ಕಸ್ಯಾಯಂ ಬಾಲಕಃ ಕಾನ್ತ ತ್ಯಕ್ತಃ ಕೇನ ಚ ಕಾನನೇ । ಪುತ್ರೋಽಯಂ ಮಮ ದೇವೇನ ದತ್ತಸ್ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಪಾಣಿನಾ
ಪ್ರಿಯನೇ, ಈ ಮಗು ಯಾರದು? ಯಾರೋ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು? ಈ ಮಗುವನ್ನು ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಕೈಯಿಂದ ದೇವರು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟನೋ?
ಚಮ್ಪಕ ಉವಾಚ ಪ್ರಿಯೇ ಗತ್ವಾದ್ಯ ಪೃಚ್ಛೇಯಂ ಶಕ್ರಂ ಸರ್ವಜ್ಞಮಾಶು ವೈ । ದೇವೋ ವಾ ದಾನವೋ ವಾಪಿ ಗನ್ಧರ್ವೋ ವಾ ಶಿಶುಃ ಕಿಲ
ಚಂಪಕನು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರिये, ನಾನು ಇಂದು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವ ಶಕ್ರನನ್ನು ಹೋಗಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮಗು ದೇವರೋ, ದಾನವರೋ, ಗಂಧರ್ವನೋ ಎಂದು.
ತೇನಾಜ್ಞಪ್ತಃ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ವನಾದಮುಮ್ । ಅಪೃಷ್ಟ್ವಾ ನೈವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕಾರ್ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿನ್ಮಯಾ ಧ್ರುವಮ್
ಅವನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಮಗುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಕ್ರಮವಹಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕೇಳದೆ ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ಖಚಿತ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತಂ ವಿಮಾನೇನಾಥ ಚಮ್ಪಕಃ । ಯಯೌ ಶಕ್ರಪುರಂ ತೂರ್ಣಂ ಹರ್ಷೇಣೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಚಂಪಕನು ಅವಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿದವನಾಗಿ, ಶಕ್ರನ ಪುರಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಚಮ್ಪಕಸ್ತು ಶಚೀಪತಿಮ್ । ನಿವೇದ್ಯ ಬಾಲಕಂ ಪ್ರಾಹ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಪುಟಃ ಸ್ಥಿತಃ
ಚಂಪಕನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಶಚೀಪತಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮಗುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಿಂತುಕೊಂಡು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ದೇವದೇವ ಮಯಾ ಲಬ್ಧಸ್ತೀರ್ಥೇ ಪರಮಪಾವನೇ । ಕಾಲಿನ್ದೀತಮಸಾಸಙ್ಗೇ ಬಾಲಕೋಽಯಂ ಸ್ಮರಪ್ರಭಃ
ದೇವದೇವನೆ, ನಾನು ಈ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮಗುವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕಾಲಿಂದಿ ಮತ್ತು ತಮಸಾ ನದಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ.
ಕಸ್ಯಾಯಂ ಬಾಲಕಃ ಕಾನ್ತಃ ಕಥಂ ತ್ಯಕ್ತಃ ಶಚೀಪತೇ । ಆಜ್ಞಾ ಚೇತ್ತವ ದೇವೇಶ ಕುರ್ವೇಽಹಂ ಬಾಲಕಂ ಸುತಮ್
ಶಚೀಪತೇ, ಈ ಸುಂದರ ಮಗು ಯಾರದು? ಯಾರಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗಲಾಗಿದೆ? ದೇವದೇವನೆ, ನೀವು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ ನಾನು ಈ ಮಗುವನ್ನು ನನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅತೀವ ಸುನ್ದರೋ ಬಾಲಃ ಪ್ರಿಯಾಯಾ ವಲ್ಲಭಃ ಸುತಃ । ಕೃತ್ರಿಮಸ್ತು ಸುತಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಸರ್ವಥಾ
ಈ ಮಗು ತುಂಬಾ ಸುಂದರನು, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗನು. ಆದರೆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮಗು ಯಾವಾಗಲೂ ದತ್ತಕ ಮಗನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ಪುತ್ರೋಽಯಂ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ವಾಜಿರೂಪಧರಸ್ಯ ಹ । ಹೈಹಯೋಽಯಂ ಮಹಾಭಾಗ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಂ ಜಾತಃ ಪರನ್ತಪಃ
ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಗು ವಾಸುದೇವನ ಮಗನು, ಅವನು ಕುದುರೆಯ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದ್ದನು. ಈ ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಹೈಹಯನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ.
ಉತ್ಪಾದಿತೋ ಭಗವತಾ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಕಿಲ ಬಾಲಕಃ । ದಾತುಂ ನೃಪತಯೇ ನೂನಂ ಯಯಾತಿತನಯಾಯ ಚ
ಈ ಮಗುವನ್ನು ಭಗವಂತನು ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿಗೆ, ಯಯಾತಿಯ ಮಗನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು.
ಹರಿಣಾ ಪ್ರೇರಿತಃ ಸೋಽದ್ಯ ರಾಜಾ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ । ಆಗಮಿಷ್ಯತಿ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ತೀರ್ಥೇ ತಸ್ಮಿನ್ಮನೋರಮೇ
ಹರಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಆ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕ ರಾಜನು ಇಂದು ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಆ ಪವಿತ್ರವಾದ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ತಾವತ್ತ್ವಂ ಗಚ್ಛ ತತ್ರೈವ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಬಾಲಕಂ ಶುಭಮ್ । ಯಾವನ್ನ ಯಾತಿ ನೃಪತಿರ್ಗ್ರಹೀತುಂ ಹರಿಣೇರಿತಃ
ಆದರಿಂದ, ನೀನು ಆ ಶುಭಮಯ ಮಗುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾಜನು ಬರುವ ಮೊದಲು, ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗು.
ಗತ್ವಾ ತತ್ರ ವಿಮುಞ್ಚೈನಂ ವಿಲಮ್ಬಂ ಮಾ ಕೃಥಾ ವರ । ಅದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಲಕಂ ರಾಜಾ ದುಃಖಿತಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಮಗುವನ್ನು ಬಿಡು, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ, ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ರಾಜನು ಮಗುವನ್ನು ನೋಡದೆ ಹೋದರೆ ದುಃಖಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಮಾಚ್ಚಮ್ಪಕ ಮುಞ್ಚೈನಂ ರಾಜಾ ಪ್ರಾಪ್ನೋತು ಪುತ್ರಕಮ್ । ಏಕವೀರೇತಿ ನಾಮ್ನಾಯಂ ಖ್ಯಾತಃ ಸ್ಯಾತ್ ಪೃಥಿವೀತಲೇ
ಆದುದರಿಂದ, ಚಂಪಕ, ಮಗುವನ್ನು ಬಿಡು, ರಾಜನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ. ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಏಕವೀರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚಮ್ಪಕಸ್ತ್ವರಯಾನ್ವಿತಃ । ಜಗಾಮ ಪುತ್ರಮಾದಾಯ ಸ್ಥಲೇ ತಸ್ಮಿನ್ಮಹೀಪತೇ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಚಂಪಕನು, ಆತುರದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಮಹಾರಾಜನೇ.
ಮುಮೋಚ ಬಾಲಕಂ ತತ್ರ ಯತ್ರ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ಥಿತೋ ಹ್ಯಭೂತ್ । ಆರುಹ್ಯ ಸ್ವವಿಮಾನಂ ತು ಯಯೌ ಸ್ವಾಶ್ರಮಮಣ್ಡಲಮ್
ಅಲ್ಲಿ, ಮಗನನ್ನು ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಳಿಸಿ, ತನ್ನ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ತದೈವ ಕಮಲಾಕಾನ್ತೋ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಹ ಜಗದ್ಗುರುಃ । ವಿಮಾನವರಮಾರೂಢೋ ಜಗಾಮ ನೃಪತಿಂ ಪ್ರತಿ
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಲಕ್ಷ್ಮೀದೇವಿಯ ಪ್ರಿಯನಾದ ಜಗದ್ಗುರು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿ, ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ದೃಷ್ಟಸ್ತದಾ ತೇನ ನೃಪೇಣ ವಿಷ್ಣುಃ ಸಮುತ್ತರಂಸ್ತತ್ರ ವಿಮಾನಮುಖ್ಯಾತ್ । ಜಹರ್ಷ ರಾಜಾ ಹರಿದರ್ಶನೇನ ಪಪಾತ ಭೂಮೌ ಖಲು ದಣ್ಡವಚ್ಚ
ಆಗ, ರಾಜನು ಮೇಲಿನ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಂಡನು. ಹರಿಯನ್ನು ಕಂಡ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಭೂಮಿಗೆ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.
ಉತ್ತಿಷ್ಠ ವತ್ಸೇತಿ ಹರಿಃ ಪತನ್ತ- ಮಾಶ್ವಾಸಯದ್ಭೂಮಿಗತಂ ಸ್ವಭಕ್ತಮ್ । ಸೋಽಪ್ಯುತ್ಸುಕೋ ವಾಸುದೇವಂ ಪುರಃಸ್ಥಂ ತುಷ್ಟಾವ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮುಖರೀಕೃತೋಽಥ
ಹರಿಯು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ತನ್ನ ಭಕ್ತನನ್ನು, 'ಏ ಮಗನೇ, ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು. ರಾಜನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಾಸುದೇವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ದೇವಾಧಿದೇವಾಖಿಲಲೋಕನಾಥ ಕೃಪಾನಿಧೇ ಲೋಕಗುರೋ ರಮೇಶ । ಮನ್ದಸ್ಯ ಮೇ ತೇ ಕಿಲ ದರ್ಶನಂ ಯ- ತ್ಸುದುರ್ಲಭಂ ಯೋಗಿಜನೈರಲಭ್ಯಮ್
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರಾ, ಲೋಕಗುರು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯೇ! ನಾನು ಅಸಾಧಾರಣನಾದರೂ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವಾಗಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಂದಲೇ. ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಈ ಭಾಗ್ಯ ನನಗೆ ದೊರೆತಿದೆ.
ಯೇ ನಿಃಸ್ಪೃಹಾಸ್ತೇ ವಿಷಯೈರಪೇತಾ- ಸ್ತೇಷಾಂ ತ್ವದೀಯಂ ಖಲು ದರ್ಶನಂ ಸ್ಯಾತ್ । ಆಶಾಪರೋಽಹಂ ಭಗವನ್ನನನ್ತ ಯೋಗ್ಯೋ ನ ತೇ ದರ್ಶನೇ ದೇವದೇವ
ಯಾರು ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಭಗವಂತಾ, ಅನಂತಾ, ನಾನು ಇನ್ನೂ ಆಶೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
ಇತಿ ಸ್ತುತಸ್ತೇನ ನೃಪೇಣ ವಿಷ್ಣು- ಸ್ತಮಾಹ ವಾಕ್ಯೇನ ಸುಧಾಮಯೇನ । ವೃಣೀಷ್ವ ರಾಜನ್ ಮನಸೇಪ್ಸಿತಂ ತೇ ದದಾಮಿ ತುಷ್ಟಸ್ತಪಸಾ ತವೇತಿ
ಈ ರೀತಿ ರಾಜನು ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವು ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಕೇಳು; ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿರುವೆನು, ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.'
ತತೋ ನೃಪಸ್ತಂ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿಷ್ಣುಂ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಂ ಚ । ತಪಸ್ತು ತಪ್ತಂ ಹಿ ಮಯಾ ಸುತಾರ್ಥೇ ಪುತ್ರಂ ದದಸ್ವಾತ್ಮಸಮಂ ಮುರಾರೇ
ಆಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ; ಮೂರಾರಿನಾಶಕ, ನನಗೆ ನಿನ್ನಂತ ಮಗನನ್ನು ದಯಮಾಡು.'
ಶ್ರುತ್ವಾ ನೃಪಪ್ರಾರ್ಥಿತಮಾದಿದೇವ- ಸ್ತಮಾಹ ರಾಜಾನಮಮೋಘವಾಕ್ಯಮ್ । ಯಯಾತಿಸೂನೋ ವ್ರಜ ತತ್ರ ತೀರ್ಥೇ ಕಲಿನ್ದಕನ್ಯಾತಮಸಾಪ್ರಸಙ್ಗೇ
ರಾಜನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆದಿದೇವನು ತಪ್ಪದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹೇಳಿದನು: 'ಯಯಾತಿಯ ಪುತ್ರನೇ, ಯಮುನಾ ಮತ್ತು ತಮಸಾ ಸೇರುವ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗು.'
ಮಯಾದ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ತು ಯಥೇಪ್ಸಿತಸ್ತೇ ತತ್ರೈವ ಮುಕ್ತೋಽಸ್ತ್ಯಮಿತಪ್ರಭಾವಃ । ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಃ ಪ್ರಸೂತೋ ಮಮ ವೀರ್ಯಜಶ್ಚ ಕೃತಸ್ತವಾರ್ಥೇಽಥ ಗೃಹಾಣ ರಾಜನ್
'ಇಂದು, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯ ಮಗನು ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿ, ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನು, ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ; ರಾಜನೇ, ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.'
ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರೇರ್ವಾಕ್ಯಮತೀವ ಮೃಷ್ಟಂ ಸನ್ತುಷ್ಟಚಿತ್ತಃ ಪ್ರಬಭೂವ ರಾಜಾ । ಹರಿಸ್ತು ದತ್ತ್ವೇತಿ ವರಂ ಜಗಾಮ ವೈಕುಣ್ಠಲೋಕಂ ರಮಯಾ ಯುತಶ್ಚ
ಹರಿಯು ಈ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಹರಿಯು ವರವನ್ನು ನೀಡಿ, ರಾಮೆಯೊಂದಿಗೆ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಗತೇ ಹರೌ ಸೋಽಥ ಯಯಾತಿಸೂನು- ರ್ಯಯಾವನುದ್ಧಾತರಥೇನ ರಾಜಾ । ಪ್ರೇಮಾನ್ವಿತಸ್ತತ್ರ ಸುತೋಽಸ್ತಿ ಯತ್ರ ವಚೋ ನಿಶಮ್ಯೇತಿ ಜನಾರ್ದನಸ್ಯ
ಹರಿ ಹೋದ ನಂತರ, ಯಯಾತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವೇಗವಾಗಿ ರಥದಲ್ಲಿ, ಜನಾರ್ದನನು ಹೇಳಿದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ತನ್ನ ಮಗನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ಸ ತತ್ರ ಗತ್ವಾತಿಮನೋಹರಂ ತಂ ದದರ್ಶ ಬಾಲಂ ಭುವಿ ಖೇಲಮಾನಮ್ । ಮುಖೇ ನಿವೇಶ್ಯೈಕಕರೇಣ ಕೃತ್ವಾ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಂ ಪದಾಙ್ಗುಷ್ಠಮನನ್ಯಸತ್ತ್ವಃ
ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನು ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಪಾದಾಂಗುಳಿಯನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಲೀನನಾಗಿದ್ದನು.
ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರಂ ಮದನಸ್ವರೂಪಂ ನಾರಾಯಣಾಂಶಂ ಕಮಲಾಪ್ರಸೂತಮ್ । ಹರಿಪ್ರಭಾವಂ ಹರಿವರ್ಮನಾಮಾ ಹರ್ಷಪ್ರಫುಲ್ಲಾನನಪಙ್ಕಜೋಽಭೂತ್
ಆ ಮಗನು ಮನೋಹರವಾದ ರೂಪದವನು, ನಾರಾಯಣನ ಅಂಶ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು, ಹರಿಯ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖವನ್ನೆಲ್ಲ ಹೂವಂತೆ ಹಸುರಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಹರಿವರ್ಮ ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟನು.
ಗೃಹ್ಣನ್ ಸುವೇಗಾತ್ ಕರಪಙ್ಕಜಾಭ್ಯಾಂ ಬಭೂವ ಪ್ರೇಮಾರ್ಣವಮಗ್ನದೇಹಃ । ಮೂರ್ಧನ್ಯುಪಾಘ್ರಾಯ ಮುದಾನ್ವಿತೋಽಸೌ ನನನ್ದ ರಾಜಾ ಸುತಮಾಲಿಲಿಙ್ಗ
ತನ್ನ ಕಮಲದಂತಹ ಕೈಗಳಿಂದ ಮಗನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೇಮಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಳುಗಿಸಿಕೊಂಡನು. ಮಗನ ತಲೆಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ಆತನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆನಂದಿಸಿದನು.