ತತಸ್ತುಷ್ಟೋ ಮಹಾದೇವೋ ವೃಷಾರೂಢಸ್ತ್ರಿಲೋಚನಃ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೋಽಭೂನ್ಮಹೇಶಾನಃ ಪಾರ್ವತೀಸಹಿತಃ ಪ್ರಭುಃ
ಆಗ ಮಹಾದೇವನು, ಎತ್ತುಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಪಾರ್ವತಿಯನ್ನು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಮಹೇಶ್ವರನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.
ತತ್ರೈತ್ಯ ಸಗಣಃ ಶಮ್ಭುಸ್ತಾಮಾಹ ಹರಿವಲ್ಲಭಾಮ್ । ತಪಸ್ಯನ್ತೀಂ ಮಹಾಭಾಗಾಮಶ್ವಿನೀರೂಪಧಾರಿಣೀಮ್
ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಶಂಭು, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಅಶ್ವಿನೀ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದ ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯೆಗೂ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಕಿಂ ತಪಸ್ಯಸಿ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಜಗನ್ಮಾತರ್ವದಸ್ವ ಮೇ । ಸರ್ವಾರ್ಥದಃ ಪತಿಸ್ತೇಽಸ್ತಿ ಸರ್ವಲೋಕವಿಧಾಯಕಃ
ಏನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ, ಶುಭೆಯೆ, ಜಗದ್ಜನನಿಯೆ? ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಿನ್ನ ಗಂಡನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು.
ಹರಿಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾದ್ಯ ಮಾಂ ಕಸ್ಮಾತ್ಸ್ತೌಷಿ ದೇವಿ ಜಗತ್ಪತಿಮ್ । ವಾಸುದೇವಂ ಜಗನ್ನಾಥಂ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಕಮ್
ದೇವಿಯೆ, ಇಂದು ಹರಿ ಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು, ಜಗದ್ನಾಥನಾದ ವಾಸುದೇವನನ್ನು, ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೀಯೆ?
ವೇದೋಕ್ತಂ ವಚನಂ ಕಾರ್ಯಂ ನಾರೀಣಾಂ ದೇವತಾ ಪತಿಃ । ನಾನ್ಯಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವಥಾ ಭಾವಃ ಕರ್ತವ್ಯಃ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್
ವೈದಿಕರು ಹೆಣೆಯರಿಗೆ ಗಂಡನೇ ದೇವರು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ಭಕ್ತಿ ಇರಬಾರದು.
ಪತಿಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಧರ್ಮ ಏವ ಸನಾತನಃ । ಯಾದೃಶಸ್ತಾದೃಶಃ ಸೇವ್ಯಃ ಸರ್ವಥಾ ಶುಭಕಾಮ್ಯಯಾ
ಗಂಡನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದೇ ಹೆಣೆಯರ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮ; ಅವನು ಹೇಗಿದ್ದರೂ, ಸದಾ ಶುಭಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ನಾರಾಯಣಸ್ತು ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸೇವ್ಯೋ ಯೋಗ್ಯಃ ಸದೈವ ಹಿ । ತಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದೇವದೇವೇಶಂ ಕಿಂ ಮಾಂ ಧ್ಯಾಯಸಿ ಸಿನ್ಧುಜೇ
ನಾರಾಯಣನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೇವನೀಯನು; ದೇವತೆಗಳ ದೇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಾಗರದ ಮಗಳೆ, ಯಾಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೀಯೆ?
ಲಕ್ಷ್ಮೀರುವಾಚ ಆಶುತೋಷ ಮಹೇಶಾನ ಶಪ್ತಾಹಂ ಪತಿನಾ ಶಿವ । ಮಾಂ ಸಮುದ್ಧರ ದೇವೇಶ ಶಾಪಾದಸ್ಮಾದ್ದಯಾನಿಧೇ
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೇಳಿದರು: ಮಹೇಶಾನಾ, ನಾನು ಗಂಡನಿಂದ ಶಾಪಿತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಈ ಶಾಪದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸು, ದಯಾಮಯ.
ತದೋಕ್ತಂ ಹರಿಣಾ ಶಮ್ಭೋ ಶಾಪಾನುಗ್ರಹಕಾರಣಮ್ । ವಿಜ್ಞಪ್ತೇನ ಮಯಾ ಕಾಮಂ ದಯಾಯುಕ್ತೇನ ವಿಷ್ಣುನಾ
ಶಂಭೋ, ಹರಿ ಹೇಳಿದದು ಶಾಪವೂ ಅನುಗ್ರಹವೂ ಆಗಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು; ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.
ಯದಾ ತೇ ಭವಿತಾ ಪುತ್ರಸ್ತದಾ ಶಾಪಸ್ಯ ಮೋಕ್ಷಣಮ್ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಚ ವೈಕುಣ್ಠವಾಸಸ್ತೇ ಕಮಲಾಲಯೇ
ನಿನಗೆ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಆ ಶಾಪವು ಮುಕ್ತವಾಗುವುದು; ನಂತರ ನೀನು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆ, ಕಮಲವಾಸಿನಿಯೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾಹಂ ತಪಸ್ತಪ್ತುಮಾಗತಾಸ್ಮಿ ತಪೋವನೇ । ಆರಾಧಿತೋ ಮಯಾ ದೇವ ತ್ವಂ ಸರ್ವಾರ್ಥಪ್ರದಾಯಕಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಾನು ಈ ತಪೋವನಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ದೇವಾ, ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುವವನೆಂದು ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದೆ.
ಪತಿಸಙ್ಗಂ ವಿನಾ ಪುತ್ರಂ ದೇವದೇವ ಲಭೇ ಕಥಮ್ । ಸ ತು ತಿಷ್ಠತಿ ವೈಕುಣ್ಠೇ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವಾಮಾಮನಾಗಸಮ್
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಗಂಡನ ಸಂಗವಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಮಗನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯಲಿ? ಅವನು ವೈಕುಂಠದಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾನೆ, ನಾನು ದೋಷವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ವರಂ ಮೇ ದೇಹಿ ದೇವೇಶ ಯದಿ ತುಷ್ಟೋಽಸಿ ಶಙ್ಕರ । ತವ ತಸ್ಯ ದ್ವಿಧಾ ಭಾವೋ ನಾಸ್ತಿ ನೂನಂ ಕದಾಚನ
ಶಂಕರಾ, ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ನನಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡು; ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಭೇದವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ.
ಮಯೈತದ್ಗಿರಿಜಾಕಾನ್ತ ಜ್ಞಾತಂ ಪತ್ಯುಃ ಪುರೋ ಹರ । ಯಸ್ತ್ವಂ ಯೋಽಸೌ ಪುನರ್ಯೋಽಸೌ ಸ ತ್ವಂ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಗಿರಿಜಾಕಾಂತ, ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನ ಮುಂದೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಯಾರು, ಅವನು ಯಾರು ಎಂದರೆ, ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಏಕತ್ವಂ ಚ ಮಯಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮಯಾ ತೇ ಸ್ಮರಣಂ ಕೃತಮ್ । ಅನ್ಯಥಾ ಮಮ ದೋಷಸ್ತ್ವಾಮಾಶ್ರಯನ್ತ್ಯಾ ಭವೇಚ್ಛಿವ
ಈ ಏಕತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ನನಗೆ ದೋಷವಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಶಿವ.
ಶಿವ ಉವಾಚ ಕಥಂ ಜ್ಞಾತಸ್ತ್ವಯಾ ದೇವಿ ಮಮ ತಸ್ಯ ಚ ಸುನ್ದರಿ । ಐಕ್ಯಭಾವೋ ಹರೇರ್ನೂನಂ ಸತ್ಯಂ ಮೇ ವದ ಸಿನ್ಧುಜೇ
ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು: ದೇವಿಯೆ, ಸುಂದರಿಯೆ, ನೀನು ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅವನ ಏಕತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡೆ? ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಈ ಏಕತ್ವದ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು, ಸಾಗರದ ಮಗಳೆ.
ಏಕತ್ವಂ ಚ ನ ಜಾನನ್ತಿ ದೇವಾಶ್ಚ ಮುನಯಸ್ತಥಾ । ಜ್ಞಾನಿನೋ ವೇದತತ್ತ್ವಜ್ಞಾಃ ಕುತರ್ಕೋಪಹತಾಃ ಕಿಲ
ಒಂದುತನವನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ, ಮುನಿಗಳೂ ಕೂಡ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ವೇದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತ ಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ತಪ್ಪು ಯೋಚನೆಗಳಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಮದ್ಭಕ್ತಾ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ನಿನ್ದಕಾ ಬಹವಸ್ತಥಾ । ವಿಷ್ಣಭಕ್ತಾಸ್ತು ಬಹವೋ ಮಮ ನಿನ್ದಾಪರಾಯಣಾಃ
ನನ್ನ ಭಕ್ತರೂ, ವಾಸುದೇವನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರೂ ಹಲವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಭಕ್ತರೂ ನನ್ನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರೂ ಅನೇಕರು ಇದ್ದಾರೆ.
ಭವನ್ತಿ ಕಾಲಭೇದೇನ ಕಲೌ ದೇವಿ ವಿಶೇಷತಃ । ಕಥಂ ಜ್ಞಾತಸ್ತ್ವಯಾ ಭದ್ರೇ ದುರ್ಜ್ಞೇಯೋ ಹ್ಯಕೃತಾತ್ಮಭಿಃ
ಈ ರೀತಿಯವರು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಭದ್ರೆ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲೆ? ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಸರ್ವಥಾ ತ್ವೈಕ್ಯಭಾವಸ್ತು ಹರೇರ್ಮಮ ಚ ದುರ್ಲಭಃ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ಸಾ ಶಮ್ಭುನಾ ಪುಷ್ಟಾ ತುಷ್ಟೇನ ಹರಿವಲ್ಲಭಾ
ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಹರಿಯೂ ನನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಕಾಣುವುದು ಅಪರೂಪ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: ಹೀಗೆ, ಹರಿಯ ಪ್ರಿಯಳಾದ ಅವಳನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಶಂಭು ಬಲಪಡಿಸಿದನು.
ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾತಂ ಪ್ರವಕ್ತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ । ಶಿವಂ ಪ್ರತಿ ರಮಾ ತತ್ರ ಪ್ರಸನ್ನವದನಾ ಭೃಶಮ್
ಆ ಘಟನೆಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡ ರಾಮಾ, ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ಶಿವನಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಲಕ್ಷ್ಮೀರುವಾಚ ಏಕದಾ ದೇವದೇವೇಶ ವಿಷ್ಣುರ್ಧ್ಯಾನಪರೋ ರಹಃ । ದೃಷ್ಟೋ ಮಯಾ ತಪಃ ಕುರ್ವನ್ಪದ್ಮಾಸನಗತೋ ಯದಾ
ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೇಳಿದಳು: ಒಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ವಿಷ್ಣು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಪದ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ.
ತದಾಹಂ ವಿಸ್ಮಿತಾ ದೇವಂ ತಮಪೃಚ್ಛಂ ಪತಿಂ ಕಿಲ । ಪ್ರಬುದ್ಧಂ ಸುಪ್ರಸನ್ನಂ ಚ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವಿನಯಪೂರ್ವಕಮ್
ಆಗ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದೆ. ಅವನು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಪತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ.
ದೇವದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಯದಾಹಂ ನಿರ್ಗತಾರ್ಣವಾತ್ । ಮಥ್ಯಮಾನಾತ್ಸುರೈರ್ದೈತ್ಯೈಃ ಸರ್ವೈರ್ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಪ್ರಭೋ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯಾ, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ನಾನು ಅದರಿಂದ ಹೊರಬಂದೆ.
ವೀಕ್ಷಿತಾಶ್ಚ ಮಯಾ ಸರ್ವೇ ಪತಿಕಾಮನಯಾ ತದಾ । ವೃತಸ್ತ್ವಂ ಸರ್ವದೇವೇಭ್ಯಃ ಶ್ರೇಷ್ಠೋಽಸೀತಿ ವಿನಿಶ್ಚಯಾತ್
ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ನೋಡಿದೆ. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತ್ಯುತ್ತಮನೆಂದು ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ.
ತ್ವಂ ಕಂ ಧ್ಯಾಯಸಿ ಸರ್ವೇಶ ಸಂಶಯೋಽಯಂ ಮಹಾನ್ಮಮ । ಪ್ರಿಯೋಽಸಿ ಕೈಟಭಾರೇ ಮೇ ಕಥಯಸ್ವ ಮನೋಗತಮ್
ಎಲ್ಲರ ಒಡೆಯಾ, ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆಂದು ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯವಾಗಿದೆ. ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ ಶೃಣು ಕಾನ್ತೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಂ ಧ್ಯಾಯಾಮಿ ಸುರೋತ್ತಮಮ್ । ಆಶುತೋಷಂ ಮಹೇಶಾನಂ ಗಿರಿಜಾವಲ್ಲಭಂ ಹೃದಿ
ವಿಷ್ಣು ಹೇಳಿದನು: ಪ್ರಿಯೆಯೆ, ನಾನು ಯಾರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆಂದು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವ ಗಿರಿಜೆಯ ಪ್ರಿಯನಾದ ಮಹೇಶನನ್ನು ನಾನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕದಾಚಿದ್ದೇವದೇವೋ ಮಾಂ ಧ್ಯಾಯತ್ಯಮಿತವಿಕ್ರಮಃ । ಧ್ಯಾಯಾಮ್ಯಹಂ ಚ ದೇವೇಶಂ ಶಙ್ಕರಂ ತ್ರಿಪುರಾನ್ತಕಮ್
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಮಿತ ಶಕ್ತಿಯ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ನನ್ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಕೂಡ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು, ತ್ರಿಪುರಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶಿವಸ್ಯಾಹಂ ಪ್ರಿಯಃ ಪ್ರಾಣಃ ಶಙ್ಕರಸ್ತು ತಥಾ ಮಮ । ಉಭಯೋರನ್ತರಂ ನಾಸ್ತಿ ಮಿಥಃ ಸಂಸಕ್ತಚೇತಸೋಃ
ನಾನು ಶಿವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನು, ಅವನ ಪ್ರಾಣನು. ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಕರನು ನನಗೆ. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿವೆ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದವಿಲ್ಲ.
ನರಕಂ ಯಾನ್ತಿ ತೇ ನೂನಂ ಯೇ ದ್ವಿಷನ್ತಿ ಮಹೇಶ್ವರಮ್ । ಭಕ್ತಾ ಮಮ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಸತ್ಯಮೇತದ್ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್
ಯಾರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಖಂಡಿತ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತರೆ, ನಾನು ಹೇಳುವುದು ನಿಜ.