ತಾಮೇವ ಸಮುಪಾಸನ್ತೇ ದೇವೀಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೀಂ ಶಿವಾಮ್ । ಯದ್ಭಕ್ತಿಲೇಶಲೇಶಾಂಶಲೇಶಲೇಶಲವಾಂಶಕಮ್
ಅವರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ತುಂಡು ಇದ್ದರೂ, ಆ ವಿಶ್ವದ ಮಾಯೆಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು, ಶುಭಕರಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಲಬ್ಧ್ವಾ ಮುಕ್ತೋ ಭವೇಜ್ಜನ್ತುಸ್ತಾಂ ನ ಸೇವೇತ ಕೋ ಜನಃ । ಭುವನೇಶೀತ್ಯೇವ ವಕ್ತ್ರೇ ದದಾತಿ ಭುವನತ್ರಯಮ್
ಅವಳ ಮೇಲೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾದರೆ, ಆ ಜೀವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾರು ಆ ಭುವನೇಶಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಅವಳು ತನ್ನ ಬಾಯಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.
ಮಾಂ ಪಾಹೀತ್ಯಸ್ಯ ವಚಸೋ ದೇಯಾಭಾವಾದೃಣಾನ್ವಿತಾ । ವಿದ್ಯಾವಿದ್ಯೇತಿ ತಸ್ಯಾ ದ್ವೇ ರೂಪೇ ಜಾನೀಹಿ ಪಾರ್ಥಿವ
'ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಲು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವಳು ಸಾಲಿಗೆ ಬದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ರಾಜನೇ, ಅವಳಿಗೆ ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅವಿದ್ಯೆ ಎಂಬ ಎರಡು ರೂಪಗಳಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
ವಿದ್ಯಯಾ ಮುಚ್ಯತೇ ಜನ್ತುರ್ಬಧ್ಯತೇಽವಿದ್ಯಯಾ ಪುನಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ರುದ್ರಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ತಸ್ಯಾ ವಶಾನುಗಾಃ
ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಜೀವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ರುದ್ರ — ಎಲ್ಲರೂ ಅವಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಅವತಾರಾಃ ಸರ್ವ ಏವ ಯನ್ತ್ರಿತಾ ಇವ ದಾಮಭಿಃ । ಕದಾಚಿಚ್ಚ ಸುಖಂ ಭುಂಕ್ತೇ ವೈಕುಣ್ಠೇ ಕ್ಷೀರಸಾಗರೇ
ಎಲ್ಲ ಅವತಾರರೂ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದಂತೆ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿಯೂ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕದಾಚಿತ್ಕುರುತೇ ಯುದ್ಧಂ ದಾನವೈರ್ಬಲವತ್ತರೈಃ । ಹರಿಃ ಕದಾಚಿದ್ಯಜ್ಞಾನ್ವೈ ವಿತತಾನ್ಪ್ರಕರೋತಿ ಚ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಲಿಷ್ಠ ದಾನವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹರಿಯು ನಿಶ್ಚಿತವಾದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕದಾಚಿಚ್ಚ ತಪಸ್ತೀವ್ರಂ ತೀರ್ಥೇ ಚರತಿ ಸುವ್ರತ । ಕದಾಚಿಚ್ಛಯನೇ ಶೇತೇ ಯೋಗನಿದ್ರಾಮುಪಾಶ್ರಿತಃ
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವ್ರತದಿಂದ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಯೋಗನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ನ ಸ್ವತನ್ತ್ರಃ ಕದಾಚಿಚ್ಚ ಭಗವಾನ್ಮಧುಸೂದನಃ । ತಥಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಥಾ ರುದ್ರಸ್ತಥೇನ್ದ್ರೋ ವರುಣೋ ಯಮಃ
ಮಧುಸೂದನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ, ವರुण, ಯಮ ಕೂಡಾ ಅವಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ಕುಬೇರೋಽಗ್ನೀ ರವೀನ್ದೂ ಚ ತಥಾನ್ಯೇ ಸುರಸತ್ತಮಾಃ । ಮುನಯಃ ಸನಕಾದ್ಯಾಶ್ಚ ವಸಿಷ್ಠಾದ್ಯಾಸ್ತಥಾಪರೇ
ಕುಬೇರ, ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳು, ಸನಕ ಮುಂತಾದ ಮುನಿಗಳು, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ಇತರರು ಕೂಡ—all are under her control.
ಸರ್ವೇಽಮ್ಬಾವಶಗಾ ನಿತ್ಯಂ ಪಾಞ್ಚಾಲೀವ ನರಸ್ಯ ಚ । ನಸಿ ಪ್ರೋತಾ ಯಥಾ ಗಾವೋ ವಿಚರನ್ತಿ ವಶಾನುಗಾಃ
ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಅಂಬೆಯ ವಶದಲ್ಲಿರುವರು; ಪಾಂಚಾಲಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಗೆ ತನ್ನ ಪತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಅಥವಾ ಹಗ್ಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಹಸುಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದಂತೆ, ಅವಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ತಥೈವ ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಕಾಲಪಾಶನಿಯನ್ತ್ರಿತಾಃ । ಹರ್ಷಶೋಕಾದಯೋ ಭಾವಾ ನಿದ್ರಾತನ್ದ್ರಾಲಸಾದಯಃ
ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಕಾಲಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಸಂತೋಷ, ದುಃಖ, ನಿದ್ರೆ, ತೀವ್ರ ನಿದ್ರೆ, ಆಲಸ್ಯ ಇವುಗಳೂ ಅವರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸರ್ವದಾ ರಾಜನ್ದೇಹಿನಾಂ ದೇಹಸಂಶ್ರಿತಾಃ । ಅಮರಾ ನಿರ್ಜರಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ದೇವಾಶ್ಚ ಗ್ರನ್ಥಕಾರಕೈಃ
ರಾಜನೇ, ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಗ್ರಂಥಕಾರರು ಅಮರ, ನಿರ್ಜರ, ದೇವತೆ ಎಂದು ಕರೆಯುವವರು ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿ.
ಅಭಿಧಾನತಶ್ಚಾರ್ಥತೋ ನ ತೇ ನೂನಂ ತಾದೃಶಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಉತ್ಪತ್ತಿಸ್ಥಿತಿನಾಶಾಖ್ಯಾ ಭಾವಾ ಯೇಷಾಂ ನಿರನ್ತರಮ್
ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ನಿಜವಾದ ಅಮರರು ಎಂದೂ ಅಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಹುಟ್ಟು, ಸ್ಥಿತಿ, ನಾಶ ಇರುತ್ತದೆ.
ಅಮರಾಸ್ತೇ ಕಥಂ ವಾಚ್ಯಾ ನಿರ್ಜರಾಶ್ಚ ಕಥಂ ಪುನಃ । ಕಥಂ ದುಃಖಾಭಿಭೂತಾ ವಾ ಜಾಯನ್ತೇ ವಿಬುಧೋತ್ತಮಾಃ
ಅವರು ಹೇಗೆ ಅಮರರು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು? ಮತ್ತೆ, ಹೇಗೆ ನಿರ್ಜರರು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು? ದೇವತೆಗಳು ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಕಥಂ ದೇವಾಶ್ಚ ವಕ್ತವ್ಯಾ ವ್ಯಸನೇ ಕ್ರೀಡನಂ ಕಥಮ್ । ಕ್ಷಣಾದುತ್ಪತ್ತಿನಾಶಶ್ಚ ದೃಶ್ಯತೇಽಸ್ಮಿನ್ನ ಸಂಶಯಃ
ದೇವತೆಗಳು ವಿಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು? ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ಜಲಜಾನಾಂ ಚ ಕೀಟಾನಾಂ ಮಶಕಾನಾಂ ತಥಾ ಪುನಃ । ಉಪಮಾ ನ ಕಥಂ ಚೈಷಾಮಾಯುಷೋಽನ್ತೇ ಮರಾಃ ಸ್ಮೃತಾಃ
ಜಲಚರ, ಕೀಟ, ಮತ್ತು ಸೊಳ್ಳೆಗಳ ಜೀವಿತಕ್ಕೂ ಇವರ ಜೀವಿತಕ್ಕೂ ಹೋಲಿಕೆ ಇದೆ; ಆಯುಷ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಮರಣಶೀಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ತತೋ ವರ್ಷಾಯುಷಶ್ಚಾಪಿ ಶತವರ್ಷಾಯುಷಸ್ತಥಾ । ಮನುಷ್ಯಾ ಹ್ಯಮರಾ ದೇವಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ ಬ್ರಹ್ಮಾಪರಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷದ ಆಯುಷ್ಯ, ಕೆಲವರಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷದ ಆಯುಷ್ಯ. ಮಾನವರು ಮರಣಶೀಲರು, ದೇವತೆಗಳು ಅಮರರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವವರು ಬ್ರಹ್ಮ.
ರುದ್ರಸ್ತಥಾ ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಕ್ರಮಶಶ್ಚ ಭವನ್ತಿ ಹಿ । ನಶ್ಯನ್ತಿ ಕ್ರಮಶಶ್ಚೈವ ವರ್ಧನ್ತಿ ಚೋತ್ತರೋತ್ತರಮ್
ಅದೇ ರೀತಿ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು ಕೂಡ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
ನೂನಂ ದೇಹವತೋ ನಾಶೋ ಮೃತಸ್ಯೋತ್ಪತ್ತಿರೇವ ಚ । ಚಕ್ರವದ್ ಭ್ರಮಣಂ ರಾಜನ್ ಸರ್ವೇಷಾಂ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ರಾಜನೇ, ದೇಹವಿರುವವರೆಗೆ ನಾಶವು ಖಚಿತ, ಸತ್ತವರಿಗೇನು ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುವದು ತಲೆದೋರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಈ ಸುತ್ತಾಟ ಚಕ್ರದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಮೋಹಜಾಲಾವೃತೋ ಜನ್ತುರ್ಮುಚ್ಯತೇ ನ ಕದಾಚನ । ಮಾಯಾಯಾಂ ವಿದ್ಯಮಾನಾಯಾಂ ಮೋಹಜಾಲಂ ನ ನಶ್ಯತಿ
ಮೋಹದ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡ ಜೀವಿ ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಯೆ ಇರುವವರೆಗೆ ಆ ಮೋಹದ ಜಾಲವೂ ಕಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಉತ್ಪಿತ್ಸುಕಾಲ ಉತ್ಪತ್ತಿಃ ಸರ್ವೇಷಾಂ ನೃಪ ಜಾಯತೇ । ತಥೈವ ನಾಶಃ ಕಲ್ಪಾನ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್
ರಾಜನೇ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹುಟ್ಟು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಿಗೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವುದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಮಿತ್ತಂ ಯಸ್ತು ಯನ್ನಾಶೇ ಸ ಘಾತಯತಿ ತಂ ನೃಪ । ನಾನ್ಯಥಾ ತದ್ಭವೇನ್ನೂನಂ ವಿಧಿನಾ ನಿರ್ಮಿತಂ ತು ಯತ್
ಯಾರ ನಾಶಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕಾರಣವೋ, ರಾಜನೇ, ಅದೇ ಅವನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ವಿಧಿಯಂತೆ ನಿರ್ಧಾರವಾದದ್ದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಡೆಯದೆ ಇರದು.
ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಜರಾವ್ಯಾಧಿದುಃಖಂ ವಾ ಸುಖಮೇವ ವಾ । ತತ್ತಥೈವ ಭವೇತ್ಕಾಮಂ ನಾನ್ಯಥೇಹ ವಿನಿರ್ಣಯಃ
ಹುಟ್ಟು, ಸಾವು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ, ರೋಗ, ದುಃಖ ಅಥವಾ ಸುಖ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಆಗಬೇಕೋ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ನಿರ್ಧಾರವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಸುಖದೌ ದೇವೌ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೌ ಶಶಿಭಾಸ್ಕರೌ । ನ ನಶ್ಯತಿ ತಯೋಃ ಪೀಡಾ ಕ್ಯಚಿತ್ತದ್ವೈರಿಸಮ್ಭವಾ
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುವ ಎರಡು ದೇವತೆಗಳು—ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ—ಇವರಿಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ದುಃಖ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರಿಗೂ ಪೀಡೆ ತಪ್ಪದು.
ಭಾಸ್ಕರಸ್ಯ ಸುತೋ ಮನ್ದಃ ಕ್ಷಯೀ ಚನ್ದ್ರಃ ಕಲಙ್ಕವಾನ್ । ಪಶ್ಯ ರಾಜನ್ ವಿಧೇಃ ಸೂತ್ರಂ ದುರ್ವಾರಂ ಮಹತಾಮಪಿ
ಸೂರ್ಯನ ಮಗ ಶನಿಯು ದುಃಖವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಚಂದ್ರನು ಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತಾನೆ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಮಚ್ಚು ಕೂಡ ಇದೆ. ರಾಜನೇ, ಮಹಾನ್ಗಳಿಗೂ ವಿಧಿಯ ಬಲವನ್ನು ನೋಡಿರಿ, ಅದನ್ನು ತಡೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ವೇದಕರ್ತಾ ಜಗತ್ಸ್ರಷ್ಟಾ ಬುದ್ಧಿದಸ್ತು ಚತುರ್ಮುಖಃ । ಸೋಽಪಿ ವಿಕ್ಲವತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪುತ್ರೀಂ ಸರಸ್ವತೀಮ್
ವೇದಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ನಾಲ್ಕುಮುಖ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಸಹ ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದನು.
ಶಿವಸ್ಯಾಪಿ ಮೃತಾ ಭಾರ್ಯಾ ಸತೀ ದಗ್ಧ್ವಾ ಕಲೇವರಮ್ । ಸೋಽಭವದ್ದುಃಖಸನ್ತಪ್ತಃ ಕಾಮಾರ್ತಶ್ಚ ಜನಾರ್ತಿಹಾ
ಶಿವನ ಪತ್ನಿ ಸತೀ ಸತ್ತಾಗ ಅವಳ ದೇಹವನ್ನು ದಹಿಸಿದನು. ಲೋಕದ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾದ ಶಿವನು ಕೂಡ ಆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದನು ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದನು.
ಕಾಮಾಗ್ನಿದಗ್ಧದೇಹಸ್ತು ಕಾಲಿನ್ದ್ಯಾಂ ಪತಿತಃ ಶಿವಃ । ಸಾಪಿ ಶ್ಯಾಮಜಲಾ ಜಾತಾ ತನ್ನಿದಾಘವಶಾನ್ನೃಪ
ಕಾಮದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ದೇಹ ಸುಟ್ಟ ಶಿವನು ಕಾಲಿಂದಿ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದನು. ಆ ನದಿಯೂ ಆ ಉಷ್ಣದಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು, ರಾಜನೇ.
ಕಾಮಾರ್ತೋ ರಮಮಾಣಸ್ತು ನಗ್ನಃ ಸೋಽಪಿ ಭೃಗೋರ್ವನಮ್ । ಗತಃ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಥ ಭೃಗುಣಾ ಶಪ್ತಃ ಕಾಮಾತುರೋ ಭೃಶಮ್
ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಶಿವನು ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ನಗ್ನನಾಗಿ ಭೃಗು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿ ಭೃಗುನು ಅವನಿಗೆ ಕಾಮಪೀಡೆಯಿಂದ ಶಾಪ ನೀಡಿದನು.
ಪತತ್ವದ್ಯೈವ ತೇ ಲಿಙ್ಗಂ ನಿರ್ಲಜ್ಜೇತಿ ಭೃಶಂ ಕಿಲ । ಪಪೌ ಚಾಮೃತವಾಪೀಞ್ಚ ದಾನವೈರ್ನಿರ್ಮಿತಾಂ ಮುದೇ
"ಇಂದು ನಿನ್ನ ಲಿಂಗವು ಬೀಳುತ್ತದೆ, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಲಜ್ಜನಾಗುತ್ತೀಯೆ" ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಆದರೂ ಅವನು ದಾನವರು ಮಾಡಿದ ಅಮೃತದ ಹೊಂಡದಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದನು.