ಗನ್ಧಮಾದನಮಾಸಾದ್ಯ ಪುಣ್ಯಾಂ ದೇವಧುನೀಂ ಶುಭಾಮ್ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಕುಶಾಸನಂ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸ್ಥಿತಶ್ಚ ಸ್ಥಿರಾಸನಃ
ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಪವಿತ್ರವಾದ ದೇವಧುನಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಕುಶದ ಕುರ್ಚಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸ್ಥಿರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾನ್ನಂ ವಾರಿಪಾನಂ ಚ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಪರಾಯಣಃ । ಧ್ಯಾಯನ್ವಿಶ್ವಸೃಜಂ ಚಿತ್ತೇ ಸೋಪವಿಷ್ಟಃ ಸ್ಥಿರಾಸನೇ
ಅವನು ಅನ್ನವನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು, ಕೇವಲ ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿದು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಸ್ಥಿರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
ಮಘವಾ ತಂ ತಪಸ್ಯನ್ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಚಿನ್ತಾತುರೋ ಹ್ಯಭೂತ್ । ಗನ್ಧರ್ವಾನ್ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ವಿಘ್ನಾರ್ಥಂ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ಮಘವಂತನು ಅವನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡನು. ಪಾಕಾಸುರನ ಶತ್ರುವಾದ ಅವನು ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಗಂಧರ್ವರನ್ನು ಕಳಿಸಿದನು.
ಯಕ್ಷಾಂಶ್ಚ ಪನ್ನಗಾನ್ಸರ್ಪಾನ್ಕಿನ್ನರಾನಮಿತೌಜಸಃ । ವಿದ್ಯಾಧರಾನಪ್ಸರಸೋ ದೇವದೂತಾನನೇಕಶಃ
ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ಸರ್ಪಗಳು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕಿನ್ನರರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಮತ್ತು ಅನೇಕ ದೇವದೂತರನ್ನೂ ಕಳಿಸಿದನು.
ಉಪಾಯಾಸ್ತೈಃ ಕೃತಾಃ ಸಮ್ಯಕ್ ತಪೋವಿಘ್ನಾಯ ಮಾಯಿಭಿಃ । ನ ಚಚಾಲ ತತೋ ಧ್ಯಾನಾತ್ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಃ ಪರಮತಾಪಸಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಿವಿಧ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿ ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೂ ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಗನಾದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ತನ್ನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎತ್ತರವನ್ನೂ ತೋರಲಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮನೇತೃತ್ವೇ ಸೇನ್ದ್ರೈಃ ಸುರೈರ್ವಿಷ್ಣೋಃ ಶರಣಗಮನವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ನಿರ್ಗತಾಸ್ತೇ ಪರಾವೃತ್ತಾಸ್ತಪೋವಿಘ್ನಕರಾಃ ಸುರಾಃ । ನಿರಾಶಾಃ ಕಾರ್ಯಸಂಸಿದ್ಧ್ಯೈ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೃಢಚೇತಸಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ವಿಘ್ನ ಉಂಟುಮಾಡುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾದರು ಮತ್ತು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಜಾತೇ ವರ್ಷಶತೇ ಪೂರ್ಣೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ತತ್ರಾಜಗಾಮ ತರಸಾ ಹಂಸಾರೂಢಶ್ಚತುರ್ಮುಖಃ
ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿದಾಗ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಂಸವಾಹನದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ಆಗತ್ಯ ತಮುವಾಚೇದಂ ತ್ವಷ್ಟ್ಟಪುತ್ರ ಸುಖೀ ಭವ । ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧ್ಯಾನಂ ವರಂ ಬ್ರೂಹಿ ದದಾಮಿ ತವ ವಾಞ್ಛಿತಮ್
ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, 'ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಗನೇ, ಸಂತೋಷವಾಗಿರು! ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳು. ನಾನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತಪಸಾ ತೇಽದ್ಯ ತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾತಿಕರ್ಶಿತಮ್ । ವರಂ ವರಯ ಭದ್ರಂ ತೇ ಮನೋಽಭಿಲಷಿತಂ ತವ
ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಇಂದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಬಹಳ ಹೀನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಭದ್ರನೇ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ವೃತ್ರಸ್ತದಾತಿವಿಶದಾಂ ಪುರತೋ ನಿಶಮ್ಯ ವಾಚಂ ಸುಧಾಸಮರಸಾಂ ಜಗದೇಕಕರ್ತುಃ । ಸನ್ತ್ಯಜ್ಯ ಯೋಗಕಲನಾಂ ಸಹಸೋದತಿಷ್ಠ- ತ್ಸಞ್ಜಾತಹರ್ಷನಯನಾಶ್ರುಕಲಾಕಲಾಪಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಜಗತ್ತಿನ ಏಕಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವೃತ್ರನು ತನ್ನ ಯೋಗ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತೊರೆದು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದನು.
ಪಾದೌ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಪ್ರಣಯಾದ್ವಿಧಾತು- ರ್ಬದ್ಧಾಞ್ಜಲಿಃ ಪುರತ ಏವ ಸಮಾಸಸಾದ । ಪ್ರೋವಾಚ ತಂ ಸುವರದಂ ತಪಸಾ ಪ್ರಸನ್ನಂ ಪ್ರೇಮ್ಣಾತಿಗದ್ಗದಗಿರಾ ವಿನಯೇನ ನಮ್ರಃ
ಅವನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿಸಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ವಿಧಾತೃನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವರದಾತನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಂಠವು ನಡುಗುತ್ತಾ, ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾ ಸಕಲದೇವಪದಂ ಪ್ರಭೋಽದ್ಯ ಯದ್ದರ್ಶನಂ ತವ ಸುದುರ್ಲಭಮಾಶು ಜಾತಮ್ । ವಾಞ್ಛಾಸ್ತಿ ನಾಥ ಮನಸಿ ಪ್ರವಣೇ ದುರಾಪಾ ತಾಂ ಪ್ರಬ್ರವೀಮಿ ಕಮಲಾಸನ ವೇತ್ಸಿ ಭಾವಮ್
ಪ್ರಭು, ಇಂದು ನಿನ್ನ ದುರ್ಲಭ ದರ್ಶನ ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದಂತಾಗಿದೆ. ಕಮಲಾಸನನೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಯಕೆ ಇದೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವವನು, ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಮೃತ್ಯುಶ್ಚ ಮಾ ಭವತು ಮೇ ಕಿಲ ಲೋಹಕಾಷ್ಠ- ಶುಷ್ಕಾರ್ದ್ರವಂಶನಿಚಯೈರಪರೈಶ್ಚ ಶಸ್ತ್ರೈಃ । ವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಯಾತು ಮಮ ವೀರ್ಯಮತೀವ ಯುದ್ಧೇ ಯಸ್ಮಾದ್ಭವಾಮಿ ಸಬಲೈರಮರೈರಜೇಯಃ
ನನಗೆ ಲೋಹ, ಮರ, ಒಣ ಅಥವಾ ತೇವವಾದ ಬಿದಿರು, ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾವ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ಮರಣವಾಗಬಾರದು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಬಂದರೂ ನಾನು ಜಯಹೀನನಾಗದಿರಲಿ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತ್ಥಂ ಸಮ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಮಾಹ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ । ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಗಚ್ಛ ಭದ್ರಂ ತೇ ವಾಞ್ಛಿತಂ ಸಫಲಂ ಸದಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ನಗುತ್ತಾ, 'ಏಳು, ಹೋಗು, ಭದ್ರವಾಗಿರು. ನಿನ್ನ ಬಯಕೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂರೈಸಲ್ಪಡುವುದು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ನ ಶುಷ್ಕೇಣ ನ ಚಾರ್ದ್ರೇಣ ನ ಪಾಷಾಣೇನ ದಾರುಣಾ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಚ ತೇ ಮೃತ್ಯುರಿತಿ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್
ಒಣದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ತೇವವಾದದ್ದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಮರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ — ನಿನ್ನ ಮರಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಇತಿ ದತ್ತ್ವಾ ವರಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಜಗಾಮ ಭುವನಂ ಪರಮ್ । ವೃತ್ರಸ್ತು ತಂ ವರಂ ಲಬ್ಧಾ ಮುದಿತಃ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಯೌ
ಹೀಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಪರಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ವೃತ್ರನು ಆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಶಶಂಸ ಪಿತುರಗ್ರೇ ತದ್ವರದಾನಂ ಮಹಾಮತಿಃ । ತ್ವಷ್ಟಾ ತು ಮುದಿತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪುತ್ರಂ ಪ್ರಾಪ್ತವರಂ ತದಾ
ಆ ಮಹಾಮತಿವಂತನು ತಂದೆಯ ಮುಂದೆ ಆ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ತ್ವಷ್ಟಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವರವನ್ನು ಪಡೆದ ಮಗನನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದನು.
ಸ್ವಸ್ತಿ ತೇಽಸ್ತು ಮಹಾಭಾಗ ಜಹಿ ಶಕ್ರಂ ರಿಪುಂ ಮಮ । ಹತ್ವಾಗಚ್ಛ ತ್ರಿಶಿರಸೋ ಹನ್ತಾರಂ ಪಾಪಸಂಯುತಮ್
ನಿನ್ನಿಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ, ಮಹಾಭಾಗನೆ! ನನ್ನ ಶತ್ರುವಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡು; ಅವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಪಾಪದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತ್ರಿಶಿರಸನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡು.
ಭವ ತ್ವಂ ತ್ರಿದಶಾಧೀಶಃ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ವಿಜಯಂ ರಣೇ । ಮಮಾಧಿಂ ಛಿನ್ಧಿ ವಿಪುಲಂ ಪುತ್ರನಾಶಸಮುದ್ಭವಮ್
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾಗು; ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದುಃಖದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ದೊಡ್ಡ ಬೇದನೆಯನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡು.
ಜೀವತೋ ವಾಕ್ಯಕರಣಾತ್ಕ್ಷಯಾಹೇ ಭೂರಿಭೋಜನಾತ್ । ಗಯಾಯಾಂ ಪಿಣ್ಡದಾನಾಚ್ಚ ತ್ರಿಭಿಃ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರತಾ
ಬದುಕಿರುವವರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳುವುದು, ವರ್ಷಪದ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವುದು—ಈ ಮೂರು ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಗನು ತನ್ನ ಮಗತನವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರ ಮಮಾತ್ಯರ್ಥಂ ದುಃಖಂ ನಾಶಿತುಮರ್ಹಸಿ । ತ್ರಿಶಿರಾ ಮಮ ಚಿತ್ತಾತ್ತು ನಾಪಸರ್ಪತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್
ಆದರಿಂದ, ನನ್ನ ಮಗನೆ, ನನ್ನ ತುಂಬಿರುವ ಈ ಆಳವಾದ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದೂರಮಾಡಬೇಕು; ತ್ರಿಶಿರಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸುಶೀಲಃ ಸತ್ಯವಾದೀ ಚ ತಾಪಸೋ ವೇದವಿತ್ತಮಃ । ಅಪರಾಧಂ ವಿನಾ ತೇನ ನಿಹತಃ ಪಾಪಬುದ್ಧಿನಾ
ಅವನು ಸೌಮ್ಯನು, ಸತ್ಯವಂತನು, ತಪಸ್ವಿಯೂ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತನೂ ಆಗಿದ್ದನು; ಯಾವ ತಪ್ಪು ಇಲ್ಲದೆ, ಪಾಪಮತಿಯಾದವನಿಂದ ಅವನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೃತ್ರಃ ಪರಮದುರ್ಜಯಃ । ರಥಮಾರುಹ್ಯ ತರಸಾ ನಿರ್ಜಗಾಮ ಪಿತುರ್ಗೃಹಾತ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವೃತ್ರನು, ಜಯಿಸಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾದವನು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
ರಣದುನ್ದುಭಿನಿರ್ಘೋಷಂ ಶಙ್ಖನಾದಂ ಮಹಾಬಲಮ್ । ಕಾರಯಿತ್ವಾ ಪ್ರಯಾಣಂ ಸ ಚಕಾರ ಮದಗರ್ವಿತಃ
ಯುದ್ಧದ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ಮತ್ತು ಶಂಖಗಳ ಭಾರೀ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಅವನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ತನ್ನ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು.
ನಿರ್ಯಯೌ ನಯಸಂಯುಕ್ತಃ ಸೇವಕಾನಿತಿ ಸಂವದನ್ । ಹತ್ವಾ ಶಕ್ರಂ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಾಮಿ ಸುರರಾಜ್ಯಮಕಣ್ಟಕಮ್
ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಲಹೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟ ವೃತ್ರನು, ಸೇವಕರಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ: 'ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ದೇವರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನಿರ್ಜಗಾಮಾಶು ಸ್ವಸೈನ್ಯಪರಿವಾರಿತಃ । ಮಹತಾ ಸೈನ್ಯನಾದೇನ ಭೀಷಯನ್ನಮರಾವತೀಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ತನ್ನ ಸೇನೆಯ ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಅಮರಾವತಿಯನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಿದನು.
ತಮಾಗಚ್ಛನ್ತಮಾಜ್ಞಾಯ ತುರಾಷಾಡಪಿ ಸತ್ವರಃ । ಸೇನೋದ್ಯೋಗಂ ಭಯತ್ರಸ್ತಃ ಕಾರಯಾಮಾಸ ಭಾರತ
ಅವನು ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ತುರಾಷಾಡನು, ಭಯದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸೇನೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು, ಭಾರತ.
ಸರ್ವಾನಾಹೂಯ ತರಸಾ ಲೋಕಪಾಲಾನರಿನ್ದಮಃ । ಯುದ್ಧಾರ್ಥಂ ಪ್ರೇರಯನ್ಸರ್ವಾನ್ವ್ಯರೋಚತ ಮಹಾದ್ಯುತಿಃ
ಅವನು ತಕ್ಷಣವೇ ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಗೃಧ್ರನ್ವ್ಯೂಹಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ । ತತ್ರಾಜಗಾಮ ವೇಗಾತ್ತು ವೃತ್ರಃ ಪರಬಲಾರ್ದನಃ
ಆಮೇಲೆ ಪಾಕಶಾಸನನು ಗಿಡುಗದ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹಾಯ್ದು ನಿಂತನು; ಅಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ವೃತ್ರನು ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ತಲುಪಿದನು.
ದೇವದಾನವಯೋಸ್ತಾವತ್ಸಂಗ್ರಾಮಸ್ತುಮುಲೋಽಭವತ್ । ವೃತ್ರವಾಸವಯೋಃ ಸಂಖ್ಯೇ ಮನಸಾ ವಿಜಯೈಷಿಣೋಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವು ಉಂಟಾಯಿತು; ವೃತ್ರ ಮತ್ತು ವಾಸವನು ಇಬ್ಬರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ಹೋರಾಡಿದರು.