ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ। ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ರಾಜಾ ತಾಮುವಾಚ ಮುದಾನ್ವಿತಃ । ದೇಹಿ ಮೇಽದ್ಯ ನಿಜಂ ರಾಜ್ಯಂ ಹತಶತ್ರುಬಲಂ ಬಲಾತ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳಿದನು: "ಇಂದು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಶಕ್ತಿ ನಾಶವಾಗಲಿ; ನನಗೆ ನನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕೊಡು."
ತಮುವಾಚ ತದಾ ದೇವೀ ಗಚ್ಛ ರಾಜನ್ನಿಜಂ ಗೃಹಮ್ । ಶತ್ರವಃ ಕ್ಷೀಣಸತ್ತ್ವಾಸ್ತೇ ಗಮಿಷ್ಯಂತಿ ಪರಾಜಿತಾಃ
ಅದಕ್ಕೆ ದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: "ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗು. ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳು ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದು, ಸೋತು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ."
ಮಂತ್ರಿಣಸ್ತು ಸಮಾಗತ್ಯ ತೇ ಪತಿಷ್ಯಂತಿ ಪಾದಯೋಃ । ಕುರು ರಾಜ್ಯಂ ಮಹಾಭಾಗ ನಗರೇ ಸ್ವಂ ಯಥಾಸುಖಮ್
ನಿನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಬಂದು ನಿನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುವರು; ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರಾಜ್ಯವಾಳು."
ಕೃತ್ವಾ ರಾಜ್ಯಂ ಸುವಿಪುಲಂ ವರ್ಷಾಣಾಮಯುತಂ ನೃಪ । ದೇಹಾನ್ತೇ ಜನ್ಮ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಸೂರ್ಯಾಚ್ಚ ಭವಿತಾ ಮನುಃ
ಓ ರಾಜನೇ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ವಿಶಾಲವಾದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡಿದ ಮೇಲೆ, ದೇಹ ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ ನೀನು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿ, ಮನುವಾಗುವೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ। ವೈಶ್ಯಸ್ತಾಮಪ್ಯುವಾಚೇದಂ ಕೃತಾಂಜಲಿಪುಟ: ಶುಚಿಃ । ನ ಮೇ ಗೃಹೇಣ ಕಾರ್ಯಂ ವೈ ನ ಪುತ್ರೇಣ ಧನೇನ ವಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ವೈಶ್ಯನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನನಗೆ ಮನೆ, ಮಗ ಅಥವಾ ಹಣ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ."
ಸರ್ವಂ ಬಂಧಕರಂ ಮಾತಃ ಸ್ವಪ್ನವನ್ನಶ್ವರಂ ಸ್ಫುಟಮ್ । ಜ್ಞಾನಂ ಮೇ ದೇಹಿ ವಿಶದಂ ಮೋಕ್ಷದಂ ಬಂಧನಾಶನಮ್
"ಅಮ್ಮಾ, ಎಲ್ಲವೂ ಬಂಧನಕಾರಕವಾಗಿದ್ದು, ಕನಸಿನಂತೆ ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿದೆ. ನನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಬಂಧನವನ್ನು ಕಳೆಯುವ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡು."
ಅಸಾರೇಽಸ್ಮಿಂಶ್ಚ ಸಂಸಾರೇ ಮೂಢಾ ಮಜ್ಜಂತಿ ಪಾಮರಾಃ । ಪಂಡಿತಾ: ಸಂತರಂತೀಹ ತಸ್ಮಾನ್ನೇಚ್ಛನ್ತಿ ಸಂಸೃತಿಮ್
ಈ ಅಸ್ಥಿರ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮುಳುಗುತ್ತಾರೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದಾಟಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ। ತದಾಕರ್ಣ್ಯ ಮಹಾಮಾಯಾ ವೈಶ್ಯಂ ಪ್ರಾಹ ಪುರಃಸ್ಥಿತಮ್ । ವೈಶ್ವವರ್ಯ ತವ ಜ್ಞಾನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮಾಯೆ ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ಹೇಳಿದಳು: "ವೈಶ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಜ್ಞಾನ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ."
ಇತಿ ದತ್ತ್ವಾ ವರಂ ತಾಭ್ಯಾಂ ತತ್ರೈವಾಂತರಧೀಯತ । ಅದರ್ಶನಂ ಗತಾಯಾಂ ತು ರಾಜಾ ತಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್
ಆ ದೇವಿ ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದ ಕೂಡಲೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರಧಾನವಾಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿದಳು. ದೇವಿ ಅದೆಡೆಗೆ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ರಾಜನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ಹಯಮಾರುಹ್ಯ ಗಮನಾಯ ಮನೋ ದಧೇ । ತದೈವ ತಸ್ಯ ಸಚಿವಾಸ್ತತ್ರಾಗತ್ಯ ನೃಪಂ ಪ್ರಜಾಃ
ರಾಜನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕುದುರೆ ಏರಿ, ಹೋದಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಚಿವರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಯರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದರು.
ಪ್ರಣೇಮುರ್ವಿನಯೋಪೇತಾಸ್ತಮೂಚುಃ ಪ್ರಾಂಜಲಿಸ್ಥಿತಾಃ । ರಾಜಂಸ್ತೇ ಶತ್ರವಃ ಸರ್ವೇ ಪಾಪಾಚ್ಚ ನಿಹತಾ ರಣೇ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಮುಗಿದು ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಹೇಳಿದರು: "ರಾಜನೇ, ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುಷ್ಟ ಶತ್ರುಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರವಾಗಿದ್ದಾರೆ."
ರಾಜ್ಯಂ ನಿಷ್ಕಂಟಕಂ ಭೂಪ ಕುರುಷ್ವ ಪುರಮಾಸ್ಥಿತಃ । ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ರಾಜಾ ನತ್ವಾ ತಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್
"ಇಗಾ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ. ನೀವು ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡಿ ಸುಖವಾಗಿ ರಾಜ್ಯವಾಳಿರಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಆಪೃಚ್ಛ್ಯ ನಿರ್ಯಯೌ ತತ್ರ ಮಂತ್ರಿಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ । ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಚ ನಿಜಂ ರಾಜ್ಯಂ ದಾರಾನ್ಸ್ವಜನಬಾಂಧವಾನ್
ಅವನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಸಚಿವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಹೆಂಡತಿಗಳು, ಬಂಧುಗಳು, ಸ್ನೇಹಿತರು ಜೊತೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಬುಭುಜೇ ಪೃಥಿವೀಂ ಸರ್ವಾಂ ತತಃ ಸಾಗರಮೇಖಲಾಮ್ । ವೈಶ್ಯೋಽಪಿ ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯ ಮುಕ್ತಸಂಗಃ ಸಮಂತತಃ
ಅವನು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ಆಳಿದನು. ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು.
ಕಾಲಾತಿವಾಹನಂ ತತ್ರ ಮುಕ್ತಬಂಧಶ್ಚಕಾರ ಹ। ತೀರ್ಥೇಷು ವಿಚರನ್ಗಾಯನ್ಭಗವತ್ಯಾ ಗುಣಾನಥ
ಅವನು ಕಾಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಬಂಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೇವಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ದೇವ್ಯಾಶ್ಚರಿತಂ ಪರಮಾದ್ಭುತಮ್ । ಆರಾಧನಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿರ್ಯಥಾವದ್ಭೂಪವೈಶ್ಯಯೋಃ
ಹೀಗೆ ದೇವಿಯ ಅದ್ಭುತ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು, ರಾಜನೂ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೂ ದೇವಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಫಲವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸಿದೆ.
ದೈತ್ಯಾನಾಂ ಹನನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವಸ್ತಥಾ ಶುಭಃ । ಏವಂಪ್ರಭಾವಾ ಸಾ ದೇವೀ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಪ್ರದಾ
ದೈತ್ಯರ ಸಂಹಾರವೂ, ದೇವಿಯ ಶುಭಕರ ಅವತಾರವೂ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವಂತಹ ದೇವಿಯ ಮಹಿಮೆ ಇದಾಗಿದೆ.
ಯಃ ಶೃಣೋತಿ ನರೋ ನಿತ್ಯಮೇತದಾಖ್ಯಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಸಂಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ನರಃ ಸತ್ಯಂ ಸಂಸಾರಸುಖಮದ್ಭುತಮ್
ಯಾರು ಈ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜ್ಞಾನದಂ ಮೋಕ್ಷದಂ ಚೈವ ಕೀರ್ತಿದಂ ಸುಖದಂ ತಥಾ । ಪಾವನಂ ಶ್ರವಣಾನ್ನೂನಮೇತದಾಖ್ಯಾನಮದ್ಭುತಮ್
ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಖಂಡಿತ ಜ್ಞಾನ, ಮೋಕ್ಷ, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸುಖ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ಪಾವನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಖಿಲಾರ್ಥಪ್ರದಂ ನೄಣಾಂ ಸರ್ವಧರ್ಮಸಮಾವೃತಮ್ । ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಣಾಂ ಕಾರಣಂ ಪರಮಂ ಮತಮ್
ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ, ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಪರಮ ಕಾರಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ। ಜನಮೇಜಯೇನ ರಾಜ್ಞಾಽಸೌ ಪೃಷ್ಟಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ । ಉವಾಚ ಸಂಹಿತಾಂ ದಿವ್ಯಾಂ ವ್ಯಾಸಃ ಸರ್ವಾರ್ಥತತ್ತ್ವವಿತ್
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಜನಮೇಜಯ ಎಂಬ ರಾಜನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಪುತ್ರನಾದ ವ್ಯಾಸನು, ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಈ ದಿವ್ಯ ಸಂಹಿತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಚರಿತಂ ಚಂಡಿಕಾಯಾಸ್ತು ಶುಮ್ಭದೈತ್ಯವಧಾಶ್ರಿತಮ್ । ಕಥಯಾಮಾಸ ಭಗವಾನ್ಕೃಷ್ಣಃ ಕಾರುಣಿಕೋ ಮುನಿಃ
ಭಗವಂತನಾದ ಕೃಪಾಳು ಮುನಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣನು, ಚಂಡಿಕೆಯ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು, ಶುಂಬನ ದೈತ್ಯ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ವಿವರಿಸಿದನು.
ತ್ರಿಶಿರಸಸ್ತಪೋಭಙ್ಗಾಯ ದೇವರಾಜೇನ್ದ್ರದ್ವಾರಾ ನಾನೋಪಾಯಚಿನ್ತನವರ್ಣನಮ್ ಋಷಯ ಊಚುಃ ಸೂತ ಸೂತ ಮಹಾಭಾಗ ಮಿಷ್ಟಂ ತೇ ವಚನಾಮೃತಮ್ । ನ ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಮೋ ವಯಂ ಪೀತ್ವಾ ದ್ವೈಪಾಯನಕೃತಂ ಶುಭಮ್
ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೂತ ಮಹಾಭಾಗ, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿದೆ. ದ್ವೈಪಾಯನನು ರಚಿಸಿದ ಈ ಶುಭವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ನಮ್ಮ ಹಸಿವು ತೀರಲಿಲ್ಲ.
ಪುನಸ್ತ್ವಾಂ ಪ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛಾಮಃ ಕಥಾಂ ಪೌರಾಣಿಕೀಂ ಶುಭಾಮ್ । ವೇದೇಽಪಿ ಕಥಿತಾಂ ರಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಾಂ ಪಾಪನಾಶಿನೀಮ್
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇವೆ; ವೇದದಲ್ಲಿಯೂ ಹೇಳಿರುವ, ಸುಂದರವಾದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು.
ವೃತ್ರಾಸುರ ಇತಿ ಖ್ಯಾತೋ ವೀರ್ಯವಾಂಸ್ತ್ವಷ್ಟುರಾತ್ಮಜಃ । ಸ ಕಥಂ ನಿಹತಃ ಸಂಖ್ಯೇ ವಾಸವೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ತ್ವಷ್ಟೃನ ಮಗನಾದ, ವೀರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವೃತ್ರಾಸುರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಾಸವನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.
ತ್ವಷ್ಟಾ ವೈ ಸುರಪಕ್ಷೀಯಸ್ತತ್ಪುತ್ರೋ ಬಲವತ್ತರಃ । ಶಕ್ರೇಣ ಘಾತಿತಃ ಕಸ್ಮಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಯೋನಿರ್ಮಹಾಬಲಃ
ತ್ವಷ್ಟೃನು ದೇವರ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದನು, ಅವನ ಮಗನು ಇನ್ನೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಆ ಮಹಾಬಲಿಯನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನನ್ನೂ ಶಕ್ರನು ಯಾಕೆ ಕೊಂದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸು.
ದೇವಾಃ ಸತ್ತ್ವಗುಣೋತ್ಪನಾ ಮಾನುಷಾ ರಾಜಸಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ । ತಿರ್ಯಞ್ಚಸ್ತಾಮಸಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಪುರಾಣಾಗಮವಾದಿಭಿಃ
ದೇವತೆಗಳು ಸತ್ತ್ವಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಎಂದು, ಮಾನವರನ್ನು ರಾಜಸಗುಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ತಾಮಸಗುಣದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಎಂದು ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಆಗಮಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
ವಿರೋಧೋಽತ್ರ ಮಹಾನ್ ಭಾತಿ ನೂನಂ ಶತಮಖೇನ ಹ । ಛಲೇನ ಬಲವಾನ್ ವೃತ್ರಃ ಶಕ್ರೇಣ ವಿನಿಪಾತಿತಃ
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿರೋಧ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ; ಶತಯಜ್ಞಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಕೊಂದನು, ಇದನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರೇರಯಿತಾ ತತ್ರ ಸ ತು ಸತ್ತ್ವಧರಃ ಪರಃ । ಪ್ರವಿಷ್ಟಃ ಪವಿಮಧ್ಯೇ ಸ ಛದ್ಮನಾ ಭಗವಾನ್ ಪ್ರಭುಃ
ಅಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸತ್ತ್ವಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಆ ಭಗವಂತನು ಆಯುಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಸನ್ಧಿಂ ವಿಧಾಯ ಸ ಹ್ಯೇವಂ ಮನ್ತ್ರಿತೋಽಸೌ ಮಹಾಬಲಃ । ಹರಿಭ್ಯಾಂ ಸತ್ಯಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಜಲಫೇನೇನ ಶಾತಿತಃ
ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಹರಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಮಹಾಬಲನು ಜಲಫೇನದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.