ಅಸೃಜನ್ತ ಮಹಾಸತ್ತ್ವಾಂ ಜೃಮ್ಭಿಕಾಂ ರಿಪುನಾಶಿನೀಮ್ । ತತೋ ವಿಜೃಮ್ಭಮಾಣಃ ಸ ವ್ಯಾವೃತಾಸ್ಯೋ ಬಭೂವ ಹ
ಅವರು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯ ಜಂಭಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಆಗ ವೃತ್ರನು ಜಂಭಿಸಿದಾಗ ಅವನ ಬಾಯಿ ಚೆಲ್ಲವಾಗಿ ತೆರೆಯಿತು.
ವಿಜೃಮ್ಭಮಾಣಸ್ಯ ತತೋ ವೃತ್ರಸ್ಯಾಸ್ಯಾದವಾಪತತ್ । ಸ್ವಾನ್ಯಙ್ಗಾನ್ಯಪಿ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ನಿಷ್ಕ್ರಾನ್ತೋ ಬಲಸೂದನಃ
ವೃತ್ರನು ಜಂಭಿಸುವಾಗ, ಬಲವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಶತ್ರುವಿನ ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದನು.
ತತಃ ಪ್ರಭೃತಿ ಲೋಕೇಷು ಜೃಮ್ಭಿಕಾ ಪ್ರಾಣಿಸಂಸ್ಥಿತಾ । ಜಹೃಷುಶ್ಚ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಕ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿನಿರ್ಗತಮ್
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಜಂಭಿಕೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉಳಿಯಿತು. ಇಂದ್ರನು ಹೊರಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ತತಃ ಪ್ರವವೃತೇ ಯುದ್ಧಂ ತಯೋರ್ಲೋಕಭಯಪ್ರದಮ್ । ವರ್ಷಾಣಾಮಯುತಂ ಯಾವದ್ದಾರುಣಂ ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ, ಭಯಾನಕವಾದ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಏಕತಶ್ಚ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಯುದ್ಧಾಯ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾಃ । ಏಕತೋ ಬಲವಾಂಸ್ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಃ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸಮವರ್ತತ
ಒಂದು ಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರು; ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಗನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಯದಾ ವ್ಯವರ್ಧತ ರಣೇ ವೃತ್ರೋ ವರಮದಾವೃತಃ । ಪರಾಜಿತಸ್ತದಾ ಶಕ್ರಸ್ತೇಜಸಾ ತಸ್ಯ ಧರ್ಷಿತಃ
ವೃತ್ರನು ವರದಾನದಿಂದ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಸೋತು, ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು ವೃತ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುಂದಿತು.
ವಿವ್ಯಥೇ ಮಘವಾ ಯುದ್ಧೇ ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪರಾಜಯಮ್ । ವಿಷಾದಮಗಮನ್ದೇವಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶಕ್ರಂ ಪರಾಜಿತಮ್
ಮಘವಾನ್ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು ದುಃಖಗೊಂಡನು; ಇಂದ್ರನು ಸೋತುದನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ನಿರಾಶೆಯಾದರು.
ಜಗ್ಮುಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಣಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಇನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾಃ । ಗೃಹೀತಂ ದೇವಸದನಂ ವೃತ್ರೇಣಾಗತ್ಯ ರಂಹಸಾ
ಇಂದ್ರನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟರು; ವೃತ್ರನು ವೇಗವಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ದೇವೋದ್ಯಾನಾನಿಸರ್ವಾಣಿ ಭುಙ್ಕ್ತೇಽಸೌ ದಾನವೋ ಬಲಾತ್ । ಐರಾವತೋಽಪಿ ದೈತ್ಯೇನ ಗೃಹೀತೋಽಸೌ ಗಜೋತ್ತಮಃ
ಆ ದೈತ್ಯನು ಬಲದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಉದ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಉಪಯೋಗಿಸಿದನು; ಐರಾವತ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಜವನ್ನೂ ಆ ದೈತ್ಯನು ಹಿಡಿದನು.
ವಿಮಾನಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ಗೃಹೀತಾನಿ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ । ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಾ ಹಯವರೋ ಜಾತಸ್ತಸ್ಯ ವಶೇ ತದಾ
ಎಲ್ಲ ವಿಮಾನಗಳನ್ನೂ ಆ ದೈತ್ಯನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು, ರಾಜನೇ; ಉಚ್ಚೈಃಶ್ರವಸ್ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಯೂ ಅವನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು.
ಕಾಮಧೇನುಃ ಪಾರಿಜಾತೋ ಗಣಶ್ಚಾಪ್ಸರಸಾಂ ತಥಾ । ಗೃಹೀತಂ ರತ್ನಮಾತ್ರಂ ತು ತೇನ ತ್ವಷ್ಟ್ಟಸುತೇನ ಹ
ಕಾಮಧೇನು, ಪಾರಿಜಾತ ವೃಕ್ಷ, ಅಪ್ಸರಸರ ಗುಂಪು—ಎಲ್ಲಾ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಗನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಸ್ಥಾನಭ್ರಷ್ಟಾಃ ಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ಗಿರಿದುರ್ಗೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ । ದುಃಖಮಾಪುಃ ಪರಿಭ್ರಷ್ಟಾ ಯಜ್ಞಭಾಗಾತ್ಸುರಾಲಯಾತ್
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹೊರಹೋಗಿ, ಪರ್ವತದ ದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು; ಯಜ್ಞದ ಭಾಗವನ್ನೂ ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅವರು ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಟ್ಟರು.
ವೃತ್ರಃ ಸುರಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬಭೂವ ಮದಗರ್ವಿತಃ । ತ್ವಷ್ಟಾತೀವ ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮುಮೋದ ಸುತಸಂಯುತಃ
ವೃತ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದು ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋದನು. ತ್ವಷ್ಟೃನಿಂದ ದೊರೆತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಅಮನ್ತ್ರಯನ್ಹಿತಂ ದೇವಾ ಮುನಿಭಿಃ ಸಹ ಭಾರತ । ಕಿಂ ಕರ್ತವ್ಯಮಿತಿ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ವಿಚಿನ್ತ್ಯ ಭಯಮೋಹಿತಾಃ
ಭಾರತ, ದೇವತೆಗಳು ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರು.
ಜಗ್ಮುಃ ಕೈಲಾಸಮಚಲಂ ಸುರಾಃ ಶಕ್ರಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಮಹಾದೇವಂ ಪ್ರಣಮ್ಯೋಚುಃ ಪ್ರಹ್ವಾಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯೋ ಭೃಶಮ್
ದೇವತೆಗಳು ಶಕ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆತನಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು.
ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ ಕೃಪಾಸಿನ್ಧೋ ಮಹೇಶ್ವರ । ರಕ್ಷಾಸ್ಮಾನ್ಭಯಭೀತಾಂಸ್ತು ವೃತ್ರೇಣಾತಿಪರಾಜಿತಾನ್
ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರ ಮಹೇಶ್ವರ, ವೃತ್ರನಿಂದ ಭಯಪಟ್ಟು ಸೋತಿರುವ ನಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡು.
ಗೃಹೀತಂ ದೇವಸದನಂ ತೇನ ದೇವ ಬಲೀಯಸಾ । ಕಿಂ ಕರ್ತವ್ಯಮತಃ ಶಮ್ಭೋ ಬ್ರೂಹಿ ಸತ್ಯಂ ಶಿವಾದ್ಯ ನಃ
ಆ ಬಲಿಷ್ಠನು ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸವನ್ನು ಕಬಳಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಶಂಭೋ, ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು, ಶುಭಕರನೆ.
ಕಿಂ ಕುರ್ಮಃ ಕ್ವ ಚ ಗಚ್ಛಾಮಃ ಸ್ಥಾನಭ್ರಷ್ಟಾ ಮಹೇಶ್ವರ । ದುಃಖಸ್ಯ ನಾಧಿಗಚ್ಛಾಮೋ ವಿನಾಶೋಪಾಯಮೀಶ್ವರ
ಮಹೇಶ್ವರ, ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಈ ದುಃಖಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಿಗೆ ಪರಿಹಾರವೇನು ಎಂಬುದು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾಶವೇ ಹೊರತು.
ಸಾಹಾಯ್ಯಂ ಕುರು ಭೂತೇಶ ವ್ಯಥಿತಾಃ ಸ್ಮ ಕೃಪಾನಿಧೇ । ವೃತ್ರಂ ಜಹಿ ಮದೋತ್ಸಿಕ್ತಂ ವರದಾನಬಲಾದ್ವಿಭೋ
ಭೂತಾಧಿಪತಿ, ಕರುಣೆಯ ನದಿಯೆ, ನಮಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡು, ನಾವು ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ವರದಾನದ ಬಲದಿಂದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ವೃತ್ರನನ್ನು ನೀನು ನಾಶಮಾಡು.
ಶಿವ ಉವಾಚ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪುರತಃ ಕೃತ್ವಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ಹರೇಃ ಕ್ಷಯಮ್ । ಗತ್ವಾ ಸಮೇತ್ಯ ತಂ ವಿಷ್ಣುಂ ಚಿನ್ತಯಾಮೋ ವಧೋದ್ಯಮಮ್
ಶಿವನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಹರಿಯ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವನ ವಧೆಗೆ ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸೋಣ.
ಸ ಶಕ್ತಶ್ಚ ಛಲಜ್ಞಶ್ಚ ಬಲವಾನ್ಬುದ್ಧಿಮತ್ತರಃ । ಶರಣ್ಯಶ್ಚ ದಯಾಬ್ಧಿಶ್ಚ ವಾಸುದೇವೋ ಜನಾರ್ದನಃ
ಆ ವಾಸುದೇವನು, ಜನಾರ್ದನನು, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ತಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು, ಬಲಿಷ್ಠನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಶರಣಾಗತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯ, ಕರುಣೆಯ ಸಾಗರ.
ವಿನಾ ತಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ನಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ । ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ರ ಚ ಗನ್ತವ್ಯಂ ಸರ್ವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧಯೇ
ಆ ದೇವದೇವನಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಫಲ ಸಿಗಲು ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ಸಞ್ಚಿನ್ತ್ಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶಕ್ರಃ ಸಶಙ್ಕರಃ । ಜಗ್ಮುರ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಕ್ಷಯಂ ದೇವಾಃ ಶರಣ್ಯಂ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಕರರು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿರುವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಗತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಪದಂ ದೇವಾಸ್ತುಷ್ಟುವುಃ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಹರಿಂ ಪುರುಷಸೂಕ್ತೇನ ವೇದೋಕ್ತೇನ ಜಗದ್ಗುರುಮ್
ದೇವತೆಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಪುರುಷ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಜಗದ್ಗುರು ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೋಽಭೂಜ್ಜಗನ್ನಾಥಸ್ತೇಷಾಂ ಸ ಕಮಲಾಪತಿಃ । ಸಮ್ಮಾನ್ಯ ಚ ಸುರಾನ್ಸರ್ವಾನಿತ್ಯುವಾಚ ಪುರಃಸ್ಥಿತಃ
ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯಾದ ಜಗನ್ನಾಥನು ಅವರ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ, ಅವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕಿಮಾಗತಾಃ ಸ್ಮ ಲೋಕೇಶಾ ಹರಬ್ರಹ್ಮಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಕಾರಣಂ ಕಥಯಧ್ವಂ ವಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ
ಹರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಲೋಕಾಧಿಪತಿಗಳೇ, ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರೇ, ನಿಮ್ಮ ಬರುವಿಕೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಿ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರೇರ್ವಾಕ್ಯಂ ನೋಚುರ್ದೇವಾ ರಮಾಪತಿಮ್ । ಚಿನ್ತಾವಿಷ್ಟಾಃ ಸ್ಥಿತಾಃ ಪ್ರಾಯಃ ಸರ್ವೇಪ್ರಾಞ್ಜಲಯಸ್ತಥಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕರು ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ದೇವೀಸಮಾರಾಧನಾಯ ದೇವಕೃತಸ್ತುತಿವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ತಥಾ ಚಿನ್ತಾತುರಾನ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವಾನ್ಮರ್ವಾರ್ಥತತ್ತ್ವವಿತ್ । ಪ್ರಾಹ ಪ್ರೇಮಭರೋದ್ಭ್ರಾನ್ತಾನ್ಮಾಧವೋ ಮೇದಿನೀಪತೇ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಅವರೆಲ್ಲರು ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಾಧವನು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ರಾಜನೇ, ಅವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ವಿಷ್ಣುರುವಾಚ ಕಿಂ ಮೌನಮಾಶ್ರಿತಾ ಯೂಯಂ ಬ್ರುವನ್ತು ಕಾರಣಂ ಸುರಾಃ । ಸದಸದ್ವಾಪಿ ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಯತಿಷ್ಯೇ ತನ್ನಿವಾರಣೇ
ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ಯಾಕೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದೀರಿ? ದೇವತೆಗಳು ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಿ. ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ದೇವಾ ಊಚುಃ ಕಿಮಜ್ಞಾತಂ ತವ ವಿಭೋ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ವರ್ತತೇ । ಸರ್ವಂ ವೇದ ಭವಾನ್ಕಾರ್ಯಂ ಕಿಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ಪುನಃ ಪುನಃ
ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಪ್ರಭು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಯದದ್ದು ಏನು ಇದೆ? ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಯಾಕೆ ಕೇಳುತ್ತೀರಿ?