ಸಮಾನೀಯ ಶುನಃಶೇಪಂ ಸಚಿವಃ ಕಾರ್ಯತತ್ಪರಃ । ರಾಜ್ಞೇ ನಿವೇದಯಾಮಾಸ ಪಶುಯೋಗ್ಯಂ ದ್ವಿಜಾತ್ಮಜಮ್
ಶುನಃಶೇಪನನ್ನು ಕರೆ ತಂದ ಮಂತ್ರಿಯು, ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಕ್ಕೆ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಗನನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.
ರಾಜಾತಿಮುದಿತಸ್ತೇನ ವಿಪ್ರಾನಾನೀಯ ಸರ್ವತಃ । ಕಾರಯಾಮಾಸ ಸಮ್ಭಾರಾನ್ಯಜ್ಞಾರ್ಥಂ ವೇದವಿತ್ತಮಾನ್
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಸಿ, ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾರಬ್ಧೇ ತು ಮಖೇ ತತ್ರ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಬದ್ಧಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶುನಃಶೇಪಂ ನಿಷಿಷೇಧ ನೃಪಂ ತದಾ
ಯಜ್ಞ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಮಹರ್ಷಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಶುನಃಶೇಪನನ್ನು ಕಟ್ಟುಹಾಕಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹೇಳಿದನು.
ರಾಜನ್ಮಾ ಸಾಹಸಂ ಕಾರ್ಷೀರ್ಮುಞ್ಚೈನಂ ದ್ವಿಜಬಾಲಕಮ್ । ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮ್ಯಹಮಾಯುಷ್ಮನ್ ಸುಖಂ ತೇಽದ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ರಾಜನೇ, ನೀನು ಇಂತಹ ಹಠಾತ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಡ. ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಾಲಕನನ್ನು ಬಿಡು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಧನ್ಯನಾದ ನೀನಿಂದು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಕ್ರನ್ದತ್ಯಯಂ ಶುನಃಶೇಪಃ ಕರುಣಾ ಮಾಂ ದುನೋತ್ಯಪಿ । ದಯಾವಾನ್ಭವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಕುರು ಮೇ ವಚನಂ ನೃಪ
ಈ ಶುನಃಶೇಪನು ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನ ದುಃಖ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ನೋವು ತಂದಿದೆ. ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ದಯಾಳುವಾಗು, ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳು.
ಪರದೇಹಸ್ಯ ರಕ್ಷಾಯೈ ಸ್ವದೇಹಂ ಯೇ ದಯಾಪರಾಃ । ದದತಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಪೂರ್ವಂ ಸ್ವರ್ಗಕಾಮಾಃ ಶುಚಿವ್ರತಾಃ
ಇತರರ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ದಯೆಗೂಡಿದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಶುದ್ಧ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ತಮ್ಮದೇ ದೇಹವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ತ್ವಂ ಸ್ವದೇಹಸ್ಯ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಹಂಸಿ ದ್ವಿಜಸುತಂ ಬಲಾತ್ । ಪಾಪಂ ಮಾ ಕುರು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ದಯಾವಾನ್ ಭವ ಬಾಲಕೇ
ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂದು ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಗನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ಪಾಪ ಮಾಡಬೇಡ, ಬಾಲಕನಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸು.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸದೃಶೀ ಪ್ರೀತಿರ್ದೇಹೇ ವೇತ್ಸಿ ಸ್ವಯಂ ನೃಪ । ಮುಞ್ಚೈನಂ ಬಾಲಕಂ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಮಾಣಂ ಯದಿ ಮೇ ವಚಃ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುವುದನ್ನು ನೀನು ಸ್ವತಃ ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವಿದ್ದರೆ ಈ ಬಾಲಕನನ್ನು ಬಿಡು.
ವ್ಯಾಸ ಕ್ತ್ವಚ ಅನಾದೃತ್ಯ ಚ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ರಾಜಾ ದುಃಖಾತುರೋ ಭೃಶಮ್ । ನ ಮುಮೋಚ ಮುನಿಸ್ತಸ್ಮೈ ಚೂಕೋಪಾತೀವ ತಾಪಸಃ
ಆ ಮಾತನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಇದರಿಂದ ಮುನಿಯು ಬಹಳ ಕೋಪಗೊಂಡನು.
ಉಪದೇಶಂ ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಶುನಃಶೇಪಾಯ ಕೌಶಿಕಃ । ಮನ್ತ್ರಂ ಪಾಶಧರಸ್ಯಾಥ ದಯಾವಾನ್ವೇದವಿತ್ತಮಃ
ಆಮೇಲೆ ಕೌಶಿಕನು ಶುನಃಶೇಪನಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಪಾಶಧಾರಿಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಸಿದನು; ಅವನು ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನೂ ದಯಾಳುವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಶುನಃಶೇಪೋಽಪಿ ತಂ ಮನ್ತ್ರಮಸಕೃದ್ವಧಕರ್ಶಿತಃ । ಸ್ತುತಸ್ವರೇಣ ಚುಕ್ರೋಶ ಸಂಸ್ಮರನ್ವರುಣಂ ಭೃಶಮ್
ಮರಣ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶುನಃಶೇಪನು ಆ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ವರుణನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
ಸ್ತುವನ್ತಂ ಮುನಿಪುತ್ರಂ ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ವೈ ಯಾದಸಾಂ ಪತಿಃ । ತತ್ರಾಗತ್ಯ ಶುನಃಶೇಪಂ ಮುಮೋಚ ಕರುಣಾರ್ಣವಃ
ಮುನಿಯ ಮಗನು ತನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ನೀರಿನ ಒಡೆಯನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅಪಾರ ದಯೆಯಿಂದ ಶುನಃಶೇಪನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ರೋಗಹೀನಂ ನೃಪಂ ಕೃತ್ವಾ ವರುಣಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಯೌ । ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತು ತಂ ಪುತ್ರಂ ಕೃತವಾನ್ಮೋಚಿತಂ ಮೃತೇಃ
ರಾಜನನ್ನು ರೋಗರಹಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ವರుణನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು; ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ಮಗನನ್ನು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ನ ಕೃತಂ ವಚನಂ ರಾಜ್ಞಾ ಕೌಶಿಕಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ರೋಷಂ ದಧಾರ ಮನಸಾ ರಾಜೋಪರಿ ಸ ಗಾಧಿಜಃ
ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕೌಶಿಕನ ಮಾತನ್ನು ರಾಜನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಗಾಧಿಯ ಮಗನು ರಾಜನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೋಪವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಏಕಸ್ಮಿನ್ಸಮಯೇ ರಾಜಾ ಹಯಾರೂಢೋ ವನಂ ಗತಃ । ಸೂಕರಂ ಹನ್ತುಕಾಮಸ್ತು ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಕೌಶಿಕೀತಟೇ
ಒಂದು ವೇಳೆ ರಾಜನು ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೌಶಿಕಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಹಂದಿಯನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ವೃದ್ಧಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಷೇಣ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೇಣ ವಞ್ಚಿತಃ । ಸರ್ವಸ್ವಂ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ತಸ್ಯ ಗೃಹೀತಂ ರಾಜ್ಯಮದ್ಭುತಮ್
ಹಳೆಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಮೋಸ ಮಾಡಿ, ಅವನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡು, ಅದ್ಭುತವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಕಬಳಿಸಿದನು.
ಪೀಡಿತೋಽಸೌ ಹರಿಶ್ಚನ್ದ್ರೋ ಯಜಮಾನೋ ಯತೋ ಭೃಶಮ್ । ವಸಿಷ್ಠಃ ಕೌಶಿಕಂ ಪ್ರಾಹ ವನೇ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಯದೃಚ್ಛಯಾ
ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರನು ಯಜಮಾನನಾಗಿ ಬಹಳ ಪೀಡಿತನಾದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಸಿಷ್ಠನು ಕೌಶಿಕನು ಅಚಾನಕ್ ಕಾಡಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಧಮ ದುರ್ಬುದ್ಧೇ ವೃಥಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಷಭೃತ್ । ಬಕಧರ್ಮ ವೃಥಾ ಕಿಂ ತ್ವಂ ಗರ್ವಂ ವಹಸಿ ದಾಮ್ಭಿಕ
ನಿನ್ನಂಥ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದವನು, ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವೇಷ ಧರಿಸಿದ್ದೀಯೆ; ಬಕಪಕ್ಷಿಯ ನಡತೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವುದೇನು? ದಂಭಿಯೇ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುತ್ತಿರುವೆಯಲ್ಲ.
ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯಾ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಯಜಮಾನೋ ಮಮಾಪ್ಯಸೌ । ಅಪರಾಧಂ ವಿನಾ ಜಾಲ್ಮ ಗಮಿತೋ ದುಃಖಮದ್ಭುತಮ್
ನನ್ನ ಯಜಮಾನನಾದ ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ, ನೀನು ಅವನನ್ನು ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಎಳೆದಿದ್ದೀಯೆ, ಇದೇಕೆ?
ಬಕಧ್ಯಾನಪರೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ವೈ ಬಕೋ ಭವ । ಇತಿ ಶಪ್ತೋ ವಸಿಷ್ಠೇನ ಕೌಶಿಕಃ ಪ್ರಾಹ ತಂ ಪುನಃ
ನೀನು ಬಕಪಕ್ಷಿಯ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಬಕಪಕ್ಷಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ವಸಿಷ್ಠನು ಶಾಪಿಸಿದನು. ಆಗ ಕೌಶಿಕನು ಮತ್ತೆ ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ತ್ವಮಪ್ಯಾಡಿರ್ಭವಾಯುಷ್ಮನ್ ಬಕೋಽಹಂ ಯಾವದೇವ ಹಿ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಏವಂ ಪರಸ್ಪರಂ ದತ್ತ್ವಾ ಶಾಪಂ ತೌ ಕ್ರೋಧಪೀಡಿತೌ
ನೀನು ಕೂಡ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಾನ್ನೆ, ಬಕನಾಗುತ್ತೀಯೆ, ನಾನು ಕ್ರೌಂಚನಾಗುತ್ತೇನೆ, ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಕೋಪದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಶಾಪ ಕೊಟ್ಟರು.
ಅಣ್ಡಜೌ ತರಸಾ ಜಾತೌ ಸರಸ್ಯಾಡೀಬಕೌ ಮುನೀ । ಏಕಸ್ಮಿನ್ಪಾದಪೇ ನೀಡಂ ಕೃತ್ವಾಸೌ ಬಕರೂಪಭಾಕ್
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಬಲವಂತದಿಂದ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಬಕ ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚರಾಗಿದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಕ್ರೌಂಚ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮರದ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದನು.
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಃ ಸ್ಥಿತಸ್ತತ್ರ ದಿವ್ಯೇ ಸರಸಿ ಮಾನಸೇ । ಅನ್ಯಸ್ಮಿತ್ಪಾದಪೇ ಕೃತ್ವಾ ವಸಿಷ್ಠೋ ನೀಡಮುತ್ತಮಮ್
ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಮಾನಸ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ವಸಿಷ್ಠನು ಮತ್ತೊಂದು ಮರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿದನು.
ಆಡೀರೂಪಧರಸ್ತಸ್ಥಾವನ್ಯೋನ್ಯಂ ದ್ವೇಷತತ್ಪರೌ । ದಿನೇ ದಿನೇ ತೌ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಚಕ್ರತುಃ ಕ್ರೋಧಸಂಯುತೌ
ಬಕ ಮತ್ತು ಕ್ರೌಂಚ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ದುಃಖದಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ಕ್ರನ್ದಮಾನಾವುಭೌ ಭೃಶಮ್ । ಚಞ್ಚುಪಕ್ಷಪ್ರಹಾರೈಸ್ತು ನಖಾಘಾತೈಃ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ, ಚಂಚು, ರೆಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಖಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹಾನಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಜಘ್ನತೂ ರುಧಿರಕ್ಲಿನೌ ಪುಷ್ಪಿತಾವಿವ ಕಿಂಶುಕೌ । ಏವಂ ಬಹೂನಿ ವರ್ಷಾಣಿ ಪಕ್ಷಿರೂಪಧರೌ ಮುನೀ
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು, ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಪುಷ್ಪಿತವಾದ ಕಿಂಶುಕ ಮರಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು; ಹೀಗೆ, ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಅವರು ಪಕ್ಷಿರೂಪದಲ್ಲೇ ಉಳಿದರು.
ಸ್ಥಿತೌ ತತ್ರ ಮಹಾರಾಜ ಶಾಪಪಾಶೇನ ಯನ್ತ್ರಿತೌ । ರಾಜೋವಾಚ ಕಥಂ ಮುಕ್ತೌ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠೌ ಶಾಪಾದ್ವಸಿಷ್ಠಕೌಶಿಕೌ
ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಶಾಪದ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತರಾಗಿ ಇದ್ದರು, ಮಹಾರಾಜನೆ. ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಕೌಶಿಕ ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಗೆ ಶಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದರು?
ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಪರಂ ಕೌತೂಹಲಂ ಹಿ ಮೇ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಯುಧ್ಯಮಾನಾಬ್ವುಭೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನನಗೆ ಬಹಳ ಕುತೂಹಲವಾಗಿದೆ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಇಬ್ಬರೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,
ತತ್ರಾಜಗಾಮಾನಿಮಿಷೈರ್ವೃತಃ ಸರ್ವೈರ್ದಯಾಪರೈಃ । ತಾವಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಜಗತ್ಕರ್ತಾ ಯುದ್ಧತೋ ವಿನಿವಾರ್ಯ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಎಲ್ಲ ದಯಾಳು, ಜಾಗೃತ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಿಂದ ತಡೆಯಿದನು.
ಶಾಪಂ ಸಂಮೋಚಯಾಮಾಸ ತಯೋಃ ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಪರಸ್ಪರಮ್ । ತತೋ ಜಗ್ಮುಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ವಾನಿ ಧಿಷ್ಣ್ಯಾನಿ ಪದ್ಮಭೂಃ
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಹಾಕಿದ ಶಾಪವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದನು. ನಂತರ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಮಲಜನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.