ಏಕಾಕಿನೀ ಕಥಂ ಬಾಲಾ ರೂಪಯೌವನಭೂಷಿತಾ
ಮಾನವನ ಮಗಳಾ, ಸುಂದರಿಯೆ, ಅಥವಾ ಗಂಧರ್ವನದಾ, ನಾಗನದಾ? ಈ ರೀತಿ ರೂಪಯೌವನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದ ಯುವತಿಯು ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದೀಯೆ?
ವಿವಾಹಿತಾಥ ಕನ್ಯಾ ವಾ ಸತ್ಯಂ ವದ ಸುಲೋಚನೇ । ಕಿಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಸುಕೇಶಾನ್ತೇ ತಡಾಗೇಽಸ್ಮಿನ್ಸುಮಧ್ಯಮೇ
ನೀನು ವಿವಾಹಿತಳಾ ಅಥವಾ ಕನ್ಯೆಯಾ? ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೆ. ಈ ಕೆರೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಏನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ ಸುಂದರ ಕಮರಿನವಳೆ?
ಚಿಕೀರ್ಷಿತಂ ಪಿಕಾಲಾಪೇ ಬ್ರೂಹಿ ಮನ್ಮಥಮೋಹಿನಿ । ಭುಙ್ಕ್ಷವ ಭೋಗಾನ್ಮರಾಲಾಕ್ಷಿ ಮಯಾ ಸಹ ಕೃಶೋದರಿ । ವಾಞ್ಛಿತಾನ್ಮನಸಾ ನೂನಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಾಂ ಪತಿಮುತ್ತಮಮ್
ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಹೇಳು ಮನ್ಮಥನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವಳೆ; ಹಂಸದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೆ, ಸೊಪ್ಪು ಹೊಟ್ಟೆಯವಳೆ, ನನ್ನೊಡನೆ ಇಚ್ಛಿತ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪತಿಯಾಗಿಸಿಕೊ.
; ನಾರದಸ್ಯ ಪುನಃ ಸ್ವರೂಪಪ್ರಾಪ್ತಿವರ್ಣನಮ್ ನಾರದ ಉವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತೋಽಹಂ ತದಾ ತೇನ ರಾಜ್ಞಾ ತಾಲಧ್ವಜೇನ ಚ । ವಿಮೃಶ್ಯ ಮನಸಾತ್ಯರ್ಥಂ ತಮುವಾಚ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ
ಇಂತಿ ತಾಳಧ್ವಜರಾಜನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.
ರಾಜನ್ನಾಹಂ ವಿಜಾನಾಮಿ ಪುತ್ರೀ ಕಸ್ಯೇತಿ ನಿಶ್ಚಯಮ್ । ಪಿತರೌ ಕ್ವ ಚ ಮೇ ಕೇನ ಸ್ಥಾಪಿತಾ ಚ ಸರೋವರೇ
ರಾಜನೇ, ನಾನು ಯಾರ ಮಗಳು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದೂ, ಯಾರಿಂದ ನಾನು ಈ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟೆ ಎಂಬುದೂ ನನಗೆ ತಿಳಿಯದು.
ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಕ್ವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಕಥಂ ಮೇ ಸುಕೃತಂ ಭವೇತ್ । ನಿರಾಧಾರಾಸ್ಮಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ ಚಿಕೀರ್ಷಿತಮ್
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ನನಗೆ ಸುಖ ಹೇಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ? ರಾಜೇಂದ್ರ, ನನಗೆ ಯಾವ ಆಧಾರವೂ ಇಲ್ಲ, ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.