ಪ್ರಬೋಧಂ ಪ್ರಾಪತುಃ ಕಾಮಂ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಚ ಜಗ್ಮತುಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿತ್ತನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ತಾವು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ದೈವಾಧೀನಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್
ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ವಿಧಿಯ ಆಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.
ದೇವೀಕಥನೇನ ದಾನವಾನಾಂ ರಸಾತಲಂ ಪ್ರತಿ ಗಮನಮ್ ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಾರ್ಗವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತು ಸುಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಬಭೂವ ನೃಪನನ್ದನಃ
ದೇವಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ದಾನವರು ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ವ್ಯಾಸರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಭಾರ್ಗವ ಮಹಾತ್ಮನ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜಕುಮಾರ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೈವಂ ಬಲಿಷ್ಠಞ್ಚ ಪ್ರಹ್ಲಾದಸ್ತಾನುವಾಚ ಹ । ಕೃತೇಽಪಿ ಯುದ್ಧೇ ನ ಜಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಕದಾಚನ
ವಿಧಿಯು ಬಹಳ ಬಲವಂತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅವರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಜಯ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ತದಾ ತೇ ಜಯಿನಃ ಪ್ರೋಚುರ್ದಾನವಾ ಮದಗರ್ವಿತಾಃ । ಸಂಗ್ರಾಮಸ್ತು ಪ್ರಕರ್ತವ್ಯೋ ದೈವಂ ಕಿಂ ನ ವಿದಾಮಹೇ
ಆಗ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿಸಿದ ದಾನವರು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು: ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ವಿಧಿಯೆಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆ?
ನಿರುದ್ಯಮಾನಾಂ ದೈವಂ ಹಿ ಪ್ರಧಾನಮಸುರಾಧಿಪ । ಕೇನ ದೃಷ್ಟಂ ಕ್ವ ವಾ ದೃಷ್ಟಂ ಕೀದೃಶಂ ಕೇನ ನಿರ್ಮಿತಮ್
ದಾನವರಾಧಿಪತಿ, ವಿಧಿಯೇ ಮುಖ್ಯವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಯಾರು ನೋಡಿದ್ದಾರೆ? ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಾರೆ? ಅದು ಹೇಗಿದೆ? ಅದನ್ನು ಯಾರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದಾರೆ?
ತಸ್ಮಾದ್ಯುದ್ಧಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮೋ ಬಲಮಾಸ್ಥಾಯ ಸಾಮ್ಪ್ರತಮ್ । ಭವಾಗ್ರೇ ದೈತ್ಯವರ್ಯ ತ್ವಂ ಸರ್ವಜ್ಞೋಽಸಿ ಮಹಾಮತೇ
ಆದುದರಿಂದ ನಾವು ಈಗ ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಂಬಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತವನು, ಮಹಾಮತಿವಂತನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತೈಸ್ತದಾ ರಾಜನ್ ಪ್ರಹ್ಲಾದಃ ಪ್ರಬಲಾರಿಹಾ । ಸೇನಾನೀಶ್ಚ ತದಾ ಭೂತ್ವಾ ದೇವಾನ್ಯುದ್ಧೇ ಸಮಾಹ್ವಯತ್
ಅವರು ಹೀಗೆಂದಾಗ, ರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅವರ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
ತೇಽಪಿ ತತ್ರಾಸುರಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾನ್ । ಸರ್ವೇ ಸಮ್ಭೃತಸಮ್ಭಾರಾ ದೇವಾಸ್ತಾನ್ಸಮಯೋಧಯನ್
ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದ ದಾನವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು.
ಸಂಗ್ರಾಮಸ್ತು ತದಾ ಘೋರಃ ಶಕ್ರಪ್ರಹ್ಲಾದಯೋರಭೂತ್ । ಪೂರ್ಣಂ ವರ್ಷಶತಂ ತತ್ರ ಮುನೀನಾಂ ವಿಸ್ಮಯಾವಹಃ
ಆಗ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ಲಾದರ ನಡುವೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧವೊಂದು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯಿತು. ಆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುನಿಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು.
ವರ್ತಮಾನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧೇ ಶುಕ್ರೇಣ ಪ್ರತಿಪಾಲಿತಾಃ । ಜಯಮಾಪುಸ್ತದಾ ದೈತ್ಯಾಃ ಪ್ರಹ್ಲಾದಪ್ರಮುಖಾ ನೃಪ
ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯರ ರಕ್ಷಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಮುಂತಾದ ದೈತ್ಯರು ಜಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು, ರಾಜನೇ.
ತದೈವೇನ್ದ್ರೋ ಗುರೋರ್ವಾಕ್ಯಾತ್ಸರ್ವದುಃಖವಿನಾಶಿನೀಮ್ । ಸಸ್ಮಾರ ಮನಸಾ ದೇವೀಂ ಮುಕ್ತಿದಾಂ ಪರಮಾಂ ಶಿವಾಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶದಿಂದ, ಇಂದ್ರನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ, ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ದೇವಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ ಜಯ ದೇವಿ ಮಹಾಮಾಯೇ ಶೂಲಧಾರಿಣಿ ಚಾಮ್ಬಿಕೇ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಖಡ್ಗಹಸ್ತೇಽಭಯಪ್ರದೇ
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆಂದನು: ಜಯವಾಗಲಿ, ಮಹಾಮಾಯೆಯಾದ ದೇವಿ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಣಿ ಅಂಬಿಕೆ! ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದಾ, ಪದ್ಮ, ಖಡ್ಗ ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವೆ, ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವಳು ನೀನು.
ನಮಸ್ತೇ ಭುವನೇಶಾನಿ ಶಕ್ತಿದರ್ಶನನಾಯಿಕೇ । ದಶತತ್ತ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಮಾತರ್ಮಹಾಬಿನ್ದುಸ್ವರೂಪಿಣಿ
ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾತ್ರೀ, ಶಕ್ತಿಯ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿನಿ, ಹತ್ತು ತತ್ತ್ವಗಳ ರೂಪವಳಾದ ತಾಯಿ, ಮಹಾಬಿಂದುಸ್ವರೂಪಿಣಿ.
ಮಹಾಕುಣ್ಡಲಿನೀರೂಪೇ ಸಚ್ಚಿದಾನನ್ದರೂಪಿಣಿ । ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರವಿದ್ಯೇ ತೇ ನಮೋ ದೀಪಶಿಖಾತ್ಮಿಕೇ
ಮಹಾಕುಂಡಲಿನಿ ರೂಪವಳೇ, ಸಚ್ಚಿದಾನಂದಸ್ವರೂಪಿಣಿ, ಪ್ರಾಣಾಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿದವಳೇ, ದೀಪದ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಪಞ್ಚಕೋಶಾನ್ತರಗತೇ ಪುಚ್ಛಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪಿಣಿ । ಆನನ್ದಕಲಿಕೇ ಮಾತಃ ಸರ್ವೋಪನಿಷದರ್ಚಿತೇ
ಐದು ಕೋಶಗಳೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ತಾಯಿ, ಪುತ್ತಿನ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪವಳಾದವಳೇ, ಆನಂದದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವಳೇ.
ಮಾತಃ ಪ್ರಸೀದ ಸುಮುಖೀ ಭವ ಹೀನಸತ್ತ್ವಾಂ- ಸ್ತ್ರಾಯಸ್ವ ನೋ ಜನನಿ ದೈತ್ಯಪರಾಜಿತಾನ್ ವೈ । ತ್ವಂ ದೇವಿ ನಃ ಶರಣದಾ ಭುವನೇ ಪ್ರಮಾಣಾ ಶಕ್ತಾಸಿ ದುಃಖಶಮನೇಽಖಿಲವೀರ್ಯಯುಕ್ತೇ
ತಾಯಿ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ದಯಮಾಡು; ದೈತ್ಯರಿಂದ ಸೋತಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕಳೂ ಹೌದು; ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡಬಲ್ಲೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವಳೇ.
ಧ್ಯಾಯನ್ತಿ ಯೇಽಪಿ ಸುಖಿನೋ ನಿತರಾಂ ಭವನ್ತಿ ದುಃಖಾನ್ವಿತಾವಿಗತಶೋಕಭಯಾಸ್ತಥಾನ್ಯೇ । ಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಿನೋ ವಿಗತಮಾನವಿಮುಕ್ತಸಙ್ಗಾಃ ಸಂಸಾರವಾರಿಧಿಜಲಂ ಪ್ರತರನ್ತಿ ಸನ್ತಃ
ಯಾರು ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ; ದುಃಖ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದವರೂ ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹಾರೈಸುವ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಸಾಧುಗಳು, ಈ ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ.
ತ್ವಂ ದೇವಿ ವಿಶ್ವಜನನಿ ಪ್ರಥಿತಪ್ರಭಾವಾ ಸಂರಕ್ಷಣಾರ್ಥಮುದಿತಾರ್ತಿಹರಪ್ರತಾಪಾ । ಸಂಹರ್ತುಮೇತದಖಿಲಂ ಕಿಲ ಕಾಲರೂಪಾ ಕೋ ವೇತ್ತಿ ತೇಽಮ್ಬ ಚರಿತಂ ನನು ಮನ್ದಬುದ್ಧಿಃ
ವಿಶ್ವದ ಜನನಿ, ಪರಮ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ದೇವಿ, ನೀನು ಎಲ್ಲರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಉದಯಿಸಿ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಬೆಳಕಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಆದರೆ, ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಕಾಲರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದಾಗ, ಅಮ್ಮಾ, ನೀನು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ನಮ್ಮಂತಹ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರಿಗೆ ಅದು ಅಸಾಧ್ಯ.
ಬ್ರಹ್ಮಾ ಹರಶ್ಚ ಹರಿದಶ್ವರಥೋ ಹರಿಶ್ಚ ಇನ್ದ್ರೋ ಯಮೋಽಥ ವರುಣೋಽಗ್ನಿಸಮೀರಣೌ ಚ । ಜ್ಞಾತುಂ ಕ್ಷಮಾ ನ ಮುನಯೋಽಪಿ ಮಹಾನುಭಾವಾ ಯಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಭಾವಮತುಲಂ ನಿಗಮಾಗಮಾಶ್ಚ
ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ದೇವತೆಗಳ ರಥಸಾರಥಿ, ವಿಷ್ಣು, ಇಂದ್ರ, ಯಮ, ವರुण, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳೂ ಸಹ, ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ನಿನ್ನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಧನ್ಯಾಸ್ತ ಏವ ತವ ಭಕ್ತಿಪರಾ ಮಹಾನ್ತಃ ಸಂಸಾರದುಃಖರಹಿತಾಃ ಸುಖಸಿನ್ಧುಮಗ್ನಾಃ । ಯೇ ಭಕ್ತಿಭಾವರಹಿತಾ ನ ಕದಾಪಿ ದುಃಖಾ-
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಈ ಸಂಸಾರದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸಂತೋಷದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರು ಧನ್ಯರು. ಭಕ್ತಿಭಾವವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಆ ದುಃಖ ಎಂದಿಗೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೇ ವೀಜ್ಯಮಾನಾಃ ಸಿತಚಾಮರೈಶ್ಚ ಕ್ರೀಡನ್ತಿ ಧನ್ಯಾಃ ಶಿಬಿಕಾಧಿರೂಢಾಃ । ತೈಃ ಪೂಜಿತಾ ತ್ವಂ ಕಿಲ ಪೂರ್ವದೇಹೇ ನಾನೋಪಹಾರೈರಿತಿ ಚಿನ್ತಯಾಮಿ
ಶ್ವೇತ ಚಾಮರಗಳಿಂದ ವೀಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಆನಂದದಿಂದ ಆಟವಾಡುವವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು. ದೇವಿ, ಇಂತಹವರು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು色色ವಾದ ಕಾಣಿಕೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದ್ದರೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯೇ ಪೂಜ್ಯಮಾನಾ ವರವಾರಣಸ್ಥಾ ವಿಲಾಸಿನೀವೃನ್ದವಿಲಾಸಯುಕ್ತಾಃ । ಸಾಮನ್ತಕೈಶ್ಚೋಪನತೈರ್ವ್ರಜನ್ತಿ ಮನ್ಯೇ ಹಿ ತೈಸ್ತ್ವಂ ಕಿಲ ಪೂಜಿತಾಸಿ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹಸ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಸುಂದರಿ ಮಹಿಳೆಯರ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಸಾಮಂತರವರಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಾಗುವವರು ಧನ್ಯರು. ದೇವಿ, ಇಂತಹವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ್ದರೆಂದು ನನಗೆ ನಿಶ್ಚಯ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ಏವಂ ಸ್ತುತಾ ಮಘವತಾ ದೇವೀ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೀ ತದಾ । ಪ್ರಾದುರ್ಬಭೂವ ತರಸಾ ಸಿಂಹಾರೂಢಾ ಚತುರ್ಭುಜಾ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂತಹವಾಗಿ ಮಘವನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ವಿಶ್ವದ ಅಧಿಪತಿ ದೇವಿ, ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಳಾದಳು.
ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪದ್ಮಾನ್ಬಿಭ್ರತೀ ಚಾರುಲೋಚನಾ । ರಕ್ತಾಮ್ಬರಧರಾ ದೇವೀ ದಿವ್ಯಮಾಲ್ಯವಿಭೂಷಣಾ
ಅವಳು ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯು ಮತ್ತು ಪದ್ಮವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ತಾನುವಾಚ ಸುರಾನ್ದೇವೀ ಪ್ರಸನ್ನವದನಾ ಗಿರಾ । ಭಯಂ ತ್ಯಜನ್ತು ಭೋ ದೇವಾಃ ಶಂ ವಿಧಾಸ್ಯೇ ಕಿಲಾಧುನಾ
ದೇವಿ, ಪ್ರಸನ್ನವಾದ ಮುಖದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ದೇವರೇ, ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಈಗ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾ ತದಾ ದೇವೀ ಸಿಂಹಾರೂಢಾತಿಸುನ್ದರೀ । ಜಗಾಮ ತರಸಾ ತತ್ರ ಯತ್ರ ದೈತ್ಯಾ ಮದಾನ್ವಿತಾಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಸಿಂಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ದೇವಿ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೈತ್ಯರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದಳು.
ಪ್ರಹ್ಲಾದಪ್ರಮುಖಾಃ ಸರ್ವೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವೀಂ ಪುರಃಸ್ಥಿತಾಮ್ । ಊಚುಃ ಪರಸ್ಪರಂ ಭೀತಾಃ ಕಿಂ ಕರ್ತವ್ಯಮಿತಸ್ತದಾ
ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ದೇವಿಯನ್ನು ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಕೇಳಿದರು: 'ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?'
ದೇವಂ ನಾರಾಯಣಂ ಚಾತ್ರ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಚಣ್ಡಿಕಾ ಕಿಲ । ಮಹಿಷಾನ್ತಕರೀ ನೂನಂ ಚಣ್ಡಮುಣ್ಡವಿನಾಶಿನೀ
ಇಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಚಂಡಿಕೆಯೂ ಬಂದಿದೆ. ಅವಳು ಮಹಿಷಾಸುರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವಳು, ಚಂಡ ಮತ್ತು ಮುಂಡನನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವಳು.
ನಿಹನಿಷ್ಯತಿ ನಃ ಸರ್ವಾನಮ್ಬಿಕಾ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ವಕ್ರದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಯಯಾ ಪೂರ್ವಂ ನಿಹತೌ ಮಧುಕೈಟಭೌ
ಅಂಬಿಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಳು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅವಳ ವಕ್ರದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭನನ್ನು ಕೊಂದಳು.