ತಯಾ ವಿರಹಿತಸ್ತ್ವಂ ನ ತತ್ಕರ್ಮಕರಣೇ ಪ್ರಭುಃ । ನಾಹಂ ಪಾಲಯಿತುಂ ಶಕ್ತಃ ಸಂಹರ್ತುಂ ನಾಪಿ ಶಙ್ಕರಃ
ಆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀನು ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ನಾನು ಪಾಲನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಶಂಕರನು ಸಂಹಾರ ಮಾಡಲಾಗದು.
ತದಧೀನಾ ವಯಂ ಸರ್ವೇ ವರ್ತಾಮಃ ಸತತಂ ವಿಭೋ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೇ ಚ ಪರೋಕ್ಷೇ ಚ ದೃಷ್ಟಾನ್ತಂ ಶೃಣು ಸುವ್ರತ
ವಿಭೋ, ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕೆಯ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಕಾಣುವದಲ್ಲಿಯೂ, ಕಾಣದದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ಇದೆ. ಸುವ್ರತನೇ, ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
ಶೇಷೇ ಸ್ವಪಿಮಿ ಪರ್ಯಙ್ಕೇ ಪರತನ್ತ್ರೋ ನ ಸಂಶಯಃ । ತದಧೀನಃ ಸದೋತ್ತಿಷ್ಠೇ ಕಾಲೇ ಕಾಲವಶಂ ಗತಃ
ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿ—ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಎದ್ದು ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ತಪಶ್ಚರಾಮಿ ಸತತಂ ತದಧೀನೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂ ಸದಾ । ಕದಾಚಿತ್ಸಹ ಲಕ್ಷ್ಯಾ ಚ ವಿಹರಾಮಿ ಯಥಾಸುಖಮ್
ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಸದಾ ಆಕೆಯ ಅವಲಂಬಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಕದಾಚಿದ್ದಾನವೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಪ್ರಕರೋಮ್ಯಹಮ್ । ದಾರುಣಂ ದೇಹದಮನಂ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಙ್ಕರಮ್
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾನು ದಾನವರ ಜೊತೆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಅದು ದೇಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವದು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ತವ ಧರ್ಮಜ್ಞ ತಸ್ಮಿನ್ನೇಕಾರ್ಣವೇ ಪುರಾ । ಪಞ್ಚವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಬಾಹುಯುದ್ಧಂ ಮಯಾ ಕೃತಮ್
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನೀನು ಕೂಡಾ ನೋಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಒಂದು ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾನು ಕೈಯಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದೆನು.
ತೌ ಕರ್ಣಮಲಜೌ ದುಷ್ಟೌ ದಾನವೌ ಮದಗರ್ವಿತೌ । ದೇವ ದೇವ್ಯಾಃ ಪ್ರಸಾದೇನ ನಿಹತೌ ಮಧುಕೈಟಭೌ
ಕಿವಿಯ ಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ದುಷ್ಟರಾದ, ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಧು ಮತ್ತು ಕೈಟಭ ಎಂಬ ದಾನವರು ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಂಹಾರವಾದರು.
ತದಾ ತ್ವಯಾ ನ ಕಿಂ ಜ್ಞಾತಂ ಕಾರಣಂ ತು ಪರಾತ್ಪರಮ್ । ಶಕ್ತಿರೂಪಂ ಮಹಾಭಾಗ ಕಿಂ ಪೃಚ್ಛಸಿ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಪರಮ ಕಾರಣ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲವೇ? ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಶಕ್ತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಏಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?
ಯದಿಚ್ಛಃ ಪುರುಷೋ ಭೂತ್ವಾ ವಿಚರಾಮಿ ಮಹಾರ್ಣವೇ । ಕಚ್ಛಪಃ ಕೋಲಸಿಂಹಶ್ಚ ವಾಮನಶ್ಚ ಯುಗೇ ಯುಗೇ
ನಾನು ಬಯಸಿದಾಗ, ಮಾನವನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಚ್ಛಪ, ವರಾಹ, ಸಿಂಹ, ವಾಮನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ.
ನ ಕಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಿಯೋ ಲೋಕೇ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಷು ಸಮ್ಭವಃ । ನಾಭವಂ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ವಾಮವರಾಹಾದಿಷು ಯೋನಿಷು
ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ನಾನು ಕೂಡ ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ವರಾಹ ಮತ್ತಿತರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.
ವಿಹಾಯ ಲಕ್ಷ್ಯಾ ಸಹ ಸಂವಿಹಾರಂ ಕೋ ಯಾತಿ ಮತ್ಸ್ಯಾದಿಷು ಹೀನಯೋನಿಷು । ಶಯ್ಯಾಂ ಚ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಗರುಡಾಸನಸ್ಥಃ ಕರೋಮಿ ಯುದ್ಧಂ ವಿಪುಲಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರಃ
ಗುರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೀನು ಮೊದಲಾದ ಹೀನ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಲುಕುತ್ತಾರೆ? ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಗರುಡಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಪುರಾ ಪುರಸ್ತೇಽಜ ಶಿರೋ ಮದೀಯಂ ಗತಂ ಧನುರ್ಜ್ಯಾಸ್ಖಲನಾತ್ಕ್ವ ಚಾಪಿ । ತ್ವಯಾ ತದಾ ವಾಜಿಶಿರೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಂಯೋಜಿತಂ ಶಿಲ್ಪಿವರೇಣ ಭೂಯಃ
ಹುಟ್ಟಿಲ್ಲದವನೇ, ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಬಾರಿ ಬಾಣದ ತಂತಿ ಜಾರಿ ನನ್ನ ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಆಗ ನೀನು ಕುದುರೆಯ ತಲೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಿಲ್ಪಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಜೋಡಿಸಿದೆಯಲ್ಲ.
ಹಯಾನನೋಽಹಂ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಶ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇತತ್ತವ ಲೋಕಕರ್ತಃ । ವಿಡಮ್ಬನೇಯಂ ಕಿಲ ಲೋಕಮಧ್ಯೇ ಕಥಂ ಭವೇದಾತ್ಮಪರೋ ಯದಿ ಸ್ಯಾಮ್
ನನಗೆ ಹಯಾನನ ಎಂದು ಹೆಸರಿದೆ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ಇದು ನಿನಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಇದು ಹಾಸ್ಯವಾಗಿದೆ; ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತೇನು?
ತಸ್ಮಾನ್ನಾಹಂ ಸ್ವತನ್ತ್ರೋಽಸ್ಮಿ ಶಕ್ತ್ಯಧೀನೋಽಸ್ಮಿ ಸರ್ವಥಾ । ತಾಮೇವ ಶಕ್ತಿಂ ಸತತಂ ಧ್ಯಾಯಾಮಿ ಚ ನಿರನ್ತರಮ್
ಆದುದರಿಂದ ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶಕ್ತಿಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಸದಾ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಿರಂತರ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
ನಾತಃ ಪರತರಂ ಕಿಞ್ಚಿಜ್ಜಾನಾಮಿ ಕಮಲೋದ್ಭವ । ನಾರದ ಉವಾಚ ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ತೇನ ಪದ್ಮಯೋನೇಸ್ತು ಸನ್ನಿಧೌ
ಕಮಲದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನೇ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನದನ್ನು ನಾನು ಏನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಷ್ಣುವು ಪದ್ಮಯೋನಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತೇನ ಚಾಪ್ಯಹಮುಕ್ತೋಽಸ್ಮಿ ತಥೈವ ಮುನಿಪುಙ್ಗವ । ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಪಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಪುರುಷಾರ್ಥಾಪ್ತಿಹೇತವೇ
ನಾನೂ ಹೀಗೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟೆ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ಕೂಡ, ಶುಭಕರನೇ, ಮಾನವ ಜೀವನದ ಗುರಿ ಸಾಧಿಸಲು—
ಅಸಂಶಯಂ ಹೃದಮ್ಭೋಜೇ ಭಜ ದೇವೀಪದಾಮ್ಬುಜಮ್ । ಸರ್ವಂ ದಾಸ್ಯತಿ ಸಾ ದೇವೀ ಯದ್ಯದಿಷ್ಟಂ ಭವೇತ್ತವ
ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಹೃದಯದ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲವನ್ನು ಭಜಿಸು. ಆ ದೇವಿ ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ ನಾರದೇನೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ । ದೇವೀಪಾದಾಬ್ಜನಿಷ್ಣಾತಸ್ತಪಸೇ ಪ್ರಯಯೌ ಗಿರೌ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಮಗ ವ್ಯಾಸನು ದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ತಪಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಹಯಗ್ರೀವಾವತಾರಕಥನಮ್ ಋಷಯ ಊಚುಃ ಸೂತಾಸ್ಮಾಕಂ ಮನಃ ಕಾಮಂ ಮಗ್ನಂ ಸಂಶಯಸಾಗರೇ । ಯಥೋಕ್ತಂ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಜಗದ್ವಿಸ್ಮಯಕಾರಕಮ್
ಹಯಗ್ರೀವ ಅವತಾರದ ಕಥೆ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೂತನೇ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಸಂಶಯ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದೆ; ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಇದು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಯನ್ಮೂರ್ಧಾ ಮಾಧವಸ್ಯಾಪಿ ಗತೋ ದೇಹಾತ್ಪುನಃ ಪರಮ್ । ಹಯಗ್ರೀವಸ್ತತೋ ಜಾತಃ ಸರ್ವಕರ್ತಾ ಜನಾರ್ದನಃ
ಮಾಧವನ ತಲೆ ದೇಹದಿಂದ ಹೊರಟು ಪರಮವಾದುದಾಗಿ, ಅದರಿಂದ ಹಯಗ್ರೀವನು ಹುಟ್ಟಿದನು, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಜನಾರ್ದನನು.
ವೇದೋಽಪಿ ಸ್ತೌತಿ ಯಂ ದೇವಂ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇ ಯದಾಶ್ರಯಾಃ । ಆದಿದೇವೋ ಜಗನ್ನಾಥಃ ಸರ್ವಕಾರಣಕಾರಣಃ
ವೇದವೂ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವನು ಆದಿದೇವ, ಜಗದ್ಗುರು, ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣ.
ತಸ್ಯಾಪಿ ವದನಂ ಛಿನ್ನಂ ದೈವಯೋಗಾತ್ಕಥಂ ತದಾ । ತತ್ಸರ್ವಂ ಕಥಯಾಶು ತ್ವಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ಮಹಾಮತೇ
ಅವನ ತಲೆಯೂ ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಹೇಗೆ ಕಡಿದುಹೋಗಿತು? ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.
ಸೂತ ಉವಾಚ ಶೃಣ್ವನ್ತು ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಸಾವಧಾನಾಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಚರಿತಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಮತೇಜಸಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಗಮನದಿಂದ ದೇವದೇವ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಿ.
ಕದಾಚಿದ್ದಾರುಣಂ ಯುದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಃ ಸನಾತನಃ । ದಶವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪರಿಶ್ರಾನ್ತೋ ಜನಾರ್ದನಃ
ಒಂದು ಬಾರಿ, ಶಾಶ್ವತ ದೇವರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಜನಾರ್ದನನು ತುಂಬಾ ಹತಾಶನಾದನು.
ಸಮೇ ದೇಶೇ ಶುಭೇ ಸ್ಥಾನೇ ಕೃತ್ವಾ ಪದ್ಮಾಸನಂ ವಿಭುಃ । ಅವಲಮ್ಬ್ಯ ಧನುಃ ಸಜ್ಯಂ ಕಣ್ಠದೇಶೇ ಧರಾಸ್ಥಿತಮ್
ಅದೇ ಶುಭಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಪದ್ಮಾಸನವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತಯಾರಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಕಂಠದ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ದತ್ತ್ವಾ ಭಾರಂ ಧನುಷ್ಕೋಟ್ಯಾಂ ನಿದ್ರಾಮಾಪ ರಮಾಪತಿಃ । ಶ್ರಾನ್ತತ್ವಾದ್ದೈವಯೋಗಾಚ್ಚ ಜಾತಸ್ತತ್ರಾತಿನಿದ್ರಿತಃ
ಬಿಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದನು; ದೈವಯೋಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಯಾಸದಿಂದ ಅವನು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.
ತದಾ ಕಾಲೇನ ಕಿಯತಾ ದೇವಾಃ ಸರ್ವೇ ಸವಾಸವಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮೇಶಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಜ್ಞಂ ಕರ್ತುಂ ಸಮುದ್ಯತಾಃ
ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಇಂದ್ರನೊಡನೆ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.
ಗತಾಃ ಸರ್ವೇಽಥ ವೈಕುಣ್ಠಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದೇವಂ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ದೇವಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಮಖಾನಾಮಧಿಪಂ ಪ್ರಭುಮ್
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಯಜ್ಞಾಧಿಪತಿ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದರು.
ಅದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ತದಾ ತತ್ರ ಜ್ಞಾನದೃಷ್ಟ್ಯಾ ವಿಲೋಕ್ಯ ತೇ । ಯತ್ರಾಸ್ತೇ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುರ್ಜಗ್ಮುಸ್ತತ್ರ ತದಾ ಸುರಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ದೇವತೆಗಳು ಜ್ಞಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಯಾರು ನೋಡಿದರು. ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೋದರು.
ದದೃಶುಸ್ತೇ ತದೇಶಾನಂ ಯೋಗನಿದ್ರಾವಶಂ ಗತಮ್ । ವಿಚೇತನಂ ವಿಭುಂ ವಿಷ್ಣುಂ ತತ್ರಾಸಾಂಚಕ್ರಿರೇ ಸುರಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಯೋಗನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾದ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತುಕೊಂಡರು.